Illustrated Guide of History of Armenia - Movsisyan Artak

Lեզվաբանություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Լյուդվիգ Վիտգենշտայնի «լեզվական խաղերի» գաղափարին՝ այն դիտարկելով որպես լեզվագործաբանական կաղապարների տեսական հիմք, որը բացահայտում է լեզվի գործածության բազմազանությունը սոցիալական և հաղորդակցական համատեքստերում։ Նյութում վերլուծվում է այն հիմնարար միտքը, որ լեզվի իմաստը չի սահմանվում միայն բառերի կամ նախադասությունների ներքին կառուցվածքով, այլ ձևավորվում է դրանց գործածության կոնկրետ իրավիճակներում՝ «կյանքի ձևերի» շրջանակում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվական խաղերի բազմազանությանը՝ հրամաններ, հարցեր, նկարագրություններ, խոստումներ և այլ խոսքային գործողություններ, որոնք գործում են որպես տարբեր գործառական կաղապարներ՝ պայմանավորված սոցիալական կանոններով և համատեքստով։ Քննարկվում է նաև լեզվագործաբանական մոտեցումների հետ կապը՝ հատկապես խոսքային ակտերի տեսության և պրագմատիկայի զարգացումների համատեքստում, որտեղ լեզուն դիտարկվում է որպես գործողություն կատարելու միջոց։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ Վիտգենշտայնի լեզվական խաղերի գաղափարը թույլ է տալիս վերաիմաստավորել լեզվի կառուցվածքն ու գործառույթը՝ այն դիտարկելով ոչ թե որպես փակ համակարգ, այլ որպես դինամիկ, սոցիալապես պայմանավորված և կիրառական բազմաշերտ երևույթ։

Գեղարվեստական հայ․

«P/F: Վեպ» Արամ Պաչյանի մի հետաքրքիր և անսովոր վեպ է, որը ներկայացնում է ժամանակակից հայ գրականության առաջընթացը և հեղինակի նորարարական մոտեցումները։ Պաչյանը այս վեպում օգտագործում է նորաձև լեզվաբառարան և ինքնատիպ կառուցվածք, որը հեռանում է ավանդական վեպի ձևից, բայց մեկաժամանակ չի կորցնում ներքին համաչափությունը և խորությունը։ Վեպը հետազոտում է ժամանակի և մշակույթի ազդեցությունը անհատի վրա, ինչպես նաև մարդու հոգեբանության ու սոցիալական շերտերի փոխհարաբերությունները։ Այն օգտագործում է ոչ միայն նարատիվ մոդելներ, այլ նաև տարբեր ասպեկտներով մտածված ինտրիգներ, որոնք երբեմն կարող են դժվարանալ ընթերցողի համար, սակայն միաժամանակ հետաքրքրություն են առաջացնում։ «P/F»-ն ընդգծում է տեխնոլոգիաների, գիտության և ժամանակակից հասարակության ազդեցությունը մարդուն՝ քանդելով այն ավանդական պատկերը, որը իսպառ փոխվում է։ Վեպը դիպուկ կերպով խոսում է այնպիսի ժամանակակից խնդիրների մասին, որոնք վերաբերում են անձնական անկախությանը, ազատության սահմաններին, մարդու ընտրություններին և դրանց ազդեցությանը։ Սյուժեն զարգանում է ոչ թե միանգամից, այլ երկարատև ժամանակահատվածում՝ հիմնված ներքին պայքարների և սոցիալական խոչընդոտների վրա։ Պաչյանի «P/F: Վեպ»-ը, լինելով բարդ և բազմաշերտ գեղարվեստական աշխատանք, առանձնանում է իր գեղարվեստական լեզվով, որում խառնվում են մոդեռնիզմի և պոստմոդեռնիզմի տարրեր՝ ստեղծելով մի յուրահատուկ գրականություն, որը ընթերցողին ստիպում է խորաթափանցորեն մոտենալ ոչ միայն հեղինակի մտքերին, այլ նաև սեփական գոյության ու նրա համընդհանուր դերին։ Այս վեպը առավել հետաքրքիր է նրանց համար, ովքեր սիրում են նորագույն գրական ձևեր, որոնք անցնում են ավանդական սահմանները և հարցադրում են ժամանակի, անձի և հասարակության մեջ տեղի ունեցող փոխհարաբերությունների մասին։ Հրատարակիչ - Էջ Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-9939-9244-2-7

Մանկավարժություն

Այս աշխատանքը նվիրված է գեղարվեստական ընկալման ձևավորման և զարգացման հոգեբանական ու մանկավարժական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը, որտեղ դիտարկվում է, թե ինչպես է անհատը ընկալում, մեկնաբանում և ներքինացնում արվեստի ստեղծագործությունները կրթական և մշակութային միջավայրում։ Հեղինակը վերլուծում է ընկալման գործընթացի հիմնական բաղադրիչները՝ զգայական-ընկալողական, ճանաչողական, հուզական և արժեքային մակարդակները՝ ընդգծելով դրանց փոխկապակցվածությունը և համաժամանակյա զարգացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գեղարվեստական մտածողության ձևավորմանը, ստեղծագործական երևակայության զարգացմանը և էսթետիկական զգացողության խորացմանը, որոնք միասին ապահովում են արվեստի լիարժեք ընկալում։ Աշխատությունը նաև ուսումնասիրում է մանկավարժական այն պայմանները, որոնք նպաստում են գեղարվեստական ընկալման արդյունավետ ձևավորմանը՝ ներառյալ ուսուցման մեթոդների բազմազանությունը, ինտերակտիվ մոտեցումները, արվեստի գործերի համատեքստային մեկնաբանությունը և սովորողի ակտիվ ներգրավվածությունը ստեղծագործական գործընթացում։ Ներկայացվում է ուսուցչի դերի կարևորությունը որպես միջնորդի, ով ուղղորդում է աշակերտի ընկալումը և նպաստում է նրա գեղագիտական ճաշակի ձևավորմանը։

Հոգեբանություն

Այս կուրսային աշխատանքը նվիրված է հոգեբանության՝ որպես գիտության ձևավորման, զարգացման և ժամանակակից կառուցվածքի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով դրա տեղը գիտությունների համակարգում և մարդու վարքի ու հոգեկան գործընթացների ուսումնասիրման կարևորությունը։ Աշխատանքում ներկայացվում է հոգեբանությունը որպես գիտություն, որը ուսումնասիրում է մարդու հոգեկան երևույթները՝ զգայությունները, ընկալումը, մտածողությունը, հիշողությունը, հույզերը, կամքը և վարքը՝ ինչպես անհատական, այնպես էլ սոցիալական մակարդակներում։ Քննարկվում է հոգեբանության պատմական զարգացումը՝ սկսած փիլիսոփայական մտքի շրջանակներում ձևավորված պատկերացումներից մինչև այն գիտական դառնալը փորձարարական մեթոդների կիրառմամբ, որտեղ առանձնահատուկ դեր են ունեցել առաջին հոգեբանական լաբորատորիաների ստեղծումը և փորձարարական մոտեցումների ներդրումը։ Աշխատանքում անդրադարձ է կատարվում հոգեբանության հիմնական ուղղություններին և դպրոցներին՝ բիհևիորիզմ, հոգեվերլուծություն, հումանիստական և կոգնիտիվ հոգեբանություն, որոնք տարբեր տեսանկյուններից են բացատրում մարդու վարքը և ներքին հոգեկան գործընթացները։ Ներկայացվում է նաև հոգեբանության կապը այլ գիտությունների հետ՝ կենսաբանության, բժշկության, սոցիոլոգիայի և մանկավարժության, ինչը ցույց է տալիս դրա միջառարկայական բնույթը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հոգեբանական հետազոտությունների մեթոդներին՝ դիտարկում, փորձ, հարցում և թեստավորում, որոնք ապահովում են գիտական տվյալների ստացման և վերլուծության հնարավորությունը։ Աշխատանքը նպատակ ունի ցույց տալ հոգեբանության դերը որպես գիտություն, որը ոչ միայն բացատրում է մարդու ներաշխարհը, այլ նաև կիրառվում է կրթության, առողջապահության, կառավարման և սոցիալական ոլորտներում՝ նպաստելով մարդու վարքի ավելի լավ հասկացմանն ու հասարակական հարաբերությունների զարգացմանը։

Գրականություն

Բանաստեղծական ժողովածու է, որը ներկայացնում է 20-րդ դարի հայ գրականության նշանավոր ներկայացուցիչներից մեկի՝ Նաիրի Զարյան-ի քնարական և գաղափարական ստեղծագործությունները։ Ժողովածուն ընդգրկում է տարբեր տարիներին գրված բանաստեղծություններ, որտեղ արտացոլվում են հայրենիքի, աշխատանքի, մարդկային արժանապատվության, խաղաղ կյանքի և սոցիալական արդարության թեմաները։ Զարյանի պոեզիան հաճախ առանձնանում է պարզ, հասկանալի լեզվով, բայց միաժամանակ ուժեղ գաղափարական շեշտադրումով, որտեղ կարևոր տեղ ունի մարդու և հասարակության փոխհարաբերությունների խնդիրը։ Նրա ստեղծագործություններում նկատելի է նաև ժամանակի հասարակական փոփոխությունների արձագանքը, պատմական հիշողության զգացումը և մարդու ներքին բարոյական ընտրությունների թեման։ Ժողովածուն արժեքավոր է որպես հայ խորհրդային շրջանի պոեզիայի կարևոր օրինակ, որը միավորում է քնարական զգացմունքայնությունն ու սոցիալական ուղղվածությունը։

Կենսագրություն

«Դնևնիկ կնոջը հումորիստի» (Ж. Լևինա-Մարտիրոսյան) գիրքը ներկայացնում է օրագիր-շարքով մի պատմություն, որը հումորով ու թեթևությամբ է արտահայտում ամուսնու և կնոջ կյանքի առօրյան։ Գրքի գլխավոր արժեքը նրանում է, որ այն ցույց է տալիս, թե ինչպես է ընտանիքում մի հումորիստի կյանքը ազդում շրջապատի վրա՝ իր ծիծաղով, մտքերով և տարօրինակ սովորույթներով։ Օրագիրը գրողին թույլ է տալիս անկեղծ, անմիջական ու բնական ձևով փոխանցել զգացմունքները, տխրությունը, ուրախությունը և փոքրիկ կյանքի տարօրինակությունները։ Հեղինակը մանրամասն է նկարագրում ամուսնական հարաբերությունները՝ սիրո, հանդուրժողականության և համբերության տարբեր կողմերը։ Գրքում շատ են կենսական, ծիծաղելի դրվագները, որոնք հաճախ արտահայտում են նաև ընտանիքի ներքին զգացմունքային խորությունը։ Հումորը չի սահմանափակվում միայն զվարճանքով՝ այն հաճախ վերածվում է հասարակական և մարդկային նկատառումների։ Օրագիրը ընթերցողին ցույց է տալիս, որ ամուսնական կյանքում շատ բան կախված է փոխըմբռնման, հումորի և կյանքի նկատմամբ դրական հայացքի վրա։ Գիրքը նաև կարևոր է որպես ժամանակի՝ մարդկային արժեքների և առօրյա կյանքի մի փոքրիկ հայեցակարգ։ «Դնևնիկ կնոջը հումորիստի» կարդալիս ընթերցողը հանկարծ կզգա, որ իրեն էլ մոտ է այն կյանքը, որը ներկայացվում է՝ լի պարզ և մարդկային պահերով։ Այս գիրքը հարմար է նրանց համար, ովքեր սիրում են համեմված հումորով և զգացմունքով ստեղծված օրագրային գրականություն։ Հրատարակիչ - Эксмо Հրատ. տարեթիվ - 2018 ISBN - 978-5-04-093988-6