Կապիտալի միջազգային միգրացիա

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է բյուրեղային միջավայրերում ռենտգենյան ճառագայթների դիֆրակցիայի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը այն պայմաններում, երբ բյուրեղի կամ ճառագայթման համակարգի վրա գործում են արտաքին ֆիզիկական ազդակներ։ Հետազոտության կենտրոնում դիֆրակցված փնջերի ինտենսիվության, տարածական բաշխման, ուղղության, սպեկտրային և այլ բնութագրերի փոփոխություններն են՝ պայմանավորված բյուրեղային ցանցի կառուցվածքի և արտաքին ազդեցությունների փոխազդեցությամբ։ Քննվում են ռենտգենյան ճառագայթների դիֆրակցիայի ֆիզիկական հիմքերը և այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով բյուրեղի կառուցվածքային վիճակի փոփոխությունները կարող են արտահայտվել գրանցվող դիֆրակցիոն պատկերում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մեխանիկական, ջերմային, էլեկտրական կամ այլ արտաքին ազդեցությունների հետևանքով բյուրեղային ցանցում առաջացող դեֆորմացիաների և կառուցվածքային փոփոխությունների հնարավոր ազդեցությանը դիֆրակցված ճառագայթների պարամետրերի վրա։ Ուսումնասիրվում է արտաքին ազդակի բնույթի և ուժգնության ու դիֆրակցիոն բնութագրերի միջև կապը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ճառագայթային դաշտի փոփոխությունների հիմնական օրինաչափությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում դիֆրակցված փնջերի ինտենսիվության վերաբաշխման, անդրադարձման պայմանների փոփոխության և բյուրեղի կառուցվածքային անհամասեռությունների ազդեցության վերլուծությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել ռենտգենյան դիֆրակցիայի կինեմատիկական և դինամիկական տեսությունների մոտեցումները՝ կախված ուսումնասիրվող բյուրեղային համակարգի և փորձարարական պայմանների առանձնահատկություններից։ Անդրադարձ է կատարվում նաև փորձարարական արդյունքների և տեսական մոդելների համեմատությանը, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատելու արտաքին ազդեցությունների նկատմամբ դիֆրակցիոն պատկերի զգայունությունը։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են ոչ միայն բյուրեղների հիմնարար ֆիզիկայի համար, այլև նյութերի կառուցվածքային վիճակի ոչ քայքայիչ ախտորոշման և արտաքին պայմաններում դրանց փոփոխությունների գնահատման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ռենտգենյան օպտիկայի, բյուրեղագիտության, պինդ մարմնի ֆիզիկայի և դիֆրակցիայի տեսության մոտեցումները՝ արտաքին ազդակների պայմաններում բյուրեղային համակարգերի կառուցվածքային ու ֆիզիկական առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության գոյության տարիներին հայկական կանոնավոր զինված ուժերի ձևավորման, կազմակերպական զարգացման և ռազմական գործունեության ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է անկախ պետականության հաստատումից հետո ազգային բանակի ստեղծման անհրաժեշտության, նախկին ռազմական կառույցների վերակազմավորման, հրամանատարական համակարգի ձևավորման և երկրի պաշտպանության կազմակերպման խնդիրների վրա։ Քննության են առնվում նորաստեղծ պետության ռազմաքաղաքական պայմանները, սահմանային անկայունությունը, նյութական և մարդկային սահմանափակ հնարավորությունները, ինչպես նաև այն մարտահրավերները, որոնց պայմաններում իրականացվում էր զինված ուժերի կառուցումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բանակի կազմակերպական կառուցվածքին, զորատեսակներին, զորամասերի համալրմանը, սպայական կազմի գործունեությանը, զինվորական պատրաստությանը, զորահավաքային համակարգին և ռազմական կառավարման մարմինների աշխատանքին։ Ներկայացվում է նախկին ռուսական բանակում ծառայած հայ սպաների և ռազմական գործիչների դերակատարությունը ազգային զինված ուժերի կայացման գործում, ինչպես նաև հայկական կամավորական և այլ ռազմական կազմավորումների փորձի օգտագործումը նոր պետական բանակի կազմակերպման ընթացքում։ Կարևորվում են ռազմական նախարարության և բարձրագույն հրամանատարության գործունեությունը, բանակի կառավարման կենտրոնացման, կարգապահության ամրապնդման և մարտունակության բարձրացման ուղղությամբ ձեռնարկված քայլերը։ Ուսումնասիրվում են նաև սպառազինության, զինամթերքի, հանդերձավորման, պարենային ապահովման, տրանսպորտի և ռազմական ենթակառուցվածքների հետ կապված դժվարությունները, որոնք անմիջական ազդեցություն էին ունենում զինված ուժերի հնարավորությունների վրա։ Բանակի գործունեությունը դիտարկվում է ժամանակաշրջանի ներքին և արտաքին քաղաքական զարգացումների համատեքստում՝ անդրադառնալով պետական սահմանների պաշտպանության, երկրի տարբեր շրջաններում անվտանգության ապահովման և ռազմական բախումների պայմաններում իրականացված գործողություններին։ Քննության են առնվում նաև հարևան պետությունների հետ հարաբերությունների ռազմական կողմերը և տարածաշրջանում ձևավորված ուժերի հարաբերակցությունը՝ ցույց տալով, թե արտաքին քաղաքական միջավայրն ինչպես էր ազդում ռազմական ծրագրավորման և զորքերի տեղաբաշխման վրա։ Առանձին նշանակություն է տրվում բանակի և պետական իշխանության փոխհարաբերություններին, ռազմական կառույցների դերին ներքին կայունության պահպանման գործում և զինված ուժերի նկատմամբ պետական վերահսկողության ձևավորմանը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև զինվորական կրթության, մասնագիտական պատրաստության և ազգային սպայական կադրերի ձևավորման խնդիրներին, որոնք կարևոր էին բանակի երկարաժամկետ զարգացման համար։ Վերլուծվում է, թե սահմանափակ տնտեսական ռեսուրսների, սոցիալական ծանր պայմանների և շարունակական ռազմաքաղաքական լարվածության պայմաններում որքանով էր հնարավոր ձևավորել կազմակերպված և մարտունակ պետական ռազմական համակարգ։ Ժամանակաշրջանի վերջին փուլը դիտարկվում է հանրապետության շուրջ ստեղծված բարդ ռազմաքաղաքական իրադրության և պետական համակարգի հետագա փոփոխությունների համատեքստում։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բանակի պատմությունը դիտարկել ոչ միայն առանձին ռազմական գործողությունների, այլև պետականաշինության ընդհանուր գործընթացի բաղկացուցիչ մասի տեսանկյունից՝ բացահայտելով ազգային զինված ուժերի նշանակությունը անկախ պետականության պաշտպանության և պետական հաստատությունների կայացման գործում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել Հայաստանի Առաջին Հանրապետության, հայոց նորագույն պատմության, ռազմական պատմության և պետականաշինության ուսումնասիրությամբ զբաղվող պատմաբանների, հայագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Ղարաբաղի ինքնորոշման հիմնախնդրի քաղաքական և իրավաքաղաքական զարգացումների ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով ժամանակակից տարածաշրջանային և միջազգային քաղաքական գործընթացների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են հիմնախնդրի ձևավորման և զարգացման նախադրյալները, դրա շուրջ ձևավորված քաղաքական դիրքորոշումները, միջազգային հարաբերությունների ազդեցությունը և տարբեր ժամանակաշրջաններում խնդրի կարգավորման ուղղությամբ իրականացված գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ինքնորոշման իրավունքի և տարածքային ամբողջականության սկզբունքների փոխհարաբերությանը, դրանց մեկնաբանություններին միջազգային իրավունքի և քաղաքական պրակտիկայի շրջանակներում, ինչպես նաև հակամարտության կարգավորման հնարավոր մոտեցումներին։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են տարածաշրջանային անվտանգության համակարգի փոփոխությունները, Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև հարաբերությունների զարգացումները, արտաքին դերակատարների ներգրավվածությունը և միջազգային կազմակերպությունների ու տարբեր պետությունների քաղաքական դիրքորոշումները։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են աշխարհաքաղաքական փոփոխությունները, տարածաշրջանային ուժերի հարաբերակցությունը և միջազգային քաղաքական օրակարգի վերափոխումները ազդել հիմնախնդրի ընկալման և դրա շուրջ ընթացող գործընթացների վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև քաղաքական և դիվանագիտական նախաձեռնությունները, բանակցային գործընթացների առանձնահատկությունները, հասարակական ու քաղաքական գործոնների ազդեցությունը և հակամարտության երկարաժամկետ հետևանքները տարածաշրջանային կայունության տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների և միջազգային իրավունքի մասնագետներին, տարածաշրջանային քաղաքականությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ուսանողներին և թեմայով հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ առաջարկելով հիմնախնդրի բազմակողմանի դիտարկում և դրա զարգացման վրա ազդող քաղաքական գործոնների համակարգված վերլուծություն։

Կրոն

Աշխատությունը նվիրված է Հայ եկեղեցու և ուղղափառ-կաթողիկե եկեղեցական ավանդույթի միջև մերձեցման ու հնարավոր միության խնդրին՝ այն դիտարկելով աստվածաբանական, եկեղեցագիտական, պատմական և կանոնական հարաբերությունների համատեքստում։ Ուսումնասիրության առանցքում քրիստոնեական եկեղեցիների միջև գոյություն ունեցող դավանական ընդհանրություններն ու տարբերություններն են, պատմական բաժանումների պատճառները և դրանց հաղթահարման համար առաջարկվող մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում քրիստոսաբանական հարցերին, եկեղեցու բնույթի և միասնության վերաբերյալ պատկերացումներին, եկեղեցական խորհուրդների ճանաչմանը, նվիրապետական կառուցվածքին, ծիսական ավանդույթներին և կանոնական հաղորդակցության հնարավորություններին։ Քննվում է, թե պատմական տարբեր ժամանակաշրջաններում ինչպես են ձևավորվել հայկական և բյուզանդական եկեղեցական ավանդույթների հարաբերությունները, ինչպիսի աստվածաբանական բանավեճեր են առաջացել և ինչ ազդեցություն են ունեցել քաղաքական ու մշակութային պայմանները միջեկեղեցական կապերի զարգացման վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում եկեղեցական միասնության հասկացության մեկնաբանությունը՝ տարբերակելով դավանական համաձայնության, ծիսական բազմազանության և վարչական ինքնուրույնության խնդիրները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ երկխոսության այնպիսի միջոցների, ինչպիսիք են փոխադարձ աստվածաբանական քննարկումները, պատմական փաստաթղթերի համեմատական ուսումնասիրությունը, դավանական ձևակերպումների իմաստային ճշգրտումը և եկեղեցական ավանդությունների փոխադարձ ճանաչման հնարավորությունների գնահատումը։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ եկեղեցական բաժանումների պատմությունը պայմանավորված է եղել ոչ միայն զուտ աստվածաբանական տարաձայնություններով, այլև լեզվական, մշակութային, քաղաքական և պատմական տարբերություններով։ Այս տեսանկյունից մերձեցումը ներկայացվում է որպես բազմաշերտ գործընթաց, որը պահանջում է պատմական ժառանգության քննադատական ուսումնասիրություն և տարբեր ավանդույթների ինքնության նկատմամբ զգուշավոր վերաբերմունք։ Անդրադարձ է կատարվում նաև վաղ քրիստոնեական եկեղեցու ընդհանուր ժառանգությանը՝ որպես երկխոսության կարևոր հիմքի։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է եկեղեցու պատմության, համեմատական աստվածաբանության, դավանաբանության և կանոնական իրավունքի մոտեցումները՝ լուսաբանելով հայկական և արևելաքրիստոնեական եկեղեցական ավանդույթների հարաբերությունների պատմական փորձն ու միասնության շուրջ ձևավորված գաղափարները։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է XIV–XVII դարերի Հայաստանի խեցեգործական արտադրանքի պատմահնագիտական, գեղարվեստական և տեխնոլոգիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են միջնադարյան հայկական խեցեգործության զարգացման հիմնական ուղղությունները, կավե իրերի պատրաստման եղանակները, դրանց ձևաբանական բազմազանությունը և կիրառական նշանակությունը տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական ու տնտեսական կյանքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կենցաղային, տնտեսական և զարդարական նշանակության խեցեղենի տեսակներին, անոթների ձևերին, զարդանախշերին, ջնարակման տեխնիկային և գունային լուծումներին։ Ուսումնասիրվում են հնագիտական պեղումների արդյունքում հայտնաբերված խեցեղեն նյութերի դասակարգման, թվագրման և տարածքային առանձնահատկությունների բացահայտման մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում հայկական խեցեգործական ավանդույթների շարունակականությանը, տարբեր տարածաշրջանների արհեստագործական կենտրոնների առանձնահատկություններին, ինչպես նաև հարևան մշակույթների հետ առևտրական և մշակութային փոխազդեցությունների հնարավոր արտահայտություններին։ Կարևորվում են խեցեղենի ուսումնասիրության միջոցով միջնադարյան Հայաստանի բնակչության առօրյայի, տնտեսական հարաբերությունների, արհեստագործության զարգացման և գեղագիտական պատկերացումների վերականգնման հնարավորությունները։ Աշխատությունը նշանակալի է Հայաստանի նյութական մշակույթի պատմության, հնագիտական ժառանգության և միջնադարյան կիրառական արվեստի ուսումնասիրման տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել հնագետների, պատմաբանների, արվեստաբանների, ազգագրագետների, թանգարանային մասնագետների, հայագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Այլ առարկաներ

Հրատարակությունը մեթոդական հանձնարարականների բնույթի աշխատանք է, որը նվիրված է ԳԿՀ միասնական ֆոնդի կազմակերպման, օգտագործման և ՄԳԱ բաժնի գործունեության արդյունավետ իրականացման հարցերին։ Այն նախատեսված է գրադարանային և տեղեկատվական կառույցների աշխատանքը համակարգելու, ֆոնդերի համալրման, դասակարգման, պահպանման և օգտագործման գործընթացները կանոնակարգելու, ինչպես նաև համապատասխան բաժնի առջև դրված խնդիրների առավել արդյունավետ լուծման համար։ Նյութում ուշադրություն է դարձվում միասնական ֆոնդի ձևավորման սկզբունքներին, գրականության և տեղեկատվական ռեսուրսների կազմակերպմանը, դրանց հաշվառմանն ու պահպանմանը, ինչպես նաև տարբեր ստորաբաժանումների միջև ֆոնդի օգտագործման և սպասարկման աշխատանքների համաձայնեցմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ընթերցողների տեղեկատվական պահանջների բավարարմանը, անհրաժեշտ նյութերի որոնման և տրամադրման կազմակերպմանը և ֆոնդի ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործմանը։ ՄԳԱ բաժնի աշխատանքների վերաբերյալ մեթոդական ցուցումները կարող են ներառել մատենագիտական և տեղեկատվական սպասարկման, գրականության հաշվառման, մատենագիտական նկարագրության, տեղեկատու-որոնողական աշխատանքների և համապատասխան փաստաթղթերի կազմավորման ու պահպանման հետ կապված գործընթացներ։ Հրատարակությունը կարևոր է նաև աշխատակիցների գործառույթների հստակեցման, աշխատանքային գործընթացների միասնականացման և գրադարանային ծառայությունների որակի բարձրացման տեսանկյունից։ Մեթոդական հանձնարարականների գործնական բնույթը հնարավորություն է տալիս դրանք օգտագործել որպես աշխատանքային ուղեցույց՝ ֆոնդերի կազմակերպման և տեղեկատվական սպասարկման առօրյա խնդիրների լուծման ժամանակ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գրադարանների, տեղեկատվական կենտրոնների և այլ փաստաթղթային ֆոնդեր կառավարող հաստատությունների աշխատակիցներին, հատկապես այն մասնագետներին, որոնք զբաղվում են ֆոնդերի համալրմամբ, հաշվառմամբ, պահպանմամբ, մատենագիտական սպասարկմամբ և տեղեկատվության կազմակերպմամբ։ Այն նաև կարող է ծառայել որպես մասնագիտական ուսուցման և աշխատակիցների մեթոդական պատրաստվածության բարձրացման օժանդակ նյութ՝ նպաստելով գրադարանային գործընթացների միասնական և համակարգված կազմակերպմանը։