Лечение и профилактика при диспепсии телят препаратом «Жак»

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է հայ անվանի կոմպոզիտոր Ալեքսանդր Հարությունյանի դաշնամուրային ստեղծագործության ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով նրա երաժշտական լեզվի, ոճական առանձնահատկությունների և ստեղծագործական մտածողության հիմնական գծերը։ Վերլուծվում են կոմպոզիտորի դաշնամուրային երկերի կառուցվածքային, մեղեդային, ռիթմական և հարմոնիկ առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց կապը հայկական ժողովրդական երաժշտական ավանդույթների և համաշխարհային դասական երաժշտության սկզբունքների հետ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են դաշնամուրային ստեղծագործությունների գեղարվեստական բովանդակությունը, կատարողական խնդիրները և մեկնաբանման առանձնահատկությունները՝ ներկայացնելով հեղինակի ներդրումը հայկական դաշնամուրային մշակույթի զարգացման գործում։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի Ալեքսանդր Հարությունյանի ստեղծագործական ժառանգության գնահատման, հայ կոմպոզիտորական դպրոցի առանձնահատկությունների բացահայտման և դաշնամուրային արվեստի տեսական ու կատարողական հարցերի ուսումնասիրման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել երաժշտագետների, դաշնակահարների, արվեստի ոլորտի մասնագետների և երաժշտական ուսումնական հաստատությունների ուսանողների համար։

Գրականություն

Աշխատությունը ներկայացնում է 1939–1987 թվականներին հայ և կիրգիզական գրականությունների միջև ձևավորված ու զարգացած գրական կապերի մատենագիտական պատկերը՝ նպատակ ունենալով համակարգել, դասակարգել և հետազոտողների համար հասանելի դարձնել երկու գրական մշակույթների փոխադարձ առնչություններին վերաբերող հրատարակությունները։ Մատենագիտական ցանկը կարող է ընդգրկել հայ և կիրգիզ գրողների ստեղծագործությունների թարգմանություններ, գրականագիտական ու քննադատական հոդվածներ, գրախոսություններ, գրական դիմանկարներ, ժողովածուներ, մամուլի հրապարակումներ և այլ նյութեր, որոնք արտացոլում են երկու ժողովուրդների գրական փոխազդեցությունը։ Ժամանակագրական ընդգրկումը թույլ է տալիս հետևել խորհրդային ժամանակաշրջանում հայ-կիրգիզական մշակութային հարաբերությունների զարգացման տարբեր փուլերին և բացահայտել այն գրական գործիչներին, ստեղծագործություններին ու հրատարակություններին, որոնք առավել նշանակալի դեր են ունեցել փոխադարձ ճանաչման գործընթացում։ Առանձին նշանակություն կարող է ունենալ թարգմանական գործունեության փաստագրումը, քանի որ գրական կապերի խորացման կարևորագույն միջոցներից մեկը տարբեր լեզուներով ստեղծագործությունների տարածումն ու ընթերցողին ներկայացնելն էր։ Այդ համատեքստում մատենագիտական նյութերը հնարավորություն են տալիս պարզելու, թե որ հայ հեղինակներն են ներկայացվել կիրգիզերեն, որ կիրգիզ հեղինակների գործերն են թարգմանվել հայերեն, ինչ պարբերականներում կամ ժողովածուներում են դրանք հրատարակվել և ինչպիսի արձագանք են ստացել գրական քննադատության մեջ։ Հետազոտական արժեք ունի նաև գրական մամուլի և պարբերական հրատարակությունների ընդգրկումը, քանի որ հենց մամուլում էին հաճախ արտացոլվում գրական փոխանակումները, հեղինակների մասին հրապարակումները, թարգմանությունների քննարկումները և մշակութային միջոցառումները։ Մատենագիտական ցանկի համակարգված բնույթը կարևոր է այն պատճառով, որ այն ոչ միայն տեղեկատու աղբյուր է, այլև կարող է հիմք ծառայել հայ-կիրգիզական գրական հարաբերությունների հետագա պատմագիտական և գրականագիտական ուսումնասիրությունների համար։ Նման աղբյուրի միջոցով հնարավոր է բացահայտել գրական կապերի հիմնական ուղղությունները, դրանց ինտենսիվության փոփոխությունը և տարբեր ժամանակաշրջաններում փոխադարձ հետաքրքրության առավել ակտիվ դրսևորումները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել նաև համեմատական գրականագիտության տեսանկյունից, քանի որ հայ և կիրգիզ գրականությունների փոխազդեցության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել տարբեր ազգային գրական ավանդույթների շփման, փոխադարձ ազդեցության և միջմշակութային հաղորդակցության ձևերը։ Հատկապես արժեքավոր կարող են լինել այն մատենագիտական գրառումները, որոնք փաստագրում են առանձին հեղինակների ստեղծագործությունների թարգմանական պատմությունը և դրանց շուրջ ձևավորված քննադատական արձագանքը։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն հետազոտողին հնարավորություն է տալիս արագ կողմնորոշվել համապատասխան գրականության մեջ, գտնել առաջնային և երկրորդային աղբյուրներ և ուսումնասիրել հայ-կիրգիզական մշակութային հարաբերությունների կոնկրետ դրվագներ։ Այն կարող է կիրառվել գրականագիտական հետազոտությունների, գրադարանային և մատենագիտական աշխատանքների, թարգմանագիտության, համեմատական գրականագիտության և մշակութային կապերի պատմության ուսումնասիրության ընթացքում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, մատենագետներին, գրադարանագետներին, հայագետներին, թյուրքագետներին, թարգմանության պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, մշակութաբաններին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և հայ-կիրգիզական գրական ու մշակութային կապերով հետաքրքրվող ուսանողներին։

Քիմիա

Պլաստմասները սինթետիկ կամ կիսասինթետիկ պոլիմերային նյութեր են, որոնք ստացվում են բնական գազի, նավթի կամ այլ օրգանական միացությունների քիմիական մշակման արդյունքում և լայնորեն կիրառվում են արդյունաբերության, կենցաղի, բժշկության և տեխնիկայի տարբեր ոլորտներում։ Պլաստմասների հիմնական առանձնահատկություններից են թեթևությունը, բարձր ամրությունը, հեշտ մշակելիությունը, կոռոզիայի և խոնավության նկատմամբ դիմադրությունը, ինչպես նաև համեմատաբար ցածր արտադրական արժեքը։ Դրանք կարող են ունենալ տարբեր ֆիզիկական հատկություններ՝ կախված իրենց կառուցվածքից և բաղադրությունից՝ լինելով կամ կոշտ, կամ ճկուն, կամ թափանցիկ, կամ անթափանց։ Պլաստմասները հիմնականում բաժանվում են երկու խոշոր խմբի՝ թերմոպլաստիկ և թերմոռեակտիվ պլաստմասներ։ Թերմոպլաստիկ պլաստմասները ջերմության ազդեցությամբ փափկում են և կարող են բազմիցս ձևափոխվել՝ առանց իրենց հիմնական կառուցվածքը կորցնելու, ինչի օրինակ են պոլիէթիլենը և պոլիպրոպիլենը։ Դրանք լայնորեն օգտագործվում են փաթեթավորման նյութերի, տարաների և կենցաղային իրերի արտադրության մեջ։ Թերմոռեակտիվ պլաստմասները, հակառակը, ջերմության ազդեցությամբ կարծրանում են և այլևս չեն կարող կրկին փափկել, քանի որ դրանց կառուցվածքում առաջանում են կայուն քիմիական կապեր։ Այս խմբին են պատկանում օրինակ բակելիտը և որոշ էպօքսիդային խեժեր, որոնք օգտագործվում են էլեկտրատեխնիկայում և շինարարությունում։ Պլաստմասների մյուս կարևոր դասակարգումը հիմնված է նրանց կիրառման ոլորտների վրա՝ կառուցվածքային, փաթեթավորման, էլեկտրամեկուսիչ և բժշկական պլաստմասներ։ Պլաստմասները ժամանակակից աշխարհում ունեն մեծ նշանակություն, քանի որ դրանք փոխարինում են ավելի ծանր և թանկարժեք նյութերին, սակայն դրանց լայն կիրառությունը նաև առաջացնում է բնապահպանական խնդիրներ՝ կապված դժվար քայքայման և շրջակա միջավայրի աղտոտման հետ։ Այդ պատճառով այսօր մեծ ուշադրություն է դարձվում վերամշակվող և էկոլոգիապես անվտանգ պլաստմասների մշակմանը։ Այսպիսով, պլաստմասները կարևոր տեխնիկական նյութեր են, որոնք իրենց բազմազան հատկությունների շնորհիվ դարձել են ժամանակակից արդյունաբերության և կենցաղի անբաժանելի մաս։

Գեղարվեստական հայ․

«Հայոց գայլը»՝ Էդուարդ Խաչիկյանի ստեղծագործությունը, որը պատմում է հայ ժողովրդի պատմության մեջ կարևոր պատմական դրվագներից մեկի մասին՝ Հայաստանի ազատագրական պայքարի և նրա հերոսական կողմերի վերաբերյալ։ Գիրքը խորությամբ ներկայացնում է հայ ժողովրդի դիմադրությունը օտար侵անակիչներին, հատկապես գերի ու զավթիչների կողմից երկար տարիներ տիրող ծանր վիճակներին։ Խաչիկյանը վեպում օգտագործում է պատմական իրականություն ու կերպարներ՝ մոգական, բայց նաև շատ մարդկային։ «Հայոց գայլը» այն պատմությունն է, որ խրախուսում է ազգային ինքնագիտակցությունն ու այն մեծ հերոսներին, որոնք զոհաբերել են իրենց կյանքը հանուն հայրենիքի։ Ագրեսիայի դեմ պայքարը, բարոյական հաղթանակները, ինչպես նաև քաղաքական և ռազմական դաշտում տարվող մարտերը՝ ամենահամարձակ կերպով ներկայացվում են։ Վեպի գլխավոր հերոսները հաճախ ներկայացվում են որպես մոխրագույն, բայց միաժամանակ մարտական սրտով մարդիկ, որոնք իրենց ողջ կյանքը նվիրել են այդ պայքարին։ Սյուժեն այն է, որ «Հայոց գայլը» ոչ միայն արտաքին ուժերի դեմ է պայքարում, այլև ներքին խոչընդոտների՝ ազգային արժեհամակարգի և ինքնության վերականգնման մարտերի մեջ է։ Խաչիկյանի պատմությունը զուգորդում է վերլուծություն՝ թե ինչպես է հայ ժողովուրդը դիմակայել իր պատմական թշնամիներին՝ միևնույն ժամանակ ոչ միայն պաշտպանելով իր հողը, այլև բեկելով կաշկանդվածության ու մոլեգնության ճանապարհները։ Հեղինակը այս ստեղծագործությամբ ներկայացնում է մի անկեղծ ու վճռական մարտնչող հոգի, որը չի դադարում պայքարել՝ թեկուզ ամենափոքր հաղթանակներ ստանալու գնով։ «Հայոց գայլը» վեպը մի կողմից պատմական, բայց մյուս կողմից նաև հոգեբանական գիրք է՝ որը դիպուկ ներկայացնում է մարդուն, նրա մեջ նստած բոլոր խորամանկ ու ուժեղ կողմերը, որոնք նրան ստիպում են դիմակայել նույնիսկ ամենամութ պահին։ Հրատարակիչ - Էդիթ Պրինտ Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-9939-75-536-6

Գրականություն

Սա գրականագիտական և փիլիսոփայական ուղղվածության ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Պարույր Սևակի «Մարդը ափի մեջ» ժողովածուում տիեզերական ճշմարտության գաղափարի գեղարվեստական դրսևորումների վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում է մարդու և տիեզերքի փոխհարաբերության փիլիսոփայական ընկալումը, անհատի գոյաբանական նշանակության ընդգծումը և համամարդկային արժեքների որոնումը Սևակի պոեզիայում։ Վերլուծվում են ժողովածուի բանաստեղծություններում արտահայտված գոյաբանական հարցադրումները, մարդկային գիտակցության սահմանների ընդլայնման փորձերը և աշխարհի ամբողջականության ընկալման գեղարվեստական ձևերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պատկերային համակարգին, մետաֆորիկ մտածողությանը և լեզվական արտահայտչամիջոցներին, որոնք ձևավորում են «մարդ–տիեզերք» հարաբերության յուրահատուկ փիլիսոփայական տարածություն։ Քննարկվում է նաև Սևակի ստեղծագործության տեղը XX դարի հայ պոեզիայի մեջ՝ մոդեռնիստական և հումանիստական գաղափարների համատեքստում։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ գրականագիտության և փիլիսոփայական պոետիկայի ոլորտներում՝ բացահայտելով Սևակի ստեղծագործության տիեզերական և գոյաբանական խորքային շերտերը։

Տնտեսագիտություն

Գիրքը նվիրված է շահույթի բաշխման և վերաբաշխման մեխանիզմների կատարելագործման հարցերին Հայաստանի Հանրապետության ադամանդագործական կազմակերպությունների օրինակով՝ դիտարկելով ոլորտի ֆինանսատնտեսական առանձնահատկությունները և կառավարման արդի մոտեցումները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են ադամանդագործական ձեռնարկությունների գործունեության տնտեսական կառուցվածքը, եկամուտների ձևավորման աղբյուրները, շահույթի հաշվարկման և բաշխման սկզբունքները, ինչպես նաև դրանց արդյունավետության վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է շահույթի վերաբաշխման տարբեր մոդելներ՝ ներառյալ աշխատավարձային քաղաքականությունը, ներդրումային ռեսուրսների ձևավորումը, կուտակային հիմնադրամների կիրառումը և պետական հարկային կարգավորումը՝ գնահատելով դրանց ազդեցությունը կազմակերպությունների մրցունակության և կայուն զարգացման վրա։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆինանսական կառավարման օպտիմալացմանը, արտադրողականության բարձրացմանը և շահույթի արդարացի բաշխման սոցիալ-տնտեսական նշանակությանը։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և գործնական վերլուծությունները՝ առաջարկելով բարելավման ուղիներ ոլորտի արդյունավետ կառավարման համար։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, ֆինանսիստների, արտադրական կազմակերպությունների ղեկավարների, գիտահետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։