Մարդկային ռեսուրսների կառավարումը Իրանի Իսլամական Հանրապետության պետական հատվածում

Տնտեսագիտություն

Հայաստանի Հանրապետության սոցիալական վիճակի ազդեցությունը տնտեսության վրա արտահայտվում է բնակչության եկամուտների, զբաղվածության, աղքատության մակարդակի, ժողովրդագրական իրավիճակի և սոցիալական ապահովության համակարգի միջոցով։ Սոցիալական պայմանների բարելավումը նպաստում է աշխատուժի որակի բարձրացմանը, սպառողական պահանջարկի աճին և տնտեսական ակտիվության ընդլայնմանը։ Ընդհակառակը՝ բարձր աղքատության մակարդակը, գործազրկությունը և սոցիալական անհավասարությունը սահմանափակում են ներքին շուկայի զարգացումը և նվազեցնում ներդրումային գրավչությունը։ ՀՀ-ում սոցիալական վիճակի վրա մեծ ազդեցություն ունեն նաև միգրացիոն գործընթացները, որոնք հանգեցնում են աշխատուժի արտահոսքի և ժողովրդագրական խնդիրների խորացման։ Միաժամանակ սոցիալական աջակցության ծրագրերը և պետական քաղաքականությունը փորձում են մեղմել սոցիալական լարվածությունը և խթանել տնտեսական կայունությունը։ Սոցիալական և տնտեսական ոլորտների փոխկապվածությունը ցույց է տալիս, որ կայուն տնտեսական զարգացումը հնարավոր է միայն սոցիալական հավասարակշռության ապահովման պայմաններում։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը ներկայացնում է Էրիվանի փոխադարձ վարկային ընկերության գործունեության տարեկան հաշվետվությունը՝ ընդգրկելով 1905 թվականի հունվարի 1-ից մինչև 1906 թվականի հունվարի 1-ը ընկած ժամանակահատվածը։ Այն մանրամասնորեն արտացոլում է հաստատության ֆինանսական վիճակը, վարկային գործառնությունների ծավալը, անդամների ներգրավվածությունը, եկամուտների և ծախսերի կառուցվածքը, ինչպես նաև ընդհանուր տնտեսական գործունեության արդյունքները տվյալ ժամանակաշրջանում։ Նյութում ներկայացվում են նաև հաշվառման և կառավարման սկզբունքները, վարկերի տրամադրման քաղաքականությունը և ռիսկերի գնահատման մոտեցումները՝ բնորոշ տվյալ դարաշրջանի ֆինանսական ինստիտուտներին։ Հրատարակությունը արժեքավոր աղբյուր է Երևանի տնտեսական կյանքի, բանկային համակարգի ձևավորման պատմության և փոխադարձ վարկային կազմակերպությունների գործունեության ուսումնասիրության համար՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով պատմաբանների, տնտեսագետների, ֆինանսական ոլորտի հետազոտողների և արխիվային նյութերով զբաղվող մասնագետների համար։

Տնտեսագիտություն

Հեղինակ Սարգսյան Ա.Հ.-ն գրքում մանրամասն քննարկում է այն գործընթացներն ու մեթոդները, որոնց միջոցով ընկերություններն ու ձեռնարկությունները պետք է հաշվետու լինեն իրենց գործունեության էթիկական, սոցիալական և բնապահպանական հետևանքների համար։ Աշխատությունը հատուկ ուշադրություն է դարձնում բիզնեսի սոցիալական պատասխանատվության նշանակությանը, որը ենթադրում է ոչ միայն տնտեսական շահույթի ձեռքբերում, այլև հանրության և շրջակա միջավայրի բարօրության ապահովում։ Գրքում ներկայացվում են բարոյական և իրավական սկզբունքները, որոնց վրա պետք է հիմնվի ընկերությունների վարքագիծը՝ սոցիալական պատասխանատվության շրջանակներում։ Բացի դրանից, աշխատությունում արտացոլվում են հայաստանյան իրականությունը, տեղական տնտեսական պայմանները և գործնական օրինակներ, որոնք ցույց են տալիս, թե ինչպես է սոցիալական պատասխանատվությունը տարածվում հայկական բիզնեսի վրա և ինչպիսի ազդեցություն է ունենում հասարակության բարեկեցության ու զարգացման վրա։ Հեղինակը ընդգծում է, որ բիզնեսի բարոյականությունն ու սոցիալական պատասխանատվությունը կարևոր են ոչ միայն ընկերությունների համբավի համար, այլև ամբողջ հասարակության համար, քանի որ դրանց ազդեցությունը ուղղակիորեն կապված է տնտեսական կայունության, սպառողների վստահության և ընկերությունների երկարաժամկետ զարգացման հետ։ Գրքում նաև քննարկվում են միջազգային չափանիշները և դրանց կիրառությունը Հայաստանի իրականությունում, ինչպես նաև վերլուծվում են սոցիալական պատասխանատվության ծրագրերի արդյունավետությունը։ Աշխատությունը կհամարվի օգտակար թե՛ տնտեսագետների, թե՛ բիզնեսի սեփականատերերի, թե՛ պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների համար։

Գրականություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է բառիմաստի տարընթերցման երևույթին որպես գեղարվեստական տեքստի կառուցման ստեղծագործական հնարավորություն՝ ժամանակակից հայ գրականության պատկերակերտման միտումների համատեքստում։ Աշխատությունում դիտարկվում է, թե ինչպես է լեզվական բազմիմաստությունը, բառերի իմաստային շեղումը և ընթերցողի կողմից տարբեր կերպ ընկալվելու հնարավորությունը դառնում գեղարվեստական արտահայտչականության կարևոր միջոց։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով հեղինակները գիտակցաբար ստեղծում են իմաստային երկիմաստություն՝ օգտագործելով փոխաբերություն, հեգնանք, ենթատեքստ և սիմվոլիկ լեզու՝ տեքստի բազմաշերտ կառուցվածք ապահովելու համար։ Քննարկվում է նաև ընթերցողի ակտիվ դերի գաղափարը, ըստ որի տարընթերցումը ոչ թե սխալ ընկալում է, այլ ստեղծագործական համագործակցություն տեքստի հետ։ Վերլուծվում են ժամանակակից հայ գրականության այն օրինակները, որտեղ լեզվական խաղը և իմաստային բացությունը ծառայում են նոր պատկերային համակարգերի ձևավորմանը։ Աշխատությունում ընդգծվում է, որ բառիմաստի տարընթերցումը նպաստում է գեղարվեստական տեքստի բազմակողմանի ընկալմանը, խորացնում է նրա իմաստային դաշտը և ընդլայնում ընթերցման հնարավորությունները։

Տնտեսագիտություն

Այս թեման վերաբերում է քաղաքական մարքեթինգի կիրառական նշանակությանը նախընտրական արշավների կազմակերպման և իրականացման գործընթացում Հայաստանի Հանրապետության օրինակով, որտեղ ուսումնասիրվում են քաղաքական ուժերի կողմից կիրառվող ռազմավարությունները՝ ընտրողների վարքագծի վրա ազդեցություն գործելու, քաղաքական ապրանքի (կուսակցություն, առաջնորդ, գաղափարախոսություն) դիրքավորման և հասարակական աջակցություն ձևավորելու նպատակով։ Հետազոտության կենտրոնում են քաղաքական հաղորդակցության գործիքները՝ PR արշավներ, մեդիա ռազմավարություններ, սոցիալական ցանցերի օգտագործում, բրենդինգ և իմիջի ձևավորում, ինչպես նաև ընտրական ծրագրերի «փաթեթավորում»՝ որպես շուկայական առաջարկների համակարգ։ Միաժամանակ դիտարկվում են Հայաստանի ընտրական միջավայրի առանձնահատկությունները՝ փոքր ընտրազանգված, բարձր տեղեկատվական զգայունություն, մեդիա դաշտի ազդեցություն, ինչպես նաև քաղաքական վստահության մակարդակը, որոնք էականորեն պայմանավորում են մարքեթինգային գործիքների արդյունավետությունը։ Հետազոտությունը ընդգծում է նաև սեգմենտավորման և թիրախավորման կարևորությունը՝ ըստ սոցիալ-ժողովրդագրական խմբերի, տարածաշրջանների և արժեքային կողմնորոշումների, ինչպես նաև քաղաքական հաղորդակցության էթիկական սահմանները, որոնք պետք է ապահովեն տեղեկատվության ճշգրտությունն ու մանիպուլյացիայի նվազեցումը։ Ընդհանուր առմամբ, քաղաքական մարքեթինգը դիտարկվում է որպես ժամանակակից ընտրական գործընթացների անբաժանելի բաղադրիչ, որը զգալի ազդեցություն ունի ընտրողների վարքագծի ձևավորման և քաղաքական մրցակցության արդյունավետության վրա։

Պատմություն

Հայոց գյուղական մշակույթի հիմնական համալիրները-ը ուսումնասիրում է հայ գյուղական մշակույթի ձևավորման և զարգացման հիմնական բաղադրիչները՝ ներկայացնելով ավանդական գյուղական կյանքի կառուցվածքը, նյութական ու հոգևոր մշակույթի փոխկապակցվածությունը և դրանց դերը ազգային ինքնության պահպանման գործում, որտեղ առանձնապես դիտարկվում են գյուղական բնակավայրերի կազմակերպման ձևերը, կենցաղային ավանդույթները, ժողովրդական տնտեսության հիմքերը՝ հողագործություն, անասնապահություն և արհեստներ, ինչպես նաև համայնքային հարաբերությունների համակարգը, որը ձևավորվել է գյուղական ինքնակառավարման և սովորութային իրավունքի վրա, աշխատությունում ընդգծվում է նաև հայ գյուղի հոգևոր մշակույթը՝ տոնածիսական համակարգը, ժողովրդական հավատալիքները, երգն ու բանահյուսությունը, որոնք արտացոլում են ժողովրդի պատմական փորձը և աշխարհընկալումը, միաժամանակ ներկայացվում է նաև այն, թե ինչպես են սոցիալ-տնտեսական փոփոխությունները, քաղաքայնացումը և արդիականացման գործընթացները ազդել գյուղական մշակույթի վրա՝ բերելով ինչպես ավանդույթների փոփոխության, այնպես էլ դրանց որոշ տարրերի պահպանման և վերաիմաստավորման, աշխատությունը նպատակ ունի ցույց տալ գյուղական մշակույթի ամբողջական համակարգը որպես կենսակերպ, որը ձևավորել է հայ հասարակության հիմքերը դարերի ընթացքում։