Հայաստանի ազգային գրադարանի 2024 թ. ծրագիրը

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պետական կառավարման ձևի սահմանադրաիրավական զարգացման, դրա ինստիտուցիոնալ կառուցվածքի և կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում օրենսդիր, գործադիր և դատական իշխանությունների միջև լիազորությունների բաշխման ու հավասարակշռման մեխանիզմներն են, պետական մարմինների փոխհարաբերությունները, քաղաքական պատասխանատվության համակարգը և պետական կառավարման արդյունավետության սահմանադրական երաշխիքները։ Հայաստանի սահմանադրական զարգացման ընթացքում կառավարման համակարգը ենթարկվել է էական փոփոխությունների. 2015 թվականի սահմանադրական փոփոխություններով ձևավորված կարգավորումների հիման վրա 2018 թվականից երկիրը կիսանախագահական համակարգից անցել է խորհրդարանական կառավարման ձևի։ Գործող սահմանադրական կառուցվածքում Ազգային ժողովն իրականացնում է օրենսդիր իշխանությունը և վերահսկողություն գործադիր իշխանության նկատմամբ, իսկ Կառավարությունը գործադիր իշխանության բարձրագույն մարմինն է և իր ծրագրի հիման վրա մշակում ու իրականացնում է պետության ներքին և արտաքին քաղաքականությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննվել խորհրդարանական կառավարման պայմաններում Կառավարության ձևավորման և պատասխանատվության մեխանիզմները, վարչապետի ու Հանրապետության նախագահի սահմանադրական կարգավիճակը, Ազգային ժողովի վերահսկողական գործառույթները և պետական իշխանության տարբեր ճյուղերի միջև հակակշիռների արդյունավետությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում իշխանությունների բաժանման սկզբունքի գործնական իրականացմանը, պետական մարմինների լիազորությունների հստակ սահմանազատմանը և սահմանադրական վերահսկողության նշանակությանը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև Հայաստանի կառավարման համակարգի զարգացման տարբեր փուլերի և խորհրդարանական կառավարման միջազգային մոդելների համեմատական իրավական ուսումնասիրություն՝ առանձնացնելով տարբեր ինստիտուցիոնալ լուծումների առանձնահատկությունները՝ առանց դրանցից որևէ մեկը որպես նախընտրելի մոդել գնահատելու։ Գործող Սահմանադրությունը պետական իշխանության իրականացումը կառուցում է օրենսդիր, գործադիր և դատական իշխանությունների բաժանման ու հավասարակշռման սկզբունքի վրա, իսկ կառավարման ձևին առնչվող մի շարք առանցքային սահմանադրական դրույթների փոփոխության համար նախատեսում է հանրաքվեի ընթացակարգ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված ներկայացնելու կառավարման ձևի զարգացման սահմանադրական տրամաբանությունը, պետական ինստիտուտների փոխհարաբերությունների իրավական հիմքերը և այն կառուցակարգերը, որոնց ուսումնասիրությունը կարևոր է պետական կառավարման համակարգի հետագա կատարելագործման վերաբերյալ գիտական քննարկումների համար։

Ֆինանսներ

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի խոշոր քաղաքային համայնքներում ֆինանսական կառավարման համակարգի արդյունավետության գնահատմանը, տեղական ֆինանսների ձևավորման և օգտագործման առանձնահատկությունների բացահայտմանը, ինչպես նաև կառավարման մեխանիզմների կատարելագործման հնարավոր ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում համայնքային բյուջեների եկամուտների և ծախսերի կառուցվածքն է, սեփական եկամուտների ձևավորման հնարավորությունները, պետական բյուջեից ստացվող միջոցների նշանակությունը և ֆինանսական ռեսուրսների բաշխման արդյունավետությունը։ Քննվում են բյուջետային պլանավորման, կանխատեսման, ծրագրային ֆինանսավորման, ծախսերի առաջնահերթությունների սահմանման և համայնքային ծառայությունների ֆինանսական ապահովման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում խոշոր քաղաքներին բնորոշ կառավարչական առանձնահատկություններին, քանի որ բնակչության մեծ թիվը, ենթակառուցվածքների ծավալը և հանրային ծառայությունների բազմազանությունը պահանջում են ֆինանսական ռեսուրսների առավել համակարգված կառավարում։ Ուսումնասիրվում են տեղական հարկերի, տուրքերի, համայնքային գույքի օգտագործման և այլ եկամտային աղբյուրների դերը համայնքների ֆինանսական ինքնուրույնության ապահովման գործում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում համայնքային ծախսերի արդյունավետության գնահատումը՝ քաղաքային ենթակառուցվածքների, տրանսպորտի, բարեկարգման, կոմունալ ծառայությունների և տեղական նշանակության այլ ծրագրերի ֆինանսավորման համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր խոշոր քաղաքների ֆինանսական ցուցանիշները՝ բացահայտելով եկամուտների հավաքագրման, բյուջետային միջոցների օգտագործման և ֆինանսական կայունության տարբերությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև համայնքային պարտավորությունների, ներդրումային ծրագրերի, ֆինանսական ռիսկերի և երկարաժամկետ պլանավորման նշանակությանը։ Ֆինանսական կառավարման արդյունավետության կարևոր բաղադրիչներ են դիտարկվում հաշվետվողականությունը, բյուջետային գործընթացների թափանցիկությունը, ներքին վերահսկողությունը և համայնքի բնակիչների մասնակցության հնարավորությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հանրային ֆինանսների, տեղական ինքնակառավարման և ֆինանսական կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել համայնքային ֆինանսական ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործման և խոշոր քաղաքների կայուն սոցիալ-տնտեսական զարգացման ապահովման հնարավորությունները։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է ֆանտաստիկի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը Խուլիո Կորտասարի պատմվածքներում՝ ընդգծելով հեղինակի ստեղծագործական աշխարհում իրականության և անիրականի սահմանների մշտական խախտումը և վերաիմաստավորումը։ Հեղինակը վերլուծում է Կորտասարի պատմվածքային տեխնիկան, որտեղ ֆանտաստիկ տարրը հաճախ ներթափանցում է առօրյա իրականության մեջ՝ ստեղծելով երկիմաստ, բազմաշերտ և անորոշ իրականության պատկերներ։ Գրքում դիտարկվում են այն հիմնական մեխանիզմները, որոնց միջոցով ձևավորվում է ֆանտաստիկը՝ ժամանակի և տարածության խեղաթյուրում, անձի ինքնության երկվություն, պատահականության և ճակատագրի խաղարկում, ինչպես նաև սյուրռեալիստական պատկերների ներմուծում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Կորտասարի նարատիվ կառուցվածքներին՝ բաց ավարտեր, ոչ գծային սյուժեներ և ընթերցողի ակտիվ մասնակցություն պահանջող տեքստային կառուցումներ։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև ֆանտաստիկի փիլիսոփայական և էքզիստենցիալ իմաստները՝ մարդու իրականության ընկալման ճկունության և սահմանափակության համատեքստում։ Աշխատությունը ընդգծում է, որ Կորտասարի ստեղծագործություններում ֆանտաստիկը ոչ թե պարզապես ժանրային հնարք է, այլ իրականության ճանաչման այլընտրանքային ձև։ Այն օգտակար է գրականագետների, իսպանական գրականության հետազոտողների և համեմատական գրականության մասնագետների համար։

Գյուղատնտեսություն

Տնտեսագիտական և ագրարային բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գյուղատնտեսության ոլորտում նորամուծական գործընթացների ձևավորման, զարգացման և կառավարման հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում նոր տեխնոլոգիաների, արտադրական մեթոդների և կառավարման ժամանակակից մոտեցումների ներդրման հնարավորությունները գյուղատնտեսական գործունեության տարբեր ուղղություններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նորամուծությունների ներդրման վրա ազդող տնտեսական, կազմակերպական, ֆինանսական և տեխնոլոգիական գործոններին, ինչպես նաև գյուղատնտեսական կազմակերպությունների ու տնտեսությունների նորարարական ակտիվության բարձրացման պայմաններին։ Վերլուծվում են գիտատեխնիկական առաջընթացի, ներդրումային գործունեության, մասնագիտական գիտելիքների և տեղեկատվական ապահովման նշանակությունը գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության բարձրացման գործում։ Քննարկվում են նաև նորամուծական ծրագրերի խթանման, համապատասխան ենթակառուցվածքների զարգացման, պետական աջակցության և գիտության ու արտադրության միջև համագործակցության կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված գնահատելու գյուղատնտեսության նորարարական զարգացման ներուժը և բացահայտելու նորամուծությունների տարածմանը նպաստող մեխանիզմները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ագրարային տնտեսագիտության, նորարարությունների կառավարման, գյուղատնտեսության զարգացման և տնտեսական քաղաքականության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Այլ առարկաներ

Արժեթղթերի ընթացիկ և ապագա արժեքների գնահատման մեթոդները ֆինանսական վերլուծության կարևոր գործիքներ են, որոնք օգտագործվում են բաժնետոմսերի, պարտատոմսերի և այլ ֆինանսական գործիքների իրական արժեքը որոշելու համար՝ ներդրումային որոշումներ կայացնելու նպատակով։ Ապագա արժեքի գնահատումը հիմնված է այն սկզբունքի վրա, որ ներկայում ներդրված գումարը ժամանակի ընթացքում աճում է տոկոսների կամ եկամտաբերության հաշվին, և այն հաշվարկվում է բարդ տոկոսադրույքի միջոցով, որտեղ հաշվի են առնվում տոկոսադրույքը, ժամանակահատվածը և կապիտալի աճի մեխանիզմը, ինչը թույլ է տալիս կանխատեսել ներդրման արժեքը որոշակի ապագա պահին։ Ընթացիկ արժեքի գնահատումը (դիսկոնտավորում) հակառակ գործընթացն է, որի ընթացքում ապագա դրամական հոսքերը բերվում են ներկա արժեքի՝ կիրառելով դիսկոնտավորման տոկոսադրույք, որը արտացոլում է ժամանակի արժեքը և ռիսկի մակարդակը, և այս մեթոդը հատկապես կարևոր է պարտատոմսերի և երկարաժամկետ ներդրումային նախագծերի գնահատման համար։ Արժեթղթերի գնահատման հիմնական մեթոդներից են դիսկոնտավորված դրամական հոսքերի մեթոդը (DCF), որը հաշվի է առնում բոլոր ապագա եկամուտները և դրանք բերում է ներկա արժեքի, դիվիդենտների դիսկոնտավորման մոդելը բաժնետոմսերի համար, ինչպես նաև պարտատոմսերի եկամտաբերության հաշվարկը մինչև մարման ժամկետ (yield to maturity), որը թույլ է տալիս գնահատել ներդրման ընդհանուր շահութաբերությունը։ Բացի այդ, կիրառվում են նաև շուկայական համեմատական մեթոդներ, որտեղ արժեթղթերի արժեքը համեմատվում է նմանատիպ ընկերությունների կամ ֆինանսական գործիքների հետ։ Այս մեթոդների համադրությունը հնարավորություն է տալիս ներդրողներին ավելի ճշգրիտ գնահատել ռիսկը և եկամտաբերությունը, կայացնել հիմնավորված ներդրումային որոշումներ և արդյունավետ կառավարել ֆինանսական պորտֆելը։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է XIII–XIV դարերի Վերին Հայաստանի մանրանկարչության ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով տարածաշրջանում ձևավորված գեղարվեստական ավանդույթների առանձնահատկությունները, զարգացման ընթացքը և կապերը հայկական միջնադարյան ձեռագրարվեստի այլ կենտրոնների հետ։ Հետազոտության կենտրոնում ձեռագրերի պատկերազարդումն է՝ որպես ոչ միայն կրոնական բովանդակության արտահայտման միջոց, այլև տվյալ ժամանակաշրջանի գեղարվեստական մտածողության, մշակութային միջավայրի և հասարակական կյանքի կարևոր վկայություն։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննության առնվել Վերին Հայաստանի ձեռագրերի մանրանկարների պատկերագրական և ոճական առանձնահատկությունները, կոմպոզիցիոն կառուցվածքը, կերպարների ներկայացման եղանակները, գունային համակարգը, զարդանախշերը և գեղարվեստական ձևերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես են տեղական գեղարվեստական ավանդույթները փոխազդել հայկական մանրանկարչության այլ դպրոցների և հարակից տարածաշրջանների արվեստի հետ։ XIII–XIV դարերի պատմական ու քաղաքական բարդ պայմանների համատեքստում ձեռագրային արվեստի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել մշակութային ժառանգության պահպանման և գեղարվեստական ավանդույթների շարունակականության խնդիրները։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև առանձին ձեռագրերի և մանրանկարների համեմատական քննությունը, որի միջոցով հնարավոր է բացահայտել վարպետների անհատական ձեռագիրը, պատկերագրական ընդհանրությունները, կրկնվող մոտիվները և ժամանակի ընթացքում տեղի ունեցած ոճական փոփոխությունները։ Մանրանկարչության ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև ձեռագրերի ձևավորման մյուս բաղադրիչները՝ գլխազարդերը, լուսանցազարդերը, զարդագրերը և դեկորատիվ այլ տարրերը, որոնք ամբողջացնում են ձեռագրի գեղարվեստական կերպարը։ Աշխատությունը կարևոր է հայկական միջնադարյան արվեստի պատմության համար, քանի որ ներկայացնում է Վերին Հայաստանը որպես ինքնատիպ գեղարվեստական միջավայր և հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել XIII–XIV դարերի հայկական մանրանկարչության աշխարհագրական ու ոճական բազմազանության մասին։ Այն կարող է հետաքրքրել արվեստաբաններին, հայագետներին, ձեռագրագետներին, միջնադարագետներին, մշակութաբաններին և հայկական միջնադարյան արվեստի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին։