Martyred Armenia (1896)

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է անհամասեռ պրիզմատիկ և գլանաձև ձողերի պլաստիկ վիճակի տեսական ուսումնասիրությանը ոլորման և ծռման բեռնավորման պայմաններում։ Հետազոտության առանցքում կառուցվածքային տարրերի լարվածադեֆորմացիոն վիճակի փոփոխությունն է այն դեպքում, երբ նյութի մեխանիկական հատկությունները տարածականորեն միատեսակ չեն, իսկ արտաքին ազդեցությունների աճի հետևանքով առաձգական վարքից աստիճանաբար անցում է կատարվում պլաստիկ դեֆորմացման։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել ձողերի երկրաչափական ձևի, լայնական հատվածի առանձնահատկությունների և նյութի անհամասեռության ազդեցությունները լարումների ու դեֆորմացիաների բաշխման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել առաձգական և պլաստիկ տիրույթների սահմանների ձևավորմանը և դրանց փոփոխությանը բեռնավորման ինտենսիվության աճի ընթացքում։ Ոլորման խնդրում կարևոր է գնահատել լայնական հատվածում առաջացող շոշափող լարումների բաշխումը և պարզել, թե նյութի փոփոխական մեխանիկական հատկություններն ինչպես են անդրադառնում պլաստիկ գոտիների զարգացման վրա։ Ծռման դեպքում կարող են ուսումնասիրվել նորմալ լարումների բաշխման առանձնահատկությունները, չեզոք շերտի դիրքի փոփոխությունը և հատվածի տարբեր մասերում պլաստիկ դեֆորմացիաների առաջացման օրինաչափությունները։ Հետազոտության մաթեմատիկական հիմքը կարող է կազմվել պինդ մարմնի մեխանիկայի, պլաստիկության տեսության և համապատասխան եզրային խնդիրների մեթոդների համադրմամբ։ Կարևոր խնդիր է նյութի անհամասեռության բնութագրերի ներառումը հաշվարկային մոդելներում, քանի որ դրանց փոփոխությունը կարող է էապես ազդել ձողի կրողունակության և դեֆորմացման ընդհանուր պատկերի վրա։ Տեսական լուծումների հետ մեկտեղ կարող են դիտարկվել մոտավոր կամ թվային մեթոդներ, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու այն դեպքերը, երբ բարդ երկրաչափության կամ նյութական հատկությունների պատճառով ճշգրիտ անալիտիկ լուծում ստանալը դժվար է։ Ստացված օրինաչափությունները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ տարբեր կառուցվածքային տարրերի մեխանիկական վարքի գնահատման և նյութերի անհամասեռության ազդեցության կանխատեսման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է պլաստիկության տեսության, առաձգականության տեսության, նյութերի դիմադրության և կիրառական մեխանիկայի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով զարգացնել անհամասեռ ձողային տարրերի ոլորման և ծռման պայմաններում դեֆորմացման գործընթացների մաթեմատիկական նկարագրությունն ու մեխանիկական վերլուծությունը։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է 19–20-րդ դարերում հայերեն երաժշտական տերմինաբանության ձևավորման, զարգացման և համակարգման գործընթացների լեզվաբանական ու պատմամշակութային ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում երաժշտության տեսությանը, կատարողական արվեստին, գործիքագիտությանը, ձայնային երևույթներին, երաժշտական ձևերին և ժանրերին վերաբերող մասնագիտական բառապաշարն է՝ դիտարկված տարբեր ժամանակաշրջանների գրավոր աղբյուրների և երաժշտագիտական գրականության համատեքստում։ Քննվում են տերմինների ծագման հիմնական ուղիները, հայերենի ներքին բառակազմական հնարավորությունների օգտագործումը, հին և միջին հայերենից ժառանգված բառերի նոր իմաստային կիրառությունները, ինչպես նաև այլ լեզուներից կատարված փոխառություններն ու պատճենումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե եվրոպական երաժշտական մշակույթի և մասնագիտական կրթության զարգացման հետ մեկտեղ ինչպես են հայերենում ձևավորվել նոր հասկացությունների անվանումները և ինչ սկզբունքներով են դրանք հարմարեցվել լեզվի հնչյունական, ձևաբանական ու բառակազմական համակարգին։ Ուսումնասիրվում են միևնույն հասկացության համար տարբեր ժամանակներում գործածված զուգահեռ անվանումները, դրանց մրցակցությունը և աստիճանական տերմինաբանական կայունացումը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում արևելահայ և արևմտահայ լեզվական միջավայրերում ձևավորված երաժշտական բառապաշարի համեմատությունը՝ բացահայտելով ընդհանուր հիմքերը և տերմինագործածության տարբերությունները։ Անդրադարձ է կատարվում երաժշտագիտական աշխատությունների, դասագրքերի, բառարանների, պարբերական մամուլի և թարգմանական գրականության նշանակությանը մասնագիտական բառապաշարի տարածման և նորմավորման գործում։ Տերմինները դիտարկվում են ոչ միայն որպես մասնագիտական հասկացությունների անվանումներ, այլև որպես երաժշտական մշակույթի զարգացման պատմությունը արտացոլող լեզվական միավորներ։ Նրանց փոփոխությունները հնարավորություն են տալիս հետևելու երաժշտական գիտելիքի նոր ոլորտների ներմուծմանը, ազգային երաժշտագիտական մտքի զարգացմանը և միջազգային տերմինաբանության հետ հայերենի փոխազդեցությանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է տերմինագիտության, պատմական բառագիտության, երաժշտագիտության և լեզվամշակութաբանության մոտեցումները՝ ներկայացնելով հայերեն երաժշտական մասնագիտական բառապաշարի զարգացման և համակարգման հիմնական օրինաչափությունները։

Բժշկություն

Կլինիկական հոգեբանության և հոգեբուժության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է շիզոֆրենիայի և նևրոտիկ խանգարումների դեպքում աուտիստական դրսևորումների ու ինքնաընկալման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ կլինիկահոգեախտաբանական և հոգեբանական տեսանկյուններից։ Քննության են առնվում անձի ինքնագիտակցության, սեփական անձի ընկալման, հուզական ապրումների և շրջապատող աշխարհի հետ փոխհարաբերությունների փոփոխությունները տարբեր հոգեկան խանգարումների պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սոցիալական մեկուսացման, ներքին ապրումների վրա կենտրոնացման, միջանձնային հաղորդակցության դժվարությունների և ինքնագնահատականի փոփոխությունների հոգեբանական բնութագրերին։ Վերլուծվում են շիզոֆրենիայի և նևրոտիկ խանգարումների կլինիկական դրսևորումների տարբերությունները, անձի ինքնընկալման խանգարումների հնարավոր մեխանիզմները և դրանց կապը հուզական ու ճանաչողական գործընթացների հետ։ Քննարկվում են նաև հոգեախտաբանական ախտանշանների գնահատման, կլինիկական դիտարկման, հոգեբանական հարցազրույցի և հոգեախտորոշիչ մեթոդների կիրառման առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են անձի ներքին փորձառության, ինքնության զգացողության, սոցիալական հարմարման և հոգեբանական պաշտպանական մեխանիզմների փոխկապակցվածությունները։ Անդրադարձ է կատարվում կլինիկական և հոգեբանական տվյալների համադրման նշանակությանը տարբերակիչ ախտորոշման, հոգեբանական աջակցության և բուժական ու վերականգնողական մոտեցումների մշակման գործընթացներում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հոգեբուժության, կլինիկական հոգեբանության, հոգեախտաբանության և հոգեկան առողջության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է արևմտահայ բանաստեղծական խոսքի լեզվական առանձնահատկությունների, արտահայտչական միջոցների և գեղարվեստական կառուցվածքի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գրական արևմտահայերենի կիրառությունն է պոեզիայում՝ բառապաշարի, քերականական ձևերի, շարահյուսական կառուցվածքների, հնչյունական կազմակերպման և ոճական հնարների փոխկապակցված դիտարկմամբ։ Քննվում է, թե ինչպես է բանաստեղծական լեզուն տարբերվում առօրյա հաղորդակցական խոսքից և ինչպես են լեզվական միավորները գեղարվեստական համատեքստում ձեռք բերում լրացուցիչ իմաստային, պատկերային ու հուզական արժեք։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բառընտրությանը, հոմանիշային և հականիշային հարաբերություններին, հնաբանությունների, բարբառային տարրերի, նորաբանությունների և փոխառությունների գործածությանը, ինչպես նաև դրանց դերին հեղինակային անհատական ոճի ձևավորման մեջ։ Ուսումնասիրվում են փոխաբերությունը, մակդիրը, համեմատությունը, խորհրդանիշը, անձնավորումը և պատկերավորման այլ միջոցներ, որոնց միջոցով ստեղծվում են բանաստեղծական աշխարհի իմաստային ու զգայական շերտերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև խոսքի հնչյունային կազմակերպումը՝ հանգի, ռիթմի, կրկնությունների, բաղաձայնույթի և առձայնույթի դիտարկմամբ, քանի որ բանաստեղծական տեքստում հնչողությունը հաճախ անմիջականորեն մասնակցում է գեղարվեստական իմաստի ձևավորմանը։ Քննվում են շարադասության փոփոխությունները, կրճատ կառուցվածքները, զուգահեռ շարահյուսական ձևերը և կրկնությունները՝ որպես խոսքի արտահայտչականությունը ուժեղացնող միջոցներ։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել տարբեր հեղինակների և գրական ժամանակաշրջանների ստեղծագործությունների համեմատական ուսումնասիրություն՝ բացահայտելու արևմտահայ բանաստեղծական լեզվի ընդհանուր օրինաչափություններն ու անհատական դրսևորումները։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում լեզվի և մշակութային միջավայրի հարաբերությանը, քանի որ պոեզիայում արտացոլվում են պատմական հիշողությունը, ազգային մշակութային պատկերացումները և տվյալ ժամանակաշրջանի լեզվական զարգացումները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է լեզվաբանության, ոճագիտության, պոետիկայի և գրականագիտության մոտեցումները՝ ներկայացնելով արևմտահայ բանաստեղծական խոսքը որպես լեզվական ու գեղարվեստական բազմաշերտ համակարգ։

Պատմություն

Գիրքը ուսումնասիրում է մարդու ծագումը, նախնադարյան հասարակությունների ձևավորումը և նրանց կյանքի հիմնական առանձնահատկությունները՝ սկսած ամենահին ժամանակներից մինչև պետությունների առաջացումը։ Հիմնական բովանդակությունը․ Մարդու ծագումը և էվոլյուցիան Հոմինիդների զարգացումը, մարդու ֆիզիկական և մտավոր ձևավորումը։ Նախնադարյան հասարակության ձևերը Տոհմային համայնքներ, ցեղային կառուցվածք և սոցիալական հարաբերություններ։ Տնտեսական գործունեություն Որսորդություն, հավաքչություն, առաջին գյուղատնտեսության ձևավորումներ։ Գործիքների զարգացում Քարի, ոսկորի և այլ նյութերի օգտագործում աշխատանքի մեջ։ Կրոնական պատկերացումներ Տոտեմիզմ, անիմիզմ և վաղ հավատալիքային համակարգեր։ Հասարակական անցում պետության ձևավորմանը Ինչպես նախնադարյան համայնքներից ձևավորվեցին դասակարգային հասարակություններ և առաջին պետությունները։

Մշակույթ

Այս գիրքը ներկայացնում է հայ նշանավոր նկարիչ Մարտիրոս Սարյանի կյանքը, ստեղծագործական ուղին և հայկական կերպարվեստում ունեցած բացառիկ դերը։ Այն անդրադառնում է նրա մանկությանը, գեղարվեստական մտածողության ձևավորմանը, ստեղծագործական որոնումներին և այն միջավայրին, որտեղ ձևավորվել է նրա արվեստը։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Սարյանի գունային աշխարհին, բնության և արևի պատկերների հանդեպ նրա յուրահատուկ վերաբերմունքին, ինչպես նաև հայկական բնաշխարհի ու մշակույթի ազդեցությանը նրա նկարների վրա։ Ներկայացվում են նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունները, արվեստագիտական վերլուծություններ և հեղինակի ստեղծագործական սկզբունքները, որոնք ձևավորել են նրա անհատական ոճը։ Գիրքը նաև բացահայտում է Սարյանի դերը հայկական ազգային արվեստի զարգացման մեջ և ցույց տալիս, թե ինչպես է նրա արվեստը դարձել հայկական մշակույթի խորհրդանիշներից մեկը։ Այն հետաքրքիր և օգտակար է արվեստասերների, ուսանողների, մշակույթի ուսումնասիրողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր ցանկանում են ավելի խորությամբ ճանաչել հայ կերպարվեստի մեծագույն ներկայացուցիչներից մեկին։