ՋԷԿ-երում գազային արտանետումների մաքրման ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառումը և էլեկտրակայանների տեխնիկատնտեսական ցուցանիշների վրա դրանց ազդեցության հետազոտումը

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Աքեմենյան տերության վարչատարածքային կազմակերպման համակարգի, դրա ձևավորման սկզբունքների և կառավարման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում հսկայական տարածքներ ընդգրկող բազմազգ պետության կառավարումը դիտարկվում է կենտրոնական իշխանության և տեղական վարչական միավորների փոխհարաբերությունների տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սատրապությունների համակարգին, դրանց տարածքային սահմաններին, կառավարման առանձնահատկություններին և կենտրոնական իշխանության հետ ունեցած հարաբերություններին։ Քննվում է սատրապների դերը՝ որպես արքայական իշխանությունը տարբեր երկրամասերում ներկայացնող բարձրաստիճան պաշտոնյաների, ինչպես նաև նրանց վարչական, հարկային և քաղաքական գործառույթների շրջանակը։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ տարբեր ժողովուրդներ և պատմական երկրամասեր ընդգրկող տերության կառավարումը պահանջում էր կենտրոնացված վերահսկողության և տեղական կառավարման ձևերի համադրություն։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է վարչական բաժանման և հարկային համակարգի փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ առանձին տարածքներից ստացվող հարկերն ու տուրքերը կարևոր նշանակություն ունեին պետական կառավարման և ռազմական համակարգի գործունեության համար։ Քննվում են նաև արքայական ճանապարհների, հաղորդակցության և պետական ծառայությունների նշանակությունը կենտրոնի ու հեռավոր վարչական շրջանների միջև կապի պահպանման գործում։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել վարչական միավորների սահմանների և ավելի վաղ գոյություն ունեցած քաղաքական ու աշխարհագրական կազմավորումների հարաբերությանը՝ պարզելու համար, թե որքանով էին նոր կառավարման համակարգում պահպանվում տեղական ավանդույթները։ Ուսումնասիրվում են վարչական համակարգի վերաբերյալ տեղեկություններ պարունակող արքայական արձանագրությունները, հին հեղինակների հաղորդումները և այլ պատմական ու հնագիտական աղբյուրներ՝ հաշվի առնելով դրանց բնույթի և տեղեկատվական հնարավորությունների տարբերությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում Հայաստանի և Հայկական լեռնաշխարհի դիրքի ուսումնասիրությունը տերության վարչական կառուցվածքում՝ այն դիտարկելով ընդհանուր կայսերական համակարգի համատեքստում։ Վարչատարածքային կազմակերպումը քննվում է նաև որպես տարբեր լեզուներ, մշակույթներ և տնտեսական համակարգեր ունեցող բնակչության նկատմամբ պետական իշխանություն իրականացնելու միջոց։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էր կազմակերպվում կենտրոնական իշխանության վերահսկողությունը հեռավոր երկրամասերի նկատմամբ, ինչ դեր էին կատարում տեղական իշխանական և վարչական կառույցները և ինչպես էին համադրվում կայսերական ու տարածաշրջանային կառավարման սկզբունքները։ Նման ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն հին Իրանի պետական համակարգի, այլև Հին Արևելքի կայսերական կառավարման ձևերի, վարչական ինստիտուտների և պատմական աշխարհագրության ուսումնասիրության համար։

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը թվաբանությանն ու մաթեմատիկական գիտելիքների համակարգված ուսուցմանն ուղղված ընդարձակ ուսումնական ձեռնարկ է, որի նպատակն է ընթերցողին ծանոթացնել թվերի, թվային գործողությունների և հաշվարկների հիմնական սկզբունքներին՝ նպաստելով մաթեմատիկական մտածողության ձևավորմանն ու զարգացմանը։ Թվաբանությունը կարևոր տեղ է զբաղեցնում կրթական համակարգում, քանի որ զարգացնում է տրամաբանական դատողությունը, ճշգրտությունը, համեմատելու և վերլուծելու կարողությունները, ինչպես նաև առօրյա խնդիրները թվային եղանակով լուծելու հմտությունները։ Այս բնույթի աշխատություններում թվաբանական գիտելիքները ներկայացվում են աստիճանական ուսուցման սկզբունքով՝ պարզագույն թվային հասկացություններից անցնելով ավելի բարդ հաշվարկային գործողությունների և խնդիրների լուծման եղանակների։ Ձեռնարկի ընդարձակ բնույթը մատնանշում է առարկայի համակողմանի ուսուցման և մաթեմատիկական նյութի առավել մանրամասն մշակման նպատակը։ Այն կարող էր ծառայել որպես ուսումնական նյութ սովորողների, ինքնուրույն գիտելիքներ ձեռք բերողների և թվաբանական հմտությունները կատարելագործել ցանկացողների համար՝ ապահովելով հաշվարկային գիտելիքների ամրապնդման և գործնական կիրառման հիմք։ Թվաբանության ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի ոչ միայն դպրոցական կրթության, այլև առօրյա տնտեսական, առևտրային և գործնական գործունեության մեջ, որտեղ անհրաժեշտ են թվային ճշգրտություն, հաշվարկների կատարում և քանակական հարաբերությունների ըմբռնում։ Աշխատությունը կարևոր է նաև հայալեզու մաթեմատիկական գրականության և կրթական մտքի պատմության ուսումնասիրման համար՝ որպես հայերենով ճշգրիտ գիտելիքներ ներկայացնելու, թվաբանական ուսուցումը զարգացնելու և մաթեմատիկական հասկացությունների տարածմանը նպաստելու պատմական օրինակ։

Մշակույթ

Գիտական աշխատանքը նվիրված է 1901-1910 թվականներին Անդրկովկասում հայ երաժշտական կյանքի ուսումնասիրությանը՝ այդ ժամանակաշրջանի մշակութային, հասարակական և ազգային գործընթացների համատեքստում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում հայ երաժշտական մշակույթի զարգացման հիմնական ուղղություններն են, երաժշտական կրթության և կատարողական արվեստի կազմակերպումը, համերգային կյանքը, երգչախմբային շարժումը, երաժշտական խմբերի գործունեությունը, մամուլի և մշակութային կազմակերպությունների դերը, ինչպես նաև հայ երաժիշտների ստեղծագործական և հասարակական գործունեությունը։ XX դարի սկզբին Անդրկովկասը, հատկապես Թիֆլիսը և Բաքուն, հայ մշակութային կյանքի կարևոր կենտրոններից էին։ Այս քաղաքներում գործող դպրոցները, մշակութային ընկերությունները, թատրոնները, երաժշտական խմբերը և պարբերականները նպաստում էին հայկական երաժշտական մշակույթի տարածմանն ու մասնագիտական զարգացմանը։ Աշխատանքի շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել այդ միջավայրի ազդեցությունը հայ երաժշտական կյանքի կազմակերպման և ազգային երաժշտական ինքնագիտակցության ձևավորման վրա։ Կարևոր ուղղություններից է երաժշտական կրթության զարգացումը։ Դարասկզբին երաժշտական գիտելիքների տարածման, երգեցողության և գործիքային կատարողականության ուսուցման, ինչպես նաև մասնագիտական պատրաստության ընդլայնման գործընթացները նպաստում էին երաժշտական մշակույթի հանրայնացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ երաժշտական դպրոցների, ուսումնական խմբակների, մասնավոր դասավանդման և այլ կրթական նախաձեռնությունների գործունեությանը՝ գնահատելով դրանց դերը երիտասարդ երաժիշտների և կատարողների ձևավորման գործում։ Առանձին կարևորություն ունի երգչախմբային մշակույթի զարգացումը։ Հայ երգչախմբերը ոչ միայն կատարողական կոլեկտիվներ էին, այլև ազգային մշակույթի տարածման կարևոր միջոց։ Ժողովրդական և հոգևոր երգերի, ինչպես նաև հայ կոմպոզիտորների ստեղծագործությունների կատարումը նպաստում էր ազգային երաժշտական ժառանգության պահպանմանը և նոր սերնդին փոխանցմանը։ Երգչախմբային գործունեությունը նաև հնարավորություն էր տալիս տարբեր սոցիալական խմբերի ներգրավվել մշակութային կյանքում։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է համերգային կյանքի վերլուծությունը։ Համերգները, երաժշտական երեկոները և մշակութային այլ միջոցառումները ձևավորում էին երաժշտական հաղորդակցության միջավայր, որտեղ ներկայացվում էին ինչպես հայ հեղինակների ստեղծագործություններ, այնպես էլ եվրոպական և ռուսական երաժշտության նմուշներ։ Այդ գործընթացը նպաստում էր հայ երաժշտական մշակույթի՝ համաշխարհային երաժշտական գործընթացների հետ կապերի ընդլայնմանը և կատարողական չափանիշների զարգացմանը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև թատրոնի և երաժշտության փոխհարաբերությանը։ Անդրկովկասի հայ թատերական կյանքում երաժշտությունը կարևոր դեր ուներ՝ ուղեկցելով բեմական ներկայացումները և ձևավորելով դրանց գեղարվեստական մթնոլորտը։ Թատրոնի, օպերային և երաժշտական ներկայացումների զարգացումը նպաստում էր ինչպես կատարողական արվեստի, այնպես էլ երաժշտական լսարանի ձևավորմանը։ Հատուկ ուշադրության է արժանի հայ կոմպոզիտորների և երաժիշտների գործունեությունը։ Այդ ժամանակաշրջանում ազգային երաժշտական լեզվի զարգացման, ժողովրդական երաժշտության հավաքագրման ու մշակման և մասնագիտական կոմպոզիտորական ավանդույթի ձևավորման գործընթացները ձեռք էին բերում առանձնահատուկ նշանակություն։ Հայ երաժշտական մշակույթի ներկայացուցիչները միաժամանակ ձգտում էին պահպանել ազգային ինքնատիպությունը և այն ներգրավել ժամանակակից մասնագիտական երաժշտության զարգացման ընդհանուր ընթացքի մեջ։ Կարևոր աղբյուր կարող են լինել ժամանակաշրջանի հայկական պարբերականները, որոնք լուսաբանում էին համերգները, երաժշտական իրադարձությունները, կատարողների գործունեությունը և մշակութային կյանքի խնդիրները։ Մամուլի նյութերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնել ոչ միայն կոնկրետ երաժշտական իրադարձությունների ժամանակագրությունը, այլև հասկանալ հասարակության վերաբերմունքը երաժշտության, կատարողական արվեստի և ազգային մշակույթի նկատմամբ։ Աշխատության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև երաժշտական կազմակերպությունների և մշակութային ընկերությունների գործունեությունը։ Դրանք կարևոր դեր էին կատարում համերգների կազմակերպման, երաժշտական կրթության, երգչախմբերի ստեղծման, ստեղծագործությունների տարածման և մշակութային կապերի ընդլայնման գործում։ Նման կազմակերպությունների գործունեությունը վկայում է, որ երաժշտական կյանքը աստիճանաբար դառնում էր ավելի կազմակերպված և ինստիտուցիոնալացված։ Ուսումնասիրության մեկ այլ կարևոր կողմը հայ երաժշտական կյանքի և ազգային ինքնության փոխհարաբերությունն է։ Երաժշտությունը տվյալ ժամանակաշրջանում հաճախ ընկալվում էր ոչ միայն որպես գեղարվեստական արտահայտության ձև, այլև որպես ազգային մշակույթի պահպանման և հասարակական համախմբման միջոց։ Ժողովրդական երգի հավաքագրումն ու մշակումը, հոգևոր երաժշտության պահպանումը և ազգային թեմատիկայով ստեղծագործությունների տարածումը նպաստում էին մշակութային ինքնագիտակցության ամրապնդմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է 1901-1910 թվականների Անդրկովկասի հայ երաժշտական կյանքը որպես բազմաշերտ մշակութային գործընթաց, որի մեջ փոխկապակցված էին երաժշտական կրթությունը, կատարողական արվեստը, ստեղծագործական գործունեությունը, երգչախմբային շարժումը, թատրոնը, մամուլը և հասարակական-մշակութային կազմակերպությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու XX դարի սկզբի հայ երաժշտական մշակույթի զարգացման առանձնահատկությունները և գնահատելու այդ ժամանակաշրջանի նշանակությունը հետագա ազգային մասնագիտական երաժշտության ձևավորման ու զարգացման գործում։

Քիմիա

Ֆիզիկական քիմիայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է քլորիդ և նիտրատ իոնների սոլվատացման գործընթացների ուսումնասիրությանը ջուր-դիմեթիլսուլֆօքսիդային խառը լուծիչներում՝ տարբեր մետաղական աղերի լուծույթների պայմաններում։ Քննության են առնվում իոնների և լուծիչի մոլեկուլների փոխազդեցությունները, սոլվատային թաղանթների ձևավորման առանձնահատկությունները և լուծույթի բաղադրության ազդեցությունը միջմոլեկուլային փոխազդեցությունների բնույթի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խառը լուծիչի բաղադրիչների հարաբերակցության, կատիոնների հատկությունների և աղերի բնույթի ազդեցությանը անիոնների սոլվատացման բնութագրերի վրա։ Վերլուծվում են իոն-դիպոլային և այլ միջմոլեկուլային փոխազդեցությունները, ինչպես նաև լուծույթների կառուցվածքային և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների հնարավոր փոփոխությունները։ Քննարկվում են սոլվատացման գործընթացների ուսումնասիրման փորձարարական և տեսական մոտեցումները, դրանց միջոցով ստացվող տվյալների մեկնաբանման սկզբունքները և տարբեր համակարգերի համեմատական բնութագրերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս խորացնելու պատկերացումները բազմաբաղադրիչ էլեկտրոլիտային լուծույթներում իոնների վարքի և լուծիչի կառուցվածքային դերի վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ֆիզիկական քիմիայի, լուծույթների տեսության, էլեկտրոլիտների քիմիայի և քիմիական թերմոդինամիկայի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ժողովրդաիշխանության իրացման անմիջական ձևերի տեսական և գործնական վերլուծությանը։ Գրքում ներկայացվում են ժողովրդավարական համակարգի հիմնարար սկզբունքները, որոնց հիմքում ընկած է ժողովրդի՝ որպես իշխանության կրողի անմիջական մասնակցությունը պետական կառավարմանը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է անմիջական ժողովրդավարության հիմնական գործիքները՝ հանրաքվեներ, քաղաքացիական նախաձեռնություններ, ընտրական գործընթացներ և տեղական ինքնակառավարման մեխանիզմներ՝ ընդգծելով դրանց իրավական կարգավորման առանձնահատկությունները ՀՀ սահմանադրական համակարգում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նաև այդ ձևերի կիրառման արդյունավետությունը, ինստիտուցիոնալ սահմանափակումները և քաղաքական գործոնների ազդեցությունը դրանց իրականացման վրա։ Ներկայացվում են միջազգային փորձի համեմատական օրինակներ, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատել ՀՀ-ում ժողովրդաիշխանության անմիջական ձևերի զարգացման մակարդակը և բարելավման ուղիները։ Գիրքը նաև անդրադառնում է քաղաքացիական հասարակության դերին, հանրային մասնակցության ընդլայնման մեխանիզմներին և ժողովրդավարական գործընթացների թափանցիկության բարձրացման խնդիրներին։ Աշխատությունը նախատեսված է իրավաբանների, քաղաքագետների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների և սահմանադրական իրավունքով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական անվտանգության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Հետազոտության շրջանակում տնտեսական անվտանգությունը դիտարկվում է որպես պետության կայուն զարգացման, տնտեսական ինքնուրույնության, մրցունակության և հասարակության բարեկեցության ապահովման կարևորագույն բաղադրիչ։ Ուսումնասիրվում են երկրի տնտեսական համակարգի վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնները, մակրոտնտեսական կայունության պահպանման, ներդրումային միջավայրի բարելավման, ֆինանսական համակարգի կայունության, էներգետիկ և պարենային անվտանգության, արտադրական ներուժի զարգացման և արտաքին տնտեսական կախվածությունների նվազեցման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տնտեսական ռիսկերի բացահայտմանը և գնահատմանը, ճգնաժամային իրավիճակների նկատմամբ տնտեսության դիմակայունությանը, պետական տնտեսական քաղաքականության արդյունավետությանը և ազգային տնտեսական շահերի պաշտպանությանը։ Աշխատության մեջ կարող են ներկայացվել տնտեսական անվտանգության մակարդակի գնահատման չափանիշներ և ցուցանիշներ, ինչպես նաև դրա ամրապնդմանն ուղղված ռազմավարական և կառավարչական մոտեցումներ։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, պետական կառավարման և ֆինանսական ոլորտների մասնագետների, քաղաքականություն մշակողների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։