Նոր գրականություն կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ: Մատենագիտական ցանկ

Литература

Գրքում ուսումնասիրվում է Հայաստանը և հայ ժողովրդի կերպարը ռուս գրողների ստեղծագործություններում 1970-1990-ական թթ․ ընթացքում՝ անդրադառնալով թե՛ պատմական, թե՛ մշակութային և սոցիալական համատեքստին։ Ներկայացվում են այն թեմաները, որ ռուս գրողներին հուզել են, ինչպիսիք են ազգային ինքնությունը, մշակութային ավանդույթները, սոցիալական խնդիրները և խորհրդային շրջանի փոփոխությունները, ինչպես նաև վերլուծվում է այն գրական և մտավոր միջոցառումների ազդեցությունը, որոնք ձևավորել են Հայաստանի կերպարը ռուս ընթերցողի աչքում։ Գիրքը վերլուծում է թե՛ ճանաչված, թե՛ քիչ հայտնի հեղինակների ստեղծագործությունները, ընդգծում է գրական պատկերների և լեզվական միջոցների դերը, ինչպես նաև անդրադառնում է ժամանակաշրջանի քաղաքական ու հասարակական պայմաններին, որոնք ազդել են հայության ներկայացման ձևերի վրա։ Այն նախատեսված է գրականագետների, մշակութաբանների, ուսանողների և այն մարդկանց համար, ովքեր հետաքրքրված են միջմշակութային դիալոգով, ազգային կերպարի ձևավորմամբ և խորհրդային և հետխորհրդային գրականության ուսումնասիրությամբ։

История

Հայոց նորագույն պատմության առանցքային դեմքերից մեկի կյանքի և գործունեության ուսումնասիրությանը նվիրված այս աշխատությունը ներկայացնում է Արամ Մանուկյանի անցած ճանապարհը՝ մանկությունից մինչև Հայաստանի Առաջին Հանրապետության ստեղծման և պետական կառավարման գործում ունեցած վճռորոշ դերակատարությունը։ Հեղինակը, հիմնվելով արխիվային փաստաթղթերի, ժամանակի մամուլի, հուշագրությունների և պատմագիտական բազմաբնույթ աղբյուրների վրա, մանրամասն վերլուծում է Արամ Մանուկյանի քաղաքական, հասարակական և ազգային գործունեությունը՝ բացահայտելով նրա առաջնորդական հատկանիշները, կազմակերպչական բացառիկ ունակությունները և պետական մտածողությունը։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Վանի ինքնապաշտպանության կազմակերպմանը, արևմտահայության ազատագրական պայքարին, ինչպես նաև 1918 թվականի ճակատագրական իրադարձություններին, երբ հայ ժողովուրդը կանգնած էր գոյության լրջագույն սպառնալիքի առաջ։ Աշխատությունը ներկայացնում է, թե ինչպես Արամ Մանուկյանը դարձավ պետականության վերականգնման գլխավոր նախաձեռնողներից և Հայաստանի Առաջին Հանրապետության հիմնադիրներից մեկը՝ ստանձնելով ծանրագույն պատասխանատվություն ազգային ճգնաժամի պայմաններում։ Գիրքը ոչ միայն պատմական փաստերի շարադրանք է, այլև ազգային առաջնորդի կերպարի խորքային ուսումնասիրություն, որը ցույց է տալիս նրա գաղափարները, սկզբունքները և հայրենասիրական նվիրումը։ Այն կարևոր աղբյուր է բոլոր նրանց համար, ովքեր ցանկանում են ավելի լավ ճանաչել հայոց պետականության վերածննդի պատմությունը և այն անձնավորությանը, որի գործունեությունը նշանակալի ազդեցություն ունեցավ 20-րդ դարասկզբի հայկական քաղաքական կյանքի վրա։

Другие предметы

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական, քաղաքական և հումանիտար գիտությունների տարբեր ոլորտներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, ուսանողների և հետազոտողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական գրականության լայն դաշտում։ Այն ընդգրկում է հասարակական-քաղաքական գիտություններ, բանասիրական գիտություններ, գրականագիտություն, լեզվաբանություն, պատմություն և պատմական գիտություններ, աշխարհագրություն, հնագիտություն և ազգագրություն՝ արտացոլելով այս ոլորտներում ձևավորվող ժամանակակից գիտական մոտեցումները, տեսական զարգացումները և մեթոդաբանական նորարարությունները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների և ուսումնական գործընթացի համար՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր հրատարակություններին, գնահատել դրանց գիտական արժեքը և կիրառել դրանք տարբեր հումանիտար ուսումնասիրությունների շրջանակներում։ Այն նաև նպաստում է միջգիտակարգային կապերի զարգացմանը՝ ապահովելով գիտելիքի համակարգված տարածում և աջակցելով հումանիտար գիտությունների զարգացման շարունակականությանը։

Литература

Մ. Տեր-Գրիգորյանցի այս աշխատությունը վերաբերում է քաղաքավարի վարքագծին և առօրյա կենցաղում ընդունված վարվելակերպի կանոններին՝ առանձնացնելով սննդի ընդունման հետ կապված սովորույթներն ու վարքի ձևերը։ Վերնագրում նշված նախաճաշը, ճաշը և ընթրիքը ցույց են տալիս, որ նյութի կարևոր թեմաներից մեկը սեղանի շուրջ պահվածքն է և տարբեր սննդային իրավիճակներում պատշաճ վարվելակերպը։ Վարվելակարգի վերաբերյալ գրականությունը նպատակ է ունեցել ընթերցողներին ծանոթացնել հասարակական շփման ընդունված նորմերին, քաղաքավարության դրսևորումներին և առօրյա հարաբերություններում փոխադարձ հարգանքի նշանակությանը։ Սեղանի շուրջ վարքագիծը նման գրականության մեջ դիտարկվել է որպես ընդհանուր դաստիարակության և հասարակական մշակույթի բաղադրիչ՝ ընդգրկելով մարդկանց հետ շփվելու, ընդունված սովորույթները պահպանելու և համատեղ սնվելու ընթացքում պատշաճ պահվածք դրսևորելու հարցերը։ Այս բնույթի ուղեցույցները հատկապես կարևոր էին այն ժամանակաշրջանում, երբ կրթական ու դաստիարակչական գրականությունը նպաստում էր կենցաղային սովորույթների համակարգմանը և քաղաքավարության կանոնների տարածմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հայ կենցաղային մշակույթի, վարվելակարգի պատմության, հասարակական սովորույթների և 19-րդ դարի հայերեն ուսումնական ու դաստիարակչական գրականության ուսումնասիրությամբ զբաղվողներին։ Այն նաև հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես էին քաղաքավարությունն ու առօրյա վարքի կանոնները ներկայացվում հայերեն տպագիր գրականության մեջ։

История

Աշխատությունը նվիրված է հայ ժողովրդի պատմության, մշակույթի, հասարակական կյանքի, ազգային ինքնության և պատմական զարգացման տարբեր կողմերի համակողմանի ներկայացմանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է Հայաստանի և հայ ժողովրդի անցած պատմական ճանապարհի, մշակութային ժառանգության ձևավորման, լեզվի, գրականության, կրոնի, արվեստի, հասարակական կառույցների և տարբեր ժամանակաշրջաններում տեղի ունեցած քաղաքական ու սոցիալական փոփոխությունների վրա։ Նյութը կարող է ընդգրկել հայկական քաղաքակրթության ձևավորման վաղ փուլերը, պատմական Հայաստանի աշխարհագրական միջավայրը, պետական կազմավորումների զարգացումը և հարևան ժողովուրդների ու պետությունների հետ ունեցած հարաբերությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հայկական մշակույթի ինքնատիպության ձևավորմանը և այն գործոններին, որոնց շնորհիվ հայ ժողովուրդը կարողացել է պահպանել լեզվական ու մշակութային շարունակականությունը պատմական տարբեր պայմաններում։ Կարևորվում է հայոց լեզվի նշանակությունը՝ որպես ազգային ինքնության և մշակութային հիշողության պահպանման հիմնական միջոցներից մեկը։ Քննության են առնվում գրավոր մշակույթի ձևավորումը, ձեռագրական ավանդույթը, պատմագրությունը, կրոնական ու աշխարհիկ գրականությունը և կրթական կենտրոնների գործունեությունը։ Հայկական մատենագրական ժառանգությունը դիտարկվում է որպես պատմության, հասարակության, գաղափարական կյանքի և մշակութային արժեքների ուսումնասիրման կարևոր աղբյուր։ Առանձին տեղ է հատկացվում քրիստոնեության և Հայոց եկեղեցու դերին հասարակական ու մշակութային կյանքում, եկեղեցական հաստատությունների մասնակցությանը կրթության, գրչության, ճարտարապետության և արվեստի զարգացման գործընթացներում։ Ներկայացվում են հայկական ճարտարապետության և կերպարվեստի առանձնահատկությունները՝ եկեղեցիների, վանական համալիրների, խաչքարերի, մանրանկարչության և կիրառական արվեստի օրինակների միջոցով։ Մշակութային ժառանգությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես գեղարվեստական արժեքների ամբողջություն, այլև որպես պատմական հիշողության նյութական արտահայտություն։ Կարևոր ուղղություն է հայկական պետականության զարգացման ուսումնասիրությունը։ Տարբեր դարաշրջաններում ձևավորված պետական և իշխանական համակարգերի դիտարկումը հնարավորություն է տալիս հասկանալ քաղաքական կազմակերպման ձևերի փոփոխությունները, արտաքին հարաբերությունները և տարածաշրջանային գործընթացների ազդեցությունը երկրի զարգացման վրա։ Քննության են առնվում նաև այն ժամանակաշրջանները, երբ պետականության բացակայության պայմաններում ազգային ու համայնքային կառույցները, եկեղեցին, կրթական հաստատությունները և մշակութային կենտրոնները կարևոր դեր են կատարել հասարակական կյանքի կազմակերպման և ինքնության պահպանման գործում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հայկական համայնքների ձևավորմանը Հայաստանի պատմական տարածքից դուրս։ Տարբեր ժամանակաշրջաններում տեղի ունեցած տեղաշարժերի հետևանքով հայկական համայնքներ են ձևավորվել բազմաթիվ տարածաշրջաններում, որտեղ ստեղծվել են եկեղեցիներ, դպրոցներ, տպարաններ, բարեգործական և մշակութային կազմակերպություններ։ Սփյուռքահայ կյանքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել հայրենիքի հետ կապերի պահպանման, տեղական հասարակությունների հետ փոխազդեցության և նոր մշակութային միջավայրերում ազգային ինքնության վերարտադրման մեխանիզմները։ Կարևորվում է հայկական տպագրության և պարբերական մամուլի զարգացումը, քանի որ դրանք մեծ դեր են ունեցել գիտելիքի տարածման, հասարակական մտքի ձևավորման և աշխարհագրորեն հեռու համայնքների միջև կապերի պահպանման գործում։ Նյութում կարող են դիտարկվել նաև նոր և նորագույն ժամանակաշրջանների հասարակական ու տնտեսական փոփոխությունները, կրթական շարժումները, մտավորականության գործունեությունը և ազգային մշակույթի արդիականացման գործընթացները։ Պատմական զարգացումները ներկայացվում են քաղաքական, սոցիալական և մշակութային գործոնների փոխկապակցվածության շրջանակում՝ հնարավորություն տալով հասկանալ, թե ինչպես են արտաքին իրադարձություններն ու ներքին վերափոխումները ազդել հասարակության կառուցվածքի և ինքնության վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պատմական հիշողության պահպանմանը։ Ընտանեկան հիշողությունները, համայնքային ավանդույթները, գրավոր աղբյուրները, հուշարձանները, թանգարանային հավաքածուները և արխիվային նյութերը դիտարկվում են որպես անցյալի վերաբերյալ գիտելիքի պահպանման տարբեր ձևեր։ Դրանց համատեղ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատմությունը դիտարկել ոչ միայն պետական և քաղաքական իրադարձությունների, այլև հասարակության առօրյա կյանքի, մշակութային փորձառությունների և անհատական պատմությունների միջոցով։ Առանձին ուղղություն է հայ գրականության ուսումնասիրությունը՝ որպես ազգային մտքի և մշակութային ինքնարտահայտման կարևոր ոլորտ։ Տարբեր ժամանակաշրջանների գրական ստեղծագործություններն արտացոլում են հասարակական փոփոխությունները, պատմական հիշողությունը, հայրենիքի պատկերացումները, մարդու և հասարակության փոխհարաբերությունները։ Գրականության հետ միասին կարևորվում են երաժշտությունը, թատրոնը, կերպարվեստը և մշակութային ստեղծագործության այլ ձևերը, որոնք նպաստել են հայկական մշակույթի բազմազանության ձևավորմանը։ Հետազոտական տեսանկյունից կարևոր է աղբյուրների համեմատական և քննադատական ուսումնասիրությունը։ Պատմագրական աշխատությունները, ժամանակագրությունները, ձեռագրերը, վիմագրությունները, հնագիտական նյութերը, պաշտոնական փաստաթղթերը, մամուլը և հուշագրությունները կարող են ներկայացնել պատմական իրականության տարբեր կողմերը։ Դրանց համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել անցյալի վերաբերյալ և տարբերակել փաստական տեղեկությունը հետագա մեկնաբանություններից։ Այս մոտեցումը կարևոր է նաև հայագիտության զարգացման պատմությունը հասկանալու համար, քանի որ տարբեր ժամանակաշրջանների հետազոտողները կարող են միևնույն խնդիրները դիտարկել տարբեր մեթոդաբանական դիրքերից։ Աշխատության նշանակությունը պայմանավորված է հայ ժողովրդի պատմությունն ու մշակույթը փոխկապակցված ամբողջության մեջ ներկայացնելու հնարավորությամբ։ Պատմական իրադարձությունների ուսումնասիրությունը համադրվում է լեզվի, գրականության, կրոնի, արվեստի, կրթության, հասարակական կյանքի և սփյուռքի խնդիրների հետ՝ ձևավորելով հայկական քաղաքակրթության զարգացման բազմակողմանի պատկեր։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հասկանալ ոչ միայն առանձին պատմական ժամանակաշրջանները, այլև տարբեր դարաշրջանների միջև գոյություն ունեցող մշակութային շարունակականությունը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը կարող է ծառայել որպես հայ ժողովրդի պատմության և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության լայնածավալ աղբյուր՝ ընդգրկելով հնագույն ժամանակներից մինչև ժամանակակից հասարակության ձևավորումը տանող հիմնական գործընթացները։ Այն կարող է օգտակար լինել հայագիտության, պատմության, մշակութաբանության, գրականագիտության, ազգագրության, սփյուռքագիտության և հարակից ոլորտների հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների, ինչպես նաև Հայաստանի և հայկական մշակույթի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Сельское хозяйство

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության Արարատի մարզի գյուղացիական տնտեսություններում գյուղատնտեսական արտադրության տնտեսական արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների և դրանց լուծման ուղիների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են գյուղատնտեսական արտադրության կազմակերպման, ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, արտադրողականության բարձրացման և եկամտաբերության ապահովման վրա ազդող հիմնական տնտեսական գործոնները։ Հեղինակը քննարկում է գյուղացիական տնտեսությունների զարգացման առանձնահատկությունները, արտադրական ծախսերի կառավարման, տեխնոլոգիական արդիականացման, պետական աջակցության, ներդրումային քաղաքականության և շուկայավարման համակարգերի կատարելագործման հնարավորությունները։ Աշխատությունում ներկայացվում են Արարատի մարզի գյուղատնտեսության վիճակի համակողմանի վերլուծություն, վիճակագրական տվյալների գնահատում և գործնական առաջարկություններ, որոնք միտված են գյուղացիական տնտեսությունների մրցունակության բարձրացմանը, արտադրության կայուն զարգացմանը և ագրարային ոլորտի տնտեսական արդյունավետության աճին։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, ագրարային քաղաքականության մասնագետների, գյուղատնտեսության ոլորտի ղեկավարների, գիտաշխատողների, բուհերի դասախոսների, ուսանողների, ֆերմերների և գյուղատնտեսության զարգացման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։