Краткие сведения о волне беженцев из Турецкой Армении в июле 1915 г. и о мерах, принятых Кавказским комитетом союза городов для борьбы с эпидемией среди них

Սոցիոլոգիա

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանում սոցիալական փոխակերպումների տեսական հիմնավորումներին և գործնական դրսևորումների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Աշխատությունում վերլուծվում են հասարակական զարգացման ընթացքը, սոցիալական ինստիտուտների վերափոխման գործընթացները, տնտեսական և քաղաքական փոփոխությունների ազդեցությունը հասարակության կառուցվածքի, արժեքային համակարգերի և հանրային հարաբերությունների վրա։ Քննարկվում են անցումային շրջանի առանձնահատկությունները, սոցիալական անհավասարության, զբաղվածության, ժողովրդագրական փոփոխությունների, քաղաքացիական հասարակության ձևավորման և սոցիալական քաղաքականության արդիական խնդիրները՝ հիմնվելով տեսական մոտեցումների և փորձագիտական վերլուծությունների վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու Հայաստանի սոցիալական զարգացման միտումները, բացահայտելու հասարակական փոփոխությունների հիմնական գործոնները և հասկանալու դրանց ազդեցությունը երկրի հետագա զարգացման վրա։ Գիրքը նախատեսված է սոցիոլոգների, հասարակագետների, տնտեսագետների, քաղաքագետների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների և հասարակական գործընթացներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է մեխանիկական տատանումների ուսումնասիրման ընդլայնված տեսական մոդելի կիրառմանը բարձրագույն կրթության ֆիզիկայի դասընթացում՝ նպատակ ունենալով խորացնել ուսանողների պատկերացումները տատանողական շարժման օրինաչափությունների, մաթեմատիկական նկարագրության և իրական ֆիզիկական համակարգերի մոդելավորման վերաբերյալ։ Ուսումնասիրության հիմքում դասական պարզեցված մոտեցումից ավելի ընդհանուր նկարագրության անցումն է, որը հնարավորություն է տալիս քննարկելու այնպիսի դեպքեր, երբ փոքր տատանումների սովորական մոտավորությունը բավարար չէ կամ անհրաժեշտ է հաշվի առնել համակարգի շարժման լրացուցիչ առանձնահատկությունները։ Քննարկվում է շարժման հավասարման ձևավորումը մեխանիկայի հիմնական օրենքների հիման վրա, դրա կապը համակարգի էներգետիկական բնութագրերի հետ, ինչպես նաև տատանումների պարբերության, լայնույթի, սկզբնական պայմանների և շարժման այլ պարամետրերի փոխկախվածությունը։ Կարևորվում է գծային և ոչ գծային նկարագրությունների համեմատությունը, որի միջոցով ուսանողները կարող են տեսնել, թե ինչ պայմաններում են պարզեցումները տալիս բավարար ճշգրտություն և երբ է անհրաժեշտ կիրառել ավելի ամբողջական մաթեմատիկական մոդել։ Նյութի ներկայացումը կարող է համադրել վերլուծական, թվային և գրաֆիկական մոտեցումներ՝ հնարավորություն տալով նույն ֆիզիկական երևույթը դիտարկել տարբեր մեթոդներով և համեմատել ստացված արդյունքները։ Ուսուցման տեսանկյունից նման մոտեցումը նպաստում է ֆիզիկական խնդրի մաթեմատիկական ձևակերպման, մոդելի սահմանների գնահատման և արդյունքների ֆիզիկական մեկնաբանման կարողությունների զարգացմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն կարող է ունենալ համակարգչային մոդելավորումը, որի միջոցով հնարավոր է տեսանելի դարձնել շարժման բնույթը, ուսումնասիրել տարբեր սկզբնական պայմանների ազդեցությունը և համեմատել մոտավոր ու առավել ընդհանուր լուծումների վարքը։ Աշխատությունը կարող է ընդգրկել նաև լաբորատոր կամ ցուցադրական փորձերի և տեսական հաշվարկների համադրություն՝ ուսանողներին հնարավորություն տալով ստուգելու մոդելի համապատասխանությունը դիտվող ֆիզիկական գործընթացներին։ Այսպիսի ուսուցումը մեխանիկական տատանումների թեման դարձնում է ոչ միայն առանձին տեսական նյութ, այլև մաթեմատիկական մոդելավորման, հաշվարկային ֆիզիկայի և փորձարարական տվյալների վերլուծության միջև կապերը ներկայացնող ուսումնական օրինակ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը միավորում է տեսական մեխանիկայի և ֆիզիկայի դասավանդման մեթոդիկայի խնդիրները՝ նպաստելով ուսանողների վերլուծական մտածողության, մոդելավորման հմտությունների և ֆիզիկական երևույթների խորքային ըմբռնման զարգացմանը։

Աշխարհագրություն

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի տարածքում մթնոլորտային տեղումների քիմիական կազմի և դրանցում տարբեր մետաղների պարունակության ուսումնասիրությանը՝ քաղաքային միջավայրի աղտոտվածության գնահատման տեսանկյունից։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է անձրևաջրի և ձյան նմուշներում մետաղական տարրերի հայտնաբերման, դրանց կոնցենտրացիաների որոշման, տարածական ու ժամանակային փոփոխությունների բացահայտման և հնարավոր ծագման աղբյուրների գնահատման վրա։ Մթնոլորտային տեղումները դիտարկվում են որպես շրջակա միջավայրի վիճակը բնութագրող կարևոր ցուցիչ, քանի որ օդում առկա մասնիկներն ու մի շարք քիմիական միացություններ կարող են ներգրավվել տեղումների ձևավորման գործընթացում և դրանց միջոցով տեղափոխվել երկրային մակերևույթ։ Քննության են առնվում տեղումների հիմնական ջրաքիմիական բնութագրերը, միջավայրի թթվահիմնային հատկությունները և մետաղների պարունակության փոփոխությունները տարբեր եղանակային ու սեզոնային պայմաններում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում քաղաքային միջավայրում մետաղների հնարավոր մարդածին և բնական աղբյուրների տարբերակմանը։ Դրանց պարունակության վրա կարող են ազդեցություն ունենալ տրանսպորտային հոսքերը, արդյունաբերական և շինարարական գործունեությունը, վառելիքի այրման գործընթացները, ճանապարհային փոշին, հողային մասնիկների տեղափոխումը և տարածաշրջանի բնական երկրաքիմիական առանձնահատկությունները։ Նմուշների տարածքային համեմատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել քաղաքի տարբեր հատվածների միջև առկա տարբերությունները և առանձնացնել այն տարածքները, որտեղ որոշ տարրերի պարունակությունը կարող է համեմատաբար բարձր լինել։ Կարևորվում է նաև ժամանակային փոփոխությունների ուսումնասիրությունը՝ պարզելու համար տեղումների քիմիական կազմի կախվածությունը տարվա եղանակից, տեղումների ինտենսիվությունից և մթնոլորտային պայմաններից։ Հետազոտության շրջանակում կիրառվող ջրաքիմիական և անալիտիկ մեթոդները հնարավորություն են տալիս ստանալ քանակական տվյալներ, համադրել տարբեր նմուշների արդյունքները և բացահայտել առանձին մետաղների միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունները։ Ստացված տվյալները կարող են օգտագործվել մթնոլորտային աղտոտման գործընթացների գնահատման, աղտոտիչների տեղափոխման և նստեցման առանձնահատկությունների ուսումնասիրության, ինչպես նաև երկարաժամկետ բնապահպանական փոփոխությունների վերահսկման համար։ Առանձին նշանակություն է տրվում մթնոլորտ–ջուր–հող համակարգում քիմիական տարրերի շրջանառությանը, քանի որ տեղումների միջոցով մակերևույթ հասնող նյութերը կարող են հետագայում ներգործել հողերի, մակերևութային ջրերի և քաղաքային էկոհամակարգերի քիմիական վիճակի վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ընդլայնել պատկերացումները քաղաքային տարածքներում մթնոլորտային տեղումների՝ որպես բնապահպանական տեղեկատվության աղբյուրի նշանակության մասին և ձևավորել գիտական հիմք շրջակա միջավայրի մոնիթորինգի կատարելագործման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ջրաքիմիայի, բնապահպանության, երկրաքիմիայի, շրջակա միջավայրի մոնիթորինգի և քաղաքային էկոլոգիայի ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Գրականություն

Ստեղծագործության կենտրոնական կերպարը Մարիամն է, որի բնութագրման հիմքում դրված է բարեպաշտության և քրիստոնեական առաքինությունների գաղափարը։ Վերնագիրը հուշում է հոգևոր արժեքներին հավատարիմ կնոջ կերպարի ներկայացում՝ շեշտադրելով հավատը, խոնարհությունը, մաքրակենցաղությունը, բարությունը և աստվածավախությունը։ Այսպիսի գրական երկերում հերոսի վարքագիծն ու ընտրությունները հաճախ ծառայում են որպես բարոյական օրինակ՝ ընթերցողին ծանոթացնելով քրիստոնեական կենսակերպի և առաքինի մարդու նկարագրի հետ։ Մարիամի կերպարը կարելի է դիտարկել որպես հավատարմության, ներքին ամրության և հոգևոր նվիրվածության խորհրդանշական արտահայտություն, իսկ ստեղծագործության հավանական դաստիարակչական ուղղվածությունը կապված է բարոյական արժեքների փոխանցման և կրոնական գիտակցության ամրապնդման հետ։ Գիրքը կարող էր նախատեսված լինել ինչպես անհատական ընթերցանության, այնպես էլ ընտանիքում կամ կրթական միջավայրում օգտագործելու համար՝ նպաստելով քրիստոնեական բարոյագիտության և հոգևոր դաստիարակության տարածմանը։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում 19-րդ դարի հայ կրոնական և բարոյախոսական գրականության ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ հատկապես այն ստեղծագործությունների, որոնցում կանացի կերպարի միջոցով ներկայացվում են հավատքի, առաքինության և բարոյական վարքի իդեալները։

Այլ առարկաներ

Գրադարանագիտական և տեղեկատվական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է գրադարանային միասնական ֆոնդերի ձևավորման, կազմակերպման և համատեղ օգտագործման սկզբունքների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տարբեր գրադարանների և տեղեկատվական հաստատությունների հավաքածուների փոխօգտագործման հնարավորությունները, գրականության փոխանակման մեխանիզմները և ընթերցողների տեղեկատվական պահանջների առավել արդյունավետ բավարարման ուղիները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրադարանային ֆոնդերի համալրման, պահպանման, հաշվառման և մատենագիտական մշակման աշխատանքների համակարգմանը, ինչպես նաև գրադարանների միջև համագործակցության կազմակերպական առանձնահատկություններին։ Վերլուծվում են միասնական տեղեկատու համակարգերի, համահավաք գրացուցակների և միջգրադարանային բաժնույթի նշանակությունը գրականության հասանելիության ընդլայնման գործընթացում։ Քննարկվում են նաև գրադարանային ռեսուրսների կենտրոնացված կառավարման, կրկնվող ձեռքբերումների նվազեցման, տեղեկատվական սպասարկման որակի բարձրացման և նյութատեխնիկական միջոցների արդյունավետ օգտագործման խնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են գրադարանային ցանցերի համագործակցության ձևերը, ֆոնդերի փոխօգտագործման կազմակերպական պայմանները և ընթերցողների սպասարկման կատարելագործման հնարավորությունները։ Աշխատանքը կարող է նպաստել գրադարանային ռեսուրսների արդյունավետ բաշխմանը և տեղեկատվության մատչելիության բարձրացմանը՝ օգտակար լինելով գրադարանագիտության, մատենագիտության և տեղեկատվական համակարգերի կառավարման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Գրականություն

Աշխատանքը նվիրված է գրական ժանրերի փոխազդեցության և հատկապես էպիկական ժանրերի տարրերի դրամատիկական ժանրերի մեջ անցման ու վերափոխման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գրական ժանրերի փոխառության, փոխակերպման և փոխներթափանցման գործընթացն է, որի ընթացքում մի ժանրին բնորոշ կառուցվածքային, թեմատիկ, կերպարային և արտահայտչական առանձնահատկությունները տեղափոխվում են մեկ այլ ժանրային համակարգ և ստանում նոր գեղարվեստական գործառույթ։ Էպիկական և դրամատիկական գրականության միջև կապը հատկապես կարևոր է, քանի որ երկուսն էլ կարող են ներկայացնել լայնածավալ պատմություններ, բախումներ, կերպարների հարաբերություններ և հասարակական խնդիրներ, սակայն դրանք իրականացնում են տարբեր գեղարվեստական միջոցներով։ Էպիկական ստեղծագործության հիմնական առանձնահատկությունը պատմողականությունն է․ իրադարձությունները ներկայացվում են պատմողի կամ հեղինակային խոսքի միջոցով, մինչդեռ դրամատիկական ստեղծագործության մեջ գործողությունը հիմնականում բացահայտվում է կերպարների խոսքի, երկխոսության, մենախոսության և բեմական գործողության միջոցով։ Այդ տարբերության պայմաններում էպիկական նյութի դրամատիկական վերափոխումը պահանջում է ոչ միայն թեմայի կամ սյուժեի տեղափոխում, այլև ամբողջական կառուցվածքային վերակազմավորում։ Աշխատանքում կարող է ուսումնասիրվել էպիկական ժանրերի սյուժեների դրամատիզացման գործընթացը։ Էպիկական պատումի լայն ժամանակային և տարածական ընդգրկումը դրամատիկական ստեղծագործության մեջ հաճախ ենթարկվում է խտացման․ բազմաթիվ իրադարձություններից ընտրվում են հիմնական հանգույցները, իսկ երկրորդական դրվագները կրճատվում կամ միավորվում են։ Այս գործընթացը փոխում է սկզբնական նյութի կառուցվածքը և ստեղծում գործողության ավելի կենտրոնացված համակարգ։ Կարևոր խնդիր է նաև պատմողի դերի փոփոխությունը։ Էպիկական ստեղծագործության մեջ պատմողը կարող է ներկայացնել կերպարների ներաշխարհը, մեկնաբանել իրադարձությունները, նկարագրել միջավայրը և ազատորեն անցնել տարբեր ժամանակային ու տարածական մակարդակների միջև։ Դրամատիկական ստեղծագործության մեջ այդ գործառույթների զգալի մասը պետք է փոխանցվի գործողությանը, երկխոսությանը, մենախոսությանը և բեմական նշումներին։ Հետևաբար էպիկական պատումի դրամատիզացման ժամանակ անհրաժեշտ է գտնել պատմողական տեղեկատվությունը գործողության վերածելու գեղարվեստական միջոցներ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կերպարային համակարգի փոխակերպման ուսումնասիրությունը։ Էպիկական ստեղծագործության բազմաթիվ կերպարներ կարող են ունենալ մանրամասն կենսագրություններ, ներքին ապրումների նկարագրություններ և պատմողական գործառույթներ, մինչդեռ դրամատիկական ստեղծագործության մեջ կերպարը պետք է առավել անմիջականորեն բացահայտվի իր գործողությունների և խոսքի միջոցով։ Այդ պատճառով որոշ կերպարներ կարող են միավորվել, կրճատվել կամ ստանալ նոր գործառույթներ՝ դրամատիկական կոնֆլիկտի կառուցվածքին համապատասխան։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի կոնֆլիկտի խնդիրը։ Դրամատիկական ժանրի բնույթը պահանջում է գործողության և հակադրության ավելի ընդգծված կենտրոնացում։ Եթե էպիկական ստեղծագործության մեջ սյուժեն կարող է զարգանալ բազմաթիվ զուգահեռ գծերով, ապա դրամատիկական տարբերակում անհրաժեշտ է առանձնացնել հիմնական բախումը և դրա շուրջ կազմակերպել գործողությունների հաջորդականությունը։ Այդ պատճառով էպիկական նյութի փոխառությունը հաճախ ուղեկցվում է կոնֆլիկտի սրմամբ, գործողության արագացմամբ և պատճառահետևանքային կապերի ավելի խիտ կազմակերպմամբ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակի և տարածության փոխակերպմանը։ Էպիկական ժանրերում հեղինակն ազատորեն կարող է ընդգրկել երկար ժամանակաշրջաններ, բազմաթիվ վայրեր և պատմական իրադարձություններ, մինչդեռ դրամատիկական ստեղծագործության բեմական հնարավորությունները սահմանափակ են։ Հետևաբար դրամատիզացման ընթացքում լայն պատմական կամ առասպելական ժամանակը հաճախ վերածվում է սահմանափակ թվով տեսարանների, իսկ տարածական բազմազանությունը՝ մի քանի հիմնական բեմական միջավայրերի։ Այս փոփոխությունները կարող են ազդել նաև ստեղծագործության գաղափարական շեշտադրումների վրա։ Էպիկական նյութի դրամատիկական վերամշակումը հաճախ ենթադրում է ոչ միայն ձևի, այլև բովանդակության վերաիմաստավորում։ Նույն սյուժեն կամ կերպարը նոր ժանրում կարող է ստանալ այլ գաղափարական նշանակություն՝ պայմանավորված հեղինակի ժամանակաշրջանով, գեղագիտական սկզբունքներով և հասարակական խնդիրներով։ Այդ պատճառով ժանրային փոխառությունը պետք է դիտարկել ոչ թե որպես մեխանիկական վերարտադրություն, այլ որպես ստեղծագործական վերափոխման գործընթաց։ Կարևոր կարող է լինել նաև երկխոսության դերի ուսումնասիրությունը։ Էպիկական նյութի դրամատիզացման ժամանակ երկխոսությունը դառնում է ոչ միայն տեղեկատվություն փոխանցելու միջոց, այլև կերպարների հոգեբանական և գաղափարական բացահայտման հիմնական գործիք։ Երկխոսությունների միջոցով կառուցվում են հակադրությունները, զարգանում են հարաբերությունները և առաջ են մղվում սյուժետային գործողությունները։ Միաժամանակ փոխվում է լեզվական ոճը․ պատմողական նկարագրությունները կարող են փոխարինվել խոսքային գործողությամբ, իսկ հեղինակային մեկնաբանությունները՝ ենթատեքստային կամ կերպարային արտահայտություններով։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև դրամատիկական ստեղծագործության մեջ էպիկականության պահպանվող տարրերին։ Որոշ դեպքերում դրամատիկական երկը ամբողջությամբ չի հրաժարվում պատմողականությունից և կարող է օգտագործել պատմողի կերպար, պատմողական մենախոսություններ, արտաբեմային խոսք, ժամանակային լայն ընդգրկումներ կամ այլ էպիկական հնարքներ։ Այսպիսի երևույթները ցույց են տալիս, որ ժանրերի սահմանները բացարձակ չեն և գրական ստեղծագործության մեջ կարող են ձևավորվել խառը կամ սինթետիկ կառուցվածքներ։ Ժանրային փոխառության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս նաև բացահայտելու գրականության զարգացման դինամիկան։ Գրական ժանրերը պատմականորեն փոփոխվող համակարգեր են, և դրանց միջև փոխազդեցությունը հաճախ հանգեցնում է նոր ձևերի ու ժանրային տարատեսակների առաջացման։ Էպիկական և դրամատիկական սկզբունքների փոխներթափանցումը կարող է ընդլայնել ստեղծագործության արտահայտչական հնարավորությունները՝ միավորելով պատմողական լայնությունը և բեմական անմիջականությունը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը էպիկական նյութի դրամատիկական փոխառությունը դիտարկում է որպես բարդ գեղարվեստական գործընթաց, որի ընթացքում վերակազմավորվում են սյուժեն, կերպարային համակարգը, կոնֆլիկտը, ժամանակատարածական կազմակերպումը, խոսքը և հեղինակի ներկայության ձևերը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ժանրերի տեսության, գրական ստեղծագործության կառուցվածքի և տարբեր գրական ձևերի փոխազդեցության օրինաչափությունները հասկանալու համար և կարող է արժեքավոր լինել ինչպես տեսական գրականագիտության, այնպես էլ կոնկրետ դրամատիկական ստեղծագործությունների համեմատական վերլուծության համար։