Խոտի բրիկետավորման մեքենաների հաշվարկի և նախագծման հիմունքներ

Գեղարվեստական հայ․

«Իմ գրադարանը․ Հակոբ Պարոնյան. Ստեղծագործությունների ժողովածու»**՝ Հակոբ Պարոնյանի լայնածավալ ստեղծագործությունների հավաքածուն է, որը ներառում է նրա լավագույն բանաստեղծություններն, պատմվածքները, դիմանկարներն ու երկերի մի շարք հետաքրքիր օրինակներ։ Պարոնյան հայ գրականության մեջ համարվում է մեծ վերածնունդի ներկայացուցիչ, ով հայտնի է իր սուր հումորի, սրամտության, սիրված լեզվաբանությամբ և հասարակական վերարտադրության խոր ուսումնասիրություններով։ Նրա ստեղծագործությունները լի են կեղծիքների, սոցիալական ու քաղաքական խեղումները քննադատող հարցադրումներով։ «Իմ գրադարանը» ժողովածուն ներառում է Պարոնյանի այն բոլոր գործերը, որոնք դարձան համընդհանուր ճանաչում՝ մաս կազմելով հայ գրականության մեծանուն ժառանգությանը։ Շատ դեպքերում Պարոնյանը կիրառել է հասարակական անարդարություններին ծաղր ու հեգնանք՝ բացահայտելով մարդու մոլորությունները և անհատականություն ստեղծելու դժվարությունը՝ այդպիսով խթանելով նոր մտածողության ձևեր։ Ժողովածուի մեջ ընդգրկված են նրա սրամիտ ու մտախոհ պատմվածքները, որոնք նուրբ հումորով և մելանխոլիկ թախիծով ծաղրում են ինչպես իր ժամանակի իրականությունը, այնպես էլ մարդկային արատները։ Պարոնյանը գտնում էր այն բոլոր փոխադարձ միությունները՝ անհատական հոգևոր աշխարհն ու հասարակական կյանքի անարդարությունները, որոնք հետագայում նրա ստեղծագործական փիլիսոփայության հիմնական հիմքը դարձան։ Հատկապես նրա «Որպես մի դիմանկար» ու «Խենթ հարս» պատմվածքները համարվում են գրականության թանկարժեք շերտեր։ Ընդհանուր առմամբ, Պարոնյանի գրականությունը իր բնույթով շատ սոցիալական է՝ հաճախ ընդգծելով այդ ժամանակաշրջանի հասարակական ու հոգեբանական իրավիճակը։ Նրա սրամիտ հեգնանքը շարունակաբար բացահայտում է մարդկային էական հարցերը՝ արդարության, սիրո, հարստության, սոցիալական հավասարության մասին։ Պարոնյանի ստեղծագործությունների մեջ հաճախ նկատվում է ակնհայտ մելանխոլիկ թախիծ, որը զուգորդվում է ծիծաղելի ու կատակերգական իրավիճակների հետ։ Նա թիրախավորում է մարդկանց մեջ գտնվող կեղծավորությունն ու հասարակական ստանդարտներին հնազանդվող վարքագիծը՝ դրանք ներկայացնելով որպես ժառանգություն, որից պետք է ազատվելու ճանապարհը։ «Իմ գրադարանը»՝ Հակոբ Պարոնյանի ստեղծագործությունների ժողովածուն, ներկայացնում է բացառիկ արժեքներ, որոնք մաս են կազմում հայ ազգային գրականության պատմության։ Այն ընթերցողին հնարավորություն է տալիս ավելի խորն ու մանրամասնորեն ծանոթանալ այս մեծ գրողին, նրա ստեղծած կերպարներին ու արվեստին, որոնք իբրև հայ գրականության ժառանգություն անմահանում են։ Հրատարակիչ - Էդիթ Պրինտ Հրատ. տարեթիվ - 2012 ISBN - 978-9939-52-467-2

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Տայք (պատմական տարածաշրջան Հարավային Կովկասում) վարչական և ժողովրդագրական կառուցվածքի զարգացման առանձնահատկություններին XVI դարից մինչև XIX դարի առաջին երեսնամյակ՝ ընդգծելով օսմանյան և տարածաշրջանային վարչական համակարգերի ազդեցությունը բնակչության կազմի, տեղաբաշխման և սոցիալ-տնտեսական կյանքի վրա։ Աշխատանքը դիտարկում է այն գործընթացները, որոնց միջոցով տարածաշրջանը ինտեգրվել է Օսմանյան կայսրության վարչական կառուցվածքին, ձևավորվել են նոր հարկային և կառավարչական միավորներ, ինչպես նաև փոփոխվել են բնակչության էթնիկ և կրոնական հարաբերակցությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղական և քաղաքային բնակավայրերի ցանցին, տնտեսական գործունեության հիմնական ձևերին՝ գյուղատնտեսություն, անասնապահություն և տեղական արհեստներ, որոնք որոշել են բնակչության տեղաբաշխման առանձնահատկությունները։ Նյութը վերլուծում է նաև միգրացիոն գործընթացները, պատերազմների և վարչական վերաձևումների ազդեցությունը ժողովրդագրական պատկերի վրա, ինչպես նաև հարկային համակարգի դերը բնակչության սոցիալ-տնտեսական կառուցվածքի ձևավորման մեջ։ Կարևորվում են նաև եկեղեցական և համայնքային կառույցների ազդեցությունը տեղական ինքնակազմակերպման և մշակութային ինքնության պահպանման վրա։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Տայքի վարչաժողովրդագրական պատկերը տվյալ ժամանակաշրջանում ձևավորվել է բազմաշերտ պատմական գործընթացների արդյունքում՝ համադրելով քաղաքական վերահսկողությունը, տնտեսական պայմանները և տարածաշրջանային էթնոկրոնական փոփոխությունները։

Պատմություն

Հայոց պատմություն ոլորտի «Հայոց պատմություն շտեմարան 2»-ը ուսումնական և քննություններին նախապատրաստող խնդիրների ու հարցերի հավաքածու է, որը նախատեսված է միջին և խորացված մակարդակում սովորողների գիտելիքների ամրապնդման համար և ընդգրկում է Հայաստանի պատմության կարևոր փուլեր՝ սկսած հին և միջնադարյան շրջանից մինչև նորագույն ժամանակներ՝ կախված ծրագրային պահանջներից, այստեղ ներկայացվում են թեմատիկ հարցեր, փաստերի վերլուծություն, ժամանակագրական առաջադրանքներ, պատմական իրադարձությունների պատճառահետևանքային կապերի բացատրություն և քարտեզային գիտելիքների կիրառություն, շտեմարանի նպատակն է օգնել սովորողին ոչ միայն հիշել պատմական փաստերը, այլև հասկանալ դրանց տրամաբանությունը, կապերը և ազդեցությունը պետականության, մշակույթի և հասարակական զարգացման վրա, այն հաճախ օգտագործվում է դպրոցներում որպես լրացուցիչ ուսումնական նյութ և քննություններին պատրաստվելու գործիք՝ զարգացնելով քննադատական մտածողությունը և պատմական վերլուծական կարողությունները։

Սոցիոլոգիա

Այս սոցիոլոգիական ուսումնասիրությունը նվիրված է ծերացման սոցիալական ասպեկտներին Հայաստանի հասարակության մեջ՝ ընդգրկելով ժողովրդագրական փոփոխությունները, տարեցների սոցիալական վիճակը և հասարակական աջակցության համակարգերի արդյունավետությունը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են ծերացման գործընթացի վրա ազդող հիմնական գործոնները՝ բնակչության կյանքի տևողության աճը, միգրացիոն գործընթացները, ընտանիքի կառուցվածքի փոփոխությունները և սոցիալ-տնտեսական պայմանները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է տարեց մարդկանց սոցիալական ինտեգրման, առողջապահական և սոցիալական ծառայությունների հասանելիության, կենսաթոշակային ապահովության և միայնության խնդիրները՝ որպես ժամանակակից հասարակական մարտահրավերներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միջսերնդային հարաբերություններին, ընտանեկան աջակցության նվազմանը և համայնքային սոցիալական քաղաքականության դերին տարեցների կյանքի որակի բարելավման գործում։ Աշխատությունը համադրում է սոցիոլոգիական տեսություններ, վիճակագրական տվյալների վերլուծություն և սոցիալական քաղաքականության գնահատում՝ առաջարկելով ծերացման խնդիրների լուծման հնարավոր մոտեցումներ։ Այն օգտակար է սոցիոլոգների, սոցիալական աշխատողների, հանրային քաղաքականության մասնագետների և ժողովրդագրության հետազոտողների համար։

Քիմիա

CO2-ը կամ ածխաթթու գազը անգույն, անհոտ գազ է, որը կազմված է մեկ ածխածնի և երկու թթվածնի ատոմներից և հանդիսանում է Երկրի ածխածնային ցիկլի կարևոր բաղադրիչներից մեկը։ Այն առաջանում է բազմաթիվ բնական և արհեստական գործընթացների արդյունքում, օրինակ՝ օրգանական նյութերի այրման, կենդանի օրգանիզմների շնչառության, հրաբխային ակտիվության և արդյունաբերական վառելիքների օգտագործման ժամանակ։ CO2-ը համարվում է ջերմոցային գազ, քանի որ այն ունակ է կլանել և պահել ինֆրակարմիր ճառագայթումը մթնոլորտում, ինչի հետևանքով մասնակցում է գլոբալ տաքացման գործընթացին։ Չնայած դրան՝ այն նաև կենսական նշանակություն ունի բույսերի համար, քանի որ ֆոտոսինթեզի ընթացքում բույսերը օգտագործում են CO2՝ օրգանական նյութեր սինթեզելու և թթվածին արտազատելու համար։ Ածխաթթու գազը լուծվում է ջրում՝ առաջացնելով թույլ ածխաթթու, որը կարևոր դեր ունի բնական ջրային համակարգերի քիմիական հավասարակշռության մեջ։ Արդյունաբերության մեջ CO2-ը կիրառվում է տարբեր նպատակներով, օրինակ՝ սննդի արդյունաբերությունում որպես պահպանիչ և գազավորված ըմպելիքների արտադրության մեջ, ինչպես նաև հրդեհաշիջման համակարգերում և քիմիական գործընթացներում։ Նրա չափազանց մեծ կոնցենտրացիան մթնոլորտում համարվում է բնապահպանական լուրջ խնդիր, քանի որ նպաստում է կլիմայական փոփոխություններին և էկոհամակարգերի խաթարմանը։

Մշակույթ

Վերածննդի մշակույթը Իտալիայում ձևավորվել է XIV–XVI դարերում և համարվում է եվրոպական մշակույթի ամենակարևոր շրջադարձային փուլերից մեկը, երբ միջնադարյան կրոնակենտրոն աշխարհընկալումը աստիճանաբար փոխարինվեց մարդակենտրոն մտածողությամբ՝ հումանիզմով։ Այս ժամանակաշրջանում ուշադրության կենտրոնում հայտնվեց մարդը, նրա կարողությունները, անհատականությունը և ստեղծագործական ներուժը։ Իտալիան դարձավ Վերածննդի օրրան, քանի որ այստեղ կային զարգացած քաղաք-պետություններ, ինչպիսիք էին Ֆլորենցիան, Վենետիկը և Հռոմը, որտեղ առևտրի, բանկային գործի և մշակութային մրցակցության զարգացումը նպաստեց արվեստի և գիտության ծաղկմանը։ Վերածննդի արվեստում մեծ նշանակություն ունեցան անտիկ հույն և հռոմեական մշակույթի վերագտնումն ու ուսումնասիրությունը, ինչը ազդեց գրականության, ճարտարապետության և նկարչության վրա։ Այդ ժամանակաշրջանի հայտնի ներկայացուցիչներից են Լեոնարդո դա Վինչին, Միքելանջելոն և Ռաֆայել Սանտին, որոնց ստեղծագործություններում արտահայտված են մարդու գեղեցկությունը, բնության ներդաշնակությունը և իրականության ճշգրիտ պատկերումը։ Վերածննդի մշակույթը նաև խթանեց գիտական մտածողության զարգացումը՝ նպաստելով նոր հայտնագործությունների և աշխարհայացքի ընդլայնման։ Այսպիսով, Իտալական Վերածնունդը դարձավ անցումային փուլ միջնադարյան կրոնական աշխարհից դեպի նոր եվրոպական մշակույթ, որտեղ մարդը դարձավ կենտրոնական արժեք։