Memorias

Գյուղատնտեսություն

Աշխատությունում մանրամասն քննարկվում են գյուղատնտեսական արտադրության հիմնական ճյուղերը՝ բուսաբուծություն, անասնաբուծություն, ինչպես նաև դրանց միջև փոխկապակցվածությունը։ Հեղինակը շեշտում է գյուղատնտեսության արդյունավետության բարձրացման կարևորությունը՝ արդյունաբերական և ժամանակակից տեխնոլոգիաների ներդրմամբ, ինչպես նաև արտադրողականության բարձրացման մեթոդներ, ինչպիսիք են նորարարությունները, հողագործության արդիականացումը և էկոլոգիական մաքուր արտադրանքը։ Ագրովերամշակման ոլորտը գրքում առանձնացվում է որպես գյուղատնտեսական արտադրանքի վերամշակման կարևորագույն բաղադրիչ՝ բարձրացնելով ապրանքների ավելացված արժեքը և լայնացնելով արտահանման հնարավորությունները։ Ավետիսյան Ս.-ն շեշտում է, որ Հայաստանի համար հատկապես կարևոր է վերամշակման արդյունաբերության զարգացումը, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս նվազեցնելու հումքի կախվածությունը և վերամշակված արտադրանքի միջոցով ստեղծել նոր աշխատատեղեր ու եկամուտներ։ Գրքում ներկայացված են նաև տնտեսության կազմակերպման ձևեր, կարգավորման մոդելներ և պետական աջակցության ծրագրեր՝ գյուղատնտեսության և ագրովերամշակման զարգացումը խթանելու համար։ Հեղինակը առաջարկում է համապարփակ ռազմավարություններ՝ գյուղատնտեսության և ագրովերամշակման միահյուսման և փոխշահավետ համագործակցության համար, որոնք կարող են բարելավել տեղական շուկաներն ու բարձրացնել Հայաստանի գյուղատնտեսական արտադրանքի մրցունակությունը։ Աշխատությունը կարևոր է ինչպես տնտեսագիտության, այնպես էլ գյուղատնտեսության, ագրոբիզնեսի, պլանավորման և պետական կառավարման ոլորտների մասնագետների և ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են գյուղատնտեսության և ագրովերամշակման ոլորտում զարգացող մարտահրավերների և հնարավորությունների վերաբերյալ։

Գրականություն

Այս մեթոդական-հրահանգչական աշխատանքը նվիրված է գրադարանների աշխատանքի առաջավոր փորձի ուսումնասիրմանը, ընդհանրացմանը և գործնական գործունեության մեջ դրա արդյունավետ ներդրմանը։ Հրատարակության հիմնական նպատակն է ներկայացնել գրադարանային աշխատանքի հաջողված մեթոդների բացահայտման, գնահատման, համակարգման և այլ գրադարաններում կիրառման սկզբունքները՝ նպաստելով ծառայությունների որակի և աշխատանքի արդյունավետության բարձրացմանը։ Աշխատանքում դիտարկվում են առաջավոր փորձի ուսումնասիրության կազմակերպման եղանակները, դրա տարածման ու ներդրման փուլերը, ինչպես նաև գրադարանների մասնագիտական գործունեության տարբեր ուղղություններում նորարարական մոտեցումների կիրառման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ընթերցողների սպասարկման, գրականության ընտրության և պահպանման, տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանքի, մշակութային և կրթական միջոցառումների կազմակերպման, գրադարանային ֆոնդերի օգտագործման և մասնագիտական կադրերի աշխատանքի կատարելագործման հարցերին։ Մեթոդական ցուցումները կարող են ներառել նաև գրադարանների գործունեության արդյունքների գնահատման, արդյունավետ փորձի փաստագրման և դրա վերաբերյալ տեղեկատվության տարածման ձևերը։ Առաջավոր փորձի ընդհանրացումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել ոչ միայն առանձին հաջողված նախաձեռնությունները, այլև դրանց հիմքում ընկած կազմակերպական սկզբունքներն ու մեթոդները, որոնք կարող են հարմարեցվել տարբեր գրադարանների պայմաններին։ Աշխատանքը կարևորում է նաև նոր մեթոդների մեխանիկական ընդօրինակման փոխարեն դրանց տեղայնացման և կոնկրետ հաստատության հնարավորություններին ու ընթերցողների պահանջներին համապատասխանեցման անհրաժեշտությունը։ Հրահանգչական բնույթը հրատարակությանը տալիս է գործնական նշանակություն՝ այն դարձնելով ուղեցույց գրադարանների ղեկավարների, մեթոդիստների և գրադարանային աշխատողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի նպաստել գրադարանային առաջավոր փորձի համակարգված տարածմանը և կիրառմանը՝ խթանելով մասնագիտական համագործակցությունը, աշխատանքի կազմակերպման կատարելագործումը, նորարարությունների տարածումը և գրադարանային ծառայությունների շարունակական զարգացումը։

Գրականություն

Խուան Ռամոն Խիմենեսը (1865–1958) համարվում է իսպանական ժամանակակից պոեզիայի նշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը, որն իր ստեղծագործական գործունեությունը սկսեց 19-րդ դարի վերջից 20-րդ դարի սկիզբը։ Նրա սկզբնական շրջանի պոեզիան բնութագրվում է ռոմանտիկ մտածողությամբ, զգայականությամբ և ազգային, հայրենասիրական թեմաների ընդգծմամբ։ Այս շրջանում Խիմենեսը հիմնականում գրել է սիրո, բնության, գյուղական կյանքի և հոգևոր գեղեցկության մասին, օգտագործելով պարզ, բայց հուզառատ ու խորհրդանշական լեզու։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է մարդու ներքին զգացմունքների և բնության հանդեպ սերը, արտացոլում է մարդկային հոգու նուրբ ու խոցելի կողմերը, ինչպես նաև շեշտում է ազգային ինքնության և մշակութային ժառանգության կարևորությունը։ Սկզբնական շրջանում նրա ստեղծագործություններում նկատելի են նաև սիմվոլիզմի և ռոմանտիկության ազդեցությունները, որոնք բնորոշ էին Եվրոպայի այդ ժամանակաշրջանի պոեզիային։ Խիմենեսի բանաստեղծությունների զգացմունքային խորությունը և լեզվական ճկունությունը հետագայում հիմք դարձրին նրա հասուն, դասական ոճի զարգացման համար, որի միջոցով նա ստացավ Նոբելյան մրցանակի արժանանալու համաշխարհային ճանաչում։ Սկզբնական շրջանի պոեզիան ոչ միայն բացահայտում է նրա ստեղծագործական ներուժը, այլև ցույց է տալիս մարդկային հոգու, սիրո և բնության նկատմամբ իր սկզբնական տեսլականը, որն ավելի ուշ դարձավ նրա գրական մագիստրոսի՝ իսպանական պոեզիայի վարպետի նշանավոր հատկանիշ։

Պատմություն

Издание представляет собой биографический и научно-исторический очерк, посвящённый двум арменистам — исследователям армянской истории, языка и культуры, внесшим вклад в развитие армяноведения как научной дисциплины; в работе рассматриваются их научные труды, основные направления исследований, участие в изучении армянских рукописей, языка, фольклора и исторических источников, а также их роль в формировании академической традиции востоковедения; особое внимание уделяется сравнительному анализу их подходов, методологии и научного наследия, а также влиянию их работ на развитие гуманитарных наук и изучение армянского культурного наследия.

Պատմություն

«Հայ տպագրության տարեգիրք․ մատենագիտական ցանկը» հայ գրքի և տպագրության պատմությանը վերաբերող կարևոր մատենագիտական բնույթի հրատարակություն է, որի հիմնական նպատակն է համակարգված կերպով ներկայացնել որոշակի ժամանակահատվածում հայերեն տպագիր արտադրանքի վերաբերյալ մատենագիտական տեղեկությունները։ Այն ունի ոչ թե գեղարվեստական կամ զուտ պատմագիտական շարադրանքի, այլ տեղեկատու-մատենագիտական բնույթ և նախատեսված է այն ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում են ուսումնասիրել հայերեն գրքերի, պարբերականների և այլ տպագիր նյութերի հրատարակման պատմությունը։ Նման տարեգրքի արժեքը հատկապես մեծ է հայ գրքի պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ հայ տպագրությունը ձևավորվել և զարգացել է ոչ միայն Հայաստանի տարածքում, այլև աշխարհի բազմաթիվ քաղաքներում գործող հայկական տպարանների միջոցով։ Մատենագիտական ցանկը հնարավորություն է տալիս այդ բազմազան տպագրական ժառանգությունը ներկայացնել համակարգված ձևով՝ ըստ հրատարակությունների, հեղինակների, վերնագրերի, հրատարակության վայրերի և ժամանակագրական տվյալների։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկությունը մատենագիտական նկարագրությունների միջոցով հայ տպագիր ժառանգության փաստագրումն է։ Յուրաքանչյուր գրառման նպատակն է հնարավորինս հստակ ներկայացնել համապատասխան հրատարակության նույնականացման համար անհրաժեշտ տվյալները՝ ստեղծելով հետազոտողների համար վստահելի կողմնորոշիչ։ Նման համակարգված նյութը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ հին հայերեն գրքերի վերաբերյալ տեղեկությունները կարող են պահպանված լինել տարբեր գրադարաններում, մատենագիտական շտեմարաններում և մասնագիտացված հավաքածուներում։ Տարեգրքային սկզբունքը նաև հնարավորություն է տալիս հետևել հայ տպագրության զարգացման ժամանակագրական ընթացքին՝ տեսնելու, թե տարբեր ժամանակաշրջաններում ինչպիսի գրականություն է հրատարակվել, ինչ թեմաներ են գերակշռել, որ քաղաքներում են գործել հայկական տպարաններ և ինչպես է փոխվել տպագրական արտադրության բնույթը։ Հրատարակությունը արժեքավոր է նաև հայկական մշակութային ժառանգության պահպանության տեսանկյունից, քանի որ մատենագիտական գրանցումը թույլ է տալիս ոչ միայն տեղեկություն ստանալ առանձին գրքերի մասին, այլև ամբողջական պատկերացում կազմել հայ տպագիր մշակույթի ծավալի և բազմազանության վերաբերյալ։ Այն կարող է օգտագործվել գրադարանային և մատենագիտական աշխատանքներում, գրքային հավաքածուների համալրման ու նկարագրման ժամանակ, ինչպես նաև գիտական հետազոտությունների ընթացքում։ Հատկապես կարևոր է դրա նշանակությունը հայագիտության, գրականագիտության, պատմության, մշակութաբանության և գրադարանագիտության մասնագետների համար, քանի որ մատենագիտական ցանկը հետազոտողին հնարավորություն է տալիս արագ գտնել անհրաժեշտ հրատարակության մասին սկզբնական տվյալները և դրանց հիման վրա շարունակել ավելի խոր ուսումնասիրություն։ Ընդհանուր առմամբ, այս հրատարակությունը կարելի է դիտարկել որպես հայ տպագիր ժառանգության փաստագրման և համակարգման կարևոր աղբյուր, որը միավորում է բազմաթիվ հրատարակությունների մասին տեղեկությունները և նպաստում հայ գրքի պատմության պահպանմանը, ուսումնասիրմանը և հետագա գիտական շրջանառությանը։

Գրականություն

Այս ժողովածուն ներկայացնում է Վարդգես Օվյանի երգիծական պատմվածքների հավաքածուն, որտեղ հումորը, սատիրան և հուզական գունապնակն օգտագործվում են սոցիալական, քաղաքական և մարդկային փոխհարաբերությունների քննադատությանը: Գրքում արտացոլվում են հասարակական կյանքում առկա անհամաձայնությունները, սովորույթները, փոքրիկ քաղաքային ու գյուղական միջավայրերի առանձնահատկությունները, միաժամանակ ցուցադրվում է մարդու ներքին հոգեբանությունն ու առօրեական իրավիճակների զվարճալի ու առակային մեկնաբանությունները: Աշխատությունը աչքի է ընկնում իր լեզվական ճկունությամբ, սրամտությամբ և հասարակության ու անհատի վարքի նկատմամբ մտորող մոտեցմամբ, ընթերցողին առաջարկելով ոչ միայն ծիծաղելի իրավիճակներ, այլև վերլուծելու ու մտածելու հնարավորություն՝ մարդկային հարաբերությունների, սոցիալական արդարության և ժամանակակից կյանքի բարդությունների մասին: