Հայաստանի գրադարանները 2016 թվականին: Աշխատանքների վիճակագրական վերլուծություն

Պատմություն

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում 1991-2000 թվականներին իրականացված ագրարային վերափոխումների ուսումնասիրությանը՝ անկախության առաջին տասնամյակի սոցիալ-տնտեսական և քաղաքական փոխակերպումների համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում գյուղատնտեսության խորհրդային վարչահրամայական համակարգից շուկայական տնտեսության անցման գործընթացն է, որի կարևորագույն բաղադրիչները հողային բարեփոխումը, սեփականաշնորհումը, կոլեկտիվ և պետական տնտեսությունների լուծարումը, գյուղացիական տնտեսությունների ձևավորումը, շուկայի ազատականացումը և գյուղատնտեսական արտադրության նոր կազմակերպական ձևերի հաստատումն էին։ 1991 թվականից սկսված հողային բարեփոխումները արմատապես փոխեցին գյուղատնտեսության սեփականության և տնտեսավարման կառուցվածքը․ նախկին կոլտնտեսություններն ու պետական տնտեսությունները լուծարվեցին, իսկ հողային և արտադրական ռեսուրսների զգալի մասը փոխանցվեց անհատական և գյուղացիական տնտեսություններին։ Պաշտոնական փաստաթղթերում այս գործընթացը դիտարկվում էր որպես գյուղատնտեսության մեջ տնտեսական բարեփոխումների, սեփականաշնորհման և հողային ռեֆորմի իրականացման առանցքային փուլ։ Աշխատանքը կարող է մանրամասնորեն ուսումնասիրել վերափոխումների նախադրյալները։ Անկախության սկզբնական տարիներին Հայաստանի տնտեսությունը հայտնվել էր խոր ճգնաժամում, որն ուղեկցվում էր արտադրական կապերի խզմամբ, էներգետիկ դժվարություններով, շրջափակմամբ և նախկին խորհրդային տնտեսական համակարգի փլուզմամբ։ Այս պայմաններում գյուղատնտեսությունը դարձավ ոչ միայն տնտեսական արտադրության, այլև բնակչության գոյատևման կարևորագույն ոլորտներից մեկը։ 1990-1993 թվականներին ընդհանուր տնտեսական անկումը չափազանց խորն էր, իսկ գյուղատնտեսության մեջ իրականացված լայնածավալ սեփականաշնորհման հետևանքով գյուղատնտեսությամբ զբաղվածների թիվը զգալիորեն աճեց, սակայն աշխատանքի արտադրողականությունն ու արտադրության ապրանքայնությունը նվազեցին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հողային ռեֆորմի ընթացքի և արդյունքների գնահատումը։ Հողերի մասնավորեցումը հնարավորություն տվեց ձևավորելու գյուղացիական տնտեսությունների լայն ցանց և գյուղատնտեսական արտադրության մեջ հաստատելու մասնավոր սեփականության գերակշռությունը։ Միաժամանակ հողերի մասնատվածությունը, տնտեսությունների փոքր չափերը, արտադրական ռեսուրսների սահմանափակությունը և նախկին կոլեկտիվ ենթակառուցվածքների քայքայումը նոր խնդիրներ առաջացրին։ Այսպիսով, վերափոխումները մի կողմից ստեղծեցին սեփականատիրական հարաբերությունների նոր հիմք, իսկ մյուս կողմից առաջացրին արտադրության կազմակերպման, տեխնիկական ապահովվածության և շուկայական ենթակառուցվածքների ձևավորման դժվարություններ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գյուղատնտեսական տեխնիկայի և արտադրական միջոցների սեփականաշնորհման ուսումնասիրությունը։ 1991-1993 թվականների հողային բարեփոխումներին և սեփականաշնորհմանը զուգահեռ նախկին կոլտնտեսությունների ու պետական տնտեսությունների գյուղատնտեսական տեխնիկան նույնպես անցավ սեփականաշնորհման գործընթացի միջով։ Դրա հետևանքով գյուղացիական տնտեսությունները դարձան արտադրական միջոցների անմիջական օգտագործողներ, սակայն մանր տնտեսությունների համար տեխնիկայի արդյունավետ օգտագործումը և սպասարկումը լուրջ խնդիր դարձան։ Հետագա քաղաքականության մեջ այդ պատճառով կարևորություն ստացան գյուղատնտեսական տեխնիկական սպասարկման կազմակերպումը, խորհրդատվական ծառայությունները և արտադրողների համար օժանդակ ենթակառուցվածքների ձևավորումը։ Վերափոխումների մյուս կարևոր բաղադրիչը գյուղատնտեսական շուկայի ազատականացումն էր։ Նախկինում պետականորեն կարգավորվող արտադրական և իրացման հարաբերությունների փոխարեն աստիճանաբար ձևավորվեց շուկայական մեխանիզմների վրա հիմնված համակարգ։ Գյուղացիական տնտեսությունները պետք է ինքնուրույն որոշեին արտադրության ուղղությունները, իրացման շուկաները և տնտեսական գործունեության կազմակերպման ձևերը։ Սակայն շուկայական հարաբերությունների արագ ներդրումը ուղեկցվեց գնային անկայունությամբ, արտադրական ռեսուրսների թանկությամբ, իրացման դժվարություններով և գյուղատնտեսական ապրանքների շուկայի ոչ լիարժեք ձևավորված ենթակառուցվածքներով։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև գյուղացիական տնտեսությունների ֆինանսավորման խնդրին։ Անցումային շրջանում արտադրողները սահմանափակ հնարավորություններ ունեին անհրաժեշտ սերմացու, պարարտանյութ, վառելիք, տեխնիկա և այլ միջոցներ ձեռք բերելու համար։ Այդ պատճառով գյուղատնտեսական վարկավորման համակարգի ձևավորումը դարձավ ագրարային վերափոխումների կարևոր ուղղություններից մեկը։ Միաժամանակ վարկերի հասանելիությունը, տոկոսադրույքները, գրավի պահանջները և գյուղացիական տնտեսությունների ֆինանսական կայունությունը սահմանափակում էին շուկայական մեխանիզմների լիարժեք կիրառումը։ Աշխատանքում կարող է ուսումնասիրվել նաև գյուղատնտեսական ենթակառուցվածքների վիճակը։ Վերափոխումների ընթացքում անհրաժեշտ էր ստեղծել նախկին համակարգից տարբերվող ծառայությունների ցանց՝ տեխնիկական սպասարկում, խորհրդատվություն, վարկավորում, արտադրանքի իրացում և վերամշակում։ 1993 թվականին գյուղատնտեսական բարեփոխումների արդյունքում ստեղծվեց մասնագիտական խորհրդատվական ծառայություն, իսկ հետագայում հանրապետության շրջաններում ձևավորվեցին խորհրդատվական գործակալություններ, որոնք պետք է աջակցեին նորաստեղծ գյուղացիական տնտեսություններին։ Հետազոտության մեջ կարևոր է նաև գնահատել բարեփոխումների սոցիալական հետևանքները։ Գյուղատնտեսության սեփականաշնորհումը բնակչության մեծ հատվածի համար ստեղծեց սեփականության և ինքնուրույն տնտեսական գործունեության հնարավորություն, սակայն միաժամանակ գյուղական բնակչության վրա դրվեց արտադրության և շուկայական ռիսկերի հիմնական պատասխանատվությունը։ Փոքր տնտեսությունների գերակշռությունը նպաստեց գյուղական ընտանիքների ինքնապահովմանը, բայց որոշ դեպքերում սահմանափակեց մասնագիտացման, ներդրումների և արտադրողականության բարձրացման հնարավորությունները։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել նաև գյուղատնտեսական արտադրության կառուցվածքային փոփոխությունները։ Բարեփոխումներից հետո արտադրությունը դարձավ ավելի քիչ մասնագիտացված, իսկ բուսաբուծության և անասնաբուծության հարաբերակցությունը փոխվեց։ Հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ 1991-2005 թվականներին ապրանքային գյուղատնտեսական արտադրանքի կառուցվածքում բուսաբուծությանը բաժին էր ընկնում մոտ 56-60 տոկոս, իսկ անասնաբուծությանը՝ 40-44 տոկոս։ Այս փոփոխությունները կարելի է կապել ինչպես շուկայական պահանջարկի, այնպես էլ արտադրական ռեսուրսների և տնտեսությունների հնարավորությունների փոփոխության հետ։ Աշխատանքի կարևոր խնդիրներից է բարեփոխումների դրական և բացասական արդյունքների համադրական գնահատումը։ Դրական կողմերից կարելի է առանձնացնել մասնավոր սեփականության հաստատումը, գյուղացիական տնտեսությունների ձևավորումը, շուկայական հարաբերությունների ներդրումը և գյուղատնտեսական արտադրության նոր կազմակերպական հիմքերի ստեղծումը։ Միաժամանակ պահպանվեցին փոքր և մասնատված տնտեսությունների, տեխնիկական ապահովվածության, ֆինանսավորման, իրացման, ենթակառուցվածքների և արտադրողականության հետ կապված խնդիրներ։ Պաշտոնական գնահատականներում նույնպես նշվում է, որ 1994-2002 թվականների գյուղատնտեսական քաղաքականությունը նպաստեց արտադրության աճին և հետագա զարգացման նախադրյալների ձևավորմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը 1991-2000 թվականների ագրարային վերափոխումները դիտարկում է որպես Հայաստանի անկախության առաջին շրջանի ամենախորքային տնտեսական փոխակերպումներից մեկը։ Դրանք հիմնովին փոխեցին հողի սեփականության կառուցվածքը, գյուղատնտեսական արտադրության կազմակերպումը, գյուղական բնակչության տնտեսական վարքագիծը և գյուղատնտեսության կապը շուկայի հետ։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ սեփականաշնորհման և հողային բարեփոխումների արագ իրականացումը ինքնին բավարար չէր արդյունավետ շուկայական գյուղատնտեսություն ձևավորելու համար․ անհրաժեշտ էին նաև տեխնիկական, ֆինանսական, խորհրդատվական, իրացման և այլ ենթակառուցվածքների զարգացում։ Այդ պատճառով տվյալ ժամանակաշրջանը կարելի է դիտարկել ոչ միայն որպես սեփականաշնորհման փուլ, այլև որպես Հայաստանի գյուղատնտեսության նոր տնտեսական համակարգի ձևավորման և դրա հետագա զարգացման հիմնարար շրջան։

Իրավաբանություն

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է իրավաբանական անձանց քաղաքացիաիրավական (գույքային) պատասխանատվության առանձնահատկություններին բնությանը վնաս պատճառելու դեպքերում՝ ընդգծելով էկոլոգիական վնասի փոխհատուցման, իրավական կարգավորման և կանխարգելման մեխանիզմների դերը շրջակա միջավայրի պաշտպանության համակարգում։ Աշխատությունը վերլուծում է բնապահպանական վնասի իրավական բնույթը, դրա գնահատման չափանիշները, պատճառահետևանքային կապի հաստատման առանձնահատկությունները և վնասի փոխհատուցման ձևերը՝ ներառյալ դրամական փոխհատուցումը և վերականգնողական միջոցառումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում իրավաբանական անձանց պատասխանատվության հիմքերին՝ մեղքի, ռիսկի և օբյեկտիվ պատասխանատվության մոտեցումների համատեքստում, ինչպես նաև պետական վերահսկողության և բնապահպանական օրենսդրության կիրառման արդյունավետությանը։ Ուսումնասիրությունը նաև անդրադառնում է միջազգային փորձին և իրավական մեխանիզմներին, որոնք ուղղված են բնությանը հասցված վնասի կանխարգելմանը և պատասխանատվության խստացմանը՝ ապահովելով էկոլոգիական անվտանգության բարձր մակարդակ։ Աշխատությունը կարևոր է իրավաբանների, բնապահպանական քաղաքականության մշակողների և պետական կառավարման մարմինների համար՝ նպաստելով բնապահպանական իրավունքի զարգացմանն ու կիրառական արդյունավետության բարձրացմանը։

Բժշկություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է կլիմակտերիկ շրջանի կանանց մոտ վահանաձև գեղձի ֆունկցիոնալ վիճակի ուսումնասիրմանը և դրա հետ կապված ֆիզիոլոգիական ու կլինիկական փոփոխությունների վերլուծությանը։ Հեղինակը դիտարկում է հորմոնալ փոփոխությունների ազդեցությունը վահանաձև գեղձի գործունեության վրա, ուսումնասիրում է էնդոկրին համակարգի փոխկապակցվածությունը, տարիքային առանձնահատկությունները և հնարավոր խանգարումների դրսևորումները։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են հետազոտական տվյալներ, ախտորոշման մեթոդներ, լաբորատոր ցուցանիշների գնահատման մոտեցումներ և բուժկանխարգելիչ միջոցառումների նշանակությունը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է էնդոկրինոլոգների, գինեկոլոգների, բժիշկների, բժշկական ոլորտի հետազոտողների, ուսանողների և կանանց առողջության հարցերով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Տնտեսագիտություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Լոռու մարզում կարտոֆիլի շուկայի ձևավորման և զարգացման, կարտոֆիլի արտադրության տնտեսական արդյունավետության բարձրացման և ոլորտի հետագա զարգացման հիմնական ուղիների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում այն իրողությունն է, որ կարտոֆիլագործությունը Լոռու մարզի գյուղատնտեսության ավանդական և մասնագիտացման կարևոր ուղղություններից է, որի զարգացումը կապված է ոչ միայն պարենային ապահովության, այլև գյուղական բնակավայրերի զբաղվածության, բնակչության եկամուտների և մարզի գյուղատնտեսական ներուժի արդյունավետ օգտագործման հետ։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են կարտոֆիլի արտադրության և իրացման առանձնահատկությունները, շուկայի ձևավորման մեխանիզմները, առաջարկի և պահանջարկի հարաբերակցությունը, գնագոյացման գործընթացները և արտադրողների ու սպառողների միջև տնտեսական փոխհարաբերությունները։ Լոռու մարզի պայմաններում կարտոֆիլի արտադրությունը պայմանավորված է բնական, կլիմայական, հողային և սոցիալ-տնտեսական մի շարք գործոններով, որոնք իրենց ազդեցությունն են թողնում բերքատվության, արտադրության ծախսերի և վերջնական արտադրանքի ինքնարժեքի վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է արտադրության տնտեսական արդյունավետության գնահատումը։ Այդ նպատակով դիտարկվում են այնպիսի ցուցանիշներ, ինչպիսիք են մեկ հեկտարի բերքատվությունը, արտադրության ծախսերը, աշխատանքի արտադրողականությունը, արտադրանքի ինքնարժեքը, իրացման գինը, շահույթը և շահութաբերության մակարդակը։ Այս ցուցանիշների համադրական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն գործոնները, որոնք առավել մեծ ազդեցություն ունեն կարտոֆիլագործ տնտեսությունների ֆինանսական արդյունքների վրա։ Աշխատանքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտադրական ծախսերի կառուցվածքին։ Կարտոֆիլի արտադրության դեպքում նշանակալի են սերմացուի, պարարտանյութերի, բուսասանիտարական միջոցների, վառելիքի, ջրի, աշխատուժի, տեխնիկայի օգտագործման և բերքահավաքի հետ կապված ծախսերը։ Այդ ծախսերի բարձր մակարդակը կարող է հանգեցնել արտադրանքի ինքնարժեքի աճի և նվազեցնել տեղական արտադրողների մրցունակությունը, հատկապես այն պայմաններում, երբ շուկայական գները տատանվում են կամ արտադրողները ստիպված են իրենց բերքը վաճառել միջնորդների միջոցով։ Լոռու կարտոֆիլագործության ոլորտում իրացման խնդիրը կարևոր տեղ է զբաղեցնում։ Արտադրանքի շուկայական իրացման դժվարությունները, գների սեզոնային տատանումները, միջնորդների ազդեցությունը և պահեստավորման սահմանափակ հնարավորությունները կարող են նվազեցնել գյուղացիական տնտեսությունների եկամուտները։ Հետևաբար աշխատանքում կարևորվում է արտադրողից սպառող արդյունավետ արժեշղթայի ձևավորումը, որը կարող է նվազեցնել ավելորդ միջնորդական օղակները և ապահովել արտադրողների համար ավելի կանխատեսելի ու շահավետ իրացման պայմաններ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր է նաև կարտոֆիլի պահպանման և պահեստավորման համակարգի զարգացումը։ Պատշաճ պահեստային պայմանների բացակայությունը կարող է հանգեցնել բերքի զգալի կորուստների և ստիպել արտադրողներին բերքահավաքի շրջանում շտապ իրացնել արտադրանքը՝ հաճախ ավելի ցածր գնով։ Ժամանակակից պահեստարանների, տեսակավորման և փաթեթավորման համակարգերի ներդրումը կարող է հնարավորություն տալ երկարացնել արտադրանքի իրացման ժամանակահատվածը, նվազեցնել կորուստները և ավելի արդյունավետ կառավարել շուկայական գների սեզոնային տատանումները։ Աշխատանքը կարևորում է նաև բարձրորակ սերմացուի կիրառման և սորտային թարմացման նշանակությունը։ Որակյալ տնկանյութի օգտագործումը կարող է նպաստել բերքատվության բարձրացմանը, արտադրանքի որակի բարելավմանը և հիվանդությունների ու վնասատուների նկատմամբ դիմադրողականության բարձրացմանը։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է կատարելագործել մշակության ագրոտեխնիկական մեթոդները, ապահովել պարարտացման և բուսապաշտպանության գիտականորեն հիմնավորված համակարգ, բարելավել ոռոգումը և հնարավորության դեպքում ընդլայնել մեքենայացման կիրառումը։ Ժամանակակից տեխնոլոգիաների ներդրումը դիտարկվում է որպես արտադրության ինտենսիվացման և մեկ միավոր հողատարածքից ստացվող տնտեսական արդյունքի ավելացման կարևոր ուղղություն։ Հետազոտության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև արտադրության մասնագիտացման և կոոպերացիայի հնարավորություններին։ Առանձին փոքր տնտեսությունների համար տեխնիկայի, պահեստավորման, սերմացուի և իրացման հետ կապված ծախսերը կարող են չափազանց բարձր լինել, մինչդեռ արտադրողների համագործակցությունը կարող է մեծացնել նրանց շուկայական դիրքը, նվազեցնել որոշակի ծախսեր և հեշտացնել խոշոր գնորդների հետ ուղղակի կապերի հաստատումը։ Կոոպերատիվների և արտադրողների միավորումների զարգացումը կարող է նպաստել նաև միասնական որակի չափանիշների, տեսակավորման, փաթեթավորման և շուկայավարման կազմակերպմանը։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է հատկացվում շուկայի պահանջարկի ուսումնասիրությանը և մարքեթինգային քաղաքականության կատարելագործմանը։ Արտադրության ծավալները պետք է հնարավորինս համապատասխանեցվեն սպառողների պահանջարկին, որպեսզի կանխվեն ինչպես ավելցուկային առաջարկը և գների անկումը, այնպես էլ պակասուրդը և ներմուծման անհրաժեշտությունը։ Կարտոֆիլի տարբեր սորտերի, որակական հատկանիշների և օգտագործման ուղղությունների նկատմամբ պահանջարկի ուսումնասիրությունը կարող է հնարավորություն տալ արտադրողներին ավելի ճիշտ ընտրել արտադրության կառուցվածքը։ Բացի թարմ կարտոֆիլի շուկայից, հեռանկարային ուղղություն է նաև վերամշակման զարգացումը։ Կարտոֆիլի վերամշակումը կարող է ընդլայնել իրացման հնարավորությունները, բարձրացնել արտադրանքի ավելացված արժեքը և նվազեցնել այն բերքի կորուստները, որը թարմ վիճակում չի իրացվում։ Այս առումով կարող են զարգացվել տեսակավորման, փաթեթավորման և սննդարդյունաբերական վերամշակման ուղղությունները։ Աշխատանքը նաև անդրադառնում է պետական աջակցության և գյուղատնտեսական քաղաքականության դերին։ Կարտոֆիլագործության զարգացման համար կարևոր կարող են լինել մատչելի ֆինանսավորման, ապահովագրության, ոռոգման ենթակառուցվածքների, գյուղատնտեսական տեխնիկայի հասանելիության, խորհրդատվական ծառայությունների և որակյալ սերմացուի ապահովման մեխանիզմները։ Միաժամանակ պետական աջակցության արդյունավետությունը պետք է գնահատվի ոչ միայն տրամադրվող միջոցների ծավալով, այլև դրանց ազդեցությամբ արտադրողականության, ինքնարժեքի, մրցունակության և գյուղացիական տնտեսությունների եկամուտների վրա։

Փիլիսոփայություն

Այս գիրքը ներկայացնում է ժամանակակից բնագիտության հիմնական հայեցակարգերը՝ բացատրելով, թե ինչպես են ձևավորվել և զարգացել գիտական պատկերացումները նյութի, էներգիայի, տարածության, ժամանակի և կյանքի վերաբերյալ։ Այն անդրադառնում է ֆիզիկայի, քիմիայի, կենսաբանության և երկրաբանության ժամանակակից տեսական հիմքերին՝ ցույց տալով դրանց փոխկապակցվածությունը և միասնական գիտական պատկերի ձևավորումը։ Գրքում քննարկվում են նաև քվանտային ֆիզիկայի, հարաբերականության տեսության, էվոլյուցիոն կենսաբանության և համակարգային գիտությունների հիմնական գաղափարները՝ ընդգծելով գիտության զարգացման նոր ուղղությունները։ Հեղինակը վերլուծում է նաև գիտական մտածողության մեթոդաբանությունը, մոդելավորման դերը և գիտության ու տեխնոլոգիայի փոխազդեցությունը ժամանակակից աշխարհում։ Նյութը համադրում է տեսական մոտեցումներ և պարզեցված բացատրություններ, որոնք օգնում են ընթերցողին հասկանալ ժամանակակից գիտության ընդհանուր կառուցվածքն ու գաղափարական հիմքերը։ Գիրքը օգտակար է ուսանողների, դասավանդողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր ցանկանում են ձևավորել ամբողջական պատկերացում ժամանակակից բնագիտության հայեցակարգերի մասին։

Հոգեբանություն

Աշխատությունը նվիրված է անձի հոգեբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրանց ազդեցության վերլուծությանը սուիցիդալ վարքի ձևավորման պատճառական գործընթացներում։ Հեղինակը դիտարկում է ինքնասպանության վարքագծի առաջացման հոգեբանական մեխանիզմները՝ ուշադրություն դարձնելով անհատական հատկանիշների, հուզական վիճակների, մտածողության առանձնահատկությունների, ինքնագնահատականի, սթրեսակայունության և միջանձնային հարաբերությունների դերին։ Քննարկվում են այն գործոնները, որոնք կարող են նպաստել ճգնաժամային իրավիճակների զարգացմանը, ինչպես նաև անձի ներքին ռեսուրսները և պաշտպանական մեխանիզմները, որոնք կարող են նվազեցնել ինքնավնասող վարքի առաջացման հավանականությունը։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են սուիցիդալ վարքի պատճառական շղթայի տարբեր փուլերը, հոգեբանական նախադրյալները և դրանց փոխկապակցվածությունը սոցիալական ու կենսական հանգամանքների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կանխարգելիչ հոգեբանական աջակցության, վաղ հայտնաբերման մեթոդների և անհատական մոտեցումների նշանակությանը՝ ճգնաժամային իրավիճակներում արդյունավետ միջամտություն իրականացնելու համար։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և հետազոտական տվյալները՝ նպաստելով սուիցիդալ վարքի ավելի խորքային ըմբռնմանը և հոգեբանական օգնության մեթոդների կատարելագործմանը։ Այն նախատեսված է հոգեբանների, հոգեթերապևտների, սոցիալական ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և մարդու հոգեկան առողջության խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։