Материалы для военно-статистического обозрения Азиатской Турции

Lեզվաբանություն

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է արդի հայերենի ֆրազեոլոգիական համակարգը՝ ընդգծելով կայուն բառակապակցությունների կառուցվածքային, իմաստային և գործառական առանձնահատկությունները ժամանակակից լեզվական միջավայրում։ Նշվում է, որ ֆրազեոլոգիական միավորները հանդիսանում են լեզվի պատկերավոր և արտահայտչական կարևոր շերտ, որը արտացոլում է ժողովրդի մշակութային փորձը, մտածողության առանձնահատկությունները և հաղորդակցական ավանդույթները։ Վերլուծվում է, որ արդի հայերենում ֆրազեոլոգիան զարգանում է ինչպես ավանդական կայուն արտահայտությունների պահպանման, այնպես էլ նոր ձևերի ստեղծման և փոխառությունների ներթափանցման միջոցով՝ պայմանավորված սոցիալական, մշակութային և մեդիա միջավայրի փոփոխություններով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆրազեոլոգիական միավորների իմաստային ամբողջականությանը, երբ դրանց բաղադրիչ բառերի առանձին իմաստները չեն համընկնում ամբողջ արտահայտության ընդհանուր իմաստի հետ, ինչն ապահովում է դրանց պատկերավոր և փոխաբերական բնույթը։ Նշվում է նաև, որ ժամանակակից խոսքում ֆրազեոլոգիան հաճախ ենթարկվում է վերաիմաստավորման, կրճատման կամ ոճական փոփոխությունների՝ հարմարեցվելով հաղորդակցության արագ և դինամիկ պահանջներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ արդի հայերենի ֆրազեոլոգիական համակարգը կենդանի և զարգացող լեզվական շերտ է, որը միավորում է ավանդական մշակութային ժառանգությունը և ժամանակակից հաղորդակցական իրողությունները։

Գրականություն

Գիրքը ուսումնասիրում է Հրանտ Մաթևոսյանի գրական ժառանգությունը՝ ընդգծելով նրա վեպերը, պատմվածքները և բանաստեղծությունները։ Աշխատությունը անդրադառնում է նրա թեմատիկ բազմազանությանը, հերոսների հոգեբանության խորությանը, սոցիալական ու քաղաքական խնդիրների անդրադարձներին, ինչպես նաև ազգային և ժամանակակից հայ իրականության մեկնաբանությանը։ Հիմնական թեմաները․ Մարդկային հոգեբանություն և ներքին պայքար Ազգային ինքնություն և ժամանակակից հայ հասարակության խնդիրներ Սեր, բարություն, կորուստ և մարդկային հարաբերություններ Սոցիալական արդարություն և բարոյական հարցեր Գրական ոճի նորարարություններ և ժամանակակից հայ արձակի առանձնահատկություններ Գրքի առանձնահատկությունները․ Վերլուծում է Հրանտ Մաթևոսյանի ստեղծագործությունների թեմաները և ոճը Ներկայացնում է ժամանակակից հայ գրականության առանձնահատկությունները Հարմար է գրականագիտության ուսանողների, հետազոտողների և ժամանակակից հայ գրականության սիրահարների համար Միավորում է սոցիալական, հոգեբանական և փիլիսոփայական մոտեցումներ

Քաղաքագիտություն

Գիրքը՝ «Քաղաքագիտության ներածություն», հեղինակը Բալյան Ի.Ս., հանդիսանում է ուսումնական ձեռնարկ, որը ներկայացնում է քաղաքագիտության որպես գիտական դիսցիպլինի հիմնական հիմքերը, հասկացությունները և ուսումնասիրման մեթոդները։ Այն տալիս է ամբողջական պատկերացում քաղաքականության էության, քաղաքական իշխանության ձևավորման, գործառույթի և հասարակության մեջ դրա դերի մասին։ Գրքում ընդգրկված են պետության և քաղաքական համակարգերի հիմնական տեսությունները, քաղաքական ինստիտուտների կառուցվածքն ու գործառույթները, ինչպես նաև քաղաքական գործընթացների զարգացման օրինաչափությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված ժողովրդավարական և ոչ ժողովրդավարական քաղաքական համակարգերի առանձնահատկություններին, կուսակցական համակարգերի ձևերին, ընտրական մեխանիզմներին և քաղաքական մասնակցության ձևերին։ Ներառված են նաև քաղաքական գաղափարախոսությունների հիմնական ուղղությունները, քաղաքական մշակույթի և հասարակական կարծիքի ազդեցությունը քաղաքական կյանքի վրա, ինչպես նաև միջազգային հարաբերությունների սկզբնական հասկացությունները։ Այս աշխատությունը նախատեսված է ուսանողների, դասախոսների և քաղաքագիտությամբ հետաքրքրված ընթերցողների համար՝ նպաստելով քաղաքական գիտության հիմունքների համակարգված և մատչելի յուրացմանը։

Lեզվաբանություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ամուսնական երդումների և օրհնանքների՝ որպես բանաձևային խոսույթի առանձնահատուկ դրսևորումների ուսումնասիրությանը՝ անգլերեն լեզվով նյութի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում ամուսնության հետ կապված բանավոր և գրավոր խոսքային ձևերի կառուցվածքային, լեզվական, իմաստային և գործառական առանձնահատկություններն են։ Ամուսնական երդումներն ու օրհնանքները ներկայացվում են որպես մշակութային և հաղորդակցական նշանակություն ունեցող կայուն խոսքային միավորներ, որոնք ձևավորվել են հասարակության ավանդույթների, արժեքների, կրոնական պատկերացումների և սոցիալական հարաբերությունների ազդեցությամբ։ Բանաձևային խոսույթին բնորոշ է որոշակիորեն կայուն կառուցվածքների, կրկնվող լեզվական ձևերի և ավանդաբար փոխանցվող արտահայտությունների կիրառությունը, որոնց միջոցով խոսողը ոչ միայն հաղորդում է տեղեկություն, այլև իրականացնում է որոշակի սոցիալական և ծիսական գործողություն։ Այդ տեսանկյունից ամուսնական երդումը կարող է դիտարկվել որպես խոսքային գործողություն, որի միջոցով զույգը հրապարակայնորեն արտահայտում է պարտավորություններ, խոստումներ և փոխադարձ վերաբերմունք, իսկ օրհնանքը՝ որպես բարեմաղթանքի, պաշտպանության և ապագա ընտանեկան կյանքի նկատմամբ դրական ակնկալիքների արտահայտման միջոց։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել անգլերեն ամուսնական երդումների և օրհնանքների բառապաշարը, շարահյուսական կառուցվածքը, կրկնվող ձևակերպումները, դիմելաձևերը, բայային ժամանակաձևերը, գնահատողական և հուզական բառապաշարը, ինչպես նաև խոսքային գործողությունների արտահայտման եղանակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել այն բանաձևերին, որոնք արտահայտում են սեր, հավատարմություն, փոխադարձ հարգանք, պատասխանատվություն, բարեկեցություն, երկարատև համատեղ կյանք և ընտանեկան միասնություն։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև այս խոսքային ձևերի կառուցվածքային կրկնելիությանը և փոփոխականությանը՝ պարզելու համար, թե ավանդական բանաձևերը ինչ չափով են պահպանվում և ինչպիսի նոր տարրեր են ներմուծվում ժամանակակից խոսքում։ Կարևոր ուղղություն է նաև լեզվական և մշակութային համատեքստի ուսումնասիրությունը, քանի որ նույն խոսքային բանաձևը կարող է տարբեր հասարակական միջավայրերում ունենալ տարբեր ենթատեքստային կամ խորհրդանշական նշանակություն։ Անգլերեն նյութի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել անգլախոս մշակույթներին բնորոշ ամուսնական ծեսերի, արժեքների և հաղորդակցական նորմերի լեզվական արտահայտությունները։ Աշխատությունը կարող է կիրառել բանաձևային խոսույթի, խոսքային ակտերի, պրագմատիկայի, դիսկուրսի վերլուծության և մշակութային լեզվաբանության մեթոդները՝ բացահայտելու ուսումնասիրության առարկայի լեզվական և գործառական առանձնահատկությունները։ Կարևոր է նաև երդումների և օրհնանքների հաղորդակցական դերերի տարբերակումը․ առաջինները հիմնականում կառուցվում են անձնական պարտավորության և խոստման շուրջ, մինչդեռ երկրորդները հաճախ ուղղված են բարեմաղթանքի, օրհնության և ապագայի դրական կանխատեսման արտահայտմանը։ Այս խոսքային ձևերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են լեզվի միջոցով վերարտադրվում հասարակական արժեքները, ծիսական նորմերը և միջանձնային հարաբերությունների վերաբերյալ պատկերացումները։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, բանահյուսագետներին, մշակութաբաններին, անգլերենագիտության մասնագետներին, խոսույթի և պրագմատիկայի հետազոտողներին, ինչպես նաև լեզվի և մշակույթի փոխհարաբերություններով զբաղվող ուսանողներին ու հետազոտողներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ ամուսնական երդումներն ու օրհնանքները դիտարկում է ոչ միայն որպես ծիսական տեքստեր, այլև որպես կառուցվածքային և գործառական առանձնահատկություններ ունեցող բանաձևային խոսքային միավորներ, որոնց միջոցով լեզուն արտահայտում և վերարտադրում է մշակութային արժեքներ ու սոցիալական հարաբերություններ։

Այլ առարկաներ

Գրքում ներկայացվում է, թե ինչպես է պետությունը ազդում արդյունաբերության զարգացման վրա՝ օգտագործելով տնտեսական, իրավական և կազմակերպչական գործիքներ։ Հեղինակը բացատրում է արդյունաբերական քաղաքականության նպատակները՝ տնտեսության կառուցվածքի բարելավում, արտադրողականության բարձրացում, տեխնոլոգիական զարգացում և մրցունակության ուժեղացում։ Աշխատության մեջ քննարկվում են արդյունաբերության պետական կարգավորման ձևերը, ներդրումային քաղաքականությունը, նորարարությունների խթանումը և տարածաշրջանային զարգացման առանձնահատկությունները։ Նշվում է նաև արդյունաբերական ոլորտի ռազմավարական պլանավորման կարևորությունը։

Մշակույթ

«ՀՍՍՀ կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականություն» թեմայով մատենագիտական ինֆորմացիան սովորաբար ներառում է 20-րդ դարի երկրորդ կեսին (հատկապես 1960–1980-ական թվականներին) ՀԽՍՀ-ում հրատարակված գիտական հոդվածների, ժողովածուների, մենագրությունների և տեղեկագրական ցուցակների համակարգված նկարագրություն, որոնք վերաբերում են հայ մշակույթի զարգացման գործընթացներին՝ գրականություն, թատրոն, երաժշտություն, կերպարվեստ, կինո և ժողովրդական արվեստ։ Այսպիսի մատենագիտական աղբյուրները կազմվել են հիմնականում գրադարանների, գիտական ինստիտուտների և ՀՍՍՀ ԳԱ համակարգի կողմից՝ նպատակ ունենալով ապահովել մշակութային և արվեստագիտական ուսումնասիրությունների տեղեկատվական բազան, ինչպես նաև հեշտացնել հետազոտողների աշխատանքը։ Դրանց մեջ ընդգրկվել են ինչպես հայերեն, այնպես էլ ռուսերեն հրապարակումներ՝ արտացոլելով խորհրդային ժամանակաշրջանի գիտական հաղորդակցության երկլեզու բնույթը։ Մատենագիտական ցուցակներում սովորաբար նշվել են հեղինակները, աշխատանքների անվանումները, հրատարակման վայրը, տարեթիվը, հրատարակչությունը և էջերի քանակը, ինչպես նաև թեմատիկ դասակարգումը՝ ըստ արվեստի ճյուղերի և մշակութային ուղղությունների։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվել նաև պարբերական մամուլում տպագրված հոդվածներին, գիտաժողովների նյութերին և արվեստագիտական ակնարկներին, որոնք ներկայացրել են ժամանակակից մշակութային գործընթացները և դրանց գիտական մեկնաբանությունը։ Այս մատենագիտական աղբյուրները կարևոր դեր են խաղացել ՀՍՍՀ մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության, արվեստի պատմության համակարգման և գիտական հետազոտությունների զարգացման գործում՝ ստեղծելով հիմք հետագա հայագիտական ուսումնասիրությունների համար։