Исследование психологического и психофизиологического статуса больных сахарным диабетом первого и второго типа

Ինֆորմատիկա

Տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, համակարգչային տեսողության և պատկերների մշակման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ձեռագիր ստորագրությունների ավտոմատ ճանաչման մեթոդների մշակմանը, ծրագրային իրականացմանը և դրանց արդյունավետության գնահատմանը։ Քննության են առնվում ձեռագիր ստորագրության՝ որպես անձի նույնականացման կենսաչափական հատկանիշի առանձնահատկությունները, ստորագրությունների անհատական տարբերությունները և դրանց ճանաչման տեխնոլոգիական հիմնախնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ստորագրության պատկերների նախնական մշակմանը, աղմուկների հեռացմանը, չափերի նորմավորմանը, ուրվագծերի առանձնացմանը և բնութագրական հատկանիշների որոշմանը։ Վերլուծվում են ստորագրությունների երկրաչափական, կառուցվածքային և վիճակագրական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց կիրառման հնարավորությունները ճանաչման ու իսկության ստուգման ալգորիթմներում։ Քննարկվում են պատկերների համեմատության, օրինաչափությունների ճանաչման, մեքենայական ուսուցման և նեյրոնային ցանցերի կիրառման մոտեցումները՝ հաշվի առնելով միևնույն անձի ստորագրությունների բնական փոփոխականությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել ստատիկ պատկերների հիման վրա և ստորագրման գործընթացի դինամիկական տվյալներով իրականացվող ճանաչման մեթոդները, դրանց համեմատական առավելություններն ու սահմանափակումները։ Անդրադարձ է կատարվում մշակված ալգորիթմների ծրագրային իրականացմանը, փորձարարական տվյալների հավաքածուների կիրառմանը, ճանաչման ճշգրտության գնահատմանը և սխալ նույնականացումների նվազեցման հնարավորություններին։ Կարևորվում են համակարգի հուսալիության, հաշվարկային արդյունավետության, տվյալների անվտանգության և գործնական կիրառելիության ապահովման հարցերը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել համակարգչային տեսողության, պատկերների թվային մշակման, կենսաչափական նույնականացման, մեքենայական ուսուցման և տեղեկատվական անվտանգության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Հոգեբանություն

Հիշողության կազմակերպման ձևերը ուսումնասիրում են, թե ինչպես են մարդու ուղեղը կամ հաշվարկային համակարգերը ընդունում, պահպանում և վերականգնում տեղեկատվությունը տարբեր ձևերով՝ կախված դրա բնույթից, տևողությունից և կիրառման նպատակից։ Մարդկային հոգեբանության մեջ հիմնական հիշողության ձևերն են կարճաժամկետ, երկարաժամկետ և աշխատանքային հիշողությունը։ Կարճաժամկետ հիշողությունը ապահովում է տվյալների պահպանումը փոքր ժամանակահատվածում և օգտագործվում է անմիջական խնդիրների լուծման համար, մինչդեռ երկարաժամկետ հիշողությունը պատասխանատու է տեղեկատվությունը երկար ժամանակ պահպանելու և անհրաժեշտության դեպքում վերականգնելու համար՝ ներառելով գիտելիքներ, հմտություններ և փորձառություն։ Աշխատանքային հիշողությունը թույլ է տալիս միաժամանակ մշակել և կառավարել մի քանի տեղեկատվական միավորներ՝ արդյունավետորեն կատարելով մտավոր գործողություններ։ Տվյալների բազաներում և կոմպյուտերային համակարգերում հիշողությունը կազմակերպվում է similarly՝ հիմնականում հիշողության փնջերով, հիշողության բլոկներով, բջիջներով և կառավարվող հիշողության կառուցվածքներով, որոնք հնարավորություն են տալիս արագ մուտք, վերականգնում և տվյալների արդյունավետ կառավարման մեխանիզմներ ապահովել։ Հիշողության կազմակերպման ձևերի ճիշտ ընտրությունը և կառավարվող կառուցվածքի կիրառումը մեծ նշանակություն ունի ուսուցման, վերլուծության, ծրագրավորման և տեղեկատվական համակարգերի արդյունավետության համար։

Մշակույթ

Հրատարակությունը մատենագիտական բնույթի ընթացիկ տեղեկատու է, որը նախատեսված է Հայկական ԽՍՀ մշակույթին և արվեստին վերաբերող նոր գրականության վերաբերյալ համակարգված տեղեկատվություն ներկայացնելու համար։ Այն ընդգրկում է տարբեր ժամանակահատվածներում հրատարակված գրքերի, հոդվածների, ուսումնասիրությունների, ժողովածուների և այլ նյութերի մատենագիտական տվյալներ՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով հետևել տվյալ բնագավառներում ի հայտ եկող նոր հրապարակումներին։ Նյութերը վերաբերում են մշակութային և գեղարվեստական կյանքի տարբեր ուղղություններին՝ ներառելով կերպարվեստը, երաժշտությունը, թատրոնը, կինոն, ճարտարապետությունը, ժողովրդական ստեղծագործությունը, մշակութային ժառանգությունը և հարակից ոլորտները։ Տեղեկատուի հիմնական նշանակությունը համապատասխան գրականության որոնումը հեշտացնելն ու մասնագիտական տեղեկատվությունը մեկ համակարգում ներկայացնելն է։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային կյանքի վերաբերյալ հրապարակումների թեմատիկ ընդգրկումը, գիտական հետաքրքրությունների հիմնական ուղղությունները և արվեստի առանձին բնագավառների ուսումնասիրության զարգացումը։ Միաժամանակ հրատարակությունն ունի պատմական և աղբյուրագիտական արժեք, քանի որ մատենագիտական տվյալների միջոցով հնարավոր է հետևել խորհրդային Հայաստանի մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ գրականության ձևավորմանն ու համալրմանը։ Նման տեղեկատուները կարևոր օժանդակ աղբյուր են հետազոտական աշխատանքի համար՝ հնարավորություն տալով բացահայտել անհրաժեշտ հրապարակումները և կազմել որոշակի թեմային վերաբերող գրականության շրջանակը։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել մատենագետների, գրադարանավարների, արվեստաբանների, մշակութաբանների, պատմաբանների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և Հայաստանի մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է 1991-2011 թվականներին Մերձավոր Արևելքում միջարաբական համագործակցության ձևավորման, զարգացման և հիմնական հակասությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են արաբական պետությունների միջև քաղաքական, տնտեսական, անվտանգային և դիվանագիտական համագործակցության գործընթացները՝ հաշվի առնելով տարածաշրջանի բարդ աշխարհաքաղաքական միջավայրը։ Այս ժամանակահատվածը բնորոշվում է մի շարք նշանակալի իրադարձություններով, որոնք էապես ազդել են արաբական երկրների փոխհարաբերությունների և ընդհանուր դիրքորոշումների ձևավորման վրա, այդ թվում՝ Ծոցի պատերազմը, Իրաքի նկատմամբ միջազգային պատժամիջոցները, իսրայելա-արաբական հակամարտության զարգացումները, պաղեստինյան հիմնախնդրի շուրջ գործընթացները և տարածաշրջանում արտաքին ուժերի ազդեցության փոփոխությունները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է նաև Արաբական պետությունների լիգայի դերը՝ որպես միջարաբական համագործակցության հիմնական ինստիտուցիոնալ հարթակ, և գնահատվում են կազմակերպության հնարավորություններն ու սահմանափակումները տարածաշրջանային խնդիրների կարգավորման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ արաբական երկրների ընդհանուր մշակութային և պատմական հիմքերը միշտ չէ, որ հանգեցնում էին միասնական քաղաքական դիրքորոշումների։ Տարբեր պետությունների ազգային շահերը, արտաքին քաղաքական կողմնորոշումները, տնտեսական հնարավորությունների անհավասարությունը և տարածաշրջանային մրցակցությունները հաճախ խոչընդոտում էին համատեղ քաղաքականության ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև Իրաքի, Պաղեստինի, Լիբանանի և տարածաշրջանային անվտանգության հետ կապված խնդիրների ազդեցությունը միջարաբական հարաբերությունների վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էին տարածաշրջանային ճգնաժամերը և միջազգային քաղաքականության փոփոխությունները վերափոխում արաբական պետությունների համագործակցության մեխանիզմները և առաջնահերթությունները։ 2000-ականների ընթացքում համագործակցությանն ու միասնական դիրքորոշումների ձևավորմանը զուգահեռ պահպանվում էին նաև խորքային տարաձայնություններ, որոնք հատկապես նկատելի դարձան տարածաշրջանում քաղաքական վերափոխումների նախաշեմին և 2011 թվականի իրադարձությունների ընթացքում։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել Մերձավոր Արևելքի ժամանակակից քաղաքական գործընթացների, արաբական աշխարհի ներքին հարաբերությունների և տարածաշրջանային անվտանգության խնդիրների ավելի խորքային ընկալմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել միջազգային հարաբերությունների, քաղաքագիտության, արաբագիտության և տարածաշրջանային ուսումնասիրությունների մասնագետներին, հետազոտողներին ու ուսանողներին։

Պատմություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է 1903 թ. հունիսի 12-ին ցարական իշխանությունների ընդունած այն օրենքի ուսումնասիրությանը, որով Հայ Առաքելական Եկեղեցուն պատկանող գույքն ու եկամտաբեր կալվածքները ենթակա էին պետական տնօրինման, ինչպես նաև այդ քաղաքականության դեմ 1903-1905 թթ. հայ ժողովրդի ծավալած համաժողովրդական հակացարական պայքարի վերլուծությանը։ Օրենքը նախատեսում էր հայկական եկեղեցական հողերի, անշարժ գույքի և եկամտաբեր ունեցվածքի փոխանցում պետական կառույցների տնօրինությանը, ինչն ընկալվեց ոչ միայն որպես տնտեսական միջոցառում, այլև որպես Հայոց Եկեղեցու ազգային, կրթական և հասարակական դերակատարությունը սահմանափակելու փորձ։ Աշխատությունը ուսումնասիրում է այդ որոշման քաղաքական նախադրյալները, ցարական իշխանությունների ազգային և վարչական քաղաքականությունը Արևելյան Հայաստանում ու Այսրկովկասում, ինչպես նաև դրա ազդեցությունը հայ հասարակության տարբեր շերտերի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում օրենքի ընդունմանը հաջորդած զանգվածային ընդվզումներին, բողոքի ակցիաներին, հանրահավաքներին, դիմադրության կազմակերպմանը և հոգևորականության ու հասարակական-քաղաքական ուժերի մասնակցությանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է Հայոց Եկեղեցու և ժողովրդի փոխգործակցության ուսումնասիրությունը, քանի որ եկեղեցական ունեցվածքի պաշտպանության հարցը վերածվեց ազգային իրավունքների և ինքնության պահպանման ավելի լայն խնդրի։ Այդ պայքարին ակտիվորեն մասնակցում էին հասարակության տարբեր խմբեր, իսկ Մայր Աթոռի և Մկրտիչ Ա Խրիմյան կաթողիկոսի դիրքորոշումը կարևոր դեր ունեցավ դիմադրության համախմբման գործում։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է 1903-1905 թթ. հակացարական շարժումները Ռուսական կայսրությունում ծավալվող հեղափոխական գործընթացների համատեքստում։ Այդ ժամանակաշրջանի իրադարձությունները հնարավորություն են տալիս հասկանալու, թե ինչպես ազգային, կրոնական, սոցիալական և քաղաքական պահանջները կարող էին միավորվել ընդհանուր հակակայսերական շարժման շրջանակում։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նաև տարբեր բնակավայրերում դիմադրության առանձնահատկությունների համեմատական ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև հասարակական համախմբման, ինքնակազմակերպման և քաղաքական պայքարի մեխանիզմների բացահայտումը։ Հատուկ նշանակություն ունի պայքարի արդյունքների գնահատումը․ զանգվածային ընդվզումների և քաղաքական իրավիճակի փոփոխության պայմաններում ցարական իշխանությունները 1905 թ. օգոստոսի 1-ին չեղյալ հայտարարեցին օրենքը, ինչն արձանագրվել է նաև ժամանակակից պատմագիտական և փաստագրական աղբյուրներում։ Այս հանգամանքը աշխատության թեման կապում է ոչ միայն եկեղեցական ունեցվածքի պաշտպանության, այլև հայ ազգային հասարակական-քաղաքական շարժումների պատմության հետ։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել հայագետներին, պատմաբաններին, ազգային-ազատագրական շարժումների հետազոտողներին, Ռուսական կայսրության և Կովկասի պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև պատմության ֆակուլտետների ուսանողներին և 20-րդ դարասկզբի հայ հասարակական-քաղաքական կյանքի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է 1903-1905 թթ. հայ ժողովրդի հակացարական պայքարի համակողմանի ուսումնասիրություն՝ բացահայտելով դրա քաղաքական նախադրյալները, հիմնական դրսևորումները, հասարակական ընդգրկումը և պատմական նշանակությունը։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ալկոհոլային խմիչքների շուկայի զարգացման և արտադրության տնտեսական արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ալկոհոլային խմիչքների արտադրության և իրացման ոլորտի տնտեսական առանձնահատկություններն են, շուկայի զարգացման միտումները, մրցակցային միջավայրը և արտադրող կազմակերպությունների գործունեության արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Աշխատության շրջանակում վերլուծվում են ոլորտի ձևավորման և զարգացման վրա ազդող հիմնական տնտեսական գործոնները, ներքին պահանջարկի և առաջարկի հարաբերակցությունը, արտադրական ներուժի օգտագործման մակարդակը, գնային քաղաքականությունը և շուկայի կառուցվածքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի ալկոհոլային խմիչքների արտադրության ավանդույթներին, տեղական հումքային բազայի օգտագործմանը, արտադրանքի տեսականու ընդլայնմանը և որակի բարձրացմանը՝ որպես ոլորտի մրցունակության ամրապնդման կարևոր նախապայմանների։ Ուսումնասիրության մեջ դիտարկվում են արտադրության ինքնարժեքի նվազեցման, նյութական և էներգետիկ ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործման և արտադրական հզորությունների առավել արդյունավետ շահագործման հնարավորությունները։ Կարևորվում է նաև շուկայավարման և իրացման համակարգերի զարգացումը, ապրանքանիշերի դիրքավորման, սպառողների պահանջարկի ուսումնասիրման և արտահանման շուկաների ընդլայնման նշանակությունը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում պետական կարգավորման, հարկային և մաքսային քաղաքականության, ոլորտի համար սահմանվող նորմատիվ պահանջների և դրանց տնտեսական ազդեցության հարցերին։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են միջազգային շուկաներում հայկական արտադրանքի մրցունակության բարձրացման հնարավորությունները, արտահանման ներուժի օգտագործումը և արտաքին շուկաների պահանջներին համապատասխան արտադրանքի ձևավորման անհրաժեշտությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է արտադրության տնտեսական արդյունավետության գնահատումը՝ շահութաբերության, ծախսերի, արտադրողականության, ներդրումների արդյունավետության և այլ տնտեսական ցուցանիշների միջոցով։ Առաջարկվող մոտեցումները միտված են արտադրական և կառավարչական գործընթացների կատարելագործմանը, մրցունակության բարձրացմանը, նորարարական տեխնոլոգիաների կիրառմանը և ոլորտի կայուն տնտեսական զարգացմանը։ Աշխատության արդյունքները կարող են օգտագործվել ալկոհոլային խմիչքների արտադրությամբ և իրացմամբ զբաղվող կազմակերպությունների ռազմավարական պլանավորման, ներդրումային որոշումների հիմնավորման և արտադրության արդյունավետության բարձրացման նպատակով։ Նյութը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետներին, ագրոբիզնեսի և սննդի արդյունաբերության մասնագետներին, ձեռնարկատերերին, ոլորտային կառավարման և տնտեսական քաղաքականության մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։