Քրեական իրավունք

Կենսաբանություն

Գրքում ներկայացվում են Իսֆահան քաղաքի (Իրան) պայմաններում անտառային պարկի լանդշաֆտային պլանավորման մեթոդոլոգիական մոտեցումները, վերլուծվում են քաղաքային միջավայրի առանձնահատկությունները, պարիտետային և էկոլոգիական գործոնները, որոնք ազդում են կանաչ տարածքների նախագծման և կառավարման վրա, ուսումնասիրվում են պլանավորման փուլերը՝ սկսած տարածքի գնահատումից, օգտագործման հնարավորությունների վերլուծությունից մինչև նախագծային առաջարկությունների մշակումը, ներկայացվում են բնական ռեսուրսների պահպանության, հողի և ջրային ռեժիմների պահպանման, քաղաքային էկոհամակարգերի ինտեգրման մեթոդները, քննարկվում են հանրային օգտագործման, բիոդիվերսիության պահպանման և էկոլոգիական կայունության ապահովման գործնական խնդիրները, ցուցադրվում են թվային քարտեզագրության, GIS տեխնոլոգիաների և մոդելավորման կիրառության եղանակները, գիրքը միավորում է տեսական մոտեցումները և տեղական փորձը՝ նպատակ ունենալով ապահովել արդյունավետ, կայուն և հասարակության համար օգտակար լանդշաֆտային պլանավորման մոդելներ քաղաքային միջավայրում։

Գեղարվեստական հայ․

«Ես իմ անուշ Հայաստանի» Եղիշե Չարենցի ստեղծագործությունն է, որը լցված է խոր սիրով, հայրենասիրությամբ և հզոր հույզերով։ Գիրքը նվիրական է Հայաստանի հանդեպ՝ պատկերելով նրա գեղեցկությունն, պատմությունը, ժողովրդի ոգին և անկոտրում դիմադրությունը։ Չարենցը գրքում արտահայտում է իր հզոր զգացմունքները՝ գրելով հայրենիքի մասին ոչ միայն որպես հողի, այլև որպես մարդու հոգու մի մասը։ Նա խոսում է այն մասին, թե ինչպես է Հայաստանը ձևավորում մարդու արժեքներն ու ներքին ուժը, ինչպես նաև ընդգծում է ազգային ինքնության ու մշակույթի կարևորությունը։ Գիրքը հուզում է, ոգեշնչում և տալիս մի հստակ ուղերձ՝ սիրել և պահպանել հայրենիքը՝ անկախ դժվարություններից և ժամանակի փոփոխություններից։ Հրատարակիչ - Բուկինիստ Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 2009923982606

Փիլիսոփայություն

Այս գիրքը ուսումնասիրում է մարդու կեցության փոփոխվող ձևերը պատմության, մշակույթի և հասարակական զարգացման տարբեր փուլերում՝ բացահայտելով, թե ինչպես են սոցիալական պայմանները, արժեքային համակարգերը և տեխնոլոգիական առաջընթացը ձևափոխում մարդու ինքնընկալումը և աշխարհայացքը։ Գրքում քննարկվում են մարդու գոյության իմաստի, ինքնության, ազատության և պատասխանատվության հիմնախնդիրները՝ ներկայացնելով կեցության տարբեր «այլակերպումներ»՝ որպես պատմական և փիլիսոփայական զարգացումների արդյունք։ Հեղինակը անդրադառնում է ավանդական և ժամանակակից հասարակությունների միջև անցումներին, մարդու հոգևոր և նյութական աշխարհների փոխհարաբերություններին, ինչպես նաև անհատի և հասարակության բարդ փոխազդեցությանը։ Նյութը համադրում է փիլիսոփայական վերլուծություն, մարդաբանական դիտարկումներ և մշակութային մեկնաբանություններ՝ օգնելով հասկանալ, թե ինչպես է մարդը մշտապես վերաիմաստավորում իր գոյությունը փոփոխվող աշխարհում։ Գիրքը հետաքրքիր է փիլիսոփաների, սոցիոլոգների, մարդաբանների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր ցանկանում են խորությամբ ուսումնասիրել մարդու կեցության իմաստային և պատմական փոխակերպումները։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատանքը նվիրված է ինստիտուցիոնալ ներդրողների գործունեության ընդլայնման գործընթացին արժեթղթերի շուկայում՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով՝ ուսումնասիրելով ֆինանսական միջնորդության համակարգի զարգացման միտումները, շուկայի խորացման հնարավորությունները և կարգավորող միջավայրի ազդեցությունը։ Հեղինակը վերլուծում է ինստիտուցիոնալ ներդրողների՝ բանկերի, ապահովագրական ընկերությունների, կենսաթոշակային ֆոնդերի և ներդրումային կազմակերպությունների դերը կապիտալի շուկայի կայունության և արդյունավետության բարձրացման գործում։ Աշխատության մեջ ընդգծվում է, որ ՀՀ արժեթղթերի շուկան զարգացող շուկայի բնույթ ունի, որտեղ ինստիտուցիոնալ ներդրողների մասնակցության աստիճանը դեռևս սահմանափակ է, սակայն կենսաթոշակային բարեփոխումների և ֆինանսական համակարգի արդիականացման արդյունքում աստիճանաբար աճում է նրանց ազդեցությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պարտադիր կենսաթոշակային ֆոնդերի ներդրումային քաղաքականությանը, որոնք դարձել են երկարաժամկետ կապիտալի հիմնական աղբյուրներից մեկը և նպաստում են պետական պարտատոմսերի և կորպորատիվ արժեթղթերի պահանջարկի աճին։ Վերլուծվում են նաև շուկայի զարգացման խոչընդոտները՝ ներառյալ կապիտալի շուկայի ցածր իրացվելիությունը, ֆինանսական գործիքների սահմանափակ բազմազանությունը և ներդրումային մշակույթի ոչ բավարար զարգացվածությունը։ Միաժամանակ քննարկվում են պետական կարգավորման և վերահսկողության մեխանիզմները, որոնք ուղղված են ներդրողների պաշտպանության, շուկայի թափանցիկության և ֆինանսական կայունության ապահովմանը։ Աշխատության մեջ առաջարկվում են նաև զարգացման ուղղություններ՝ ինստիտուցիոնալ ներդրողների դերի մեծացում, ֆինանսական գործիքների ընդլայնում և կապիտալի շուկայի ինտեգրում միջազգային ֆինանսական համակարգերին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է ինստիտուցիոնալ ներդրողների գործունեության ընդլայնումը որպես կարևոր գործոն Հայաստանի արժեթղթերի շուկայի զարգացման և ֆինանսական համակարգի խորացման համար։

Պատմություն

Իսրայել Օրին հայ ազգային-ազատագրական շարժման վաղ շրջանի կարևոր գործիչներից է, որը XVII–XVIII դարերի սահմանագծին փորձել է կազմակերպել Հայաստանի ազատագրումը օտար տիրապետությունից։ Նա ծնվել է 1658 թվականին և իր գործունեության ընթացքում մեծապես զբաղվել է դիվանագիտական աշխատանքով՝ փորձելով եվրոպական պետությունների աջակցությամբ հասնել հայկական պետականության վերականգնմանը։ Իսրայել Օրին համոզված էր, որ Հայաստանի ազատագրումը հնարավոր է միայն արտաքին ուժերի օգնությամբ, այդ պատճառով նա ակտիվ կապեր էր հաստատում եվրոպական արքունիքների հետ։ Նա ծառայել է տարբեր երկրներում՝ այդ թվում Գերմանիայում և Ֆրանսիայում, և փորձել է շահել նրանց քաղաքական շահագրգռվածությունը հայկական հարցի նկատմամբ։ Օրին մշակել է Հայաստանի ազատագրման մի քանի ծրագրեր, որոնցից առավել հայտնի է Պֆալցյան ծրագիրը, որը նախատեսում էր Հայաստանի ազատագրումը եվրոպական պետությունների ռազմական օգնությամբ։ Հետագայում նա այցելել է նաև Ռուսաստան՝ հանդիպելով Պետրոս Մեծի հետ և փորձելով ստանալ Ռուսաստանի աջակցությունը Հայաստանի ազատագրության գործում։ Չնայած նրա ծրագրերը անմիջական հաջողություն չունեցան, Իսրայել Օրին մեծ դեր ունեցավ հայկական ազգային-ազատագրական գաղափարախոսության ձևավորման մեջ և ճանապարհ հարթեց հետագա քաղաքական գործիչների համար։ Նրա գործունեությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ ժողովրդի պատմության մեջ, քանի որ այն արտացոլում է ազգային անկախության գաղափարի զարգացման առաջին քայլերը։ Այսպիսով, Իսրայել Օրին համարվում է հայ ազգային-ազատագրական շարժման հիմնադիրներից մեկը, որի գործունեությունը նպաստեց Հայաստանի ազատագրության գաղափարի տարածմանը և միջազգային հարթակներում հայկական հարցի բարձրացմանը։

Այլ առարկաներ

Ժամանակակից էկոլոգիական կրթության ռազմավարական ուղղությունները Հայաստանի Հանրապետությունում ձևավորվում են կայուն զարգացման գաղափարախոսության, բնապահպանական անվտանգության ապահովման և հասարակության էկոլոգիական գիտակցության բարձրացման անհրաժեշտության հիման վրա՝ նպատակ ունենալով կրթական համակարգի բոլոր մակարդակներում ձևավորել բնության նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունք և գիտակցված վարքագիծ։ Այս ռազմավարական ուղղությունները ներառում են էկոլոգիական կրթության ինտեգրումը դպրոցական և բարձրագույն կրթական ծրագրերում՝ որպես միջառարկայական բաղադրիչ, բնապահպանական արժեքների և կայուն զարգացման սկզբունքների ուսուցումը վաղ տարիքից, ինչպես նաև գործնական հմտությունների ձևավորումը՝ կապված բնության պահպանության, ռեսուրսների խնայող օգտագործման և թափոնների կառավարման հետ։ Կարևոր ուղղություններից է նաև ուսուցիչների մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացումը և նրանց շարունակական վերապատրաստումը, որպեսզի նրանք կարողանան ժամանակակից մեթոդներով փոխանցել էկոլոգիական գիտելիքները և ձևավորել սովորողների ակտիվ քաղաքացիական դիրքորոշում։ Զուգահեռաբար զարգանում են ոչ ֆորմալ կրթության ձևերը՝ էկոլոգիական ակումբներ, երիտասարդական նախաձեռնություններ, հասարակական կազմակերպությունների ծրագրեր և համայնքային նախագծեր, որոնք նպաստում են գործնական ներգրավվածությանը և բնապահպանական խնդիրների լուծմանը տեղական մակարդակում։ Ռազմավարական ուղղությունների մեջ կարևոր տեղ ունի նաև տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառումը կրթական գործընթացում՝ էլեկտրոնային ռեսուրսների, ինտերակտիվ հարթակների և հեռավար ուսուցման միջոցով էկոլոգիական գիտելիքների տարածման համար։ Այս քաղաքականությունը համակարգվում է պետական կրթական կառույցների, մասնավորապես Ministry of Education, Science, Culture and Sports of the Republic of Armenia-ի կողմից՝ համագործակցելով բնապահպանական կազմակերպությունների և միջազգային գործընկերների հետ, ինչը հնարավորություն է տալիս համապատասխանեցնել ազգային կրթական համակարգը գլոբալ էկոլոգիական կրթության չափանիշներին և ապահովել երկարաժամկետ կայուն զարգացման նպատակների իրականացումը Armenia-ում։