ՀՀ աշխատանքի շուկայի և զբաղվածության գենդերային հիմնախնդիրները

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է դեղագործական պատրաստուկներում անալգինի քանակական որոշման անալիտիկական մոտեցման ուսումնասիրությանը՝ հիմնված էքստրակցիոն և ֆոտոմետրական մեթոդների համակցված կիրառման վրա։ Հետազոտության հիմքում ուսումնասիրվող նյութի և տրիֆենիլմեթանային շարքի հիմնային ներկանյութերի փոխազդեցության արդյունքում առաջացող անալիտիկ համակարգի սպեկտրային հատկությունների գնահատումն է։ Քննվում են դեղանյութի նույնականացման և քանակական գնահատման համար նշանակություն ունեցող ֆիզիկաքիմիական երևույթները՝ ուշադրություն դարձնելով առաջացող ասոցիատների կամ համալիրների ձևավորմանը և դրանց օպտիկական բնութագրերին։ Էքստրակցիոն փուլը դիտարկվում է որպես նպատակային բաղադրիչը դեղապատրաստուկի մյուս նյութերից առանձնացնելու և հետագա ֆոտոմետրական չափման ընտրողականությունը բարձրացնելու միջոց։ Ուսումնասիրվում են տարբեր ներկանյութերի անալիտիկական հնարավորությունները և դրանց կիրառելիությունը չափման զգայունության, ընտրողականության ու արդյունքների վերարտադրելիության տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի սպեկտրային տվյալների վերլուծությունը, որի միջոցով հնարավոր է գնահատել ուսումնասիրվող համակարգերի լուսակլանման առանձնահատկությունները և որոշել քանակական վերլուծության համար առավել տեղեկատվական բնութագրերը։ Հետազոտության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում նաև դեղագործական պատրաստուկներում առկա օժանդակ բաղադրիչների հնարավոր ազդեցությանը, քանի որ բազմաբաղադրիչ համակարգերում անալիտիկական ազդանշանը կարող է պայմանավորված լինել ոչ միայն որոշվող նյութով։ Մեթոդի գնահատման ժամանակ կարևորվում են անալիտիկական քիմիայի այնպիսի չափանիշներ, ինչպիսիք են ճշտությունը, վերարտադրելիությունը, զգայունությունը, ընտրողականությունը և որոշման հնարավոր սահմանները։ Ստացված մոտեցման կիրառելիությունը դեղագործական նմուշների նկատմամբ հնարավորություն է տալիս այն դիտարկել դեղերի որակի վերահսկման ֆիզիկաքիմիական մեթոդների համատեքստում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է լուծույթների քիմիայի, էքստրակցիայի և մոլեկուլային սպեկտրաչափության սկզբունքները՝ դեղանյութերի քանակական վերլուծության մեթոդաբանական հնարավորությունների ընդլայնման և դեղագործական վերլուծության արդյունավետության բարձրացման նպատակով։

Բնապահպանություն

Էկոլոգիայի և բնության պահպանության հիմունքներ-ը բնագիտական և էկոլոգիական ուղղվածության ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է էկոլոգիայի հիմնական օրենքները և բնության պահպանության գիտական հիմքերը, աշխատությունում բացատրվում են էկոհամակարգերի կառուցվածքն ու գործունեությունը, կենդանի օրգանիզմների և միջավայրի փոխազդեցությունները, սննդային շղթաների և էներգիայի շրջանառության սկզբունքները, ինչպես նաև կենսաբազմազանության նշանակությունը, միաժամանակ դիտարկվում են մարդու գործունեության ազդեցությունները բնության վրա՝ աղտոտում, ռեսուրսների սպառում, կլիմայական փոփոխություններ և էկոլոգիական հավասարակշռության խախտում, հատուկ ուշադրություն է դարձվում բնության պահպանության մեթոդներին՝ պահպանվող տարածքներ, կայուն զարգացում, էկոլոգիական քաղաքականություն և բնապահպանական կրթություն, աշխատությունը նպատակ ունի ձևավորել բնապահպանական գիտակցություն և պատասխանատու վերաբերմունք բնական միջավայրի նկատմամբ։

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է տեխնիկական ոլորտին վերաբերող նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական համառոտ ցուցակը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, ուսանողների և մասնագետների արագ կողմնորոշումը ժամանակակից տեխնիկական գրականության հոսքում։ Այն ընդգրկում է ինժեներական գիտությունների տարբեր ճյուղերին՝ մեքենաշինությանը, էլեկտրոնիկային, ավտոմատացմանը, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներին, էներգետիկային, շինարարությանը և այլ կիրառական ոլորտներին վերաբերող հրատարակություններ՝ արտացոլելով գիտատեխնիկական առաջընթացի արդի միտումները և նորագույն հետազոտությունների ուղղությունները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության ճշգրտությունն ու համակարգված ներկայացումը, և ծառայում է որպես կարևոր օժանդակ գործիք գիտական ու մասնագիտական գործունեության համար՝ հնարավորություն տալով արագ գտնել անհրաժեշտ գրականություն, գնահատել դրա արդիականությունը և կիրառել այն ուսումնական կամ հետազոտական նպատակներով։

Հոգեբանություն

Բժշկահոգեբանական և հոգեսոմատիկ բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է անձի նույնացումների դերին սրտանոթային հիվանդությունների առաջացման և զարգացման գործընթացներում՝ հոգեբանական ու ֆիզիոլոգիական գործոնների փոխազդեցության համատեքստում։ Քննության են առնվում անձի նույնացման հոգեբանական մեխանիզմները, ինքնընկալման և սոցիալական դերերի ձևավորման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց հնարավոր կապերը հուզական վիճակի, սթրեսային արձագանքների և առողջական վարքագծի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անձի հոգեբանական առանձնահատկությունների, ներքին հակասությունների, սոցիալական հարաբերությունների և հուզական լարվածության հնարավոր ազդեցություններին սրտանոթային համակարգի գործունեության վրա։ Վերլուծվում են երկարատև հոգեբանական սթրեսի, անհանգստության, հուզական կարգավորման դժվարությունների և ինքնության հետ կապված հոգեբանական գործընթացների փոխկապակցվածությունները սրտանոթային հիվանդությունների հայտնի ռիսկի գործոնների հետ։ Քննարկվում են նաև հոգեբանական պաշտպանական մեխանիզմների, միջանձնային հարաբերությունների, սոցիալական միջավայրի և անձի հարմարվողական հնարավորությունների նշանակությունը հոգեսոմատիկ խանգարումների ուսումնասիրման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են հոգեբանական գնահատման, կլինիկական դիտարկման և սրտանոթային համակարգի ֆունկցիոնալ ցուցանիշների համադրման հնարավորությունները՝ առանց հոգեբանական գործոնները հիվանդությունների միակ կամ անմիջական պատճառ համարելու։ Անդրադարձ է կատարվում սրտանոթային հիվանդությունների կանխարգելման համալիր մոտեցումներին, հոգեբանական աջակցության նշանակությանը և բժշկական ու հոգեբանական մասնագիտական համագործակցության հնարավորություններին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել բժշկական հոգեբանության, հոգեսոմատիկ բժշկության, սրտաբանության, անձի հոգեբանության և առողջության հոգեբանական գործոնների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Գրականություն

ՀԽՍՀ Պետական գրադարանի (Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անվան) 1990 թվականի պլանը մշակվել էր խորհրդային գրադարանային համակարգի վերջին փուլում՝ երբ սկսվում էին ինչպես վարչական-քաղաքական փոփոխություններ, այնպես էլ տեղեկատվական ոլորտի արդիականացման առաջին քայլերը։ Այդ տարվա պլանը հիմնականում նպատակաուղղված էր գրադարանի ավանդական գիտամշակութային գործառույթների պահպանմանը, ֆոնդերի համալրմանը և աստիճանական անցմանը դեպի նոր կազմակերպչական և տեխնիկական ձևեր։ Պլանի առանցքային ուղղություններից մեկը գրքային ֆոնդերի հարստացումն էր՝ ներառելով հայերեն, ռուսերեն և օտարալեզու գիտական, հասարակական-քաղաքական և գեղարվեստական գրականություն, ինչպես նաև հատուկ ուշադրություն հազվագյուտ և արժեքավոր հրատարակությունների ձեռքբերմանը և պահպանությանը։ Մեծ տեղ էր տրվում նաև պարտադիր օրինակների համակարգին, որի միջոցով ապահովվում էր հանրապետությունում լույս տեսնող գրականության ամբողջական հավաքագրումը և ազգային մատենագիտական հաշվառումը։ 1990 թվականի պլանում կարևոր տեղ էր զբաղեցնում մատենագիտական աշխատանքի կատարելագործումը՝ ազգային մատենագիտության հրատարակությունների շարունակումը, կատալոգների արդիականացումը և տեղեկատու-հղումային ապարատի բարելավումը, որպեսզի ընթերցողներին և գիտնականներին տրամադրվեր ավելի համակարգված տեղեկատվական սպասարկում։ Բացի այդ, նախատեսվում էր ընթերցողական ծառայությունների բարելավում, ընթերցասրահների աշխատանքի արդյունավետության բարձրացում, գիտական և մշակութային միջոցառումների կազմակերպում, ցուցահանդեսների և թեմատիկ ցուցադրությունների անցկացում։ Պլանի մեջ սկսում էին ձևավորվել նաև նոր մոտեցումներ՝ կապված գրադարանային գործընթացների մեքենայացման և ավտոմատացման հետ, թեև այդ փուլում դրանք դեռ գտնվում էին նախնական փորձարկման և ծրագրավորման մակարդակում։ 1990 թվականը նաև անցումային տարի էր կազմակերպչական առումով, երբ գրադարանը արդեն վերանվանվում էր Հայաստանի ազգային գրադարան և աստիճանաբար վերանայում իր գործունեության ուղղությունները՝ համադրելով խորհրդային համակարգից ժառանգված կառուցվածքը և նոր անկախ պետականության պահանջները։ Այսպիսով, 1990 թվականի պլանը կարելի է բնութագրել որպես անցումային փաստաթուղթ, որը միաժամանակ պահպանում էր դասական գրադարանային խնդիրները և նախապատրաստում էր համակարգը տեղեկատվական և ինստիտուցիոնալ փոփոխությունների։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է արտաքին առևտրի զարգացման պետական կարգավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Armenia-ի օրինակով։ Գրքում վերլուծվում են արտաքին առևտրային քաղաքականության ձևավորման տեսական և գործնական հիմքերը, ինչպես նաև պետական միջամտության գործիքների դերը արտաքին տնտեսական կապերի զարգացման մեջ։ Հեղինակը ուսումնասիրում է արտահանման և ներմուծման կառուցվածքը, առևտրային հաշվեկշռի առանձնահատկությունները, մաքսային և հարկային քաղաքականության ազդեցությունը, ինչպես նաև միջազգային տնտեսական ինտեգրման գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետության կարգավորիչ դերին շուկայի ազատականացման պայմաններում՝ ընդգծելով արտաքին առևտրի մրցունակության բարձրացման, արտահանման խթանման և տնտեսական դիվերսիֆիկացման անհրաժեշտությունը։ Քննարկվում են նաև համաշխարհային շուկայի փոփոխությունների ազդեցությունը ազգային տնտեսության վրա, տարածաշրջանային համագործակցության ձևաչափերը և միջազգային կազմակերպությունների հետ փոխգործակցությունը։ Աշխատությունը ներկայացնում է առաջարկություններ պետական քաղաքականության կատարելագործման համար՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել արտաքին առևտրի արդյունավետությունը և կայուն զարգացումը։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, պետական կառավարման մասնագետների, վերլուծաբանների և միջազգային առևտրով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։