Когнитивно-прагматический аспект теории политического дискурса (на материале публичных выступлений американских и британских политических деятелей)

Տնտեսագիտություն

ՀՀ ագրարային ոլորտում հողային հարաբերությունների կատարելագործումը ուղղված է հողի արդյունավետ օգտագործման, սեփականության և վարձակալության համակարգերի արդիականացման, ինչպես նաև գյուղատնտեսական արտադրողականության բարձրացման ապահովմանը՝ հաշվի առնելով երկրի սահմանափակ հողային ռեսուրսները և դրանց ոչ համաչափ բաշխումը։ Այս գործընթացում կարևոր ուղղություն է հողերի կադաստրային հաշվառման և գնահատման համակարգի կատարելագործումը, որը թույլ է տալիս ապահովել հողի նկատմամբ սեփականության իրավունքի հստակություն, նվազեցնել վեճերը և ստեղծել թափանցիկ շուկա։ Հողային հարաբերությունների բարելավման կարևոր գործոն է նաև հողերի համախմբման (կոնսոլիդացիայի) քաղաքականությունը, որի միջոցով հնարավոր է հաղթահարել մանրաբաժանված հողատարածքների խնդիրները և բարձրացնել արտադրության արդյունավետությունը՝ խոշոր և տեխնոլոգիապես հագեցած տնտեսությունների ձևավորման միջոցով։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է զարգացնել հողի վարձակալության և շուկայի մեխանիզմները, որոնք կապահովեն հողի ավելի ճկուն շրջանառություն և ներդրումային գրավչություն գյուղատնտեսության ոլորտում։ Կարևոր դեր ունի նաև պետական աջակցությունը՝ սուբսիդիաների, վարկային ծրագրերի և հարկային արտոնությունների միջոցով, ինչը կարող է խթանել հողի արդյունավետ օգտագործումը և կանխել դրա լքվածությունը։ Բացի այդ, անհրաժեշտ է կատարելագործել իրավական դաշտը՝ հստակեցնելով հողօգտագործման իրավունքները, սահմանելով շրջակա միջավայրի պահպանության և կայուն գյուղատնտեսության պահանջներ, ինչպես նաև կանխելով հողի դեգրադացիան ու էրոզիան։ Ընդհանուր առմամբ, հողային հարաբերությունների կատարելագործումը Հայաստանում պահանջում է համակարգված մոտեցում, որը համադրում է իրավական, տնտեսական և տեխնոլոգիական գործիքները՝ նպատակ ունենալով ապահովել ագրարային ոլորտի կայուն զարգացում և հողի ռեսուրսների արդյունավետ կառավարում։

Պատմություն

Այս աշխատությունը նվիրված է հայ ազգի ձևավորման և սոցիալիստական վերափոխման գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով պատմական, հասարակական, տնտեսական և քաղաքական զարգացումների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում հայկական ազգային ինքնության ձևավորման պատմական նախադրյալներն են, հայ ժողովրդի սոցիալական կառուցվածքի փոփոխությունները և այն գործոնները, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում նպաստել են ազգային համայնքի համախմբմանը։ Աշխատությունում կարող են ուսումնասիրվել հայ ժողովրդի պատմական զարգացման տարբեր փուլերը, ազգային գիտակցության ձևավորման գործընթացը, լեզվի, մշակույթի, կրոնի և պատմական հիշողության դերը ազգային ինքնության պահպանման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հասարակական և տնտեսական փոփոխություններին, որոնք ազդել են հայկական հասարակության սոցիալական կառուցվածքի, դասակարգային հարաբերությունների և քաղաքական մտածողության վրա։ Սոցիալիստական վերափոխումների տեսանկյունից աշխատանքը կարող է անդրադառնալ խորհրդային ժամանակաշրջանում Հայաստանի տնտեսական, սոցիալական և մշակութային փոփոխություններին, արդյունաբերականացմանը, կոլեկտիվացմանը, կրթության և առողջապահության համակարգերի զարգացմանը, ինչպես նաև պետական կառավարման և հասարակական կյանքի վերակազմավորմանը։ Ուսումնասիրության մեջ ազգային և սոցիալիստական գործընթացները դիտարկվում են որպես փոխկապակցված երևույթներ՝ վերլուծելով, թե ինչպես էր խորհրդային գաղափարախոսությունը մեկնաբանում ազգային հարցը և ինչ ազդեցություն էր այն ունենում հայկական հասարակության զարգացման վրա։ Կարևորվում է նաև ազգային ինքնության պահպանման և միասնական սոցիալիստական հասարակության կառուցման գաղափարների փոխհարաբերությունը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ մշակույթի, կրթության, գիտության և գրականության ոլորտներում տեղի ունեցած փոփոխություններին, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը հասարակության աշխարհայացքի և ազգային ինքնագիտակցության վրա։ Միաժամանակ նման թեմայի ուսումնասիրությունը կարևոր է պատմական աղբյուրների և տվյալ ժամանակաշրջանի գաղափարախոսական մոտեցումների քննադատական վերլուծության տեսանկյունից, քանի որ աշխատության լեզուն և մեկնաբանությունները կարող են արտացոլել խորհրդային պատմագրության առանձնահատկությունները։ Նյութը կարող է հետաքրքրել հայոց պատմության, խորհրդային պատմության, ազգային ինքնության, հասարակական մտքի և քաղաքական գաղափարախոսությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին, պատմաբաններին և ուսանողներին։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել հայկական ազգային ինքնության պատմական ձևավորումը և խորհրդային շրջանում հասարակության սոցիալական ու քաղաքական վերափոխումների առանձնահատկությունները՝ միաժամանակ հասկանալու ազգային և գաղափարական գործընթացների փոխազդեցությունը։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության և հայկական Սփյուռքի միջև հարաբերությունների ձևավորմանն ու զարգացմանը 1990-ական թվականներին՝ Հայաստանի անկախության վերականգնումից հետո ստեղծված նոր քաղաքական և հասարակական պայմանների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում այն գործընթացներն են, որոնց միջոցով անկախ հայկական պետությունը և աշխարհի տարբեր երկրներում գործող հայկական համայնքներն ու կազմակերպությունները վերակառուցեցին իրենց փոխհարաբերությունները և ձևավորեցին համագործակցության նոր օրակարգ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննարկվել անկախության առաջին տարիների քաղաքական, տնտեսական և սոցիալական իրադարձությունները, դրանց ազդեցությունը Սփյուռքի հետ հարաբերությունների վրա, ինչպես նաև համահայկական կառույցների և սփյուռքյան կազմակերպությունների մասնակցությունը Հայաստանի պետականաշինության ու հասարակական կյանքի տարբեր գործընթացներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Սփյուռքի կողմից Հայաստանին ցուցաբերված մարդասիրական, ֆինանսական, մասնագիտական և կազմակերպական աջակցությանը, որը հատկապես կարևոր նշանակություն ունեցավ անկախության առաջին տարիների տնտեսական դժվարությունների և սոցիալական խնդիրների պայմաններում։ Կարևոր թեմաներից են նաև Արցախյան հակամարտությունը, Հայաստանի միջազգային դիրքավորումը, ազգային անվտանգության խնդիրները և դրանց շուրջ Հայաստանի ու Սփյուռքի քաղաքական ու հասարակական շրջանակների համագործակցությունը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև Սփյուռքի ինքնակազմակերպման առանձնահատկություններին, ավանդական և նոր ձևավորվող կառույցների գործունեությանը, Հայաստանի պետական մարմինների հետ կապերի հաստատմանը և համազգային քաղաքականության ձևավորման փորձերին։ 1990-ական թվականների ուսումնասիրությունը հատկապես կարևոր է, քանի որ այդ ժամանակաշրջանում ձևավորվեցին հետագա Հայաստան-Սփյուռք հարաբերությունների բազմաթիվ ինստիտուցիոնալ և գաղափարական հիմքեր։ Միաժամանակ դիտարկվում են համագործակցության ընթացքում առաջացած խնդիրներն ու հակասությունները՝ կապված Հայաստանի և Սփյուռքի քաղաքական առաջնահերթությունների, ինքնության ընկալումների, կազմակերպական մոտեցումների և փոխադարձ ակնկալիքների տարբերությունների հետ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, քաղաքագետների, սփյուռքագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար՝ հնարավորություն տալով հասկանալու անկախ Հայաստանի առաջին տասնամյակի ընթացքում ձևավորված Հայաստան-Սփյուռք փոխհարաբերությունների բնույթը, հիմնական ուղղություններն ու պատմական նշանակությունը։

Այլ առարկաներ

«Նոր գրքեր: Հասարակական-քաղաքական գիտություններ: Ինֆորմացիոն ցանկ» գիրքը ներկայացնում է վերջին տարիների հրապարակումների և հետազոտությունների ընդգրկուն ամփոփագիր, որի նպատակն է ընթերցողներին տրամադրել ժամանակակից հասարակական և քաղաքական գիտությունների ոլորտի հիմնական նորություններ, տրենդներ և ուսումնասիրությունների ուղղություններ։ Գրքում ներկայացված են նոր՝ գիտական, ակադեմիական և հանրագիտարանային հրատարակություններ, որոնք ընդգրկում են գլոբալ քաղաքական գործընթացները, սոցիալական շարժումների դինամիկան, տեղական և ազգային կառավարման նոր մոտեցումները, ժողովրդավարության և տեխնոլոգիաների փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև բնապահպանական քաղաքականության և կայուն զարգացման հարցերը։ Նկարագրվում են յուրաքանչյուր գրքի հիմնական թեմաները, հետազոտական մեթոդները, նպատակային խմբերը և գրականության ազդեցությունը քաղաքական և հասարակական ուսումնասիրությունների վրա։ Գիրքը նախատեսված է գիտնականների, դասախոսների, ուսանողների և հասարակական-քաղաքական հետաքրքրություն ունեցող ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում են արագ և համապարփակ տեսք ունենալ վերջին հրատարակությունների և նորարարական մոտեցումների մասին՝ հասարակական-քաղաքական գիտությունների ոլորտում, և հանդիսանում է հուսալի ուղեցույց՝ գիտական հետազոտություններ սկսելու, գրականություն ընտրելու և ոլորտում ընթացող զարգացման հետ ծանոթանալու համար։

Ինֆորմատիկա

Գրքում բացատրվում են համակարգչի հիմնական բաղադրիչները, տվյալների ներկայացման ձևերը և տեղեկատվության մշակման սկզբունքները։ Ներկայացվում են նաև ծրագրային ապահովման տեսակները, օպերացիոն համակարգերի դերը և համակարգչային ծրագրերի աշխատանքի ընդհանուր տրամաբանությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ալգորիթմական մտածողությանը և ծրագրավորման հիմունքներին՝ պարզ օրինակների միջոցով։ Բացի այդ, ներկայացվում են նաև ինտերնետի և ցանցային տեխնոլոգիաների հիմունքները, որոնք կարևոր են ժամանակակից տեղեկատվական միջավայրում։ Գիրքը նախատեսված է որպես ուսումնական հիմք և օգնում է զարգացնել թվային գրագիտություն և համակարգչային հմտություններ։

Փիլիսոփայություն

Աշխատությունը նվիրված է իմացաբանության հիմնավորման հիմնախնդրի խորքային ուսումնասիրությանը և դրա մեթոդաբանական վերլուծությանը։ Հետազոտության կենտրոնում մարդկային գիտելիքի հավաստիության, հիմնավորվածության և ճշմարտացիության պայմանների բացահայտումն է, ինչպես նաև այն հարցը, թե ինչ հիմքերի վրա կարող է կառուցվել գիտելիքի վերաբերյալ հիմնավոր դատողություն։ Ուսումնասիրվում են ճանաչողության գործընթացի հիմնական հասկացությունները, գիտելիքի ձևավորման սկզբունքները, համոզմունքի և հիմնավորված համոզմունքի փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև այն չափանիշները, որոնց միջոցով հնարավոր է տարբերակել հիմնավորված գիտելիքը ենթադրությունից, կարծիքից կամ սխալ համոզմունքից։ Աշխատության մեջ իմացաբանական հիմնավորումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես առանձին տեսական խնդիր, այլև որպես մեթոդաբանական հարց, որն առնչվում է գիտելիքի ստացման, ստուգման և հիմնավորման ընդհանուր եղանակներին։ Քննարկվում են հիմնավորման հնարավոր աղբյուրները, դրանց փոխհարաբերությունները և սահմանափակումները՝ ներառյալ զգայական փորձը, բանականությունը, տրամաբանական հետևությունը, հիշողությունը, վկայությունը և գիտական հետազոտության մեթոդները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում այն հակասություններին, որոնք առաջանում են, երբ որևէ գիտելիք հիմնավորելու համար անհրաժեշտ է հենվել մեկ այլ գիտելիքի վրա՝ առաջ բերելով հիմնավորման անվերջ հետընթացի, շրջանաձևության կամ որոշակի սկզբնական հիմքերի ընդունման խնդիրը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև հիմնավորման տարբեր տեսություններին, դրանց տրամաբանական կառուցվածքին և կիրառելիության սահմաններին՝ հնարավորություն տալով համեմատել գիտելիքի հիմնավորման տարբեր մեթոդաբանական մոտեցումներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սուբյեկտիվ և օբյեկտիվ հիմնավորման հարաբերակցությանը, ճանաչող սուբյեկտի դերին և գիտելիքի հավաստիության գնահատման չափանիշներին։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև գիտական ճանաչողության մեթոդաբանության համար, քանի որ գիտական գիտելիքի արժանահավատությունը մեծապես պայմանավորված է կիրառվող մեթոդների հիմնավորվածությամբ, փաստարկների հետևողականությամբ և ստացված արդյունքների ստուգելիությամբ։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել փիլիսոփաներին, իմացաբանության և գիտության փիլիսոփայության մասնագետներին, տրամաբաններին, մեթոդաբաններին, հետազոտողներին և հումանիտար ու հասարակագիտական ուղղությունների ուսանողներին։