Հայոց գիրը

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է հանրակրթական դպրոցում ուսուցիչների մասնագիտական գործունեության փորձագիտական գնահատման համակարգի ձևավորման տեսական, մեթոդական և կազմակերպական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում մանկավարժի աշխատանքի որակի բազմակողմանի գնահատումն է՝ հաշվի առնելով մասնագիտական գիտելիքները, դասավանդման մեթոդների արդյունավետությունը, կրթական գործընթացի կազմակերպումը, սովորողների հետ հաղորդակցությունը, մանկավարժական նորարարությունների կիրառումը և մասնագիտական զարգացման պատրաստակամությունը։ Փորձագիտական գնահատումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես վերահսկողության միջոց, այլև որպես ուսուցչի մասնագիտական աճին, ինքնագնահատմանը և կրթության որակի բարելավմանը նպաստող կառավարչական ու մանկավարժական գործիք։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել գնահատման չափանիշների և ցուցանիշների ընտրության սկզբունքները, փորձագետների կազմի ձևավորման պահանջները, գնահատման ընթացակարգերի կազմակերպումը և տարբեր աղբյուրներից ստացված տեղեկատվության համադրման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել գնահատման օբյեկտիվության, հավաստիության և թափանցիկության ապահովմանը, քանի որ մանկավարժական գործունեությունը բազմաբաղադրիչ գործընթաց է և չի կարող ամբողջությամբ բնութագրվել մեկ ցուցանիշով։ Կարևոր ուղղություն է դասալսումների, ուսուցչի մասնագիտական փաստաթղթերի, կրթական արդյունքների, ինքնագնահատման և գործընկերային գնահատման միջոցով ստացված տվյալների համակցված կիրառման մեթոդաբանությունը։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև փորձագիտական գնահատման քանակական և որակական մեթոդների հարաբերակցությունը, գնահատման սանդղակների կառուցման սկզբունքները և արդյունքների մեկնաբանման մոտեցումները։ Համակարգի արդյունավետության համար կարևոր է, որ գնահատման արդյունքները կապվեն մասնագիտական զարգացման հետ՝ հնարավորություն տալով բացահայտել ուսուցչի աշխատանքի ուժեղ կողմերը և այն ոլորտները, որտեղ անհրաժեշտ է լրացուցիչ մեթոդական աջակցություն կամ վերապատրաստում։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև դպրոցի ղեկավարության, մեթոդական միավորումների և արտաքին փորձագետների դերաբաշխմանը՝ գնահատման գործընթացում պատասխանատվության և համագործակցության արդյունավետ մոդել ձևավորելու նպատակով։ Նման համակարգի կիրառումը կարող է նպաստել դպրոցում մասնագիտական հետադարձ կապի մշակույթի զարգացմանը, մանկավարժական աշխատանքի որակի շարունակական բարելավմանը և կրթական հաստատության կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մանկավարժության, կրթության կառավարման և կրթական գնահատման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ձևավորել ուսուցիչների մասնագիտական գործունեության համակարգային, բազմաչափ և զարգացմանը միտված գնահատման մեթոդաբանություն։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է մարդու իրավունքների գաղափարի մեթոդաբանական, պատմափիլիսոփայական և տեսաիրավական հիմքերի համալիր ուսումնասիրությանը՝ մարդու իրավունքները դիտարկելով որպես իրավական, փիլիսոփայական և հասարակական մտքի զարգացման ընթացքում ձևավորված բազմաշերտ երևույթ։ Հետազոտության առանցքում մարդու ազատության, արժանապատվության, հավասարության և արդարության վերաբերյալ պատկերացումների ձևավորումն ու դրանց աստիճանական վերածումն է իրավական սկզբունքների և ինստիտուտների։ Պատմափիլիսոփայական տեսանկյունից քննվում են մարդու բնական իրավունքների, պետության և անհատի հարաբերությունների, հասարակական պայմանագրի, իրավական հավասարության և անձնական ազատության վերաբերյալ տարբեր գաղափարական ավանդույթներ՝ ցույց տալով դրանց ազդեցությունը ժամանակակից իրավական մտածողության ձևավորման վրա։ Մեթոդաբանական հատվածում կարևորվում են մարդու իրավունքների ուսումնասիրության տարբեր մոտեցումները՝ իրավաբանական, պատմական, համեմատական, համակարգային և փիլիսոփայական, որոնք հնարավորություն են տալիս նույն երևույթը վերլուծել տարբեր մակարդակներում։ Տեսաիրավական առումով դիտարկվում են մարդու իրավունք հասկացության բովանդակությունը, իրավունքների դասակարգման սկզբունքները, անհատի իրավական կարգավիճակը, իրավունքների և ազատությունների փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև իրավունքների և համապատասխան պարտականությունների կապը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պետության դերին՝ մարդու իրավունքները ճանաչելու, հարգելու և իրավական պաշտպանության մեխանիզմներ ապահովելու համատեքստում։ Քննվում է նաև մարդու իրավունքների համընդհանուր բնույթի և դրանց իրականացման պատմական, սոցիալական ու մշակութային պայմանների փոխհարաբերությունը։ Կարևոր խնդիրներից է իրավունքների հնարավոր սահմանափակումների իրավական բնույթի ուսումնասիրությունը և այն սկզբունքների վերլուծությունը, որոնց միջոցով իրավական համակարգը փորձում է հավասարակշռել անհատի ազատությունը, այլ անձանց իրավունքները և հանրային շահերը։ Անդրադարձ է կատարվում ազգային և միջազգային իրավական համակարգերի փոխազդեցությանը, մարդու իրավունքների պաշտպանության ինստիտուցիոնալ մեխանիզմներին և իրավական պետության գաղափարի նշանակությանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է իրավունքի տեսության, իրավունքի փիլիսոփայության, քաղաքական և իրավական մտքի պատմության ու մարդու իրավունքների տեսության մոտեցումները՝ ներկայացնելով մարդու իրավունքները որպես պատմականորեն զարգացող և ժամանակակից իրավակարգերի համար հիմնարար նշանակություն ունեցող համակարգ։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից անգլերենի տեսողական ընկալում արտահայտող բայերի իմաստային արժույթի և դրա լեզվական արտահայտման միջոցների համալիր ուսումնասիրությանը՝ իմաստաբանության, շարահյուսության և բառային իմաստի փոխհարաբերությունների տեսանկյունից։ Հետազոտության կենտրոնում այն հարցն է, թե տեսողական ընկալման տարբեր իմաստներ արտահայտող բայերն իրենց իմաստային կառուցվածքով ինչպիսի մասնակիցներ են ենթադրում, ինչպես են այդ մասնակիցները ներկայացվում նախադասության մեջ և ինչպիսի քերականական ու բառային միջոցներով են իրականացվում բայական իմաստի պահանջած հարաբերությունները։ Իմաստային արժույթը դիտարկվում է որպես բայի բառային նշանակությունից բխող հատկություն, որը պայմանավորում է տվյալ գործողության, գործընթացի կամ վիճակի մասնակիցների քանակը, բնույթը և իմաստային դերերը։ Տեսողական ընկալման բայերի դեպքում առանձնահատուկ նշանակություն են ստանում ընկալող անձի կամ սուբյեկտի, ընկալվող օբյեկտի, տեսողական գործունեության ուղղության, պայմանների և արդյունքի հարաբերությունները։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է տեսողական ընկալման բայերի իմաստային դասակարգման վրա։ Ժամանակակից անգլերենում տեսողության ոլորտին վերաբերող բայերը կարող են արտահայտել ոչ միայն ֆիզիկական տեսնելու փաստը, այլև նպատակաուղղված դիտում, ուշադրության կենտրոնացում, ակնթարթային հայացք, երկարատև զննում, ինչ-որ երևույթի նկատում, տեսանելիության վիճակ և ընկալման արդյունք։ Այս իմաստային տարբերությունները պայմանավորում են նաև բայերի արժութային կառուցվածքների տարբերությունները։ Մի դեպքում տեսողական ընկալումը կարող է ներկայացվել որպես ընկալող սուբյեկտի նկատմամբ հարաբերականորեն անկախ գործընթաց, իսկ մեկ այլ դեպքում՝ որպես նպատակաուղղված գործողություն, որի համար անհրաժեշտ է որոշակի օբյեկտ կամ ուղղություն։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է պարզել, թե բայի բառային իմաստի փոփոխությունն ինչպես է անդրադառնում նրա շարահյուսական հնարավորությունների վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում իմաստային և շարահյուսական արժույթների տարբերակմանը։ Իմաստային արժույթը վերաբերում է այն մասնակիցներին, որոնք ենթադրվում են բայի նշանակությամբ, մինչդեռ շարահյուսական արժույթը ցույց է տալիս, թե այդ մասնակիցներից որոնք և ինչպես են իրականանում նախադասության քերականական կառուցվածքում։ Այս երկու մակարդակները միշտ չէ, որ ամբողջությամբ համընկնում են։ Բայի իմաստով ենթադրվող որևէ մասնակից կարող է կոնկրետ համատեքստում բացահայտորեն չարտահայտվել, քանի որ այն հասկանալի է իրավիճակից կամ հաղորդակցական պայմաններից։ Հակառակ դեպքում նախադասության մեջ կարող են հայտնվել լրացուցիչ բաղադրիչներ, որոնք բայի հիմնական իմաստային կառուցվածքի պարտադիր մասնակիցներ չեն, սակայն հաղորդում են գործողության տեղի, ժամանակի, եղանակի կամ այլ հանգամանքների վերաբերյալ տեղեկատվություն։ Այս տարբերակումը կարևոր է բայական կառուցվածքի իրական սահմանները որոշելու համար։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում ընկալողի իմաստային դերը։ Տեսողական ընկալումը սովորաբար ենթադրում է այնպիսի մասնակից, որը կարող է ընկալել տեսողական տեղեկատվությունը։ Սակայն տարբեր բայերի դեպքում այդ մասնակիցը կարող է ներկայացվել տարբեր կերպ։ Այն կարող է լինել զգայական փորձառություն ունեցող անձ, նպատակաուղղված գործողություն կատարող գործորդ կամ որոշակի տեսողական վիճակում գտնվող սուբյեկտ։ Այս տարբերությունը կարևոր է, քանի որ ազդում է ոչ միայն բայի իմաստային մեկնաբանության, այլև ամբողջ նախադասության կառուցվածքի վրա։ Նպատակաուղղված դիտման դեպքում սուբյեկտը սովորաբար ավելի ակտիվ դեր ունի, մինչդեռ ինքնաբերաբար առաջացող տեսողական ընկալման դեպքում նրա գործորդային հատկանիշները կարող են ավելի թույլ արտահայտվել։ Առանձին ուղղություն է ընկալվող օբյեկտի կամ տեսողական խթանի ուսումնասիրությունը։ Տեսողության բայերի հետ կարող են գործածվել առարկա, անձ, իրադարձություն, գործողություն, իրավիճակ կամ ամբողջական փաստ արտահայտող միավորներ։ Այդ պատճառով օբյեկտային դիրքը կարող է արտահայտվել ոչ միայն գոյականական խմբով, այլև ավելի բարդ շարահյուսական կառուցվածքներով։ Ընկալվող բովանդակության բնույթը կարող է ազդել բայի իմաստային մեկնաբանության վրա։ Ֆիզիկական առարկայի ընկալումը և ամբողջ իրադարձության կամ իրավիճակի ընկալումը իմաստային կառուցվածքով նույնական չեն, թեև կարող են արտահայտվել նույն բայի տարբեր կիրառություններով։ Այս երևույթը կարևոր է բայերի բազմիմաստության և արժութային մոդելների փոխհարաբերությունը հասկանալու համար։ Կարևորվում է ուղիղ խնդրի միջոցով արժույթի արտահայտման ուսումնասիրությունը։ Անգլերենում տեսողական ընկալման բազմաթիվ բայեր կարող են անմիջականորեն կապվել ընկալվող օբյեկտի հետ՝ առանց նախդիրային միջնորդության։ Այսպիսի կառուցվածքներում օբյեկտը քերականորեն ներկայացվում է որպես բայի անմիջական լրացում։ Սակայն նույն իմաստային դաշտին պատկանող այլ բայեր պահանջում են նախդիրային կառուցվածք, ինչը ցույց է տալիս, որ մոտ իմաստ ունեցող բառերը կարող են ունենալ տարբեր շարահյուսական կառավարում։ Այս տարբերությունների համակարգված ուսումնասիրությունը կարևոր է անգլերենի բայական կառույցների նկարագրության համար։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում նախդիրների դերին։ Նպատակաուղղված հայացք, ուղղություն կամ դիտարկման օբյեկտ արտահայտող կառուցվածքներում նախդիրը կարող է հանդես գալ որպես բայի և նրա իմաստային մասնակցի միջև շարահյուսական կապի հիմնական միջոց։ Նախդրի ընտրությունը երբեմն կապված է բայի կայուն կառավարման հետ, իսկ որոշ դեպքերում կարող է փոփոխել ամբողջ բառակապակցության իմաստը։ Հետևաբար տեսողական բայերի արժույթի ուսումնասիրությունը պահանջում է ոչ միայն բայի, այլև բայ-նախդիր համակցությունների քննություն։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տարբերակել բայի պարտադիր լրացումները ազատ հանգամանքային բաղադրիչներից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է լրացական նախադասությունների գործածությունը։ Տեսողական ընկալման բայերը կարող են որպես իմաստային լրացում ընդունել ամբողջ իրավիճակ կամ դատողություն արտահայտող կառույցներ։ Այս դեպքում տեսողական ընկալման օբյեկտը ներկայացվում է ոչ թե մեկ առարկայով, այլ իրադարձային բովանդակությամբ։ Նման կառույցների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել զգայական ընկալման և ճանաչողական մեկնաբանության միջև կապը։ Որոշ կիրառություններում տեսնելու իմաստը կարող է աստիճանաբար մոտենալ հասկանալու, գիտակցելու կամ համոզվելու իմաստներին, և այդ իմաստային տեղաշարժը հաճախ ուղեկցվում է արժութային կառուցվածքի փոփոխությամբ։ Առանձին նշանակություն ունի ինֆինիտիվային և դերբայական կառույցների ուսումնասիրությունը։ Տեսողական ընկալման բայերի հետ գործածվող նման կառուցվածքները կարող են արտահայտել ընկալվող գործողության ընթացքը կամ ամբողջականությունը։ Քերականական ձևի ընտրությունը կարող է կապված լինել այն բանի հետ, թե խոսողն ընկալվող իրադարձությունը ներկայացնում է որպես ամբողջություն, թե ուշադրությունը կենտրոնացնում է դրա ընթացքի վրա։ Այսպիսի կառույցները հատկապես արժեքավոր են իմաստաբանության և քերականության փոխազդեցության ուսումնասիրության համար, քանի որ ձևական տարբերությունը կարող է արտահայտել ընկալման եղանակի և իրադարձության կառուցվածքի տարբերություններ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բայերի բազմիմաստության խնդիրը։ Տեսողական ընկալման բառապաշարը հաճախ զարգացնում է փոխաբերական և վերացական նշանակություններ։ Ֆիզիկական տեսողություն արտահայտող բայը կարող է որոշ համատեքստերում նշանակել հասկանալ, հանդիպել, ստուգել, հոգ տանել, պատկերացնել կամ գնահատել։ Նման իմաստային զարգացումների դեպքում բայի արժութային կառուցվածքը կարող է փոփոխվել։ Հետևաբար նույն բառային ձևի բոլոր կիրառությունները մեկ արժութային մոդելով նկարագրելը կարող է բավարար չլինել։ Անհրաժեշտ է առանձնացնել տարբեր բառային-իմաստային տարբերակները և յուրաքանչյուրի համար ուսումնասիրել համապատասխան մասնակիցների ու շարահյուսական կառուցվածքների համակարգը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պարտադիր և ընտրովի արժույթների տարբերակմանը։ Որոշ լրացումների բացակայության դեպքում նախադասությունը կարող է դառնալ իմաստային առումով անավարտ կամ պահանջել հատուկ համատեքստ, մինչդեռ այլ բաղադրիչներ կարող են ազատորեն բաց թողնվել։ Սակայն պարտադիրության աստիճանը միշտ չէ, որ հնարավոր է որոշել միայն ձևական չափանիշներով։ Համատեքստը, հաղորդակցական նպատակը և բայի տվյալ նշանակությունը կարող են փոխել լրացման անհրաժեշտությունը։ Այս պատճառով հետազոտության ընթացքում նպատակահարմար է համադրել բառարանային տվյալները և իրական լեզվական գործածության օրինակները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է արժութային մոդելների առանձնացումը։ Տարբեր բայերի կիրառությունների հիման վրա հնարավոր է կազմել կառուցվածքային սխեմաներ, որոնք ցույց են տալիս ընկալող սուբյեկտի, ընկալվող օբյեկտի, ուղղության և այլ մասնակիցների հարաբերությունները։ Այնուհետև այդ մոդելները կարելի է համեմատել՝ պարզելու համար, թե որ կառուցվածքներն են բնորոշ տեսողական ընկալման ամբողջ իմաստային խմբին, իսկ որոնք՝ միայն առանձին ենթախմբերին կամ բայերին։ Նման դասակարգումը հնարավորություն է տալիս համակարգված ձևով ներկայացնել բառապաշարի և շարահյուսության փոխհարաբերությունները։ Առանձին ուղղություն է տեսողական ընկալման ակտիվ և ոչ ակտիվ տեսակների հակադրությունը։ Նպատակաուղղված դիտումը ենթադրում է սուբյեկտի գիտակցված մասնակցություն և ուշադրության ուղղում որոշակի օբյեկտի վրա, մինչդեռ ինքնաբերական ընկալումը կարող է տեղի ունենալ առանց հատուկ մտադրության։ Այս իմաստային տարբերությունը կարող է արտահայտվել տարբեր բայերով և տարբեր քերականական կառուցվածքներով։ Դրանց համեմատությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ճշգրիտ նկարագրել գործորդայնության, փորձառության և ընկալման հարաբերությունները ժամանակակից անգլերենում։ Կարևորվում է նաև տեսողական ընկալման ինտենսիվության և տևողության արտահայտումը։ Որոշ բայեր իրենց բառային նշանակությամբ կարող են ցույց տալ կարճատև հայացք, մյուսները՝ երկարատև կամ ուշադիր դիտում։ Այս տարբերությունները կարող են լրացուցիչ ձևով արտահայտվել մակբայներով, նախդիրային խմբերով կամ այլ հանգամանքային միջոցներով։ Հետազոտության խնդիրներից է պարզել, թե այդ բաղադրիչներից որոնք են բայի իմաստային կառուցվածքի հետ սերտորեն կապված, իսկ որոնք հանդես են գալիս որպես ազատ ընդլայնումներ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բառային համակցելիությանը։ Տեսողական բայերը կարող են նախընտրելիորեն կապվել որոշակի իմաստային դասերի պատկանող գոյականների կամ այլ լրացումների հետ։ Օրինակ՝ որոշ բայեր ավելի բնական են անձերի և ֆիզիկական առարկաների հետ, իսկ մյուսները կարող են հաճախ կիրառվել իրադարձությունների, փոփոխությունների կամ վերացական իրավիճակների նկարագրության ժամանակ։ Համակցելիության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել բայերի միջև այնպիսի իմաստային տարբերություններ, որոնք սովորական բառարանային սահմանումներում միշտ չէ, որ ամբողջությամբ արտահայտվում են։ Հետազոտության մեջ կարող է կարևոր դեր ունենալ կորպուսային նյութի կիրառումը։ Իրական գրավոր և բանավոր խոսքից հավաքված օրինակները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել բայերի գործածության հաճախականությունը, առավել տարածված արժութային մոդելները, բնորոշ համակցությունները և ոճական տարբերությունները։ Կորպուսային տվյալները հատկապես օգտակար են տեսականորեն հնարավոր և իրականում հաճախ կիրառվող կառուցվածքները տարբերակելու համար։ Դրանք նաև հնարավորություն են տալիս գնահատել, թե արժութային որոշ մոդելներ որքանով են բնորոշ ժամանակակից լեզվին և ինչպիսի ժանրերում կամ հաղորդակցական իրավիճակներում են առավել հաճախ հանդիպում։ Առանձին նշանակություն ունի բայերի արժույթի և հաղորդակցական կառուցվածքի հարաբերակցությունը։ Նախադասության մեջ որոշ իմաստային մասնակիցների բացթողումը կարող է պայմանավորված լինել ոչ թե բայի կառուցվածքային հատկությամբ, այլ նրանով, որ համապատասխան տեղեկությունն արդեն հայտնի է զրուցակիցներին։ Նույն կերպ որոշ բաղադրիչների առաջադրումը կամ հատուկ շեշտադրումը կարող է կապված լինել տեղեկատվական կառուցվածքի հետ։ Այս հանգամանքը ցույց է տալիս, որ արժույթի ուսումնասիրությունը նպատակահարմար է իրականացնել ոչ միայն մեկուսացված նախադասությունների, այլև ավելի լայն համատեքստի հիման վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տեսողական ընկալման և ճանաչողական իմաստների փոխհարաբերությունը։ Մարդկային լեզուներում տեսողությունը հաճախ ծառայում է գիտելիքի և ըմբռնման փոխաբերական հիմք։ Անգլերենում ևս ֆիզիկական տեսողություն նշանակող որոշ բայեր կարող են արտահայտել մտավոր ընկալում կամ իրավիճակի գիտակցում։ Այսպիսի իմաստային ընդլայնումների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևել, թե ինչպես է զգայական փորձի բառապաշարը ներգրավվում վերացական մտածողության արտահայտման մեջ և ինչպես են այդ փոփոխությունները վերակազմավորում բայի արժութային հնարավորությունները։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են համադրվել կառուցվածքային լեզվաբանության, բառային իմաստաբանության, շարահյուսական վերլուծության, արժույթի տեսության, համատեքստային և կորպուսային ուսումնասիրության մեթոդները։ Օրինակների կառուցվածքային դասակարգումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել հիմնական շարահյուսական մոդելները, իսկ իմաստային վերլուծությունը՝ որոշել դրանցում ներկայացված մասնակիցների դերերը։ Քանակական տվյալների կիրառումը կարող է լրացնել որակական վերլուծությունը՝ ցույց տալով տարբեր մոդելների տարածվածությունը իրական լեզվական նյութում։ Աշխատության տեսական նշանակությունը պայմանավորված է բայական իմաստի և նախադասության կառուցվածքի միջև փոխհարաբերությունների բացահայտման հնարավորությամբ։ Տեսողական ընկալման բայերը հարմար նյութ են այս խնդրի ուսումնասիրության համար, քանի որ միավորում են զգայական փորձը, նպատակաուղղված գործողությունը և ճանաչողական մեկնաբանությունը և կարող են հանդես գալ բազմաթիվ կառուցվածքային մոդելներում։ Դրանց ուսումնասիրությունը նպաստում է անգլերենի բայական համակարգի, իմաստային դերերի և շարահյուսական կառավարման օրինաչափությունների առավել ամբողջական նկարագրությանը։ Գործնական նշանակությունը կապված է նաև անգլերենի ուսուցման, բառարանագրության և թարգմանության հետ։ Տեսողական ընկալման իմաստով մոտ բայերը միշտ չէ, որ կարող են փոխարինել միմյանց նույն քերականական կառուցվածքում, ուստի դրանց արժութային առանձնահատկությունների իմացությունը կարևոր է ճիշտ և բնական խոսքի ձևավորման համար։ Բառարաններում արժութային մոդելների հստակ ներկայացումը կարող է օգնել տարբերակել բայերի իմաստներն ու կառավարումը, իսկ թարգմանության ժամանակ՝ ընտրել նպատակային լեզվում համապատասխան կառուցվածքը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է ժամանակակից անգլերենի տեսողական ընկալման բայերի իմաստային կառուցվածքի և դրանց շարահյուսական իրացման միջոցների բազմակողմանի ուսումնասիրություն՝ միավորելով բառային իմաստաբանությունը, արժույթի տեսությունը, շարահյուսությունը, համակցելիության ուսումնասիրությունը և համատեքստային վերլուծությունը։ Այն կարող է օգտակար լինել անգլերենի տեսական քերականությամբ, իմաստաբանությամբ, շարահյուսությամբ, բառագիտությամբ, կորպուսային լեզվաբանությամբ, թարգմանագիտությամբ և օտար լեզուների դասավանդման մեթոդիկայով զբաղվող լեզվաբանների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Քաղաքագիտություն

Այս գիրքը ուսումնասիրում է քաղաքական մասնակցության հիմնախնդիրները ժողովրդավարական համախմբման փուլում՝ վերլուծելով քաղաքացիների ներգրավվածության դերը ժողովրդավարական համակարգի կայացման և զարգացման գործընթացում։ Գրքում քննարկվում են ընտրական մասնակցության, քաղաքացիական ակտիվության, քաղաքական մշակույթի և հասարակական կազմակերպությունների ազդեցության հիմնական հարցերը։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև անցումային հասարակություններում ժողովրդավարության ամրապնդման դժվարություններին, քաղաքական վստահության ձևավորմանը և պետական ինստիտուտների նկատմամբ հասարակության վերաբերմունքին։ Նյութում ներկայացվում են քաղաքական մասնակցության տարբեր ձևեր՝ ընտրություններ, բողոքի շարժումներ, հանրային քննարկումներ և քաղաքացիական նախաձեռնություններ, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը քաղաքական համակարգի արդյունավետության վրա։ Գիրքը համադրում է տեսական մոտեցումները և կիրառական վերլուծությունը՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով հասկանալ ժողովրդավարական գործընթացներում հասարակության ակտիվ դերակատարության նշանակությունը։

Այլ առարկաներ

Մատենագիտական և տեխնիկական-մասնագիտական բնույթի այս աշխատանքը ներկայացնում է ձուլագործության ոլորտին վերաբերող հանձնարարական գրականության ցանկ՝ նախատեսված ձուլողների մասնագիտական գիտելիքների ընդլայնման և արտադրական հմտությունների կատարելագործման համար։ Ցանկի հիմնական նպատակն է ընթերցողներին ծանոթացնել մետաղների ձուլման տեխնոլոգիաների, ձուլման արտադրության կազմակերպման և մասնագիտական աշխատանքի առանձնահատկությունների վերաբերյալ գրականությանը։ Մատենագիտական ցանկում կարող են ընդգրկված լինել ձուլագործության տեսական հիմունքներին, մետաղների և համաձուլվածքների հատկություններին, ձուլման ձևերի ու միջուկների պատրաստմանը, հալման գործընթացներին և ձուլվածքների ստացման տեխնոլոգիաներին նվիրված գրքեր, ձեռնարկներ ու հոդվածներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ձուլման սարքավորումների կառուցվածքին, արտադրական գործընթացների մեքենայացմանը, պատրաստի արտադրանքի որակի վերահսկմանը և ձուլվածքներում առաջացող թերությունների ուսումնասիրությանը վերաբերող մասնագիտական աղբյուրներին։ Ներկայացվող գրականությունը կարող է լուսաբանել նաև աշխատանքի անվտանգության, արտադրական հիգիենայի, սարքավորումների շահագործման և նյութական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման հարցերը։ Հանձնարարական ցանկի կառուցվածքը կարող է հիմնված լինել գրականության թեմատիկ խմբավորման, մասնագիտական պատրաստվածության մակարդակի և ընթերցողների գործնական պահանջների հաշվառման սկզբունքների վրա։ Աշխատանքը կարևոր տեղեկատվական միջոց է մասնագիտական ինքնակրթության, տեխնիկական գիտելիքների տարածման և արտադրական փորձի ընդհանրացման տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել ձուլող բանվորներին, արտադրական վարպետներին, տեխնիկական ուսումնական հաստատությունների սովորողներին, մետալուրգիայի մասնագետներին և մասնագիտական գրականության մատենագիտական սպասարկմամբ զբաղվող գրադարանավարներին։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է քրեական իրավունքում վաղեմության ինստիտուտի տեսական, իրավական և կիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այն իրավական ժամանակահատվածների նշանակությունն է, որոնց լրանալը օրենքով նախատեսված պայմաններում կարող է ազդեցություն ունենալ անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու կամ նշանակված պատժի իրականացման հնարավորության վրա։ Քննվում են վաղեմության ինստիտուտի իրավական բնույթը, նպատակները և դրա տեղը քրեական իրավունքի ընդհանուր համակարգում՝ այն կապելով իրավական որոշակիության, արդարության, պատասխանատվության և քրեական ներգործության նպատակահարմարության սկզբունքների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում վաղեմության ժամկետների տարբերակման չափանիշներին, դրանց հաշվարկման ընդհանուր սկզբունքներին և հանցագործության բնույթի ու ծանրության հետ ունեցած հարաբերակցությանը։ Վերլուծվում են այն իրավական հանգամանքները, որոնք կարող են ազդել ժամկետի ընթացքի վրա, ինչպես նաև վաղեմության կիրառման համար նշանակություն ունեցող տարբեր իրավիճակները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում քրեական պատասխանատվության վաղեմության և դատավճռով նշանակված պատժի կատարման վաղեմության տարբերակումը, քանի որ դրանք իրավական տարբեր փուլերում գործող և ինքնուրույն հետևանքներ առաջացնող կառուցակարգեր են։ Անդրադարձ է կատարվում նաև շարունակվող կամ տևող բնույթ ունեցող արարքների դեպքում ժամկետի սկզբնակետի որոշման տեսական խնդիրներին և հանցակցության պայմաններում վաղեմության կիրառման առանձնահատկություններին։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են այն դեպքերը, որոնց նկատմամբ օրենսդրությունը կարող է նախատեսել վաղեմության ընդհանուր կանոններից բացառություններ կամ հատուկ կարգավորումներ։ Վաղեմության ինստիտուտը վերլուծվում է նաև տուժողների իրավունքների, հանրային շահի և անձի իրավական վիճակի որոշակիության միջև հավասարակշռության տեսանկյունից։ Համեմատական իրավական մոտեցումը կարող է հնարավորություն տալ բացահայտելու տարբեր իրավական համակարգերում վաղեմության ժամկետների սահմանման և կիրառման առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է քրեական իրավունքում ժամանակի իրավական նշանակության կարևոր ուղղություններից մեկը՝ բացահայտելով վաղեմության ժամկետների սահմանման հիմքերը, դրանց կիրառման պայմանները և քրեաիրավական հարաբերությունների վրա առաջացող հետևանքները։