Կոմպոստի միկրոֆլորայից սպորավոր բակտերիաների անջատումը, նույնականացումը և նրանց ազդեցության ուսումնասիրությունը Agaricus bisporus ուտելի սնկի զարգացման վրա

History

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է 330–387 թվականներին Մեծ Հայքի թագավորության ներքին և արտաքին քաղաքականության ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի պատմության համար կարևորագույն քաղաքական և աշխարհաքաղաքական փոփոխությունների ժամանակաշրջանում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են 4-րդ դարի ընթացքում հայկական պետականության առջև ծառացած ներքին կառավարման խնդիրները, արքունիքի քաղաքականությունը, իշխանական տների հարաբերությունները, պետական կառավարման համակարգը, քրիստոնեության տարածումից հետո հասարակական և քաղաքական կյանքի փոփոխությունները, ինչպես նաև կենտրոնական իշխանության ամրապնդման կամ թուլացման գործընթացները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում Արշակունյաց թագավորության ներքին քաղաքականության առանձնահատկություններին, թագավորական իշխանության և նախարարական տոհմերի փոխհարաբերություններին, եկեղեցու դերի աճին և երկրի քաղաքական կայունության վրա ազդող գործոններին։ Արտաքին քաղաքականության ուսումնասիրության առանցքում գտնվում են Մեծ Հայքի հարաբերությունները Հռոմեական կայսրության և Սասանյան Իրանի հետ։ 4-րդ դարում Հայաստանը գտնվում էր այդ երկու հզոր պետությունների շահերի բախման գոտում, ինչի պատճառով արտաքին քաղաքականությունը հաճախ պայմանավորված էր տարածաշրջանային ուժերի հարաբերակցությամբ և Հայաստանի նկատմամբ նրանց ազդեցությունը հաստատելու ձգտմամբ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ Տրդատ Մեծից հետո ձևավորված քաղաքական իրադրությանը, Խոսրով Կոտակի, Տիրանի, Արշակ Բ-ի և Պապ թագավորի կառավարման ժամանակաշրջաններին, ինչպես նաև հայ-պարսկական և հայ-հռոմեական հարաբերությունների տարբեր փուլերին։ Հատկապես կարևոր է Արշակ Բ-ի և Պապի օրոք Հայաստանի՝ արտաքին քաղաքական ինքնուրույնությունը պահպանելու փորձերի ուսումնասիրությունը, քանի որ այդ ժամանակաշրջանում ռազմական, դիվանագիտական և ներքաղաքական գործոնները սերտորեն փոխկապակցված էին։ Աշխատանքի առանցքային թեմաներից է նաև 363 թվականի հռոմեա-պարսկական պայմանագրից հետո Հայաստանի միջազգային դրության փոփոխությունը և 387 թվականի Հայաստանի բաժանմանը հանգեցրած քաղաքական գործընթացները։ 387 թվականի պայմանավորվածությունը փաստացի ավարտեց Մեծ Հայքի միասնական թագավորության գոյության փուլը՝ երկրի արևմտյան և արևելյան հատվածների նկատմամբ համապատասխանաբար Հռոմեական կայսրության և Սասանյան Իրանի ազդեցության հաստատմամբ։ Այս իրադարձությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես արտաքին քաղաքական զարգացումների հետևանք, այլև որպես նախորդ տասնամյակների ներքին և արտաքին քաղաքական գործընթացների արդյունք։ Աշխատանքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել 4-րդ դարի Մեծ Հայքի պետական կառավարման, քաղաքական ինստիտուտների, արքունիքի և նախարարական համակարգի փոխհարաբերությունների, ինչպես նաև Հռոմի և Պարսկաստանի միջև Հայաստանի վարած բարդ քաղաքականության մասին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ Հայաստանի վաղ միջնադարյան պատմության, Արշակունյաց թագավորության քաղաքական համակարգի, հայ-հռոմեական և հայ-պարսկական հարաբերությունների ու 387 թվականի Հայաստանի բաժանման նախադրյալների ուսումնասիրության համար։

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է գրադարանային և մատենագիտական գործունեության այն ուղղություններին, որոնք կապված են ընթերցողին նպատակային գրականություն առաջարկելու, ընթերցողական հետաքրքրությունների ձևավորման և ինքնուրույն ընթերցանության մշակույթի զարգացման հետ։ Հետազոտության առանցքում հանձնարարական մատենագիտության նշանակությունն է՝ որպես ընթերցողի և գրականության միջև միջնորդող տեղեկատվական համակարգ, որի միջոցով հնարավոր է տարբեր թեմաների, գիտելիքի բնագավառների և ընթերցողական խմբերի համար ընտրել ու ներկայացնել առավել համապատասխան հրատարակություններ։ Քննվում են հանձնարարական մատենագիտական ցանկերի, ուղեցույցների, ակնարկների և այլ տեղեկատվական նյութերի կազմման ընդհանուր սկզբունքները, դրանց բովանդակային կառուցվածքը, գրականության ընտրության չափանիշները և ընթերցողական նպատակներին համապատասխանեցման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ընթերցանության ղեկավարման գաղափարին, որը դիտարկվում է ոչ թե որպես ընթերցողի ընտրության սահմանափակում, այլ որպես խորհրդատվական և կրթական աջակցություն՝ նպաստելով գրականության բազմազանության մեջ կողմնորոշվելուն և ընթերցողական հետաքրքրությունների ընդլայնմանը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գրադարանավարի մասնագիտական գործունեությունը՝ ընթերցողի տարիքային, կրթական և անհատական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունից մինչև համապատասխան գրականության առաջարկություն և հետագա ընթերցողական հետաքրքրությունների զարգացում։ Անդրադարձ է կատարվում անհատական և խմբային աշխատանքի ձևերին, թեմատիկ ցուցադրություններին, գրքի քննարկումներին, մատենագիտական տեսություններին և տեղեկատվական այլ միջոցներին։ Ուսումնասիրվում է նաև հանձնարարական մատենագիտության կրթական և մշակութային գործառույթը, դրա կապը ինքնակրթության, գիտելիքների ընդլայնման և գրական ճաշակի ձևավորման հետ։ Հատուկ նշանակություն ունի երեխաների և երիտասարդների ընթերցանության կազմակերպումը, որտեղ գրականության ընտրությունը պահանջում է հաշվի առնել տարիքային ընկալումը, հետաքրքրությունները և կրթական պահանջները։ Միաժամանակ կարևորվում է ընթերցողի ինքնուրույնության զարգացումը՝ նրան անհրաժեշտ որոնողական և մատենագիտական հմտություններով ապահովելու միջոցով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է հանձնարարական մատենագիտությունն ու ընթերցանության կազմակերպումը որպես փոխկապակցված գրադարանային գործընթացներ, որոնք նպաստում են տեղեկատվության նպատակային տարածմանը, ընթերցողական պահանջմունքների զարգացմանը, գրքի և ընթերցողի արդյունավետ կապի ձևավորմանն ու հասարակության ընթերցողական մշակույթի բարձրացմանը։

History

Այս աշխատությունը ներկայացնում է Ելիզավետպոլի նահանգի համապարփակ պատմաաշխարհագրական և սոցիալ-տնտեսական նկարագիրը՝ որպես Ռուսական կայսրության կարևոր վարչատարածքային միավորներից մեկը Կովկասում, ընդգրկելով նրա ձևավորման պատմական նախադրյալները, վարչական կառուցվածքը, բնակչության էթնիկ կազմը և տնտեսական զարգացման հիմնական ուղղությունները։ Նահանգը ձևավորվել է 19-րդ դարի երկրորդ կեսին և իր կենտրոնով՝ Ելիզավետպոլ քաղաքով (ներկայիս Գյանջա), դարձել է տարածաշրջանային կառավարման, առևտրի և մշակութային փոխազդեցությունների կարևոր հանգույց։ Աշխատության մեջ մանրամասնորեն ներկայացվում են նահանգի բնական պայմանները՝ լեռնային և հարթավայրային գոտիների համադրությամբ, կլիմայական առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը գյուղատնտեսության զարգացման վրա, որտեղ հիմնական տեղ են զբաղեցրել հացահատիկային մշակաբույսերը, այգեգործությունը, խաղողագործությունը և անասնապահությունը։ Միաժամանակ վերլուծվում է նահանգի տնտեսական ենթակառուցվածքը՝ ներառյալ ճանապարհային ցանցի զարգացումը, շուկաների ձևավորումը և Կովկասյան երկաթուղու ազդեցությունը տարածաշրջանի ինտեգրման վրա համառուսական տնտեսական համակարգին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բազմազգ բնակչության կառուցվածքին, որտեղ համակեցել են տարբեր էթնիկ և կրոնական խմբեր, ինչը ձևավորել է բարդ սոցիալական հարաբերությունների համակարգ և երբեմն նաև հակասություններ։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև վարչական կառավարման մեխանիզմներին, դատական և հարկային համակարգերին, ինչպես նաև տեղական ինքնակառավարման սահմանափակ ձևերին, որոնք բնորոշ էին կայսերական կառավարման մոդելին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը Ելիզավետպոլի նահանգը ներկայացնում է որպես անցումային տարածաշրջան՝ որտեղ համադրվել են ավանդական գյուղատնտեսական տնտեսությունը, կայսերական վարչական վերահսկողությունը և աստիճանական արդիականացման գործընթացները, ձևավորելով Կովկասի պատմական զարգացման կարևոր շերտերից մեկը։

Other Subjects

Այս ինֆորմացիոն ցուցիչը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկը՝ նպատակ ունենալով ապահովել ընթերցողների, հետազոտողների և ուսանողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական և վերլուծական գրականության մեջ։ Այն ընդգրկում է քաղաքական գիտության, սոցիոլոգիայի, պատմության, տնտեսագիտության, իրավագիտության, միջազգային հարաբերությունների և հարակից այլ ուղղությունների հրատարակություններ, որոնք արտացոլում են հասարակական գործընթացների ուսումնասիրության ժամանակակից մոտեցումները և տեսական զարգացումները։ Ցուցիչը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության համակարգված ներկայացում և մատչելիություն մասնագիտական շրջանակների համար։ Այն ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների, ուսումնական գործընթացի և վերլուծական աշխատանքի համար՝ օգնելով հետևել ոլորտի նոր գրականությանը, գնահատել դրա գիտական արժեքը և կիրառելիությունը հասարակական-քաղաքական երևույթների ուսումնասիրության մեջ։

Other Subjects

CO2-ի երկարաժամկետ կորզման գործընթացում տարբեր բիոցենոզները (կենսահամակեցություններ) ունեն հիմնարար դեր, քանի որ դրանք ապահովում են ածխածնի բնական շրջանառության հիմնական ուղիները և երկարաժամկետ կուտակումը կենսոլորտում, հողում և օվկիանոսներում։ Բիոցենոզները՝ անտառներ, խոտհարքներ, ջրային էկոհամակարգեր և միկրոօրգանիզմային համայնքներ, գործում են որպես ածխածնի «կլանիչներ», որոնք կլանում են CO₂-ը ֆոտոսինթեզի միջոցով և այն վերածում կենսազանգվածի։ Անտառային բիոցենոզները հատկապես կարևոր են, քանի որ ծառերը երկար ժամանակահատվածում պահպանում են ածխածինը բիոմասայում՝ փայտում, տերևներում և արմատներում, իսկ հողի օրգանական նյութերում այն կարող է պահպանվել տասնյակ կամ նույնիսկ հարյուրավոր տարիներ։ Խոտհարքային և տափաստանային էկոհամակարգերը նույնպես մասնակցում են ածխածնի կուտակմանը՝ հիմնականում հողի մեջ, որտեղ արմատային համակարգերի քայքայման արդյունքում ձևավորվում է հումուս։ Ջրային բիոցենոզներում՝ հատկապես օվկիանոսներում և լճերում, ֆիտոպլանկտոնը կլանում է CO₂-ը և նպաստում ածխածնի տեղափոխմանը դեպի խորքային շերտեր՝ կենսաբանական պոմպի միջոցով։ Միկրոօրգանիզմները կարևոր դեր ունեն ածխածնի ցիկլում՝ ապահովելով օրգանական նյութերի քայքայում և վերամշակում, ինչը թույլ է տալիս ածխածնի մի մասը երկար ժամանակ պահպանվել հողի կամ նստվածքների մեջ։ Այս գործընթացները միասին ձևավորում են երկարաժամկետ ածխածնային պահեստներ, որոնք օգնում են նվազեցնել մթնոլորտում CO₂-ի կոնցենտրացիան և մեղմել կլիմայական փոփոխությունները։ Ժամանակակից էկոլոգիական գիտությունը կարևորում է բիոցենոզների պահպանությունը և վերականգնումը՝ որպես բնական հիմքով կլիմայի կարգավորման արդյունավետ միջոց, քանի որ դրանց վնասումը կարող է խաթարել ածխածնի հավասարակշռությունը և արագացնել գլոբալ տաքացումը։

Law

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական դատավարությունում վճռաբեկ վարույթի իրավական և գործնական հիմնախնդիրներին։ Աշխատության կենտրոնում վճռաբեկ դատարանի դերն ու նշանակությունն է քաղաքացիական արդարադատության համակարգում, ինչպես նաև դատական ակտերի օրինականության և իրավաչափության ապահովմանն ուղղված վերանայման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում վճռաբեկ վարույթի իրավական բնույթը, դրա նպատակներն ու խնդիրները, վարույթ հարուցելու նախադրյալները, վճռաբեկ բողոք ներկայացնելու կարգը և դրա ընդունելիության հետ կապված հարցերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում վճռաբեկ ատյանի իրավասության սահմաններին, նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի միատեսակ կիրառության ապահովման խնդրին, ինչպես նաև դատական պրակտիկայի զարգացման գործում բարձրագույն դատական ատյանի ունեցած նշանակությանը։ Ուսումնասիրության մեջ վերլուծվում են վճռաբեկ վարույթի ընթացքում առաջացող գործնական դժվարությունները, դատական ակտերի վերանայման հիմքերը, ապացույցների և փաստական հանգամանքների գնահատման սահմանափակումները, ինչպես նաև ստորադաս դատարանների և վճռաբեկ ատյանի միջև իրավական դիրքորոշումների փոխհարաբերությունը։ Կարևորվում է նաև դատական պաշտպանության արդյունավետության և ողջամիտ ժամկետում գործի քննության պահանջների համադրությունը, քանի որ վճռաբեկ վերանայման արդյունավետ համակարգը պետք է միաժամանակ ապահովի ինչպես դատական սխալների ուղղումը, այնպես էլ դատական գործընթացի կանխատեսելիությունն ու կայունությունը։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև վճռաբեկ դատարանի նախադեպային կամ ուղղորդող դերակատարության, դատական պրակտիկայի միասնականության և իրավական որոշակիության ապահովման հարցերը։ ՀՀ քաղաքացիական դատավարության փորձի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գործող կարգավորման թերությունները և առաջարկելու դրա կատարելագործման հնարավոր ուղղություններ։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել քաղաքացիական իրավունքի և դատավարության մասնագետներին, դատավորներին, փաստաբաններին, իրավաբաններին, իրավական հետազոտողներին, ինչպես նաև իրավագիտության ուսանողներին և ասպիրանտներին։