Հրատարակությունները Հայաստանի Հանրապետությունում 2021 թվականին

Պատմություն

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է 1907 թվականի հոկտեմբերի 1-ին հիմնադրված Սանկտ Պետերբուրգի հայկական շրջանակի անդամների ցանկը՝ կազմված որպես կազմակերպության գործունեությանն առնչվող տեղեկատու և պատմական-մատենագիտական աղբյուր։ Այն արժեքավոր է հատկապես 20-րդ դարի սկզբի Սանկտ Պետերբուրգի հայ համայնքի, մտավորական միջավայրի և հասարակական կազմակերպությունների ուսումնասիրության համար։ Նյութը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու այն անձանց շրջանակի մասին, որոնք ընդգրկված էին հայկական մշակութային և հասարակական կյանքում, ինչպես նաև ուսումնասիրելու համայնքի կազմակերպվածության աստիճանը և դրա ձևավորման պատմական պայմանները։ Անդամների անունների գրանցումը կարևոր սկզբնաղբյուրային նշանակություն ունի, քանի որ նման ցուցակները հաճախ թույլ են տալիս նույնականացնել տվյալ ժամանակաշրջանի հայ գործիչներին, մտավորականներին, հասարակական ակտիվիստներին և համայնքային կյանքի այլ մասնակիցներին։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել ինչպես Սանկտ Պետերբուրգի հայ համայնքի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների, այնպես էլ հայկական սփյուռքի, հայ-ռուսական մշակութային կապերի, հասարակական կազմակերպությունների պատմության և 19-րդ դարի վերջի ու 20-րդ դարի սկզբի հայկական մտավոր կյանքի ուսումնասիրության համար։ Այն միաժամանակ ունի կենսագրական և ծագումնաբանական արժեք, քանի որ անդամների անուններն ու դրանց համակարգված ներկայացումը կարող են հիմք ծառայել առանձին անձանց գործունեության, հասարակական կապերի և տվյալ ժամանակաշրջանի հայկական համայնքային ցանցերի հետագա ուսումնասիրության համար։ Ընդհանուր առմամբ, սա ոչ թե գեղարվեստական կամ ընդհանուր ընթերցողական բնույթի գիրք է, այլ փաստագրական և տեղեկատու բնույթի աղբյուր, որի հիմնական արժեքը ժամանակաշրջանի հայկական հասարակական կյանքի մասնակիցների շրջանակը պահպանելու և հետագա պատմական ուսումնասիրությունների համար փաստական հիմք ապահովելու մեջ է։

Իրավաբանություն

Այս հիմնախնդիրը կարգավորվում է ՀՀ քաղաքացիական օրենսդրությամբ և սպառողների իրավունքների պաշտպանության մասին օրենքով, որտեղ սահմանվում է ապրանքների, աշխատանքների կամ ծառայությունների թերությունների հետևանքով պատճառված վնասի հատուցման իրավական հիմքը, պայմաններն ու պատասխանատվության շրջանակը։ Ըստ ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի՝ նման դեպքերում պատասխանատվություն է կրում արտադրողը, վաճառողը կամ ծառայություն մատուցող անձը, եթե ապացուցվում է, որ վնասը առաջացել է ապրանքի (կամ աշխատանքի, ծառայության) կառուցվածքային, արտադրական կամ այլ թերության հետևանքով, իսկ վնասը ենթակա է հատուցման անկախ պայմանագրային հարաբերությունների առկայությունից, այսինքն՝ նույնիսկ այն անձը, որը ուղղակի պայմանագիր չի կնքել վաճառողի հետ, կարող է պահանջել վնասի հատուցում։ Օրենսդրությունը նաև նախատեսում է, որ վնասը ենթակա է հատուցման, եթե այն առաջացել է պիտանիության կամ ծառայության ժամկետի ընթացքում, իսկ եթե նման ժամկետ սահմանված չէ կամ չի պահպանվել օրենքի պահանջները, ապա կիրառվում են հատուկ երկարաժամկետ պատասխանատվության կանոններ։ Վնասի հատուցման մեջ ներառվում են ինչպես իրական նյութական վնասները, այնպես էլ բաց թողնված օգուտը, և տուժողը կարող է պահանջել նաև ծախսերի փոխհատուցում, ապրանքի փոխարինում, թերությունների անվճար վերացում կամ պայմանագրի լուծում՝ կախված դեպքի բնույթից։ Այս իրավական կարգավորումների հիմնական նպատակը սպառողի շահերի պաշտպանությունն է և արտադրողների ու ծառայություն մատուցողների պատասխանատվության ապահովումը, որպեսզի շրջանառության մեջ գտնվող ապրանքներն ու ծառայությունները համապատասխանեն անվտանգության և որակի պահանջներին:

Հոգեբանություն

Ուսումնասիրությունը նվիրված է ուսուցման տարբեր ոճերի ազդեցությանը առաջին դասարանցիների ուսումնական առաջադիմության և ինքնագնահատականի ձևավորման վրա։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են կրտսեր դպրոցական տարիքի երեխաների ուսումնառության առանձնահատկությունները, նրանց անհատական տարբերությունները և այն մեթոդների նշանակությունը, որոնք կարող են նպաստել նոր ուսումնական միջավայրին հաջող հարմարմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցման կազմակերպման տարբեր մոտեցումներին և դրանց հնարավոր ազդեցությանը երեխայի գիտելիքների յուրացման, ակտիվության, հետաքրքրվածության, ինքնուրույնության և դասապրոցեսում ներգրավվածության վրա։ Ուսումնասիրվում է նաև ուսումնական հաջողությունների և ինքնագնահատականի փոխկապակցվածությունը, քանի որ առաջին դասարանում երեխայի ունեցած փորձը կարող է կարևոր դեր ունենալ սեփական կարողությունների, ուժեղ և թույլ կողմերի ընկալման ու հետագա ուսումնառության նկատմամբ վերաբերմունքի ձևավորման գործում։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ այն հարցին, թե ինչպես կարելի է հաշվի առնել երեխաների անհատական առանձնահատկությունները և ստեղծել աջակցող ուսումնական միջավայր, որտեղ յուրաքանչյուր աշակերտ հնարավորություն կունենա դրսևորելու իր կարողությունները և ստանալու դրական հետադարձ կապ։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են օգտակար լինել տարրական դասարանների ուսուցիչներին, մանկավարժներին, դպրոցական հոգեբաններին, կրթության ոլորտի մասնագետներին, ծնողներին և մանկավարժական մասնագիտություններ ուսումնասիրող ուսանողներին՝ առաջին դասարանցիների ուսումնառության արդյունավետության և հոգեբանական բարեկեցությանն աջակցող մոտեցումներ ընտրելու համար։

Պատմություն

Հայոց ժառանգական հին իրավունքը ձևավորվել է հայկական պետականության, հասարակական հարաբերությունների և ավանդական սովորույթների զարգացման ընթացքում՝ արտացոլելով հայ ժողովրդի իրավական, սոցիալական և ընտանեկան կյանքի առանձնահատկությունները։ Այն կարգավորում էր ժառանգության փոխանցման, գույքի բաժանման, ընտանիքի անդամների իրավունքների և պարտականությունների հետ կապված հարաբերությունները։ Հին հայկական իրավունքում մեծ նշանակություն ուներ ընտանիքը և տոհմական կապերը, իսկ ժառանգության հիմնական նպատակը ընտանիքի ունեցվածքի և տնտեսական կայունության պահպանումն էր։ Ժառանգական իրավունքի համաձայն գույքը հիմնականում փոխանցվում էր ընտանիքի արական սեռի ներկայացուցիչներին, հատկապես ավագ որդուն, որը հաճախ ստանձնում էր ընտանիքի ղեկավարի դերը և պատասխանատվություն էր կրում ընտանիքի մյուս անդամների նկատմամբ։ Սակայն որոշ դեպքերում կանայք նույնպես կարող էին ստանալ ժառանգության բաժին՝ օժիտի կամ հատուկ պայմանների հիման վրա։ Հայկական իրավական համակարգում կարևոր դեր ունեին սովորութային նորմերը, որոնք դարեր շարունակ փոխանցվել են սերնդեսերունդ և կիրառվել հասարակական հարաբերությունների կարգավորման ընթացքում։ Ժառանգության հետ կապված հարցերը կարգավորվում էին նաև եկեղեցական իրավունքի ազդեցությամբ, հատկապես քրիստոնեության ընդունումից հետո, երբ եկեղեցին կարևոր դեր սկսեց ունենալ ընտանեկան և գույքային հարաբերությունների կազմակերպման գործում։ Հայ իրավական մտքի զարգացման ընթացքում ստեղծվեցին նաև գրավոր իրավական աղբյուրներ և դատաստանագրքեր, որոնցում արտացոլվեցին ժառանգական իրավունքի հիմնական սկզբունքները։ Այս իրավական նորմերը նպաստում էին հասարակության կայունությանը, ընտանիքի միասնականության պահպանմանը և սոցիալական հարաբերությունների կարգավորմանը։ Այսպիսով, հայոց ժառանգական հին իրավունքը հանդիսանում է հայկական իրավական մշակույթի կարևոր բաղադրիչ, որը արտացոլում է ժողովրդի պատմական ավանդույթները, սոցիալական կառուցվածքը և իրավական մտածողության զարգացումը։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է ագրարային հարցի պատմական զարգացմանը և ժամանակակից վիճակին՝ ընդգծելով գյուղատնտեսության դերը տնտեսության ընդհանուր կառուցվածքում և հասարակության սոցիալ-տնտեսական զարգացման մեջ։ Գրքում ներկայացվում է, թե ինչպես է «ագրարային հարցը» ձևավորվել որպես հողային հարաբերությունների, գյուղացիության վիճակի, արտադրողականության և գյուղատնտեսական արտադրության կազմակերպման հիմնախնդիրների համալիր։ Հեղինակը վերլուծում է ագրարային հարաբերությունների զարգացման փուլերը տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում՝ ֆեոդալականից մինչև արդյունաբերական և հետինդուստրիալ տնտեսություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հողային բարեփոխումներին, գյուղատնտեսության տեխնիկական վերազինմանը, պետական աջակցության քաղաքականությանը և գյուղական բնակչության սոցիալական խնդիրներին։ Գրքում քննարկվում են նաև ժամանակակից ագրարային քաղաքականության մարտահրավերները՝ պարենային անվտանգություն, կայուն գյուղատնտեսություն, կլիմայական փոփոխությունների ազդեցություն և գյուղական տարածքների զարգացում։ Վերլուծվում է ագրարային հատվածի կապը ազգային տնտեսության, զբաղվածության և տարածաշրջանային զարգացման հետ։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և գործնական օրինակները՝ օգտակար լինելով տնտեսագետների, գյուղատնտեսության մասնագետների, պետական քաղաքականություն մշակողների և սոցիալական զարգացման հարցերով հետաքրքրվողների համար։

Գրականություն

Այս գիրքը ուսումնասիրում է գրողի և գրական կերպարի անհատականության փոխհարաբերությունները՝ կենտրոնանալով Մուրացանի և Նար-Դոսի ստեղծագործությունների վրա։ Աշխատությունում վերլուծվում է, թե ինչպես են հեղինակների աշխարհայացքը, սոցիալական միջավայրը և գաղափարական դիրքորոշումները արտացոլվում նրանց ստեղծած կերպարների հոգեբանական կառուցվածքում և վարքագծում։ Հեղինակը համեմատական մոտեցմամբ դիտարկում է Մուրացանի պատմահայրենասիրական և բարոյական գաղափարները, ինչպես նաև Նար-Դոսի քաղաքային կյանքի ռեալիստական և հոգեբանական պատկերումները։ Նյութում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կերպարի ձևավորման մեխանիզմներին, ներքին մոնոլոգին և անհատականության դրսևորման ձևերին։ Գիրքը համադրում է գրականագիտության և հոգեբանական վերլուծության մոտեցումները՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով խորապես հասկանալ հեղինակի և կերպարի փոխազդեցությունը հայ արձակում։