Краткое историческое и географическое описание Царства Арменскаго

Ինֆորմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է որոշ ոչ ավանդական թվաբանական տեսությունների վերջավոր մոդելներում ռեկուրսիվ սխեմաների կառուցվածքային, տրամաբանական և մաթեմատիկական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Դիտարկվում են մաթեմատիկական տրամաբանության, մոդելների տեսության և ռեկուրսիայի տեսության հիմնարար հասկացությունները, ինչպես նաև թվաբանական համակարգերի ձևական նկարագրության և դրանց մոդելավորման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ոչ դասական կամ ոչ ստանդարտ թվաբանական տեսությունների աքսիոմատիկ կառուցվածքին, վերջավոր մոդելների գոյության պայմաններին և դրանցում ռեկուրսիվ սահմանումների կիրառման հնարավորություններին։ Քննարկվում են ռեկուրսիվ սխեմաների ներկայացման եղանակները, դրանց սահմանելիության, համատեղելիության և հաշվարկելիության հետ կապված հիմնախնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում թվաբանական գործողությունների ձևականացմանը, տրամաբանական բանաձևերի մեկնաբանությանը, մոդելների կառուցման մեթոդներին և տարբեր թվաբանական տեսությունների փոխհարաբերություններին։ Կարևորվում են վերջավոր կառուցվածքներում ռեկուրսիվ գործընթացների վարքագծի ուսումնասիրությունը, տեսությունների արտահայտչական հնարավորությունների գնահատումը և դրանց մետամաթեմատիկական հատկությունների բացահայտումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել մաթեմատիկական տրամաբանության տեսական հիմքերի զարգացմանը, ոչ ավանդական թվաբանական համակարգերի առավել խորքային ըմբռնմանը և ձևական մեթոդների կիրառման հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մաթեմատիկոսների, տրամաբանների, տեսական ինֆորմատիկայի մասնագետների, ալգորիթմների և հաշվարկելիության տեսության հետազոտողների, ինչպես նաև մաթեմատիկական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Կրոն

Աշխատությունը նվիրված է Հայ Առաքելական եկեղեցու սուրբ պատարագի ծիսական կարգին, հոգևոր խորհրդին և աստվածաբանական բովանդակությանը՝ ներկայացնելով պատարագի արարողությունը հայ եկեղեցական ավանդությանը համապատասխան։ Սուրբ պատարագը Հայոց եկեղեցու պաշտամունքային կյանքի կենտրոնական արարողությունն է, որի ընթացքում միահյուսվում են աղոթքը, Սուրբ Գրքի ընթերցումները, սաղմոսերգությունը, շարականների կատարումը և Սուրբ Հաղորդության խորհուրդը։ Պատարագի յուրաքանչյուր փուլ ունի իր ծիսական և հոգևոր նշանակությունը՝ հավատացյալներին հաղորդակից դարձնելով քրիստոնեական հավատքի հիմնարար գաղափարներին, Քրիստոսի փրկագործության խորհրդին և եկեղեցական համայնքի միասնականությանը։ Խորհրդատետրի նշանակությունն այն է, որ այն նպաստում է պատարագի կառուցվածքի, ծիսական գործողությունների հաջորդականության և դրանց իմաստային կապերի ըմբռնմանը։ Նմանատիպ գրքերը կարևոր դեր են ունեցել հոգևորականների պատրաստության, եկեղեցական սպասավորության կազմակերպման և պաշտամունքային ավանդույթների անխաթար պահպանման գործում։ Դրանք ծառայել են նաև որպես օժանդակ նյութ այն ընթերցողների համար, որոնք ցանկացել են ավելի խորությամբ ճանաչել պատարագի բովանդակությունը և գիտակցաբար մասնակցել եկեղեցական արարողություններին։ Հայոց եկեղեցու պատարագային ավանդույթը դարերի ընթացքում պահպանել է ինքնատիպ ծիսական կառուցվածք, աղոթական լեզու և հոգևոր երգեցողության հարուստ ժառանգություն, որոնց ուսումնասիրությունը կարևոր է հայ աստվածաբանության, ծիսագիտության և եկեղեցական երաժշտության պատմության համար։ Հրատարակությունը արժեքավոր է հայ պատարագագիտական գրականության զարգացման, եկեղեցական ծեսերի համակարգման և հոգևոր գիտելիքների փոխանցման պատմության տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել հոգևորականներին, աստվածաբաններին, եկեղեցական կրթության ոլորտի ներկայացուցիչներին և Հայ Առաքելական եկեղեցու ծիսական ժառանգությամբ հետաքրքրվող հետազոտողներին ու ընթերցողներին։

Մաթեմատիկա

Ֆիզիկայի և տիեզերական հետազոտությունների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է արևային ակտիվության և ամպրոպային երևույթների ազդեցությամբ տիեզերական ճառագայթների երկրորդային բաղադրիչների հոսքերում առաջացող մոդուլյացիոն էֆեկտների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում առաջնային տիեզերական ճառագայթների փոխազդեցությունները Երկրի մթնոլորտի հետ, երկրորդային մասնիկների առաջացման մեխանիզմները և դրանց հոսքերի փոփոխությունները տարբեր ֆիզիկական պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արևային ակտիվության, միջմոլորակային մագնիսական դաշտի, երկրամագնիսական խանգարումների և մթնոլորտային էլեկտրական դաշտերի ազդեցությանը մասնիկների հոսքերի ինտենսիվության ու էներգետիկ բնութագրերի վրա։ Վերլուծվում են արևային բռնկումների, տիեզերական ճառագայթների ինտենսիվության ժամանակավոր նվազումների և ամպրոպային ամպերում զարգացող էլեկտրական գործընթացների հետ կապված ֆիզիկական երևույթները։ Քննարկվում են նաև երկրորդային տիեզերական ճառագայթների գրանցման սարքավորումները, մասնիկների հոսքերի շարունակական դիտարկման մեթոդները, փորձարարական տվյալների վիճակագրական մշակումը և ժամանակային փոփոխությունների գնահատման մոտեցումները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են արևային ու ամպրոպային մոդուլյացիոն ազդեցությունների տարբերակման, դրանց փոխկապակցվածության բացահայտման և դիտարկվող երևույթների ֆիզիկական մոդելավորման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում ստացված տվյալների հնարավոր նշանակությանը տիեզերական եղանակի ուսումնասիրության, մթնոլորտային ֆիզիկայի, բարձր էներգիաների մասնիկների հետազոտության և բնական ճառագայթային միջավայրի փոփոխությունների գնահատման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել աստղաֆիզիկայի, միջուկային ֆիզիկայի, տիեզերական ճառագայթների ֆիզիկայի և մթնոլորտային էլեկտրականության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Ճապոնիայի արտաքին քաղաքականության ուսումնասիրությանը Պարսից ծոցի տարածաշրջանում 1981–2011 թվականների ընթացքում՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով Ծոցի համագործակցության խորհրդի հետ նրա հարաբերությունների զարգացմանը։ Հեղինակը վերլուծում է Ճապոնիայի տնտեսական, քաղաքական և ռազմավարական շահերը Մերձավոր Արևելքում, ինչպես նաև տարածաշրջանի երկրների հետ համագործակցության հիմնական ուղղությունները՝ էներգետիկ անվտանգության, առևտրատնտեսական կապերի, ներդրումների և դիվանագիտական փոխգործակցության շրջանակներում։ Ուսումնասիրության ընթացքում ներկայացվում են Պարսից ծոցի տարածաշրջանի աշխարհաքաղաքական նշանակությունը Ճապոնիայի համար, նավթային ռեսուրսներից կախվածության ազդեցությունը արտաքին քաղաքական որոշումների վրա և միջազգային իրադարձությունների, այդ թվում՝ տարածաշրջանային հակամարտությունների ու գլոբալ քաղաքական փոփոխությունների ազդեցությունը ճապոնական մոտեցումների ձևավորման վրա։ Աշխատանքում քննարկվում են նաև Ծոցի համագործակցության խորհրդի ստեղծման, զարգացման և Ճապոնիայի հետ հարաբերությունների խորացման գործընթացները՝ բացահայտելով երկկողմ և բազմակողմ համագործակցության առանձնահատկությունները։ Գիրքը համադրում է պատմաքաղաքական վերլուծությունը և միջազգային հարաբերությունների ուսումնասիրությունը՝ արժեքավոր նյութ ներկայացնելով արևելագետների, քաղաքագետների, պատմաբանների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար՝ նպաստելով Ճապոնիայի արտաքին քաղաքականության և Մերձավոր Արևելքի միջազգային գործընթացների ավելի խոր ըմբռնմանը։

Սոցիոլոգիա

Max Weber-ը համարվում է դասական սոցիոլոգիայի հիմնադիրներից մեկը և ժամանակակից հասարակագիտական մտածողության կարևորագույն ներկայացուցիչներից, որի գործունեությունը հիմնականում ընկնում է 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի պատմական ժամանակաշրջանում՝ մի փուլ, երբ Եվրոպան անցնում էր արագ արդյունաբերականացման, կապիտալիստական հարաբերությունների ձևավորման և քաղաքական-սոցիալական մեծ փոփոխությունների միջով։ Նրա ժամանակը բնութագրվում էր նաև ազգային պետությունների ուժեղացմամբ, բյուրոկրատական համակարգերի զարգացմամբ և սոցիալական գիտությունների ձևավորմամբ որպես ինքնուրույն ակադեմիական ոլորտներ։ Վեբերը իր աշխատություններում ուսումնասիրել է հասարակության կառուցվածքը, իշխանության ձևերը, տնտեսության և մշակույթի փոխկապակցվածությունը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով ռացիոնալացման գործընթացին, որը նա համարում էր ժամանակակից արևմտյան հասարակությունների հիմնական բնութագիրը։ Նրա հայտնի գաղափարներից է «բողոքական էթիկան և կապիտալիզմի ոգին», որտեղ նա փորձում է բացատրել, թե ինչպես կրոնական արժեքները կարող են ազդել տնտեսական վարքագծի և կապիտալիստական զարգացման ձևավորման վրա։ Վեբերի ժամանակաշրջանը նաև նշանավորվում էր գիտական մոտեցումների արագ զարգացմամբ, որտեղ նա փորձեց սոցիոլոգիան դարձնել խիստ մեթոդաբանական գիտություն՝ հիմնված հասկանալու (Verstehen) մոտեցման վրա։ Նրա աշխատանքները մեծ ազդեցություն են ունեցել ոչ միայն սոցիոլոգիայի, այլ նաև քաղաքական գիտության, տնտեսագիտության և կառավարման տեսության զարգացման վրա՝ ձևավորելով այն հիմքերը, որոնց վրա մինչ այսօր կառուցվում են սոցիալական համակարգերի վերլուծությունները։

Կրոն

Աշխատությունը նվիրված է քրիստոնեության հիմնարար նպատակների, նշանակության և արդյունքների աստվածաբանական հիմնավորմանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով փրկագործության վարդապետությանը։ Երկի կենտրոնական թեման մարդու փրկության քրիստոնեական ըմբռնումն է, Աստծո և մարդկության փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև Հիսուս Քրիստոսի առաքելության ու զոհաբերության նշանակությունը մարդկության հոգևոր վերականգնման գործում։ Փրկագործության վարդապետությունը դիտարկվում է որպես քրիստոնեական հավատքի առանցքային բաղադրիչ, որի միջոցով բացատրվում են մեղքի, փրկության, աստվածային շնորհի, հավատքի և հաշտության փոխկապակցված գաղափարները։ Աշխատության բովանդակային ուղղվածությունը ենթադրում է քրիստոնեական ուսմունքի ճշմարտացիության և կենսական նշանակության ներկայացում՝ ցույց տալով, թե ինչ նպատակ է հետապնդում քրիստոնեությունը և ինչ հոգևոր ու բարոյական փոփոխություններ է ակնկալվում դրա հետևորդների կյանքում։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում մարդու մեղավոր վիճակի, աստվածային ողորմության, Քրիստոսի միջնորդության, փրկության հնարավորության և հավատի միջոցով հոգևոր նորոգման հարցերը։ Հեղինակը քրիստոնեությունը ներկայացնում է ոչ միայն որպես դավանաբանական համոզմունքների ամբողջություն, այլև որպես աշխարհայացք և բարոյական ուղի, որը կոչված է ձևավորելու մարդու վերաբերմունքը սեփական անձի, մերձավորների և Աստծո նկատմամբ։ Նման աստվածաբանական աշխատությունները կարևոր դեր են ունեցել քրիստոնեական հավատքի հիմնադրույթների բացատրության, կրոնական գիտելիքի տարածման և դավանաբանական համոզմունքների ամրապնդման գործում։ Գիրքը արժեքավոր է փրկագործության քրիստոնեական ուսմունքի, հայ աստվածաբանական գրականության և 19-րդ դարի հայկական կրոնական-կրթական մտքի ուսումնասիրության համար։