Метод экстраполяции и его роль в социальном предвидении

Գրականություն

Գրականագիտական և համեմատական գրականության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է օտարացման և հիշողության թեմաների գեղարվեստական արտահայտման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը Թոմաս Բերնհարդի և Քրիստոֆ Հայնի արձակում։ Քննության են առնվում անհատի և հասարակության հարաբերությունները, մարդու մեկուսացումը, ինքնության ճգնաժամը, անցյալի ընկալումը և անձնական ու հավաքական հիշողության դերը կերպարների աշխարհընկալման ձևավորման մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես են հերոսների հիշողությունները, անցյալի փորձառությունները և հասարակական միջավայրի հետ հակասությունները պայմանավորում նրանց ներքին օտարացումը։ Վերլուծվում են հեղինակների պատմողական եղանակները, ժամանակի և հիշողության կառուցվածքը, կերպարների հոգեբանական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև կրկնության, ներքին խոսքի և անցյալի վերաիմաստավորման գեղարվեստական գործառույթները։ Համեմատական քննության միջոցով բացահայտվում են երկու հեղինակների ստեղծագործություններում թեմաների մեկնաբանման ընդհանրություններն ու տարբերությունները՝ հաշվի առնելով նրանց գրական և պատմամշակութային միջավայրերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու հիշողության, ինքնության և հասարակությունից օտարման փոխկապակցվածությունը ժամանակակից գերմանալեզու արձակում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, գերմանագետների, համեմատական գրականությամբ զբաղվող հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Վասպուրականի տարածքի խոսվածքներում քմային ձայնավորների ուսումնասիրությանը՝ համադրելով համաժամանակյա և տարաժամանակյա վերլուծության մեթոդները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել տվյալ տարածքի բարբառային համակարգում քմային ձայնավորների հնչյունական և հնչույթաբանական առանձնահատկությունները, դրանց տարածվածությունը, գործառույթները և պատմական զարգացման օրինաչափությունները։ Համաժամանակյա քննության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել քմային ձայնավորների արտասանական առանձնահատկությունները, դրանց հնչյունական դիրքը, տարբերակները, բաշխումը և փոխհարաբերությունները տվյալ խոսվածքների մյուս ձայնավորների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն դիրքերին, որտեղ քմայնությունը կարող է պայմանավորված լինել հարակից բաղաձայնների ազդեցությամբ, վանկի կառուցվածքով, շեշտով կամ այլ հնչյունական գործոններով։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև քմային ձայնավորների հակադրությունների և դրանց գործառական նշանակության վերլուծություն՝ պարզելու համար, թե տվյալ առանձնահատկությունը երբ է հանդես գալիս որպես հնչյունաբանական տարբերակիչ հատկանիշ, իսկ երբ՝ որպես դիրքային կամ պայմանավորված հնչյունական երևույթ։ Տարաժամանակյա քննությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել քմային ձայնավորների ձևավորումն ու փոփոխությունները պատմական զարգացման ընթացքում և դրանք կապել հայերենի բարբառային համակարգի ընդհանուր փոփոխությունների հետ։ Այս համատեքստում կարող են ուսումնասիրվել հին և նոր լեզվական վիճակների միջև առկա հարաբերությունները, հնչյունական տեղաշարժերը, ձայնավորների փոխակերպումները և հարակից բարբառների հետ ունեցած ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև Վասպուրականի տարածքի տարբեր բնակավայրերի խոսվածքների համեմատությունը, քանի որ աշխարհագրական և պատմական պայմանները կարող են հանգեցնել նույն հնչյունական երևույթի տարբեր դրսևորումների։ Աշխատությունը կարող է հիմնվել բարբառային նյութի, բանավոր խոսքի նմուշների, գրավոր աղբյուրների և նախորդ լեզվաբանական ուսումնասիրությունների վրա՝ հնարավորություն տալով առավել ամբողջական պատկերացում կազմել ուսումնասիրվող հնչյունական համակարգի մասին։ Քմային ձայնավորների ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն տվյալ տարածքի բարբառների նկարագրության, այլև հայերենի պատմական հնչյունաբանության և բարբառների փոխհարաբերությունների բացահայտման տեսանկյունից։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել նաև այն հարցի պարզաբանմանը, թե ինչպիսի տեղ է զբաղեցնում Վասպուրականի տարածքի լեզվական նյութը հայերենի բարբառային բազմազանության ընդհանուր համակարգում և ինչ պատմալեզվաբանական տեղեկություններ կարելի է ստանալ դրա հնչյունական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հայ բարբառագիտությամբ, պատմական լեզվաբանությամբ, հնչյունաբանությամբ և հայերենի պատմությամբ զբաղվող մասնագետների, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը համադրում է Վասպուրականի տարածքի քմային ձայնավորների ներկա լեզվական վիճակի նկարագրությունը և դրանց պատմական զարգացման քննությունը՝ բացահայտելով դրանց հնչյունական կառուցվածքը, տարածքային տարբերակները, գործառական առանձնահատկությունները և հայերենի բարբառային համակարգում ունեցած նշանակությունը։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Եվրոպական միության ինստիտուտների և անդամ պետությունների միջև քրեաիրավական ոլորտում լիազորությունների բաշխման, փոխազդեցության և սահմանազատման տեսական ու իրավական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն առանձնահատուկ իրավական համակարգի վրա, որի շրջանակում ազգային քրեական իրավունքը շարունակում է մնալ անդամ պետությունների իրավակարգերի կարևոր բաղադրիչ, սակայն միաժամանակ զարգանում են միասնական եվրոպական իրավական չափանիշներ և միջպետական համագործակցության մեխանիզմներ։ Քննության է առնվում, թե ինչ իրավական հիմքերով և ինչ սահմաններում կարող են միության ինստիտուտները ներգործել քրեական օրենսդրության, քրեական արդարադատության և իրավապահ համագործակցության վրա, ինչպես նաև ինչպիսի իրավասություններ են պահպանվում անդամ պետությունների կողմից։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ազգային ինքնիշխանության և վերպետական իրավակարգավորման հարաբերակցությանը։ Քրեական իրավունքն ավանդաբար սերտորեն կապված է պետական ինքնիշխանության հետ, քանի որ հանցավոր արարքների սահմանումը, պատասխանատվության տեսակների որոշումը և քրեական արդարադատության իրականացումը պետության հիմնարար գործառույթներից են։ Եվրոպական ինտեգրման խորացման պայմաններում, սակայն, սահմանների ազատ տեղաշարժը և մի շարք հանցավոր երևույթների անդրսահմանային բնույթը մեծացրել են անդամ պետությունների միջև համակարգված իրավական համագործակցության անհրաժեշտությունը։ Այդ պատճառով ձևավորվել են այնպիսի մեխանիզմներ, որոնք մի կողմից նախատեսում են ազգային իրավական համակարգերի ինքնուրույնության պահպանում, իսկ մյուս կողմից՝ հնարավորություն են տալիս ընդհանուր իրավական միջոցներով արձագանքել մի քանի պետությունների շահերին առնչվող հանցավորությանը։ Հետազոտության տեսական հիմքում իրավասությունների վերապահման սկզբունքն է, որի համաձայն միության մարմինները գործում են միայն այն լիազորությունների սահմաններում, որոնք անդամ պետությունները պայմանագրերով փոխանցել են ընդհանուր կառույցներին։ Այս սկզբունքի հետ փոխկապակցված են սուբսիդիարության և համաչափության սկզբունքները։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե երբ է քրեաիրավական խնդրի լուծումը նպատակահարմար իրականացնել ընդհանուր եվրոպական մակարդակում, իսկ երբ այն պետք է մնա ազգային մարմինների իրավասության շրջանակում։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ վերպետական կարգավորումը չպետք է դուրս գա ընդհանուր նպատակների իրականացման համար անհրաժեշտ սահմաններից։ Քննության է առնվում եվրոպական ինտեգրման ընթացքում քրեաիրավական համագործակցության պատմական զարգացումը։ Սկզբնական փուլերում քրեական արդարադատության ոլորտում համագործակցությունը հիմնականում միջկառավարական բնույթ էր կրում, իսկ հետագա պայմանագրային բարեփոխումների արդյունքում այն աստիճանաբար ավելի սերտորեն ներառվեց միության ընդհանուր իրավական համակարգում։ Այս զարգացումը հանգեցրեց եվրոպական ինստիտուտների իրավաստեղծ և համակարգող դերի ընդլայնմանը, միաժամանակ պահպանելով ազգային օրենսդիր, դատական և իրավապահ մարմինների առանցքային նշանակությունը։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում Լիսաբոնի պայմանագրից հետո ձևավորված իրավական համակարգին, որի շրջանակում ազատության, անվտանգության և արդարադատության տարածքը դարձել է ինտեգրման կարևոր ուղղություններից մեկը։ Ուսումնասիրվում է միության օրենսդիր մարմինների դերը քրեաիրավական համագործակցության ընդհանուր չափանիշների սահմանման գործում։ Որոշ ոլորտներում հնարավոր է սահմանել նվազագույն կանոններ հատկապես ծանր և անդրսահմանային բնույթ ունեցող հանցավորության դեմ պայքարի համար, ինչպես նաև քրեական դատավարության որոշ հարցերում։ Նման կարգավորումների նպատակը ազգային քրեական օրենսդրությունների ամբողջական միատեսակացումը չէ, այլ համագործակցության համար անհրաժեշտ նվազագույն իրավական համատեղելիության ապահովումը։ Այդ պատճառով անդամ պետությունները շարունակում են իրականացնել ընդունված ընդհանուր չափանիշների ներպետական կիրարկումը՝ իրենց իրավական համակարգերի առանձնահատկություններին համապատասխան։ Առանձին ուսումնասիրության առարկա է փոխադարձ ճանաչման սկզբունքը։ Այն եվրոպական քրեական արդարադատության համագործակցության կարևոր հիմքերից է և ենթադրում է, որ մի անդամ պետության իրավասու մարմնի որոշումը սահմանված պայմաններում կարող է ճանաչվել և կատարվել մյուս անդամ պետությունում։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս համագործակցությունը կազմակերպել առանց ազգային քրեական և դատավարական համակարգերի ամբողջական միատեսակեցման։ Փոխադարձ ճանաչման արդյունավետությունը, սակայն, կապված է անդամ պետությունների միջև փոխադարձ վստահության, մարդու հիմնական իրավունքների պահպանման և դատական պաշտպանության բավարար երաշխիքների հետ։ Այս համատեքստում կարող են ուսումնասիրվել անձանց հանձնման, ապացույցների ձեռքբերման, դատական որոշումների կատարման և քրեական վարույթների շրջանակում փոխօգնության մեխանիզմները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում Եվրոպական միության արդարադատության դատարանի դերակատարությանը։ Դատարանի իրավական մեկնաբանությունները նպաստում են միության իրավունքի միասնական կիրառմանը և հնարավորություն են տալիս հստակեցնել եվրոպական ու ազգային իրավասությունների սահմանները։ Դատական պրակտիկայի ուսումնասիրությունը կարևոր է հատկապես այն դեպքերում, երբ անհրաժեշտ է հավասարակշռել արդյունավետ քրեական համագործակցության պահանջները և անձանց հիմնարար իրավունքների պաշտպանությունը։ Դիտարկվում է նաև ազգային դատարանների դերը, քանի որ եվրոպական քրեաիրավական նորմերի մեծ մասը գործնականում կիրառվում է հենց անդամ պետությունների իրավական համակարգերի միջոցով։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում իրավապահ և դատական համագործակցության մասնագիտացված կառույցներին։ Եվրոպական մակարդակում գործող համակարգող մարմինները նպաստում են անդամ պետությունների իրավասու հաստատությունների միջև տեղեկատվության փոխանակմանը, համատեղ գործողությունների կազմակերպմանը և անդրսահմանային քրեական գործերի համակարգմանը։ Դրանց գործունեությունը չի վերացնում ազգային ոստիկանության, դատախազության կամ դատարանների իրավասությունները, այլ ստեղծում է համագործակցության լրացուցիչ մեխանիզմներ։ Հետազոտության մեջ կարող է դիտարկվել նաև Եվրոպական հանրային դատախազության առանձնահատուկ կարգավիճակը, որը միության ֆինանսական շահերին վնասող որոշ հանցագործությունների շրջանակում իրականացնում է պայմանագրերով և համապատասխան իրավական ակտերով սահմանված գործառույթներ՝ ազգային իրավական համակարգերի հետ փոխգործակցության պայմաններում։ Կարևոր ուղղություն է քրեական նյութական իրավունքի մոտարկման խնդիրը։ Որոշ անդրսահմանային հանցատեսակների դեպքում անդամ պետությունների օրենսդրությունների չափազանց մեծ տարբերությունները կարող են դժվարացնել արդյունավետ համագործակցությունը։ Այդ պատճառով ընդհանուր եվրոպական մակարդակում կարող են սահմանվել հանցակազմերի և պատժամիջոցների վերաբերյալ նվազագույն պահանջներ որոշակի ոլորտներում։ Միաժամանակ անդամ պետությունները պահպանում են ազգային քրեական օրենսդրության կառուցվածքը, քրեական պատասխանատվության բազմաթիվ ընդհանուր սկզբունքները և այն ոլորտների կարգավորումը, որոնք պայմանագրերով չեն փոխանցվել միության իրավասությանը։ Այս հարաբերակցությունը ցույց է տալիս, որ եվրոպական քրեաիրավական համակարգը կառուցված է ոչ թե ազգային քրեական իրավունքը փոխարինելու, այլ որոշակի ոլորտներում այն համակարգելու և մոտարկելու սկզբունքի վրա։ Քննության է առնվում նաև քրեական դատավարության ոլորտում իրավասությունների հարաբերակցությունը։ Անդրսահմանային գործերով համագործակցությունը պահանջում է որոշակի ընդհանուր երաշխիքներ, այդ թվում՝ կասկածյալների և մեղադրյալների դատավարական իրավունքների պաշտպանության հարցում։ Միաժամանակ քրեական վարույթի կազմակերպման հիմնական կառուցվածքները շարունակում են որոշվել ազգային օրենսդրությամբ։ Այդ պատճառով ընդհանուր չափանիշների և ներպետական դատավարական ավանդույթների հարաբերակցությունը դառնում է կարևոր իրավագիտական խնդիր։ Հատուկ նշանակություն ունի հիմնարար իրավունքների պաշտպանության հարցը։ Քրեական արդարադատության ոլորտում վերպետական համագործակցության արդյունավետությունը չի կարող դիտարկվել անձի իրավունքներից առանձնացված։ Ազատությունից զրկումը, անձնական տվյալների փոխանակումը, ապացույցների հավաքումը և դատական որոշումների փոխադարձ ճանաչումը կարող են անմիջականորեն առնչվել մարդու հիմնարար իրավունքներին։ Հետևաբար եվրոպական քրեաիրավական համագործակցությունը պետք է համադրվի արդար դատաքննության, պաշտպանության իրավունքի, անմեղության կանխավարկածի, անձնական կյանքի պաշտպանության և այլ հիմնարար երաշխիքների հետ։ Եվրոպական միության հիմնարար իրավունքների խարտիան այս համակարգում ունի առանձնահատուկ նշանակություն՝ միության իրավունքի կիրառման շրջանակում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ազգային սահմանադրական համակարգերի և միության իրավունքի փոխհարաբերությանը։ Քրեական իրավունքի ոլորտում այդ հարցը հատկապես զգայուն է, քանի որ քրեական պատասխանատվությունը կապված է օրինականության, իրավական որոշակիության և անհատի ազատության պաշտպանության հիմնարար սկզբունքների հետ։ Ազգային սահմանադրական դատարանների և եվրոպական դատական մարմինների միջև ձևավորված իրավական երկխոսությունը հնարավորություն է տալիս քննարկել միության իրավունքի արդյունավետության, ազգային սահմանադրական ինքնության և հիմնարար իրավունքների պաշտպանության միջև հավասարակշռության խնդիրները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև անդրսահմանային կազմակերպված հանցավորության, ահաբեկչության, մարդկանց շահագործման, թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության, կիբեռհանցավորության, փողերի լվացման և միության ֆինանսական շահերի դեմ ուղղված հանցագործությունների դեմ պայքարի իրավական մեխանիզմները։ Նման երևույթները հաճախ չեն սահմանափակվում մեկ պետության տարածքով, ինչի պատճառով դրանց արդյունավետ կանխարգելումն ու քննությունը պահանջում են իրավապահ և դատական մարմինների համակարգված համագործակցություն։ Միաժամանակ յուրաքանչյուր ոլորտում անհրաժեշտ է պարզել, թե որ միջոցները կարող են ընդունվել ընդհանուր եվրոպական մակարդակում և որոնք պետք է իրականացվեն ազգային իրավասությունների շրջանակում։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է եվրոպական ինտեգրման և պետական ինքնիշխանության փոխհարաբերության ուսումնասիրությամբ քրեական իրավունքի առանձնահատուկ զգայուն ոլորտում։ Վերպետական և ազգային իրավասությունների հարաբերակցությունը ներկայացվում է որպես փոփոխվող իրավական համակարգ, որտեղ ընդհանուր եվրոպական նպատակները, ազգային իրավական ավանդույթները, արդյունավետ քրեական հետապնդման անհրաժեշտությունը և հիմնարար իրավունքների պաշտպանությունը պետք է գործեն փոխկապակցված ձևով։ Նյութը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե ինչպես է ձևավորվում բազմամակարդակ քրեաիրավական կարգավորման համակարգը, ինչ սահմաններում են գործում միության ինստիտուտները և ինչ դեր են շարունակում կատարել անդամ պետությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել Եվրոպական միության իրավունքի, քրեական իրավունքի, միջազգային իրավունքի, քրեական դատավարության և եվրոպական ինտեգրման իրավական հիմնախնդիրներով զբաղվող հետազոտողների, իրավաբանների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Տեխնոլոգիա

Տեխնիկական և երկրաֆիզիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է թվային գրանցման համակարգով լայնատիրույթ սեյսմագրիչի մշակման, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և գործառնական արդյունավետության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում սեյսմիկ տատանումների գրանցման ֆիզիկական հիմունքները, սեյսմաչափական սարքավորումների աշխատանքի սկզբունքները և երկրաշարժերի ու երկրակեղևի տատանումների չափման տեխնիկական պահանջները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լայնատիրույթ սեյսմագրիչի զգայունության, հաճախականային բնութագրերի, չափման ճշգրտության և թույլ ու ուժեղ սեյսմիկ ազդանշանների գրանցման հնարավորությունների ապահովմանը։ Վերլուծվում են սեյսմիկ ազդանշանների ընդունման, ուժեղացման, անալոգաթվային փոխակերպման, թվային մշակման և տվյալների պահպանման գործընթացների տեխնիկական առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են սարքի էլեկտրոնային հանգույցների նախագծման, չափիչ համակարգի կայունության, աղմուկների նվազեցման, ազդանշանների դինամիկական տիրույթի ընդլայնման և գրանցման համակարգի հուսալիության բարձրացման խնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են սեյսմագրիչի մաթեմատիկական մոդելավորման, չափագիտական բնութագրերի գնահատման, փորձարարական ստուգումների և ստացված ազդանշանների համեմատական վերլուծության հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում թվային սեյսմաչափական սարքավորումների նշանակությանը սեյսմոլոգիական դիտարկումների կազմակերպման, երկրաշարժերի մոնիթորինգի, սեյսմիկ տվյալների որակի բարձրացման և երկրակեղևի դինամիկական գործընթացների հետազոտության համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել սեյսմոլոգիայի, երկրաֆիզիկայի, չափիչ տեխնիկայի, էլեկտրոնային սարքաշինության և թվային ազդանշանների մշակման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Մաթեմատիկա

Այս աշխատանքը նվիրված է քվանտային փոսերում խառնուրդային (impurity) վիճակների և օպտիկական հատկությունների վրա արտաքին գործոնների ազդեցության տեսական ուսումնասիրությանը։ Նյութում ներկայացվում են քվանտային փոսերի էլեկտրոնային կառուցվածքի մոդելները, խառնուրդային կենտրոնների էներգետիկ մակարդակների ձևավորման մեխանիզմները և դրանց փոխազդեցությունը սահմանափակված համակարգերում։ Աշխատությունը վերլուծում է արտաքին գործոնների՝ էլեկտրական և մագնիսական դաշտերի, ջերմաստիճանի, մեխանիկական լարվածության և կառուցվածքային անիզոտրոպիայի ազդեցությունը էներգետիկ սպեկտրի, օպտիկական անցումների և կլանման հատկությունների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քվանտային մեխանիկական մոդելավորմանը և հաշվարկային մոտեցումներին, որոնք թույլ են տալիս կանխատեսել օպտիկական արձագանքի փոփոխությունները տարբեր պայմաններում։ Նյութը կարևոր է կիսահաղորդչային ֆիզիկայի, նանոէլեկտրոնիկայի և օպտոէլեկտրոնիկայի ոլորտների համար՝ նպաստելով նոր սերնդի քվանտային սարքերի նախագծման և օպտիկական տեխնոլոգիաների զարգացմանը։

Պատմություն

Հրատարակությունը ներկայացնում է 1982 թվականի հոկտեմբեր, նոյեմբեր և դեկտեմբեր ամիսներին համապատասխանող հիշարժան տարեթվերի և նշանակալի իրադարձությունների վերաբերյալ համակարգված տեղեկություններ։ Այն նախատեսված է որպես տեղեկատու նյութ՝ տարբեր ժամանակաշրջանների պատմական, հասարակական, մշակութային, գիտական և քաղաքական կարևոր իրադարձությունները, նշանավոր գործիչների ծննդյան կամ մահվան տարեթվերը և այլ նշանակալի ամսաթվեր արագ գտնելու ու օգտագործելու համար։ Նման հրատարակությունները հնարավորություն են տալիս մեկտեղված ձևով պատկերացում կազմել տվյալ ամիսների ընթացքում նշվող հոբելյանների և պատմական հիշատակի օրերի մասին՝ դրանք կապելով համապատասխան անձանց, իրադարձությունների և մշակութային երևույթների հետ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գրադարանների և մշակութային հաստատությունների աշխատակիցներին՝ ցուցահանդեսներ, գրական-երաժշտական երեկոներ, թեմատիկ միջոցառումներ, հիշատակի օրեր և տեղեկատվական անկյուններ կազմակերպելիս։ Այն կարող է կիրառվել նաև ուսուցիչների, դասախոսների, ուսանողների և աշակերտների կողմից՝ պատմության, գրականության, արվեստի, գիտության և հասարակական կյանքի վերաբերյալ թեմատիկ աշխատանքների ու միջոցառումների նախապատրաստման ժամանակ։ Հրատարակության մատենագիտական-տեղեկատու բնույթը այն դարձնում է գործնական աղբյուր, որտեղ ժամանակագրական սկզբունքով համախմբված տեղեկությունները կարող են ծառայել ինչպես արագ տեղեկություն ստանալու, այնպես էլ հետագա ուսումնասիրության համար անհրաժեշտ թեմաների և անձանց ընտրության հիմք։ 1982 թվականի վերջին երեք ամիսներին նվիրված այս թողարկումը, հետևաբար, կարող է դիտարկվել որպես ժամանակաշրջանի հիշարժան ամսաթվերի և մշակութային-պատմական հիշողության կազմակերպման համար նախատեսված մասնագիտացված տեղեկատու։