Հայաստանի գրադարանները 2016 թվականին: Աշխատանքների վիճակագրական վերլուծություն

Լեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Լևոն Շանթի դրամատուրգիական ժառանգության ուսումնասիրությանը եվրոպական սիմվոլիզմի գեղագիտական և գաղափարական զարգացումների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում քննվում են հայ դրամատուրգի ստեղծագործական մտածողության առանձնահատկությունները, նրա երկերում արտահայտված խորհրդանշական պատկերները, փիլիսոփայական գաղափարները, հոգեբանական հակադրությունները և դրանց առնչությունները 19-րդ դարի վերջի ու 20-րդ դարի սկզբի եվրոպական դրամատուրգիայի նորարարական միտումների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սիմվոլիստական դրամային բնորոշ իրականության և ներաշխարհի փոխհարաբերությանը, խորհրդանիշների միջոցով գաղափարական բովանդակության արտահայտմանը, կերպարների հոգեբանական խորությանը, պայմանականությանը և դրամատիկական գործողության առանձնահատուկ կառուցվածքին։ Վերլուծվում է այն մշակութային և գրական միջավայրը, որի պայմաններում ձևավորվել են հեղինակի գեղարվեստական հայացքները, ինչպես նաև եվրոպական գրական ուղղությունների հնարավոր ազդեցությունը նրա ստեղծագործական մեթոդի զարգացման վրա։ Քննարկվում են անհատի ազատության, ներքին պայքարի, իդեալի և իրականության հակադրության, մարդկային ձգտումների, բարոյական ընտրության և հոգևոր ինքնության հետ կապված գաղափարները, որոնք կարևոր տեղ են զբաղեցնում նրա դրամատուրգիայում։ Ուսումնասիրության մեջ կարևորվում է նաև դրամատիկական կերպարների կառուցման սկզբունքը, որտեղ արտաքին գործողությանը զուգահեռ մեծ նշանակություն են ստանում ներքին հակասությունները, գաղափարական բախումները և խորհրդանշական իմաստները։ Համեմատական մոտեցման միջոցով բացահայտվում են հայկական և եվրոպական դրամատուրգիական ավանդույթների միջև առկա առնչությունները, ընդհանրություններն ու տարբերությունները՝ հնարավորություն տալով ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել հայ դրամայի զարգացման մեջ սիմվոլիստական գեղագիտության ունեցած նշանակության մասին։ Անդրադարձ է կատարվում նաև լեզվական արտահայտչամիջոցներին, դրամատիկական երկխոսության կառուցմանը, խորհրդանշական տարածության և ժամանակի կազմակերպմանը, ինչպես նաև գեղարվեստական պայմանականության կիրառմանը։ Հետազոտությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես է եվրոպական գրական փորձի հետ ստեղծագործական փոխհարաբերությունը նպաստել հայկական դրամատուրգիայի թեմատիկ, գաղափարական և գեղարվեստական հնարավորությունների ընդլայնմանը՝ միաժամանակ պահպանելով ազգային գրականության ինքնատիպ առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել հայ գրականության պատմության, համեմատական գրականագիտության, դրամատուրգիայի, թատերագիտության և եվրոպական սիմվոլիզմի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Լեզվաբանություն

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է կերպի կարգի (գրիմատիկական կատեգորիա՝ մոդալություն/կերպայնություն) տիպաբանական առանձնահատկությունները գերմաներենում՝ ընդգծելով դրա ձևաբանական, շարահյուսական և իմաստաբանական դրսևորումները։ Նշվում է, որ գերմաներենում կերպի արտահայտման համակարգը կառուցված է բարդ և բազմաշերտ միջոցների համադրությամբ, որտեղ առանցքային դեր ունեն բայական ձևերը, օժանդակ բայերը, մոդալ բայերը և շարահյուսական կառուցվածքները։ Վերլուծվում է, որ գործողության իրականացման եղանակը կարող է արտահայտվել ինչպես ձևաբանական միջոցներով (օրինակ՝ ժամանակաձևերի և բայական կառուցվածքների միջոցով), այնպես էլ լեքսիկական-շարահյուսական միջոցներով՝ ներառյալ մոդալ բայերի կիրառությունը և պասիվ կառուցվածքները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ակտիվ և պասիվ կերպերի հակադրությանը, ինչպես նաև կատարյալ, շարունակական և արդյունքային իմաստների արտահայտման միջոցներին, որոնք միասին ձևավորում են գործողության ընթացքի և ավարտվածության ընկալման համակարգը։ Նշվում է նաև, որ գերմաներենում կերպի կատեգորիան սերտորեն կապված է խոսողի վերաբերմունքի և հաղորդակցական նպատակի հետ՝ արտահայտելով ոչ միայն գործողության բնույթը, այլև դրա գնահատականը և իրականացման եղանակը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ գերմաներենի կերպի կարգը հանդիսանում է բարդ տիպաբանական համակարգ, որտեղ ձևաբանական և շարահյուսական միջոցները փոխկապակցված կերպով ապահովում են գործողության տարբեր ասպեկտների արտահայտումը։

Պատմություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության տարիներին (1918–1920 թթ.) պետական անվտանգության համակարգի ստեղծման և գործունեության պատմությանը։ Այդ ժամանակաշրջանը կարևոր և բարդ փուլ էր հայ ժողովրդի համար, քանի որ նորաստեղծ պետությունը կանգնած էր ներքին ու արտաքին լուրջ մարտահրավերների առաջ։ Հեղինակը մանրամասն ներկայացնում է, թե ինչպես ձևավորվեց անվտանգության համակարգը՝ սկսած սկզբնական կազմակերպչական քայլերից մինչև դրա գործառույթների հստակեցումը։ Աշխատության մեջ լուսաբանվում են պետական կառույցների ստեղծման գործընթացը, անվտանգության մարմինների դերը երկրի կայացման գործում, ինչպես նաև նրանց առջև ծառացած խնդիրները։ Գրքում քննարկվում են մի շարք կարևոր հարցեր․ պետական անվտանգության մարմինների ձևավորման նախադրյալները կառույցների կազմակերպական կառուցվածքը և գործառույթները ներքին սպառնալիքները (ապստամբություններ, անկայունություն, քաղաքական պայքար) արտաքին վտանգները և հետախուզական գործունեությունը անվտանգության համակարգի դերը պետականության պահպանման գործում Հեղինակը օգտագործում է պատմական փաստաթղթեր, արխիվային նյութեր և ժամանակակիցների վկայություններ՝ ստեղծելով գիտականորեն հիմնավորված և հավաստի պատկեր։ Աշխատության մեջ նաև փորձ է արվում գնահատել այդ համակարգի արդյունավետությունը և դրա ազդեցությունը Հայաստանի պետականության ամրապնդման վրա։ Այս ուսումնասիրությունը կարևոր է, քանի որ այն բացահայտում է, թե ինչպես է նորաստեղծ Հայաստանի Առաջին Հանրապետություն կարողացել ձևավորել անվտանգության մեխանիզմներ ծանր քաղաքական և ռազմական պայմաններում։

Հոգեբանություն

Աշխատությունը նվիրված է հոգեծին, այսինքն՝ ոչ օրգանական բնույթի սեռական խնդիրների հաղթահարման գործընթացում կոգնիտիվ վերակառուցման դերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում այն մոտեցումն է, որ սեռական դժվարությունների առաջացման և պահպանման գործում կարող են նշանակալի դեր ունենալ մարդու մտքերը, համոզմունքները, սպասումները, ինքնագնահատականը և սեփական սեռական կարողությունների վերաբերյալ մեկնաբանությունները։ Կոգնիտիվ վերակառուցումը դիտարկվում է որպես հոգեթերապևտիկ մեթոդ, որի նպատակն է բացահայտել խնդրահարույց կամ ոչ իրատեսական մտածողության ձևերը, քննության ենթարկել դրանց հիմքում ընկած համոզմունքները և ձևավորել ավելի իրատեսական ու հարմարվողական մեկնաբանություններ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ սեռական ձախողման վախին, կատարողական անհանգստությանը, սեփական մարմնի և սեռական գրավչության վերաբերյալ բացասական պատկերացումներին, զուգընկերոջ սպասումների սխալ ընկալմանը և այլ կոգնիտիվ գործոններին, որոնք կարող են ուժեղացնել հոգեբանական լարվածությունն ու դժվարացնել սեռական արձագանքի բնական ընթացքը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն է կոգնիտիվ գործոնների և հուզական վիճակների փոխկապակցվածության բացահայտումը, քանի որ անհանգստությունը, ամոթը, մեղավորության զգացումը կամ բացասական ինքնագնահատականը կարող են փոխադարձաբար ամրապնդվել խնդրահարույց մտքերի միջոցով։ Հետազոտությունը կարող է գնահատել կոգնիտիվ վերակառուցման կիրառման արդյունավետությունը թերապևտիկ գործընթացում՝ դիտարկելով հոգեբանական վիճակի, սեռական ֆունկցիայի, ինքնավստահության և զուգընկերային հարաբերությունների հնարավոր փոփոխությունները։ Աշխատանքը կարող է նաև ներկայացնել կոգնիտիվ-վարքաբանական մոտեցման գործնական կիրառման սկզբունքները և դրա համադրումը այլ հոգեթերապևտիկ մեթոդների հետ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է հոգեծին սեռական խնդիրների նկատմամբ ոչ միայն ախտանիշային, այլև հոգեբանական մեխանիզմների վրա հիմնված մոտեցման զարգացման տեսանկյունից և կարող է օգտակար լինել կլինիկական հոգեբանների, հոգեթերապևտների, սեքսոլոգների, բժշկական հոգեբանների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Այլ առարկաներ

Հրատարակությունը 1872 թվականի համար նախատեսված տարեցույց է, որը միավորում է օրացուցային տվյալներն ու տարվա ընթացքում ընթերցողին անհրաժեշտ տեղեկատու նյութերը։ Այն ներկայացնում է քրիստոնեական և հայկական թվականությունների համապատասխանությունը՝ պահպանելով հայ ավանդական ժամանակագրական համակարգի կիրառությունը։ Տարեցույցները 19-րդ դարի հայ հասարակական կյանքում կարևոր դեր էին կատարում՝ օգնելով կողմնորոշվել ամսաթվերի, ամիսների, տոների և հիշատակության օրերի մեջ, ինչպես նաև կազմակերպել առօրյա, ընտանեկան և աշխատանքային գործունեությունը։ Ավելի ընդարձակ տարեցույցները հաճախ դուրս էին գալիս զուտ օրացուցային տեղեկությունների շրջանակից և ընդգրկում էին գրական, պատմական, կրթական ու հասարակական բնույթի նյութեր՝ դառնալով տվյալ ժամանակաշրջանի մտավոր և մշակութային կյանքի յուրօրինակ պատկեր։ Այսպիսի հրատարակությունները նպաստում էին գիտելիքների տարածմանը, ընթերցողական հետաքրքրությունների ընդլայնմանը և հայերեն տպագիր տեղեկատվության հասանելիության մեծացմանը։ Դրանք նաև հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու ժամանակի հասարակական առաջնահերթությունները, մշակութային հետաքրքրությունները և հանրային հաղորդակցության ձևերը։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է 19-րդ դարի հայ օրացուցային գրականության, Կոստանդնուպոլսի հայկական հրատարակչական միջավայրի և հայ հասարակության առօրյա ու մշակութային պատմության հետազոտության համար։

Կրոն

Հրատարակությունը նախատեսված է երեխաների ուսուցման և լեզվական կարողությունների զարգացման համար՝ կենտրոնանալով փոխասացության՝ հարց ու պատասխանի կամ զրույցի միջոցով գիտելիքներ փոխանցելու ուսումնական ձևի վրա։ Վերնագրում օգտագործված «վարժութիւն» բառը մատնանշում է գործնական առաջադրանքների և ուսուցողական աշխատանքների առկայության հնարավորությունը, իսկ «մանկանց» բառը ցույց է տալիս, որ գիրքը հասցեագրված է երեխաներին։ «Փոխասացություն» հասկացությունը կարող է վերաբերել զրուցելու, երկխոսելու կամ մտքերը փոխադարձաբար արտահայտելու ձևին, ինչի շնորհիվ այս հրատարակությունը կարելի է դիտարկել որպես հաղորդակցական հմտությունների և լեզվական գիտելիքների զարգացմանն ուղղված ուսումնական ձեռնարկ։ Հարց ու պատասխանի և երկխոսության միջոցով ուսուցումը կարևոր տեղ է զբաղեցնում երեխաների կրթության մեջ, քանի որ սովորողներին հնարավորություն է տալիս ոչ միայն կարդալ կամ անգիր սովորել տեղեկություններ, այլև հասկանալ հարցի իմաստը, ձևակերպել պատասխանը, արտահայտել սեփական միտքը և հետևել զրույցի տրամաբանական ընթացքին։ Նման ուսուցողական մոտեցումը կարող է նպաստել բառապաշարի հարստացմանը, նախադասությունների ճիշտ կառուցմանը, խոսքի հստակությանը և լեզվական ձևերի գործնական կիրառությանը։ Երեխաների համար նախատեսված երկխոսական վարժությունները կարող են ընդգրկել առօրյա կյանքին, ընտանիքին, դպրոցին, բնությանը, հասարակական հարաբերություններին, բարոյական վարքագծին կամ կրոնական ու մշակութային գիտելիքներին առնչվող թեմաներ։ Հարցերի և պատասխանների հաջորդականությունը սովորողին օգնում է տեղեկությունները յուրացնել փոքր բաժիններով, կապեր հաստատել տարբեր հասկացությունների միջև և սովորել պատասխանել պարզ ու հասկանալի ձևով։ Եթե ձեռնարկը կազմված է փոխադարձ խոսքի օրինակներից, այն կարող է նաև նպաստել ընթերցանության արտահայտչականությանը, խոսքային հիշողությանը և բանավոր հաղորդակցության զարգացմանը։ Երկխոսությունը հնարավորություն է տալիս երեխաներին ծանոթանալու զրույցի կառուցվածքին, սովորելու լսել դիմացինին, պահպանել խոսակցության թեման և սեփական պատասխանը համապատասխանեցնել տրված հարցին։ Այսպիսի վարժանքները կարող են օգտակար լինել ինչպես անհատական ուսուցման, այնպես էլ դասարանային աշխատանքի ընթացքում, երբ ուսուցիչը հարցերի միջոցով ստուգում է սովորողների գիտելիքները և խրախուսում նրանց ակտիվ մասնակցությունը։ Հին ուսումնական ձեռնարկներում հաճախ համադրվում էին լեզվի ուսուցումը, ընդհանուր գիտելիքների փոխանցումը և բարոյական դաստիարակությունը։ Այդ պատճառով նման գրքերը կարող էին ծառայել միաժամանակ որպես ընթերցանության նյութ, խոսքի զարգացման միջոց և երեխաների աշխարհաճանաչողության ընդլայնման գործիք։ Սակայն տվյալ հրատարակության մեջ ընդգրկված կոնկրետ թեմաները և առաջադրանքների բնույթը հնարավոր չէ հաստատել միայն վերնագրից։ XIX դարի վերջին և XX դարի սկզբին հայերեն ուսումնական գրականության հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ուներ հայկական կրթական հաստատությունների գործունեության, երեխաների մայրենի լեզվով կրթության և դպրոցական ուսուցման կազմակերպման համար։ Հայկական դպրոցներում կիրառվող դասագրքերն ու վարժությունների ժողովածուները նպաստում էին գրագիտության տարածմանը, ընթերցանության հմտությունների ամրապնդմանը և գրավոր ու բանավոր խոսքի զարգացմանը։ Երեխաների համար նախատեսված գործնական ձեռնարկները հատկապես կարևոր էին, քանի որ ուսուցումը դարձնում էին ավելի մասնակցային՝ սովորողներին ներգրավելով հարցադրումների, պատասխանների և կրկնության գործընթացում։ Երուսաղեմում հայկական տպագրական գործունեությունը կապված էր հայ համայնքի հոգևոր և կրթական կյանքի հետ, իսկ այնտեղ հրատարակված հայերեն գրքերը նպաստում էին կրթական նյութերի տարածմանն ու հայերեն գրավոր ժառանգության պահպանմանը։ Այս հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել հայ մանկավարժության պատմությամբ, հին դասագրքերով, հայերեն լեզվի ուսուցման մեթոդներով և հայկական կրթական հաստատությունների գործունեությամբ զբաղվող ուսումնասիրողներին։ Այն կարող է նաև աղբյուր հանդիսանալ՝ ուսումնասիրելու ժամանակաշրջանի ուսումնական բառապաշարը, երեխաներին ուղղված հրահանգների լեզուն, երկխոսական ուսուցման հնարավոր ձևերը և հայերեն կրթական գրականության զարգացման ընթացքը։ Հրատարակության արժեքը պայմանավորված է ոչ միայն հնարավոր գործնական կիրառությամբ, այլև պատմական նշանակությամբ, քանի որ մանկական ուսումնական գրքերը արտացոլում են իրենց ժամանակի կրթական նպատակները, լեզվական չափանիշները և երեխաների դաստիարակության վերաբերյալ պատկերացումները։ Միաժամանակ, առանց գրքի բովանդակության, նախաբանի կամ բաժինների վերնագրերի ուսումնասիրության հնարավոր չէ վստահորեն նշել, թե այն կոնկրետ որ առարկայի համար է կազմվել, արդյոք պարունակում է հայերեն լեզվի վարժություններ, երկխոսություններ, հարցուպատասխաններ, թե գիտելիքների այլ բնագավառներին վերաբերող նյութեր։ Հետևաբար, այս նկարագրությունը հիմնված է վերնագրի լեզվական իմաստի և հրատարակության ուսումնական բնույթի վրա՝ առանց չստուգված տեղեկությունները որպես հաստատված փաստ ներկայացնելու։