Կաթի քիմիա և ֆիզիկա առարկայի լաբորատոր պարապմունքների ուսումնական ձեռնարկ

Իրավաբանություն

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է «համագործակիցության» կամ «հանցակիցության» սոցիալ-իրավական և հոգեբանական խնդիրները՝ վերլուծելով այն հանգամանքները, որոնք նպաստում են մի քանի անձանց մասնակցությանը հանցավոր գործողություններին կամ իրավախախտումներին։ Նյութում քննարկվում է իրավական դաշտի կանոնակարգումը, պատասխանատվության կիսման սկզբունքը, դերերի և պարտականությունների բաշխումը, ինչպես նաև այն հոգեբանական գործոնները, որոնք ազդում են անհատի պատրաստակամության վրա գործել որպես հանցակից՝ սոցիալական ճնշումներից մինչև խմբային դինամիկա և առաջնորդության ազդեցություն։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև քննչական պրակտիկային, դատավարական խնդիրներին և համաչափ պատիժների հարցերին՝ ցույց տալով, թե ինչպես իրավական համակարգը տարբերակում է գլխավոր մեղավորին և համագործակցող անձանց պատասխանատվությունը։ Հաճախ ընդգծվում է նաև կանխարգելման և կրթական միջոցառումների կարևորությունը՝ հանցակցությունը նվազեցնելու համար։

Պատմություն

1945–1965 թվականներին Հայաստանում կրթության և լուսավորության ոլորտները զարգանում էին խորհրդային պետական քաղաքականության շրջանակներում՝ նպատակ ունենալով վերացնել անգրագիտությունը, բարձրացնել բնակչության կրթական մակարդակը և պատրաստել որակյալ մասնագետներ տնտեսության ու գիտության համար։ Հետպատերազմյան տարիներին առաջնահերթ խնդիրներից էր դպրոցական ցանցի վերականգնումն ու ընդլայնումը, քանի որ պատերազմի հետևանքով շատ կրթական հաստատություններ վնասվել էին կամ ունեին նյութական սուղ պայմաններ։ Աստիճանաբար ներդրվեց պարտադիր յոթամյա, ապա ութամյա և միջնակարգ կրթության համակարգը, ինչը նպաստեց կրթության հասանելիության աճին։ Միևնույն ժամանակ մեծ ուշադրություն էր դարձվում ուսուցիչների պատրաստմանը և վերապատրաստմանը, քանի որ կրթական համակարգի արդյունավետությունը մեծապես կախված էր մանկավարժական կադրերի որակից։ Բարձրագույն կրթության ոլորտում զարգացան բուհերը, ընդլայնվեցին մասնագիտությունների շրջանակները, և ավելացավ ուսանողների թիվը, ինչը կապված էր երկրի արդյունաբերականացման և գիտության զարգացման պահանջների հետ։ Կարևոր դեր ուներ նաև գրագիտության և մշակութային լուսավորության տարածումը գյուղական բնակչության շրջանում՝ գրադարանների, մշակույթի տների և քարոզչական միջոցառումների միջոցով։ Սակայն կրթության ոլորտում կային նաև մի շարք խնդիրներ։ Դրանցից էին նյութատեխնիկական բազայի ոչ բավարար մակարդակը, դասագրքերի և ուսումնական միջոցների պակասը, ինչպես նաև որոշ դեպքերում կրթության գաղափարականացված բնույթը, որը սահմանափակում էր ազատ մտածողությունը։ Գյուղական և քաղաքային կրթական հնարավորությունների միջև դեռևս կային տարբերություններ, ինչը երբեմն ազդում էր կրթության որակի վրա։ Չնայած այդ դժվարություններին՝ 1945–1965 թվականներին կրթությունը Հայաստանում զգալի զարգացում ապրեց և դարձավ հասարակության սոցիալական առաջընթացի կարևոր հիմքերից մեկը՝ ապահովելով գրագիտության բարձր մակարդակ և մասնագիտական կադրերի ձևավորում։

Բժշկություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է լյարդի էխինոկոկոզի թարախասեպտիկ և բիլիար բարդությունների ախտորոշման և բուժման հարցերին՝ ընդգծելով վիրաբուժության, ինֆեկցիոն հիվանդությունների և հեպատոբիլիար բժշկության փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել այն կլինիկական, լաբորատոր և գործիքային մեթոդները, որոնք կիրառվում են էխինոկոկային կիստաների բարդացած ձևերի ժամանակ՝ հատկապես թարախակալման, երկրորդային ինֆեկցիայի և լեղուղիների ներգրավման դեպքում, ինչպես նաև մշակել բուժման օպտիմալ մարտավարություն։ Ուսումնասիրվում են հիվանդության կլինիկական ընթացքի առանձնահատկությունները՝ ջերմություն, ցավային համախտանիշ, ինտոքսիկացիայի նշաններ, լյարդի ֆունկցիոնալ խանգարումներ և մեխանիկական դեղնություն՝ կախված բարդության տեսակից։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ախտորոշման ժամանակակից մեթոդներին՝ ուլտրաձայնային հետազոտություն, համակարգչային տոմոգրաֆիա, ՄՌՏ, ինչպես նաև լաբորատոր ցուցանիշներ և սերոլոգիական թեստեր, որոնք թույլ են տալիս գնահատել գործընթացի տարածվածությունը և բարդության աստիճանը։

Գրականություն

Սոցիալ-հոգեբանական ռեալիստական պատմվածք է, որտեղ հեղինակը պատկերում է մարդու անհետացման կամ հասարակական կյանքից «աննկատ կորչելու» ողբերգական երևույթը՝ ոչ միայն ֆիզիկական, այլ նաև սոցիալական և բարոյական իմաստով։ Գործում Նար-Դոսը ցույց է տալիս այն իրականությունը, երբ մարդը, տարբեր պատճառներով՝ աղքատություն, սոցիալական անարդարություն, ճակատագրական հարվածներ կամ հասարակական անտարբերություն, աստիճանաբար դառնում է շրջապատի համար անտեսանելի և դուրս է մնում ակտիվ կյանքից։ Ստեղծագործության կենտրոնում է մարդու ճակատագիրը՝ նրա պայքարը գոյատևման, արժանապատվության պահպանման և հասարակության մեջ իր տեղը գտնելու համար։ Հեղինակը հոգեբանական խորությամբ բացահայտում է հերոսի ներաշխարհը՝ հուսահատություն, մենակություն, կորուստի զգացում և հասարակությունից օտարացում։ Միաժամանակ ստեղծագործությունը կրում է սոցիալական քննադատության ուժեղ շերտ՝ ընդգծելով հասարակության անտարբերությունը թույլերի և ճակատագրի զոհ դարձած մարդկանց նկատմամբ։ Լեզուն պարզ է, իրատեսական և զգացմունքային նրբերանգներով հագեցած, ինչը թույլ է տալիս ուժեղ ազդեցությամբ փոխանցել գաղափարական բովանդակությունը։

Քաղաքագիտություն

Պլուտարխը (հին հունական պատմագիր, փիլիսոփա և բարոյագիր) այս գրքում ուսումնասիրում է՝ ինչպես են ձևավորվում և ինչպիսի հատկություններ ունեն տարբեր քաղաքական կառավարման համակարգերը՝ մենարխիան (թագավորություն), ժողովրդավարությունը և օլիգարխիան։ Նա պատմական օրինակներ է բերում հին հունական քաղաք-պետություններից և ավելի լայն աշխարհից՝ ցույց տալով, թե ինչպես են տիրապետության ձևերը փոխվում և ինչ վտանգներ են պարունակում։ Պլուտարխը ընդգծում է, որ ոչ մի համակարգ ինքնուրույն չի կարող լինել «դժբախտությունից» հեռու, քանի որ ամեն կառավարման ձևում կարող է հայտնվել տկարություն կամ չարաշահում։ Մենարխիան կարող է վերածվել չար բռնակալության, ժողովրդավարությունը՝ քաոսի կամ անխոհեմության, իսկ օլիգարխիան՝ հարստության վրա հիմնված իշխող խղճի՝ որը չի հաշվում ժողովրդի կարիքները։ Գիրքը համարվում է թե՛ քաղաքական մտածողության, թե՛ բարոյական գրականության դասական օրինակ, քանի որ Պլուտարխը դիտարկում է ոչ միայն քաղաքական համակարգերը, այլև մարդկային բնույթը և առաջնորդության բարոյականության հարցը։ Նրա մոտեցումը մոտ է առակին՝ նա ցույց է տալիս, որ իշխանության մեջ մարդու բարոյական հատկանիշները որոշում են, թե արդյոք համակարգը կմնա արդար, թե կհայտնվի չարաշահում։ Այս աշխատությունը օգտակար է նրանց համար, ովքեր հետաքրքրվում են քաղաքական տեսությունների, հին հունական պատմության և իշխանության էթիկայի հետ։ Հրատարակիչ - Эксмо Հրատ. տարեթիվ - 2017 ISBN - 978-5-699-93599-4

Պատմություն

Խաղխաղի ճակատամարտը տեղի է ունեցել մ․թ․ա․ 1-ին դարում՝ Հայաստանի և Հռոմեական կայսրության հարաբերությունների համատեքստում։ Այն կապված է հայ-հռոմեական հակամարտությունների այն շրջանի հետ, երբ Հայաստանը գտնվում էր հռոմեական ազդեցության և Պարթևական պետության միջև քաղաքական պայքարի կենտրոնում։ Ճակատամարտը տեղի է ունեցել Խաղխաղ բնակավայրի մոտ և համարվում է այն ռազմական բախումներից մեկը, որտեղ որոշվել է տարածաշրջանում ուժերի հարաբերակցությունը։ Հայկական ուժերը փորձում էին պահպանել իրենց անկախությունն ու դիրքերը, սակայն Հռոմի ընդլայնվող ազդեցությունը մեծ ճնշում էր ստեղծում տարածաշրջանում։ Խաղխաղի ճակատամարտը կարևոր է Հայաստանի հին պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ այն ցույց է տալիս երկրի ռազմաքաղաքական բարդ իրավիճակը և մեծ տերությունների միջև պայքարը։