Մանկական ընթերցարան․ օգտակար նկարագրությունների, զվարճալի պատմությունների, պիտանի խրատների, բարոյական առածների և երգերի ժողովածու

Գրականություն

Այս ժողովածուն նախատեսված է ուսումնական հաստատությունների՝ վարժարանների կարիքների համար և ներառում է արձակ ու չափածո գրական նյութերի ընտրանի։ «Ծաղկաքաղ» հասկացությունը ցույց է տալիս, որ գրքում հավաքված են տարբեր ստեղծագործություններից ընտրված հատվածներ կամ առանձին երկեր, որոնք կարող են ծառայել որպես ընթերցանության և գրական կրթության ուսումնական նյութ։ Արձակ բաժինը կարող է ներառել պատմողական բնույթի երկեր, պատմվածքներ, նկարագրություններ, խրատական պատմություններ կամ այլ արձակ նյութեր, իսկ չափածո բաժինը՝ բանաստեղծություններ և բանաստեղծական ստեղծագործություններ։ Նման ժողովածուների նպատակն է սովորողներին ծանոթացնել գրական խոսքի տարբեր ձևերին, զարգացնել ընթերցանության ըմբռնումը, լեզվական արտահայտչամիջոցների ճանաչումը և գեղագիտական ընկալումը։ Դրանք կարող են նպաստել նաև բառապաշարի հարստացմանը, գրավոր ու բանավոր խոսքի զարգացմանը և գրական ստեղծագործությունների գաղափարական ու գեղարվեստական առանձնահատկությունների ընկալմանը։ Վարժարանների համար նախատեսված լինելու հանգամանքը վկայում է գրքի գործնական կրթական նշանակության մասին․ այն կարող էր օգտագործվել դասարանում ընթերցանության, գրական նյութերի քննարկման, անգիր սովորելու կամ լեզվական վարժությունների ընթացքում։ Արձակ և չափածո ստեղծագործությունների համատեղ ընդգրկումը սովորողներին հնարավորություն է տալիս համեմատելու գրական տարբեր ժանրերի կառուցվածքը, լեզուն և արտահայտչական միջոցները։ Հրատարակությունը կարևոր է XIX դարի հայ ուսումնական գրականության, դպրոցական ընթերցանության նյութերի կազմման և գրական կրթության զարգացման պատմության ուսումնասիրության համար։ Սակայն առանց բովանդակության ցանկի կամ բնագրի հնարավոր չէ հաստատել ժողովածուում ընդգրկված հեղինակների անունները, ստեղծագործությունների վերնագրերը, նյութերի լեզվական կամ թեմատիկ ընտրության սկզբունքները և նախատեսված դասարանների հստակ շրջանակը։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է արևելահայերենի՝ հայոց լեզվի արևելյան գրական տարբերակի ընդհանուր տեսությանը և դրա լեզվական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է արևելահայերենի կառուցվածքի, գործածության և գրավոր խոսքի ձևավորման հետ կապված հարցեր՝ նպատակ ունենալով համակարգված պատկերացում տալ լեզվի հիմնական հատկանիշների մասին։ Արևելահայերենը զարգացել է հայերենի պատմական ու տարածքային տարբերակների հիման վրա և ժամանակի ընթացքում ձևավորվել որպես գրական լեզվի ինքնուրույն տարբերակ՝ իր հնչյունական, բառապաշարային և քերականական առանձնահատկություններով։ Այսպիսի լեզվաբանական աշխատությունները կարևոր դեր են ունեցել գրական լեզվի կանոնների բացատրման, լեզվական երևույթների դասակարգման և լեզվի ուսուցման տեսական հիմքերի ձևավորման գործում։ Լեզվի ընդհանուր տեսության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու բառերի կազմությանը, քերականական ձևերին, նախադասության կառուցվածքին, բառապաշարի զարգացմանը և գրավոր խոսքի առանձնահատկություններին՝ նպաստելով լեզվական համակարգի ամբողջական ընկալմանը։ Աշխատությունը կարևոր է նաև հայերենի արևելյան գրական տարբերակի զարգացման պատմության տեսանկյունից, քանի որ նման ուսումնասիրությունները նպաստել են լեզվական գիտելիքների համակարգմանը և գրական լեզվի գիտակցված գործածության տարածմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի պատմությամբ, քերականությամբ և լեզվաբանական մտքի զարգացմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների, ուսուցիչների, բանասերների և հետազոտողների համար։ Հրատարակությունը ներկայացնում է տասնիններորդ դարի հայ լեզվաբանական ուսումնասիրությունների կարևոր ուղղություններից մեկը և հնարավորություն է տալիս դիտարկելու արևելահայերենի տեսական նկարագրության ու լեզվական կրթության զարգացման պատմական ընթացքը։

Կրոն

Կրոնական և հոգևոր գրականության բնույթի այս նյութը վերաբերում է գիշերային վախերի, անհանգստության և սարսափի դեմ ուղղված աղոթական ավանդույթին։ Բովանդակության առանցքում մարդու հոգևոր պաշտպանության, ներքին խաղաղության և աստվածային օգնության հայցման գաղափարներն են։ Քննության են առնվում աղոթքի՝ որպես վախի հաղթահարման, հոգեկան հանգստության և հավատքի ամրապնդման միջոցի նշանակությունն ու գործառույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գիշերվա, խավարի, վտանգի և պաշտպանության խորհրդանշական ընկալումներին, որոնք տարածված են քրիստոնեական աղոթական և հոգևոր գրականության մեջ։ Նյութը կարող է նաև արտացոլել ժողովրդական հավատալիքների և եկեղեցական աղոթական ավանդույթի փոխազդեցությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են առօրյա վախերն ու անհանգստությունները ներառվել կրոնական պատկերացումների համակարգում։ Աղոթական բնույթի նման տեքստերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու դրանց լեզվական, ծիսական և մշակութային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հոգևոր կյանքի տարբեր դրսևորումները։ Նյութը կարող է օգտակար լինել կրոնագիտության, քրիստոնեական գրականության, բանահյուսության և հոգևոր մշակույթի պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է ադրեներգիկ միջոցների կիրառման ուսումնասիրությանը՝ ծննդաբերական գործունեության անոմալիաների համալիր կարգավորման համատեքստում։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են ծննդաբերական գործունեության խանգարումների հիմնական առանձնահատկությունները, դրանց ձևավորման հնարավոր մեխանիզմները և ծննդաբերության բնականոն ընթացքի վրա ազդող ֆիզիոլոգիական գործոնները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ադրեներգիկ համակարգի դերին ծննդաբերության ընթացքում և այն հնարավորություններին, որոնք կարող են ընձեռել համապատասխան դեղաբանական միջոցները՝ արգանդի կծկողական ակտիվության և ծննդաբերական գործընթացի կարգավորման նպատակով։ Աշխատության մեջ կարող են քննարկվել տարբեր դեղաբանական մոտեցումների համակցման սկզբունքները, դրանց ազդեցությունը մայրական և պտղային վիճակի վրա, ինչպես նաև բուժական միջամտությունների արդյունավետության և անվտանգության գնահատման չափանիշները։ Կարևորվում է ծննդաբերական գործունեության խանգարումների անհատականացված մոտեցմամբ կառավարումը՝ հաշվի առնելով կլինիկական իրավիճակը, խանգարման բնույթը և մոր ու պտղի ընդհանուր վիճակը։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել ծննդաբերական բարդությունների կանխարգելման և բուժման առավել հիմնավորված մոտեցումների մշակմանը, ինչպես նաև մանկաբարձական պրակտիկայում դեղաբանական միջոցների կիրառման արդյունավետության գնահատմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մանկաբարձ-գինեկոլոգներին, դեղաբաններին, կլինիկական բժիշկներին, բժշկական հետազոտողներին և բժշկական կրթության ոլորտում ընդգրկված մասնագետներին ու ուսանողներին։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ավազակության՝ որպես սեփականության և անձի անվտանգության դեմ ուղղված հանցավոր վարքագծի քրեաիրավական ու կրիմինալոգիական առանձնահատկությունների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են տվյալ արարքի իրավական բնույթը, հանցակազմի կառուցվածքը, քրեական պատասխանատվության հիմքերը և իրավական որակման ընթացքում առաջացող տեսական ու գործնական խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հանցագործության օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հատկանիշների մեկնաբանությանը, մեղքի ձևին, նպատակին, հանցագործության սուբյեկտին և պատասխանատվության տարբերակման սկզբունքներին։ Քննվում են նաև հարակից հանցակազմերից սահմանազատման խնդիրները, քանի որ իրավակիրառ պրակտիկայում կարևոր է տարբեր իրավական բնույթ ունեցող սեփականության դեմ ուղղված արարքների հստակ տարբերակումը։ Հետազոտության քրեաիրավական հատվածում կարող են դիտարկվել պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների նշանակությունը, հանցակցության առանձնահատկությունները, հանցագործության փուլերի իրավական գնահատումը և պատժի անհատականացման սկզբունքները։ Կրիմինալոգիական տեսանկյունից ուսումնասիրվում են նման հանցավոր վարքագծի տարածվածության, կառուցվածքի և փոփոխությունների ընդհանուր միտումները, ինչպես նաև դրանց վրա ազդող սոցիալական, տնտեսական, ընտանեկան և անհատական գործոնները։ Կարևորվում է հանցագործություն կատարող անձանց սոցիալ-ժողովրդագրական և վարքային բնութագրերի ուսումնասիրությունը՝ ոչ թե մեկ միասնական «հանցագործի կերպար» ձևավորելու, այլ տարբեր ռիսկային գործոնների և օրինաչափությունների բացահայտման նպատակով։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում կրկնահանցավորության, խմբային հանցավոր վարքագծի և սոցիալական միջավայրի ազդեցության խնդիրներին։ Հետազոտվում են նաև կանխարգելման ընդհանուր ուղղությունները՝ ներառելով իրավական, սոցիալական և կազմակերպական միջոցների փոխկապակցվածությունը, իրավապահ մարմինների կանխարգելիչ գործունեության նշանակությունը և հանցավոր վարքագծի պատճառների ու պայմանների նվազեցման հնարավորությունները։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ է օրենսդրության և իրավակիրառ պրակտիկայի փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը, որը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու իրավական կարգավորման հնարավոր հակասությունները և քրեական պատասխանատվության կիրառման ընթացքում առաջացող խնդիրները։ Քրեաիրավական ու կրիմինալոգիական մոտեցումների համադրումը հնարավորություն է տալիս խնդիրը դիտարկել ոչ միայն որպես քրեական օրենքով նախատեսված արարք, այլև որպես սոցիալական երևույթ՝ ուսումնասիրելով դրա պատճառները, դրսևորումների առանձնահատկությունները և կանխարգելման մեխանիզմները։ Այսպիսի համալիր ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել քրեական օրենսդրության գիտական վերլուծությանը, իրավակիրառ մոտեցումների կատարելագործմանը և հանցավորության կանխարգելման քաղաքականության տեսական հիմքերի զարգացմանը։

Պատմություն

Այս աշխատությունը նվիրված է երկրաշարժը վերապրած բնակչության սոցիալ-մշակութային ադապտացիայի գործընթացների ուսումնասիրմանը՝ բացահայտելով աղետից հետո անհատների և համայնքների սոցիալական, մշակութային և հոգեբանական վերականգնման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության մեջ վերլուծվում են բնական աղետների հետևանքով առաջացած սոցիալական փոփոխությունները, տեղահանության, կենսապայմանների վերափոխման և համայնքային հարաբերությունների վերակազմավորման ազդեցությունները բնակչության առօրյա կյանքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մշակութային արժեքների, ավանդույթների, սոցիալական կապերի և համայնքային համախմբվածության դերին՝ նոր պայմաններին հարմարվելու գործընթացում։ Աշխատությունը քննարկում է նաև պետական և հասարակական աջակցության մեխանիզմների նշանակությունը, սոցիալական ինտեգրման խնդիրները, ինչպես նաև բնակչության դիմակայունության և վերականգնողական ներուժի ձևավորման գործոնները։ Տարբեր սոցիոլոգիական և մշակութաբանական մոտեցումների հիման վրա ներկայացվում են աղետի հետևանքների հաղթահարման փորձը, սոցիալական վարքագծի փոփոխությունները և երկարաժամկետ ադապտացիոն գործընթացների առանձնահատկությունները։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել սոցիոլոգների, մշակութաբանների, հոգեբանների, սոցիալական աշխատանքի մասնագետների, արտակարգ իրավիճակների կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչների և բնական աղետների սոցիալական ազդեցություններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։