Կիլիկիայի պատմական և մշակութային ժառանգության ժողովածու

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության արտաքին առևտրի զարգացման հիմնախնդիրների համակողմանի վերլուծությանը՝ հարկաբյուջետային քաղաքականության ազդեցության համատեքստում։ Հետազոտության ընթացքում դիտարկվում են արտաքին առևտրի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, արտահանման և ներմուծման փոխհարաբերությունները, դրանց դինամիկան և տնտեսական զարգացման վրա ունեցած ազդեցությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական ֆինանսական քաղաքականության գործիքների՝ հարկային համակարգի, մաքսային կարգավորումների, պետական բյուջեի եկամուտների և ծախսերի կառուցվածքի դերին արտաքին առևտրային հոսքերի ձևավորման և կարգավորման գործընթացում։ Վերլուծվում են նաև արտաքին առևտրի զարգացման հիմնական խոչընդոտները՝ արտադրական մրցունակության սահմանափակումները, տեխնոլոգիական հետամնացությունը, շուկաների սահմանափակ դիվերսիֆիկացիան և արտաքին տնտեսական կախվածությունները։ Աշխատությունում քննարկվում են հարկաբյուջետային քաղաքականության հնարավոր բարելավման ուղղությունները՝ նպատակ ունենալով խթանել արտահանման աճը, բարելավել առևտրային հաշվեկշիռը և բարձրացնել ազգային տնտեսության դիմակայունությունը գլոբալ տնտեսական տատանումների նկատմամբ։ Ընդգծվում է, որ արդյունավետ հարկաբյուջետային քաղաքականությունը կարող է հանդես գալ որպես արտաքին առևտրի զարգացման կարևոր խթանող գործիք՝ ապահովելով կայուն տնտեսական աճ և միջազգային մրցունակության բարձրացում։

Գյուղատնտեսություն

Հրատարակությունը տեղեկատվական-մատենագիտական բնույթի պարբերական ցուցիչ է, որի նպատակն է համակարգված ձևով ներկայացնել գյուղատնտեսության տարբեր բնագավառներին վերաբերող նորարարական տեխնիկական լուծումների, գյուտերի, հեղինակային վկայագրությունների և արտոնագրային փաստաթղթերի վերաբերյալ տեղեկություններ։ Այն նախատեսված է գյուղատնտեսության մասնագետների, գիտահետազոտական հաստատությունների աշխատակիցների, ինժեներների, նորարարների և համապատասխան տեխնիկական գրականություն ուսումնասիրող ընթերցողների տեղեկատվական պահանջները բավարարելու համար։ Նյութերի մատենագիտական և թեմատիկ կազմակերպումը հնարավորություն է տալիս հետևելու գյուղատնտեսական տեխնիկայի, մեքենայացման, բուսաբուծության, անասնաբուծության, հողերի մշակման, ոռոգման, արտադրանքի վերամշակման և հարակից ոլորտներում ի հայտ եկող տեխնիկական նորություններին։ Առանձին գրառումները կարող են ներկայացնել գյուտի կամ տեխնիկական լուծման նույնականացման համար անհրաժեշտ տվյալներ՝ օգնելով մասնագետներին կողմնորոշվել համապատասխան արտոնագրային տեղեկատվության մեծածավալ հոսքում։ Նման ցուցիչների կարևոր գործառույթներից է արդեն գոյություն ունեցող տեխնիկական լուծումների մասին տեղեկությունների տարածումը, ինչը նպաստում է գիտատեխնիկական փորձի ուսումնասիրմանը և նոր հետազոտությունների համար անհրաժեշտ տեղեկատվական հիմքի ձևավորմանը։ Հրատարակությունը միաժամանակ կարևոր պատմական աղբյուր է գյուղատնտեսության գիտատեխնիկական զարգացման ուսումնասիրության համար, քանի որ տարբեր տարիների թողարկումների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու նորարարական գործունեության ուղղությունների, տեխնոլոգիական առաջնահերթությունների և գյուղատնտեսական արտադրության խնդիրների փոփոխությանը։ Այն արտացոլում է նաև արտոնագրային տեղեկատվության տարածման և մասնագիտական մատենագիտական սպասարկման կազմակերպման ժամանակաշրջանային փորձը։ Հատուկ նշանակություն ունի գյուտարարական գործունեության արդյունքների համակարգումը, քանի որ այն կապ է ստեղծում գիտական հետազոտության, ինժեներական նախագծման և գյուղատնտեսական արտադրության միջև։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը համադրում է արտոնագրային տեղեկատվության, մատենագիտության և գյուղատնտեսական գիտատեխնիկական տեղեկատվության գործառույթները՝ ծառայելով ինչպես մասնագիտական տեղեկատու աղբյուր, այնպես էլ գյուղատնտեսության տեխնոլոգիական զարգացման և գյուտարարական գործունեության պատմության ուսումնասիրման նյութ։

Բնապահպանություն

Լոռու մարզի էկոլոգիական վիճակը ձևավորվում է նրա աշխարհագրական դիրքի, արդյունաբերական զարգացման, անտառային ռեսուրսների և բնական պայմանների համադրությամբ։ Մարզը համարվում է Հայաստանի առավել անտառաշատ շրջաններից մեկը, որտեղ պահպանվել են հարուստ կենսաբազմազանություն ունեցող անտառներ, գետային համակարգեր և լեռնային էկոհամակարգեր։ Այս բնական հարստությունները մեծ դեր ունեն օդի մաքրման, կլիմայի կարգավորման և հողի պահպանության գործում։ Սակայն Լոռու մարզում կան նաև էկոլոգիական խնդիրներ, որոնք հիմնականում կապված են արդյունաբերական գործունեության հետ, հատկապես Ալավերդիի և հարակից տարածքների պղնձաձուլական և հանքարդյունաբերական ձեռնարկությունների ազդեցությամբ։ Այս գործունեությունը տարիներ շարունակ առաջացրել է օդի, հողի և ջրի աղտոտում ծանր մետաղներով և այլ վնասակար նյութերով, ինչը բացասաբար է ազդում ինչպես բնության, այնպես էլ բնակչության առողջության վրա։ Մարզի էկոլոգիական վիճակի վրա ազդում է նաև անտառահատումը, անօրինական ծառահատումները և որոշ տարածքներում գյուղատնտեսական ոչ ճիշտ օգտագործումը, որոնք կարող են հանգեցնել հողի էրոզիայի և կենսաբազմազանության նվազման։ Միևնույն ժամանակ Լոռին ունի զգալի էկոլոգիական ներուժ՝ շնորհիվ իր անտառների, ազգային պարկերի և պահպանվող տարածքների, որոնք նպաստում են բնական հավասարակշռության պահպանմանը։ Վերջին տարիներին իրականացվում են տարբեր բնապահպանական ծրագրեր՝ ուղղված աղտոտման նվազեցմանը, անտառների վերականգնմանը և էկոլոգիական վերահսկողության ուժեղացմանը։ Կարևոր դեր ունեն նաև տեղական և միջազգային բնապահպանական կազմակերպությունները, որոնք ուսումնասիրում և լուծումներ են առաջարկում տարածաշրջանի էկոլոգիական խնդիրների համար։ Լոռու մարզի էկոլոգիական վիճակի բարելավման համար անհրաժեշտ է արդյունաբերական արտանետումների խիստ վերահսկում, կանաչապատման ծրագրերի ընդլայնում և հասարակության բնապահպանական իրազեկվածության բարձրացում։ Այսպիսով, մարզը միաժամանակ ունի ինչպես էկոլոգիական խնդիրներ, այնպես էլ մեծ բնական պոտենցիալ, որի ճիշտ կառավարման դեպքում հնարավոր է ապահովել կայուն և առողջ շրջակա միջավայր։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տնտեսական ինքնիշխանության հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ տնտեսական անկախության, ազգային տնտեսության կայունության և արտաքին ու ներքին տնտեսական գործոնների փոխազդեցության համատեքստում։ Տնտեսական ինքնիշխանությունը ենթադրում է պետության կարողությունը ինքնուրույն ձևավորելու և իրականացնելու իր տնտեսական քաղաքականությունը, արդյունավետորեն տնօրինելու ազգային տնտեսական ներուժը, պաշտպանելու ռազմավարական շահերը և նվազեցնելու այնպիսի արտաքին կախվածությունները, որոնք կարող են սահմանափակել տնտեսական որոշումների ինքնուրույնությունը։ Հայաստանի նման փոքր և բաց տնտեսություն ունեցող երկրի համար այս խնդիրը հատկապես կարևոր է, քանի որ համաշխարհային և տարածաշրջանային տնտեսական գործընթացների ազդեցությունը կարող է զգալիորեն անդրադառնալ երկրի արտադրության, առևտրի, ֆինանսների, էներգետիկայի և ներդրումային միջավայրի վրա։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են տնտեսական ինքնիշխանության տեսական հիմքերը, դրա հիմնական բաղադրիչները և պետական տնտեսական քաղաքականության մեջ ունեցած նշանակությունը։ Տնտեսական ինքնիշխանությունը կարող է դիտարկվել մի քանի փոխկապակցված ուղղություններով՝ ֆինանսական և դրամավարկային կայունություն, պետական բյուջեի ինքնուրույնություն, արտադրական ներուժի զարգացում, էներգետիկ և պարենային անվտանգություն, արտաքին առևտրի դիվերսիֆիկացում, տեխնոլոգիական ինքնուրույնություն և ռազմավարական ոլորտների պաշտպանություն։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է Հայաստանի տնտեսության արտաքին կախվածությունների ուսումնասիրությունը։ Փոքր տնտեսության համար արտաքին առևտրի, ներմուծման, արտահանման, օտարերկրյա ներդրումների, դրամական փոխանցումների և արտաքին ֆինանսավորման նշանակությունը կարող է լինել մեծ, ուստի տնտեսական ինքնիշխանության ապահովման համար անհրաժեշտ է գնահատել այդ կապերի ոչ միայն տնտեսական օգուտները, այլև հնարավոր ռիսկերը։ Արտաքին տնտեսական հարաբերությունների ընդլայնումը կարող է նպաստել տնտեսական աճին, ներդրումների ներգրավմանը և շուկաների ընդլայնմանը, սակայն միակողմանի կախվածությունը որոշ ապրանքներից, շուկաներից կամ ֆինանսավորման աղբյուրներից կարող է բարձրացնել երկրի խոցելիությունը արտաքին ցնցումների նկատմամբ։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում ֆինանսական և դրամավարկային ինքնիշխանությանը։ Դրամավարկային քաղաքականության արդյունավետությունը, ազգային արժույթի կայունությունը, ֆինանսական համակարգի դիմակայունությունը և պետական պարտքի կառավարումը տնտեսական ինքնուրույնության կարևոր նախապայմաններ են։ Պետությունը պետք է կարողանա ապահովել մակրոտնտեսական կայունություն՝ միաժամանակ պահպանելով զարգացման համար անհրաժեշտ ներդրումային և սոցիալական քաղաքականության հնարավորությունները։ Պետական պարտքի բարձր մակարդակը, արտաքին ֆինանսավորման նկատմամբ չափազանց մեծ կախվածությունը կամ ֆինանսական շուկաների անկայունությունը կարող են սահմանափակել տնտեսական քաղաքականության ճկունությունը, ինչի պատճառով պարտքի կառավարման արդյունավետությունը դիտարկվում է որպես տնտեսական ինքնիշխանության կարևոր բաղադրիչ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում արտադրական ինքնուրույնության խնդրին։ Հայաստանի տնտեսության համար կարևոր է բարձրացնել տեղական արտադրության մրցունակությունը, զարգացնել արդյունաբերությունը, գյուղատնտեսությունը, վերամշակող ճյուղերը և տեխնոլոգիական ոլորտները։ Ներքին արտադրական կարողությունների զարգացումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել որոշ ռազմավարական ապրանքների ներմուծումից կախվածությունը, ստեղծել աշխատատեղեր, ընդլայնել արտահանման հնարավորությունները և բարձրացնել տնտեսության դիմակայունությունը արտաքին շոկերի նկատմամբ։ Այս համատեքստում կարևոր է նաև տնտեսական դիվերսիֆիկացումը, քանի որ տնտեսության չափազանց մեծ կախվածությունը սահմանափակ թվով ոլորտներից կարող է մեծացնել կառուցվածքային ռիսկերը։ Էներգետիկ ինքնիշխանությունը ևս տնտեսական ինքնուրույնության կարևոր բաղադրիչ է։ Էներգակիրների ներմուծումից կախվածությունը կարող է տնտեսությունը դարձնել արտաքին գների և մատակարարումների փոփոխությունների նկատմամբ զգայուն։ Այդ պատճառով էներգետիկ աղբյուրների բազմազանեցումը, վերականգնվող էներգետիկայի զարգացումը, էներգաարդյունավետության բարձրացումը և տեղական էներգետիկ ներուժի արդյունավետ օգտագործումը կարող են նպաստել տնտեսական անվտանգության ամրապնդմանը։ Նույն տրամաբանությամբ ուսումնասիրվում է պարենային անվտանգության հարցը, քանի որ հիմնական սննդամթերքի ներմուծումից չափազանց մեծ կախվածությունը կարող է ստեղծել լրացուցիչ տնտեսական և սոցիալական ռիսկեր։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև արտաքին առևտրի կառուցվածքի և աշխարհագրական դիվերսիֆիկացման ուսումնասիրությունը։ Արտահանման շուկաների ընդլայնումը և տարբեր երկրների հետ տնտեսական կապերի զարգացումը կարող են նվազեցնել առանձին շուկաների նկատմամբ կախվածությունը և բարձրացնել հայկական տնտեսության դիմակայունությունը։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է զարգացնել այնպիսի արտադրություններ, որոնք ունեն միջազգային շուկաներում մրցակցային առավելություններ և կարող են ապահովել բարձր ավելացված արժեք։ Տեխնոլոգիական ինքնիշխանության հարցը ևս կարևոր նշանակություն ունի ժամանակակից տնտեսությունում։ Նոր տեխնոլոգիաների, թվային ենթակառուցվածքների, գիտահետազոտական կարողությունների և մարդկային կապիտալի զարգացումը կարող է նվազեցնել տեխնոլոգիական արտաքին կախվածությունը և բարձրացնել երկրի տնտեսական մրցունակությունը։ Այս տեսանկյունից կրթության, գիտության, նորարարության և բարձր տեխնոլոգիական արտադրության զարգացումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տնտեսական աճի, այլև երկարաժամկետ տնտեսական ինքնիշխանության ապահովման միջոց։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև պետական տնտեսական քաղաքականության գործիքները։ Դրանց թվում են հարկաբյուջետային քաղաքականությունը, դրամավարկային կարգավորումը, արդյունաբերական և ներդրումային քաղաքականությունը, արտահանման խթանումը, փոքր և միջին ձեռնարկությունների աջակցությունը, մրցակցության պաշտպանությունը և ռազմավարական ոլորտների պետական կարգավորումը։ Կարևոր է գտնել պետական միջամտության և շուկայական մեխանիզմների այնպիսի համադրություն, որը միաժամանակ կապահովի մրցակցային միջավայր, տնտեսական արդյունավետություն և ազգային ռազմավարական շահերի պաշտպանություն։ Հետազոտության մեջ կարող է կարևորվել նաև տնտեսական ինքնիշխանության և միջազգային ինտեգրման հարաբերակցությունը։ Ժամանակակից պայմաններում լիակատար տնտեսական մեկուսացումը ոչ իրատեսական և ոչ արդյունավետ մոտեցում է, ուստի տնտեսական ինքնիշխանությունը նպատակահարմար է դիտարկել ոչ թե որպես արտաքին կապերի սահմանափակում, այլ որպես երկրի՝ միջազգային տնտեսական հարաբերություններում սեփական շահերից ելնելով ինքնուրույն և հավասարակշռված որոշումներ ընդունելու կարողություն։ Այս մոտեցումը ենթադրում է արտաքին տնտեսական գործընկերների բազմազանեցում, փոխշահավետ համագործակցություն և ազգային տնտեսության ներքին դիմակայունության բարձրացում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը տնտեսական ինքնիշխանությունը ներկայացնում է որպես ազգային տնտեսական անվտանգության և կայուն զարգացման համալիր համակարգ՝ ուսումնասիրելով Հայաստանի արտաքին տնտեսական կախվածությունները, արտադրական և ֆինանսական ներուժը, էներգետիկ ու պարենային անվտանգությունը, տեխնոլոգիական զարգացումը, արտաքին առևտուրը և պետական տնտեսական քաղաքականության հնարավորությունները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել Հայաստանի տնտեսական դիմակայունության բարձրացման, ռազմավարական կախվածությունների նվազեցման, տնտեսական քաղաքականության արդյունավետության բարելավման և երկարաժամկետ զարգացման ավելի ինքնուրույն ու կայուն մոդելի ձևավորման վերաբերյալ առաջարկությունների մշակման համար։

Մաթեմատիկա

Այս աշխատությունը նվիրված է անլար ցանցերի մաթեմատիկական մոդելներում առաջացող ալգորիթմական խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ համադրելով մաթեմատիկական մոդելավորման, ալգորիթմների տեսության և համակարգչային ցանցերի մոտեցումները։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն մաթեմատիկական և հաշվարկային խնդիրները, որոնք առաջանում են անլար կապի համակարգերի նախագծման, կառավարման և օպտիմալացման ժամանակ, ինչպես նաև մշակել կամ վերլուծել դրանց լուծման արդյունավետ ալգորիթմական եղանակներ։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել ցանցի հանգույցների տեղաբաշխման, կապուղիների ընտրության, երթուղավորման, ռեսուրսների բաշխման, ազդանշանի փոխանցման, խանգարումների նվազեցման և ցանցի թողունակության բարձրացման խնդիրները։ Անլար միջավայրի առանձնահատկությունները՝ սահմանափակ ռեսուրսները, կապի որակի փոփոխականությունը, հանգույցների շարժունակությունը, ազդանշանների փոխադարձ խանգարումները և կապի հնարավոր ընդհատումները, մաթեմատիկական մոդելներում առաջացնում են բարդ օպտիմալացման և դիսկրետ հաշվարկային խնդիրներ։ Այդ պատճառով ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է տարբեր ալգորիթմների բարդության, արդյունավետության, ճշտության և կիրառելիության գնահատումը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ ինչպես դասական ալգորիթմական մոտեցումներին, այնպես էլ հեվրիստիկ և մոտարկող մեթոդներին, որոնք կիրառվում են մեծ չափերի կամ դժվար լուծելի խնդիրների դեպքում։ Մաթեմատիկական մոդելների միջոցով հնարավոր է ձևակերպել անլար ցանցի աշխատանքը որպես գրաֆային, օպտիմալացման, հավանականական կամ այլ տիպի խնդիր և այդ հիմքի վրա ուսումնասիրել տարբեր լուծումների արդյունավետությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ստացված մոդելների և ալգորիթմների փորձարկումը՝ տարբեր ցանցային կառուցվածքների, հանգույցների քանակի, կապի պայմանների և ռեսուրսների սահմանափակումների դեպքում։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն տեսականորեն ուսումնասիրել խնդիրները, այլև գնահատել առաջարկվող մեթոդների գործնական կիրառելիությունը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել համակարգչային գիտության, կիրառական մաթեմատիկայի, կապի համակարգերի և ցանցային տեխնոլոգիաների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։ Այն հատկապես կարևոր է անլար ցանցերի արդյունավետության բարձրացման, ալգորիթմների օպտիմալացման և բարդ ցանցային համակարգերի մաթեմատիկական նկարագրման խնդիրների տեսանկյունից։

Աշխարհագրություն

Գիրքը՝ «Աշխարհամասերի ֆիզիկական աշխարհագրություն. Պր. 1. Եվրոպա», հեղինակը Օհանյան Կ.Օ., հանդիսանում է ուսումնական և գիտամեթոդական ձեռնարկ, որը նվիրված է Եվրոպա մայրցամաքի ֆիզիկական աշխարհագրության համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է Եվրոպայի բնական միջավայրի հիմնական բաղադրիչները՝ երկրաբանական կառուցվածքը, ռելիեֆի ձևերի բազմազանությունը՝ ներառյալ հին և նոր լեռնային համակարգերը (Ալպեր, Պիրենեյներ, Կարպատներ, Սկանդինավյան լեռներ), հարթավայրերը և ցածրադիր տարածքները, ինչպես նաև դրանց ձևավորման պատմական երկրաբանական գործընթացները։ Գրքում մանրամասն բացատրվում են կլիմայական պայմանները և դրանց ձևավորման գործոնները՝ Ատլանտյան օվկիանոսի ազդեցությունը, ծովային և մայրցամաքային կլիմաների տարբերությունները, ինչպես նաև կլիմայական գոտիների տարածքային առանձնահատկությունները։ Ներառված են ջրագրական համակարգերը՝ խոշոր գետերն ու լճերը, նրանց տնտեսական և բնական նշանակությունը, ինչպես նաև հողերի և բուսականության գոտիականության առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված բնական ռեսուրսների բաշխվածությանը, բնապահպանական խնդիրներին և մարդու գործունեության ազդեցությանը բնական միջավայրի վրա։ Գիրքը նախատեսված է ուսանողների, ուսուցիչների և աշխարհագրության մասնագետների համար՝ նպաստելով Եվրոպայի ֆիզիկական աշխարհագրության գիտական, ամբողջական և համակարգված ընկալմանը։