Изучение эффективности фотосенсибилизаторов второго поколения in vitro

Պատմություն

Աշոտ Գ Ողորմած: Թագավոր հայոց աշխատությունը պատմագիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Բագրատունյաց Հայաստանի նշանավոր արքա Աշոտ Գ Ողորմածի գործունեությանը, նրա քաղաքական, վարչական և եկեղեցական բարեփոխումներին, ինչպես նաև միջնադարյան Հայաստանի պետականության ամրապնդման գործընթացներին, այն ներկայացնում է Աշոտ Գ-ի դերը երկրի ներքին կայունության ապահովման, քաղաքաշինության զարգացման և եկեղեցական հարաբերությունների կարգավորման գործում, գիրքը վերլուծում է նաև արտաքին քաղաքական մարտահրավերները և տարածաշրջանային ուժերի հետ հարաբերությունները, միաժամանակ ընդգծելով Անիի վերելքի նախադրյալների ձևավորումը և Բագրատունյաց թագավորության պետական կառույցի զարգացումը, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր միջնադարյան հայ պատմության և պետականության ուսումնասիրության համար։

Գրականություն

Այս գրականագիտական և բանահյուսական ուսումնասիրությունը նվիրված է Քյոռօղլի էպոսի և դրա հայկական պատմագեղարվեստական արձագանքների քննությանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են էպոսի սյուժետային կառուցվածքը, հերոսական գաղափարախոսությունը, ժողովրդական աշխարհընկալման արտահայտությունները և դրանց ընկալումը հայկական մշակութային միջավայրում։ Հեղինակը դիտարկում է, թե ինչպես են էպոսի կերպարները, մոտիվներն ու թեմատիկ շերտերը արտացոլվել հայ գրականության, պատմավեպերի, դրամատիկական ստեղծագործությունների և բանահյուսական ավանդույթների մեջ՝ ձևավորելով յուրօրինակ պատմագեղարվեստական մեկնաբանություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միջմշակութային փոխազդեցություններին, տարածաշրջանային բանահյուսական կապերին և ազգային պատմական հիշողության հետ էպիկական ժառանգության առնչություններին։ Աշխատությունը նաև բացահայտում է էպոսի ազդեցությունը հերոսական կերպարների, ազատության գաղափարի և ժողովրդական դիմադրության թեմաների գեղարվեստական ներկայացման վրա՝ հայ մշակութային իրականության համատեքստում։ Այն օգտակար է գրականագետների, բանահյուսների, պատմաբանների, մշակութաբանների և հայագիտական հետազոտություններով զբաղվող մասնագետների համար։

Գրականություն

Սա գրականագիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է նորագույն շրջանի հայ մանկապատանեկան արձակի զարգացման հիմնական միտումների և օրինաչափությունների վերլուծությանը՝ 1960–1980-ական թվականների ընթացքում։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են մանկապատանեկան գրականության գաղափարական, թեմատիկ և գեղարվեստական առանձնահատկությունները՝ ընդգծելով ժամանակաշրջանի սոցիալ-մշակութային ազդեցությունները ստեղծագործական գործընթացների վրա։ Վերլուծվում են մանկական կերպարի ձևավորման մոտեցումները, բարոյադաստիարակչական խնդիրների արտացոլումը, ինչպես նաև արկածային, պատմական և սոցիալ-հոգեբանական ուղղությունների զարգացումը հայ արձակում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվաոճական առանձնահատկություններին, պատմողական տեխնիկաներին և մանկական ընթերցողի հոգեբանության հաշվառմանը գրական ստեղծագործություններում։ Քննարկվում են նաև ժանրային բազմազանությունը, գրողների ստեղծագործական անհատականությունները և մանկապատանեկան գրականության դերը հասարակական արժեքների փոխանցման գործում։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ գրականագիտության և մանկապատանեկան գրականության ուսումնասիրությունների ոլորտներում՝ նպաստելով այդ շրջանի գրական գործընթացների համակարգված գիտական գնահատմանը։

Բժշկություն

Սա գիտական աշխատություն է, որը նվիրված է վերջույթների փափուկ հյուսվածքների սարկոմաների օրգանապահպան վիրահատություններից հետո հիվանդության կրկնության հաճախականության նվազեցման արդյունավետ ուղիների ուսումնասիրմանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են տեղային ռեցիդիվների առաջացմանը նպաստող կլինիկական, մորֆոլոգիական և վիրաբուժական գործոնները, ինչպես նաև դրանց կանխարգելման ժամանակակից մոտեցումները։ Ուսումնասիրվում են վիրահատական միջամտությունների տարբեր մեթոդները, ուռուցքի ամբողջական հեռացման սկզբունքները, հետվիրահատական ճառագայթային և դեղորայքային բուժման դերը, ինչպես նաև հիվանդների երկարաժամկետ հսկողության ռազմավարությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում օրգանապահպան բուժման արդյունավետության բարձրացմանը՝ պահպանելով վերջույթի ֆունկցիոնալ հնարավորությունները և միաժամանակ նվազեցնելով ուռուցքի տեղային կրկնության վտանգը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ուռուցքաբանության, վիրաբուժության և կլինիկական բժշկության ոլորտներում՝ առաջարկելով գործնական մոտեցումներ բուժման արդյունքների բարելավման, հիվանդների կյանքի որակի պահպանման և երկարաժամկետ կանխատեսման բարելավման համար։

Սոցիոլոգիա

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի գյուղական բնակավայրերում ապրող եզդիների սոցիալական վստահության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով համայնքային հարաբերությունների, փոխադարձ աջակցության և սոցիալական կապերի ձևավորման ու պահպանման հիմնական մեխանիզմները։ Ուսումնասիրության կենտրոնում սոցիալական վստահությունն է՝ որպես հասարակության ներսում համագործակցության, փոխադարձ սպասումների, համերաշխության և սոցիալական ինտեգրման կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ընտանիքի, ազգակցական խմբերի, հարևանների և համայնքի այլ անդամների միջև վստահության մակարդակն ու դրսևորումները, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են վստահության ձևավորումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղական միջավայրի առանձնահատկություններին, որտեղ սերտ սոցիալական կապերը, երկարատև փոխհարաբերությունները և համայնքային փոխաջակցությունը կարող են էական դեր ունենալ անհատի սոցիալական վարքագծի և վստահության համակարգի ձևավորման գործում։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ավանդույթների, մշակութային արժեքների, ընտանիքի և համայնքային կառույցների ազդեցությանը սոցիալական վստահության վրա։ Կարևոր ուղղություն է ներանձնային և ինստիտուցիոնալ վստահության տարբերակումը՝ ուսումնասիրելով, թե որքանով են համայնքի ներկայացուցիչները վստահում միմյանց, տեղական ինքնակառավարման մարմիններին, պետական կառույցներին, կրթական և սոցիալական հաստատություններին ու հասարակական կազմակերպություններին։ Աշխատանքը կարող է դիտարկել նաև սոցիալական կապերի տարբեր մակարդակները՝ համայնքի ներսում համախմբող կապերից մինչև այլ համայնքների և հասարակության ավելի լայն խմբերի հետ կապերը։ Այս համատեքստում կարևոր են նաև սոցիալական մեկուսացման, ինտեգրման, փոխօգնության և հասարակական մասնակցության հարցերը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն պայմանները, որոնք նպաստում կամ խոչընդոտում են սոցիալական վստահության ձևավորմանը, ինչպես նաև հասկանալու վստահության դերը համայնքի կայունության և սոցիալական համերաշխության ապահովման գործում։ Աշխատանքը կարող է ունենալ կարևոր կիրառական նշանակություն համայնքային զարգացման, սոցիալական քաղաքականության, միջհամայնքային հարաբերությունների և հասարակական ինտեգրման ծրագրերի մշակման համար։ Այն արժեքավոր է նաև Հայաստանի բազմազգ սոցիալական միջավայրի ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ հնարավորություն տալով ավելի խորությամբ հասկանալու գյուղական համայնքներում սոցիալական հարաբերությունների կառուցվածքն ու զարգացման առանձնահատկությունները։

Պատմություն

Հայ պատմագրություն-ի շրջանակում «Մերձավոր և Միջին Արևելքի երկրների հայկական համայնքների պատմության խորհրդահայ պատմագրությունը» ուսումնասիրում է այն գիտական և գաղափարական մոտեցումները, որոնց միջոցով խորհրդային շրջանում ներկայացվել են սփյուռքահայ համայնքների ձևավորումը, զարգացումը և սոցիալ-մշակութային կյանքը Մերձավոր Արևելք-ում և Միջին Արևելք-ում։ Խորհրդահայ պատմագրությունը այս թեմային մոտեցել է ոչ միայն որպես միգրացիոն և պատմական գործընթացների ուսումնասիրության ոլորտ, այլ նաև որպես գաղափարական նշանակություն ունեցող երևույթ, որտեղ ընդգծվել են աշխատավորական զանգվածների կյանքը, սոցիալական պայքարը և ազգային ինքնության պահպանման խնդիրները գաղութային ու հետգաղութային պայմաններում։ Հետազոտություններում հաճախ առանձնացվել են համայնքների ձևավորման փուլերը՝ կապված Օսմանյան կայսրության անկումից հետո տեղի ունեցած տեղաշարժերի, ինչպես նաև տնտեսական և քաղաքական գործոնների հետ, որոնք նպաստել են հայերի հաստատմանը Լիբանանում, Սիրիայում, Իրանում, Եգիպտոսում և այլ երկրներում։ Միաժամանակ շեշտվել է կրթական հաստատությունների, մամուլի, եկեղեցական կառույցների և մշակութային միությունների դերը ազգային ինքնության պահպանման գործում։ Խորհրդային պատմագրության առանձնահատկությունն այն էր, որ գիտական վերլուծությունը հաճախ զուգորդվում էր գաղափարական մեկնաբանություններով՝ ընդգծելով սփյուռքի կապը խորհրդային Հայաստանի հետ և ներկայացնելով այն որպես համազգային մշակութային միասնականության բաղադրիչ։