Կենտրոնական գրավաճառանոցի հայերեն գրքերի ցուցակ

Կրոն

Աշխատությունը նվիրված է XII դարին վերաբերող Հայոց եկեղեցու դավանաբանական և եկեղեցագիտական գրավոր հուշարձանների ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով միջնադարյան Հայաստանի կրոնական, մտավոր և եկեղեցաքաղաքական կյանքի համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն սկզբնաղբյուրների վրա, որոնց միջոցով հնարավոր է բացահայտել ժամանակաշրջանի հայ աստվածաբանական մտքի առանձնահատկությունները, քրիստոնեական վարդապետության մեկնաբանությունները, եկեղեցական ինքնության ձևավորման սկզբունքները և այլ քրիստոնեական ավանդույթների հետ հարաբերությունների բնույթը։ XII դարը ներկայացվում է որպես Հայոց եկեղեցու պատմության կարևոր ժամանակաշրջան, երբ աստվածաբանական հարցերի քննարկումը սերտորեն կապված էր ինչպես ներքին եկեղեցական կյանքի, այնպես էլ հարևան քրիստոնեական կենտրոնների հետ ընթացող դավանաբանական երկխոսությունների հետ։ Քննության են առնվում հավատքի հիմնարար դրույթներին վերաբերող գրավոր վկայությունները, դավանաբանական շարադրանքները, եկեղեցական նամակագրությունը, ժողովական փաստաթղթերը և աստվածաբանական բնույթի այլ նյութեր, որոնք հնարավորություն են տալիս վերականգնել ժամանակաշրջանի եկեղեցական մտքի հիմնական ուղղությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում քրիստոսաբանական խնդիրներին, Սուրբ Երրորդության վերաբերյալ պատկերացումներին, եկեղեցու խորհուրդների մեկնաբանությանը, ծիսական ավանդույթներին և հավատքի արտահայտման ձևերին։ Դավանաբանական նյութերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե ինչպիսի փաստարկներով էին հայ հոգևորականներն ու աստվածաբանները հիմնավորում իրենց եկեղեցու դիրքորոշումները և ինչպես էին դրանք ներկայացնում այլ եկեղեցիների ներկայացուցիչների հետ հաղորդակցության ընթացքում։ Կարևորվում է Հայոց եկեղեցու և բյուզանդական, վրացական ու արևելյան քրիստոնեական այլ ավանդույթների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը։ Դավանաբանական տարբերությունները դիտարկվում են ոչ միայն զուտ աստվածաբանական, այլև պատմական ու եկեղեցաքաղաքական համատեքստում, քանի որ միջեկեղեցական հարաբերությունների վրա կարող էին ազդել քաղաքական դաշինքները, տարածաշրջանային փոփոխությունները և տարբեր իշխանությունների միջև հարաբերությունները։ Առանձին նշանակություն է տրվում Կիլիկյան Հայաստանի պայմաններում ձևավորված եկեղեցական և մտավոր միջավայրին, որտեղ հայ հոգևորականները ավելի ակտիվորեն էին հաղորդակցվում նաև արևմտյան քրիստոնեական աշխարհի ներկայացուցիչների հետ։ Այդ շփումները առաջ էին բերում հավատքի, ծեսի, եկեղեցական կառավարման և միության հնարավորությունների վերաբերյալ նոր քննարկումներ։ Ուսումնասիրվում է միջեկեղեցական երկխոսության լեզուն և փաստարկման համակարգը՝ բացահայտելով, թե ինչ ձևով էին ներկայացվում սեփական դավանաբանական դիրքորոշումները և մեկնաբանվում մյուս կողմի ուսմունքները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում եկեղեցական միության վերաբերյալ քննարկումներին և այն պայմաններին, որոնց շրջանակում հնարավոր էր համարվում տարբեր քրիստոնեական ավանդույթների միջև համաձայնության հաստատումը։ Միաժամանակ քննության են առնվում այն հարցերը, որոնց շուրջ պահպանվում էին էական տարաձայնություններ։ Աղբյուրների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն պաշտոնական եկեղեցական դիրքորոշումները, այլև միջնադարյան հայ աստվածաբանական մտածողության զարգացման մակարդակը, կիրառվող հասկացությունները և մեկնողական ավանդույթները։ Կարևորվում է նախորդ դարերի հայրաբանական և հայ մատենագրական ժառանգության ազդեցությունը XII դարի հեղինակների վրա։ Հին հեղինակությունների վկայակոչումը, սուրբգրային մեկնությունները և ավելի վաղ ձևավորված դավանաբանական բանաձևերը հաճախ ծառայում էին ժամանակակից խնդիրների մեկնաբանման և եկեղեցական դիրքորոշումների հիմնավորման համար։ Առանձին քննության առարկա է գրավոր հուշարձանների աղբյուրագիտական արժեքը։ Ուսումնասիրվում են դրանց ստեղծման պատմական պայմանները, հեղինակային պատկանելությունը, ձեռագրային փոխանցումը, տարբեր խմբագրությունների և տարբերակների գոյությունը, ինչպես նաև հետագա դարերում դրանց կիրառությունն ու ընկալումը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տարբերակել տվյալ ժամանակաշրջանին անմիջականորեն վերաբերող տեղեկությունները հետագա ընդօրինակությունների կամ մեկնաբանությունների ընթացքում առաջացած շերտերից։ Կարևորվում է նաև ձեռագրական ավանդույթը, որի շնորհիվ պահպանվել են միջնադարյան աստվածաբանական և եկեղեցական բնույթի բազմաթիվ նյութեր։ Ձեռագրերի համեմատական ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել բնագրերի վերականգնմանը, տարբեր ընթերցումների բացահայտմանը և առանձին երկերի տարածման պատմության ուսումնասիրությանը։ Դավանաբանական հուշարձանները միաժամանակ արժեքավոր աղբյուրներ են ժամանակաշրջանի քաղաքական և մշակութային պատմության համար, քանի որ դրանցում կարող են արտացոլվել եկեղեցական կենտրոնների հարաբերությունները, հոգևորականության հասարակական դերը, կրթական միջավայրի առանձնահատկությունները և հայկական աշխարհի կապերը հարևան երկրների հետ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ցույց տալ, որ միջնադարյան աստվածաբանական գրականությունը միայն հավատքի տեսական հարցերի շարադրանք չէր, այլ նաև եկեղեցական ինքնության պահպանման, մտավոր ավանդույթի փոխանցման և արտաքին կրոնական ազդեցությունների հետ երկխոսության միջոց։ XII դարի նյութերի համակարգված քննությունը կարևոր է Հայոց եկեղեցու դավանաբանական զարգացման հաջորդականությունը հասկանալու համար, քանի որ այդ ժամանակաշրջանում արտահայտված մի շարք գաղափարներ և ձևակերպումներ շարունակել են նշանակություն ունենալ հետագա դարերի եկեղեցական գրականության ու միջեկեղեցական հարաբերությունների համար։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է պատմական, աստվածաբանական, բանասիրական և աղբյուրագիտական մոտեցումների համադրմամբ, որը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել միջնադարյան հայ եկեղեցական մտքի զարգացման մասին։ Նյութը կարող է օգտակար լինել Հայոց եկեղեցու պատմության, հայագիտության, աստվածաբանության, միջնադարյան պատմության, ձեռագրագիտության և հայ մատենագրության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, հոգևորականների, պատմաբանների, բանասերների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է հնչակյան շարժման քաղաքական գաղափարախոսության մեջ ազգի, ազգային ինքնության և ազգային ազատագրության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ հայ հասարակական-քաղաքական մտքի զարգացման պատմական համատեքստում։ Քննարկվում են Սոցիալ-դեմոկրատ հնչակյան կուսակցության ձևավորման գաղափարական նախադրյալները, ազգային հարցի վերաբերյալ նրա քաղաքական պատկերացումները և դրանց կապը XIX դարի վերջի ու XX դարի սկզբի հասարակական և քաղաքական գործընթացների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հնչակյանների կողմից ազգի էության, ազգային ինքնորոշման, քաղաքական ազատության և սոցիալական արդարության գաղափարների մեկնաբանությանը։ Ուսումնասիրվում են ազգային ազատագրական պայքարի և սոցիալիստական գաղափարախոսության փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև ազգային և դասակարգային շահերի համադրման հետ կապված տեսական ու գործնական խնդիրները։ Դիտարկվում են հնչակյան գործիչների մոտեցումները հայ ժողովրդի քաղաքական իրավունքների, ազգային ինքնագիտակցության, պետականության և հասարակական վերափոխումների վերաբերյալ։ Կարևորվում են կուսակցության ծրագրային փաստաթղթերը, հրապարակախոսական նյութերը, քաղաքական հայտարարությունները և գաղափարական բանավեճերը՝ ազգային հարցի վերաբերյալ հնչակյանների դիրքորոշումների զարգացման ընթացքը բացահայտելու տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատական վերլուծության ենթարկվել հնչակյանների քաղաքական հայեցակարգը և ժամանակաշրջանի հայկական ու միջազգային այլ քաղաքական շարժումների գաղափարական մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում Օսմանյան կայսրությունում հայ բնակչության դրությանը, ազգային իրավունքների պաշտպանության խնդիրներին և հայկական ազատագրական շարժման կազմակերպման գաղափարական հիմքերին։ Առանձնացվում են ազգային համերաշխության, սոցիալական հավասարության, քաղաքական կազմակերպվածության և հասարակական առաջընթացի վերաբերյալ պատկերացումների փոխկապակցվածության հարցերը։ Կարևորվում են նաև հնչակյան գաղափարախոսության զարգացման տարբեր փուլերը, քաղաքական նպատակների փոփոխությունները և պատմական իրադարձությունների ազդեցությունը կուսակցության ազգային քաղաքականության վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել հայ քաղաքական մտքի պատմության, ազգային գաղափարախոսությունների ձևավորման և ազգային ու սոցիալական հիմնախնդիրների փոխհարաբերության առավել խորքային ըմբռնմանը։ Աշխատությունը նշանակություն ունի հայկական կուսակցությունների պատմության, ազգային ազատագրական շարժման և հասարակական-քաղաքական գաղափարների զարգացման օրինաչափությունների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, քաղաքագետների, հասարակագետների, հայ քաղաքական մտքի հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Կարսի պատմական անցյալի և հատկապես 1910 թվականին տեղի ունեցած իրադարձությունների ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրությամբ Կարսի նկատմամբ իրականացված չորս գրոհների և դրանց պատմաքաղաքական նշանակության վրա։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում է Կարսի՝ որպես ռազմավարական և քաղաքական կարևոր կենտրոնի պատմական դերը, նրա աշխարհագրական դիրքը և տարածաշրջանային զարգացումներում ունեցած նշանակությունը։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու այն ռազմաքաղաքական պայմանները, որոնցում ձևավորվել են Կարսի շուրջ տեղի ունեցած ռազմական իրադարձությունները, ինչպես նաև դրանց նախադրյալներն ու հետևանքները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում չորս գրոհների ընթացքին, դրանց կազմակերպման պայմաններին, մասնակից ուժերին, ռազմական գործողությունների առանձնահատկություններին և դրանց արդյունքներին։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համադրվել պատմական սկզբնաղբյուրների, հուշագրությունների, ժամանակագրական տեղեկությունների և այլ վկայությունների տվյալները՝ իրադարձությունների հնարավորինս ամբողջական պատկերը վերականգնելու համար։ Կարևորվում է նաև Կարսի նկատմամբ վերահսկողության համար պայքարի ազդեցությունը տարածաշրջանի բնակչության կյանքի, քաղաքական հարաբերությունների և ռազմական հավասարակշռության վրա։ 1910 թվականի հոբելյանական կամ հանդիսավոր միջոցառումների ուսումնասիրությունը, իր հերթին, հնարավորություն է տալիս դիտարկել Կարսի պատմական հիշողության և հասարակական ընկալման ձևավորման առանձնահատկությունները տվյալ ժամանակաշրջանում։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել նաև այն տեսանկյունից, որ ռազմական իրադարձությունները ներկայացվում են ոչ միայն որպես առանձին մարտական գործողություններ, այլև ավելի լայն պատմական գործընթացների բաղադրիչներ՝ կապված տարածաշրջանային իշխանության, տարածքային վերահսկողության և քաղաքական շահերի հետ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել Կարսի պատմության, տարածաշրջանի ռազմաքաղաքական զարգացումների և համապատասխան ժամանակաշրջանի պատմական իրադարձությունների առավել խորքային ընկալմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, ռազմական պատմության մասնագետներին, հայագետներին, տարածաշրջանային պատմության հետազոտողներին, աղբյուրագետներին, ուսուցիչներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Բժշկություն

Բժշկագիտական և կլինիկական կենսաքիմիայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է սուր վիրուսային A և B հեպատիտների ժամանակ էրիթրոցիտների թաղանթներում լիպիդների գերօքսիդացման գործընթացների և ֆոսֆոլիպիդային կազմի փոփոխությունների կլինիկական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում վիրուսային հեպատիտների զարգացման ախտաֆիզիոլոգիական մեխանիզմները, լյարդի բջիջների վնասման առանձնահատկությունները և օքսիդատիվ սթրեսի դերը հիվանդության ընթացքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում էրիթրոցիտների թաղանթների կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ հատկություններին, ֆոսֆոլիպիդների փոխանակությանը, լիպիդային գերօքսիդացման ակտիվությանը և բջջաթաղանթների կայունության փոփոխություններին։ Վերլուծվում են ազատ ռադիկալային օքսիդացման գործընթացների, հակաօքսիդանտային պաշտպանության համակարգի և թաղանթային լիպիդների քանակական ու որակական փոփոխությունների հնարավոր փոխկապակցվածությունները։ Քննարկվում են սուր A և B հեպատիտների կլինիկական ընթացքի առանձնահատկությունները, կենսաքիմիական ցուցանիշների փոփոխությունները և դրանց կապը հիվանդության ծանրության աստիճանի ու օրգանիզմի ընդհանուր ֆունկցիոնալ վիճակի հետ։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են լիպիդների գերօքսիդացման արգասիքների որոշման, էրիթրոցիտների թաղանթների ֆոսֆոլիպիդային սպեկտրի գնահատման և ստացված տվյալների կլինիկակենսաքիմիական համեմատության հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նշված ցուցանիշների հնարավոր ախտորոշիչ և կանխատեսական նշանակությանը, ինչպես նաև վիրուսային հեպատիտների ժամանակ բջջաթաղանթային խանգարումների ավելի խորքային բացահայտմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել վարակաբանության, հեպատոլոգիայի, կլինիկական կենսաքիմիայի, ախտաֆիզիոլոգիայի և բջջային թաղանթների կենսաքիմիայի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Արցախի տարածքներում տարածված որոշ բուսատեսակների կենսաակտիվ միացությունների ուսումնասիրմանը՝ ներառելով դրանց անջատման, ֆիզիկաքիմիական բնութագրման, կենսաբժշկական հատկությունների հետազոտման և հալենային պատրաստուկների ստացման գործընթացները։ Հետազոտության հիմքում ընկած է բուսական հումքի կենսաբանական ներուժի բացահայտման և այն գործնականորեն կիրառելի նյութերի ու պատրաստուկների վերածելու խնդիրը։ Ուսումնասիրության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում բույսերի քիմիական բաղադրությանը, դրանցում պարունակվող կենսաակտիվ նյութերի հայտնաբերմանը և առանձնացմանը, ինչպես նաև ստացված միացությունների ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրմանը։ Քննարկվում են կենսաակտիվ բաղադրիչների կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները, դրանց հնարավոր կենսաբանական ազդեցությունները և օրգանիզմի վրա դրսևորվող հատկությունները։ Կենսաբժշկական ուսումնասիրությունների միջոցով գնահատվում է առանձնացված նյութերի և բուսական պատրաստուկների հնարավոր կիրառական նշանակությունը՝ հաշվի առնելով դրանց կենսաբանական ակտիվությունը և բժշկակենսաբանական գործընթացների վրա ազդեցությունը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև հալենային պատրաստուկների ստացումը, որը հնարավորություն է տալիս բուսական հումքի ուսումնասիրված հատկությունները կապել դեղագործական կիրառության հետ։ Այս համատեքստում կարևորվում են հումքի ընտրությունը, կենսաակտիվ նյութերի արդյունավետ կորզումը, պատրաստուկների ստացման տեխնոլոգիական պայմանները և ստացված արտադրանքի որակի գնահատումը։ Հետազոտությունը միավորում է բուսաբանության, կենսաքիմիայի, ֆիզիկական և դեղագործական քիմիայի ու կենսաբժշկության մեթոդներն ու մոտեցումները՝ ստեղծելով համալիր պատկեր ուսումնասիրվող բույսերի կենսաբանական ներուժի վերաբերյալ։ Աշխատությունը կարևոր է նաև Հայաստանի բուսական աշխարհի արժեքավոր տեսակների գիտական ուսումնասիրման և տեղական բուսական հումքի հնարավոր դեղագործական ներուժի բացահայտման տեսանկյունից։ Նյութը կարող է հետաքրքրել կենսաքիմիկոսներին, դեղագետներին, դեղաբուսաբաններին, կենսաբժշկական հետազոտողներին, բուսաբաններին, դեղագործական տեխնոլոգիայի մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին։

Մշակույթ

Հրատարակությունը ներկայացնում է Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության մշակույթին և արվեստին վերաբերող նոր հրատարակությունների մատենագիտական տեղեկատվությունը՝ ծառայելով որպես ընթացիկ տեղեկատու գիտական, կրթական և մշակութային ոլորտների մասնագետների համար։ Այն ներառում է տարբեր ժամանակահատվածներում լույս տեսած գրքերի, հոդվածների, ժողովածուների և այլ հրապարակումների համակարգված ցանկեր՝ դասակարգված ըստ թեմաների և գիտաճյուղերի։ Նյութը նպաստում է մշակույթի, արվեստի, գրականագիտության, թատրոնի, երաժշտության, կերպարվեստի և հարակից ոլորտների վերաբերյալ տեղեկատվության արագ որոնմանն ու մատչելիությանը՝ ապահովելով գիտական հետազոտությունների և գրադարանային աշխատանքի համար անհրաժեշտ տեղեկատվական հիմք։ Հրատարակությունը կարևոր աղբյուր է նաև մատենագիտական ուսումնասիրությունների, տեղեկատվական սպասարկման և ազգային մշակութային ժառանգության վերաբերյալ գրականության հաշվառման ու համակարգման գործընթացներում։ Այն նախատեսված է գրադարանավարների, մատենագետների, մշակույթի և արվեստի ոլորտի մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ուսանողների և թեմայով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։