Միկորիզայի բնակեցման ազդեցությունը գարու և ցորենաշորայի աճի և սննդառության վրա ջրի և ցինկի անբավարության պայմաններում

Մշակույթ

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է միջնադարյան ժողովրդապրոֆեսիոնալ երաժշտական ստեղծագործության լեզվաոճական առանձնահատկությունների բացահայտմանը և վերլուծությանը՝ ուշադրությունը կենտրոնացնելով այն երաժշտական միջոցների, արտահայտչական սկզբունքների և ոճական հատկանիշների վրա, որոնց միջոցով ձևավորվել ու զարգացել է տվյալ ժամանակաշրջանի երաժշտական մտածողությունը։ Ուսումնասիրության հիմքում ժողովրդական և մասնագիտացված երաժշտական ստեղծագործության փոխհարաբերության գաղափարն է, քանի որ միջնադարյան երաժշտական մշակույթում այս երկու ոլորտները հաճախ գոյություն են ունեցել սերտ փոխազդեցության պայմաններում։ Ժողովրդական երաժշտական ավանդույթը կարող էր ծառայել որպես մեղեդիական, ռիթմական և ինտոնացիոն նյութի աղբյուր, իսկ մասնագիտական ստեղծագործությունը այդ նյութը վերամշակել, համակարգել և ենթարկել ավելի բարդ գեղարվեստական ու կառուցվածքային սկզբունքների։ «Ժողովդապրոֆեսիոնալ» երաժշտական ստեղծագործության ուսումնասիրությունը կարևոր է այն պատճառով, որ այն հնարավորություն է տալիս դիտարկել միջնադարյան երաժշտական մշակույթը ոչ միայն որպես ծիսական կամ եկեղեցական արվեստի պատմություն, այլև որպես աշխարհիկ և ժողովրդական ավանդույթների հետ փոխազդող բազմաշերտ համակարգ։ Այս միջավայրում ձևավորվող ստեղծագործությունները կարող էին արտահայտել հասարակության կենցաղը, աշխարհայացքը, զգացմունքները, սոցիալական հարաբերությունները և պատմական հիշողությունը։ Երաժշտական լեզվի ուսումնասիրության առանցքային հարցերից մեկը մեղեդիական մտածողությունն է։ Միջնադարյան ստեղծագործություններում մեղեդու կառուցվածքը կարող է արտահայտվել որոշակի ինտոնացիոն դարձվածքների, ձայնակարգային հարաբերությունների, կրկնությունների, աստիճանական զարգացումների և մեղեդիական հանգուցալուծումների միջոցով։ Այս տարրերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն սկզբունքները, որոնց հիման վրա կազմակերպվել է երաժշտական հնչյունային նյութը։ Ձայնակարգային համակարգը նույնպես կարևոր դեր ունի երաժշտական լեզվի բնութագրման գործում։ Ձայնակարգերի ընտրությունը, դրանց ներսում հնչյունների փոխհարաբերությունները և կայուն ու անկայուն հենակետերի ձևավորումը որոշում են ստեղծագործության ընդհանուր հնչերանգային բնույթը։ Միջնադարյան երաժշտության ուսումնասիրության ժամանակ այդ հարաբերությունները կարևոր են հատկապես այն պատճառով, որ ժամանակակից տոնալ համակարգի հասկացությունները միշտ չէ, որ կարող են ամբողջությամբ փոխանցվել ավելի վաղ երաժշտական մտածողությանը։ Հետևաբար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել նյութը տվյալ մշակույթի և ժամանակաշրջանի երաժշտական համակարգի ներքին տրամաբանության շրջանակում։ Լեզվաոճական առանձնահատկությունների կարևոր բաղադրիչ է նաև ռիթմական կազմակերպվածությունը։ Ժողովրդական երաժշտական ավանդույթների հետ կապված ստեղծագործություններում ռիթմը կարող է կապված լինել խոսքի, շարժման, աշխատանքի, պարի կամ ծիսական գործողության բնույթի հետ։ Ռիթմական կրկնությունները, չափային կառույցները, շեշտադրումների հարաբերությունները և ժամանակային կազմակերպման տարբեր ձևերը ստեղծում են ստեղծագործության յուրահատուկ արտահայտչական կերպարը։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է երաժշտական ժամանակը կազմակերպվել միջնադարյան ստեղծագործության մեջ։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև երաժշտական ձևի ուսումնասիրությունը։ Ստեղծագործության ներքին կառուցվածքը կարող է հիմնված լինել կրկնվող բաժինների, երկմաս կամ բազմամաս կառուցվածքների, մեղեդիական դարձվածքների հաջորդականության և թեմատիկ նյութի զարգացման վրա։ Ձևային կազմակերպվածության վերլուծությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես է ստեղծագործողը կառուցում երաժշտական միտքը և ինչ միջոցներով է ապահովում ամբողջականության զգացումը։ Ժողովրդական ավանդույթի ազդեցության դեպքում ձևային կառուցվածքը կարող է սերտորեն կապված լինել բանավոր փոխանցման և հիշողության մեխանիզմների հետ, քանի որ կրկնությունը և կառուցվածքային պարզությունը նպաստում են ստեղծագործության պահպանմանն ու փոխանցմանը։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել ինտոնացիոն բառապաշարի քննությունը։ Առանձին մեղեդիական դարձվածքներ, ռիթմական ձևեր կամ հնչերանգային շարժումներ կարող են կրկնվել տարբեր ստեղծագործություններում՝ ձևավորելով տվյալ մշակութային միջավայրին բնորոշ երաժշտական լեզու։ Այդպիսի ինտոնացիոն միավորների բացահայտումը հնարավորություն է տալիս համեմատել տարբեր ստեղծագործություններ և պարզել դրանց միջև եղած ընդհանուր հատկանիշները։ Միաժամանակ հնարավոր է ուսումնասիրել անհատական և ավանդական սկզբունքների փոխհարաբերությունը՝ պարզելու համար, թե որքանով է ստեղծագործողը հետևում կայացած երաժշտական մոդելներին և որքանով է դրանք վերափոխում։ Միջնադարյան երաժշտական ստեղծագործության լեզվաոճական առանձնահատկությունների ուսումնասիրության մեջ մեծ նշանակություն ունի բանավոր և գրավոր ավանդույթների հարաբերակցությունը։ Երաժշտական նյութի բանավոր փոխանցումը ենթադրում է որոշակի փոփոխականություն․ նույն ստեղծագործությունը տարբեր կատարողների կամ տարբեր միջավայրերի պայմաններում կարող էր ունենալ տարբեր մեղեդիական, ռիթմական կամ կառուցվածքային դրսևորումներ։ Գրավոր արձանագրումը, ընդհակառակը, փորձում է ֆիքսել երաժշտական նյութի որոշակի տարբերակ։ Այս հանգամանքը պետք է հաշվի առնել միջնադարյան երաժշտական աղբյուրների վերլուծության ժամանակ, քանի որ պահպանված գրառումը կարող է ներկայացնել ոչ թե ստեղծագործության միակ և անփոփոխ ձևը, այլ դրա պատմական տարբերակներից մեկը։ Կարևոր է նաև երաժշտության և խոսքի փոխհարաբերությունը։ Եթե ստեղծագործությունը կապված է բանաստեղծական կամ ծիսական տեքստի հետ, երաժշտական լեզվի կառուցվածքը կարող է պայմանավորված լինել բառերի շեշտադրությամբ, վանկային կառուցվածքով և բովանդակային տրամաբանությամբ։ Մեղեդու շարժումը, ռիթմը և ձևային բաժանումները կարող են համապատասխանել խոսքի կառուցվածքին՝ ստեղծելով երաժշտական և բանավոր արտահայտության միասնական համակարգ։ Այսպիսի փոխհարաբերությունը հատկապես կարևոր է երգային ստեղծագործությունների լեզվաոճական բնութագրման համար։ Ժողովրդական և մասնագիտական երաժշտական մտածողության փոխազդեցությունը կարող է դրսևորվել նաև մեղեդիների կառուցման սկզբունքներում։ Ժողովրդական ավանդույթից փոխանցված ինտոնացիոն ձևերը կարող էին ենթարկվել մասնագիտական մշակման՝ ստանալով ավելի բարդ կառուցվածք կամ նոր գործառույթ։ Մյուս կողմից, մասնագիտական երաժշտության որոշ տարրեր կարող էին ներթափանցել ժողովրդական միջավայր և հետագայում վերածվել ավանդական երաժշտական նյութի։ Այս փոխադարձ գործընթացը ցույց է տալիս, որ ժողովրդական և մասնագիտական երաժշտությունը անհրաժեշտ է դիտարկել ոչ թե որպես միմյանցից մեկուսացված համակարգեր, այլ որպես փոխազդող մշակութային ոլորտներ։ Հետազոտության պատմամշակութային նշանակությունն այն է, որ երաժշտական լեզուն դիտարկվում է որպես տվյալ հասարակության աշխարհայացքի արտահայտման միջոց։ Երաժշտության մեջ պահպանված ինտոնացիոն, ռիթմական և ձևային առանձնահատկությունները կարող են վկայել հասարակության գեղագիտական նախասիրությունների, ծիսական պատկերացումների, սոցիալական կյանքի և մշակութային կապերի մասին։ Հետևաբար երաժշտագիտական վերլուծությունը կարող է լրացնել միջնադարյան հասարակության վերաբերյալ պատմական և մշակութաբանական ուսումնասիրությունները։ Աշխատանքի կարևորությունը պայմանավորված է նաև միջնադարյան երաժշտական ժառանգության համակարգված ուսումնասիրության անհրաժեշտությամբ։ Այդ ժառանգության մի մասը պահպանվել է գրավոր աղբյուրներում, մյուս մասը՝ բանավոր ավանդության միջոցով, իսկ որոշ նյութեր հասանելի են միայն հետագա գրառումների և համեմատական ուսումնասիրությունների շնորհիվ։ Երաժշտական լեզվի և ոճի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս տարբեր աղբյուրներից ստացված տվյալները համադրել և վերականգնել երաժշտական մշակույթի զարգացման ընդհանուր օրինաչափությունները։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը միջնադարյան ժողովրդապրոֆեսիոնալ երաժշտական ստեղծագործությունը ներկայացնում է որպես բարդ և բազմաշերտ երևույթ, որի լեզվաոճական համակարգը ձևավորվել է ժողովրդական ավանդույթի, մասնագիտական երաժշտական մտածողության, բանավոր փոխանցման և պատմամշակութային միջավայրի փոխազդեցության արդյունքում։ Մեղեդիական, ձայնակարգային, ռիթմական, ձևային և ինտոնացիոն առանձնահատկությունների համակողմանի քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տվյալ ժամանակաշրջանի երաժշտական մտածողության յուրահատկությունները և ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու միջնադարյան երաժշտական ժառանգության զարգացման մասին։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ագրարային ոլորտի արտաքին տնտեսական կապերի զարգացմանը, միջազգային տնտեսական համակարգին ինտեգրվելու հնարավորություններին և այդ գործընթացում առաջացող հիմնական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գյուղատնտեսության և ագրոպարենային համակարգի մրցունակության բարձրացման, արտաքին շուկաներ մուտք գործելու, արտահանման հնարավորություններն ընդլայնելու և միջազգային տնտեսական համագործակցության արդյունավետ մեխանիզմներ ձևավորելու հարցերն են։ Քննության են առնվում երկրի գյուղատնտեսության կառուցվածքային առանձնահատկությունները, արտադրության արդյունավետության վրա ազդող գործոնները, գյուղացիական տնտեսությունների և ագրոբիզնեսի կազմակերպությունների տնտեսական հնարավորությունները, ինչպես նաև միջազգային մրցակցության պայմաններում դրանց զարգացման սահմանափակումները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում գյուղատնտեսական և պարենային արտադրանքի արտաքին առևտրին, արտահանման ու ներմուծման կառուցվածքին, ապրանքների մրցունակությանը, որակի չափանիշներին և միջազգային շուկաների պահանջներին համապատասխանելու անհրաժեշտությանը։ Վերլուծվում են միջազգային ինտեգրման վրա ազդող տնտեսական, կազմակերպական, իրավական և ենթակառուցվածքային գործոնները, այդ թվում՝ տրանսպորտային և լոգիստիկ հնարավորությունները, ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիությունը, արտադրության տեխնոլոգիական մակարդակը, գյուղատնտեսական արտադրանքի վերամշակման կարողությունները և շուկայավարման համակարգերի զարգացվածությունը։ Կարևորվում է նաև միջազգային չափորոշիչների, սննդամթերքի անվտանգության պահանջների և արտադրանքի որակի վերահսկման մեխանիզմների ներդրման նշանակությունը, քանի որ դրանց համապատասխանությունը կարևոր նախապայման է արտաքին շուկաներում կայուն դիրքեր զբաղեցնելու համար։ Ուսումնասիրվում են տարածաշրջանային և միջազգային տնտեսական համագործակցության տարբեր ձևերը, առևտրային հարաբերությունների ընդլայնման հնարավորությունները և միջազգային կազմակերպությունների ու ինտեգրացիոն գործընթացների ազդեցությունը Հայաստանի ագրարային քաղաքականության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում պետական աջակցության, ներդրումային քաղաքականության, գյուղատնտեսական վարկավորման, ապահովագրության, նոր տեխնոլոգիաների ներդրման և արտադրողների համագործակցության զարգացման նշանակությանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում փոքր և միջին գյուղացիական տնտեսությունների միջազգային տնտեսական գործընթացներում ներգրավման դժվարություններին և դրանց մրցունակության բարձրացման հնարավորություններին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել Հայաստանի և այլ երկրների փորձը, գյուղատնտեսության զարգացման ցուցանիշները և արտաքին առևտրի միտումները՝ բացահայտելու միջազգային ինտեգրման առավել արդյունավետ ուղղությունները։ Ագրարային ոլորտի միջազգային համագործակցության խորացումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես արտահանման ավելացման միջոց, այլև որպես արտադրության արդիականացման, ներդրումների ներգրավման, նոր տեխնոլոգիաների տարածման, արտադրանքի որակի բարձրացման և գյուղական բնակավայրերի սոցիալ-տնտեսական զարգացման կարևոր գործոն։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել Հայաստանի ագրարային տնտեսության ներուժը և այն խոչընդոտները, որոնց հաղթահարումը կարող է նպաստել միջազգային շուկաներում երկրի դիրքերի ամրապնդմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ագրարային քաղաքականության և արտաքին տնտեսական հարաբերությունների մասնագետների, պետական կառավարման ոլորտի աշխատողների, հետազոտողների, ագրոբիզնեսի ներկայացուցիչների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Տնտեսագիտություն

Գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տարածքային կառավարման և տեղական ինքնակառավարման համակարգերի արդյունավետության բարձրացման, վարչատարածքային զարգացման ռազմավարական ուղղությունների մշակման և կառավարման կազմակերպական, տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ մեխանիզմների կատարելագործման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակներում քննության են առնվում վարչատարածքային կառավարման տեսական և մեթոդաբանական հիմքերը, պետական կառավարման տարածքային կազմակերպման սկզբունքները, իշխանության տարբեր մակարդակների միջև լիազորությունների բաշխման առանձնահատկությունները և տարածքային զարգացման գործընթացներում կառավարման մարմինների դերակատարությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի Հանրապետության վարչատարածքային կառուցվածքի ձևավորման և զարգացման առանձնահատկություններին, մարզային կառավարման և համայնքային ինքնակառավարման փոխհարաբերություններին, ինչպես նաև կենտրոնական և տեղական կառավարման մարմինների գործունեության համակարգման հիմնախնդիրներին։ Ուսումնասիրվում են վարչատարածքային միավորների սոցիալ-տնտեսական զարգացման անհամաչափությունները, տարածքային ռեսուրսների բաշխման առանձնահատկությունները, բնակչության կենսամակարդակի տարբերությունները և հանրային ծառայությունների հասանելիության վրա ազդող գործոնները։ Քննարկվում են կառավարման արդյունավետության գնահատման տեսական մոտեցումները, կազմակերպական կառուցվածքների կատարելագործման հնարավորությունները, ռազմավարական պլանավորման մեթոդները և տարածքային զարգացման ծրագրերի մշակման ու իրականացման սկզբունքները։ Անդրադարձ է կատարվում վարչատարածքային միավորների ֆինանսական ինքնուրույնության, բյուջետային պլանավորման, տեղական եկամուտների ձևավորման, պետական ֆինանսական աջակցության և հանրային միջոցների նպատակային օգտագործման հիմնախնդիրներին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կառավարման արդյունավետությունը բնութագրող ցուցանիշների ուսումնասիրությունը՝ ներառելով ֆինանսատնտեսական կայունությունը, հանրային ծառայությունների որակը, կառավարման որոշումների իրականացման արդյունավետությունը, բնակչության մասնակցության մակարդակը և տարածքային զարգացման արդյունքները։ Դիտարկվում են ռազմավարական կառավարման ժամանակակից գործիքների կիրառման հնարավորությունները, երկարաժամկետ զարգացման առաջնահերթությունների սահմանումը, ծրագրային բյուջետավորման սկզբունքները, կատարողականի գնահատման մեխանիզմները և կառավարման արդյունքների մշտադիտարկման համակարգերի նշանակությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում վարչատարածքային բարեփոխումների, համայնքների խոշորացման, կառավարման գործառույթների ապակենտրոնացման և միջհամայնքային համագործակցության հնարավոր ազդեցություններին տարածքային կառավարման կազմակերպման վրա։ Քննության են առնվում վարչական գործընթացների թվայնացման, էլեկտրոնային կառավարման համակարգերի ներդրման, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառման և հանրային ծառայությունների մատուցման ընթացակարգերի պարզեցման հնարավորությունները։ Կարևորվում են նաև տեղական տնտեսական զարգացման խթանման, ներդրումային միջավայրի բարելավման, ենթակառուցվածքների արդիականացման, մարդկային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման և տարածքային մրցունակության բարձրացման ռազմավարական ուղղությունները։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակում ուսումնասիրվում են պետական կառավարման մարմինների, տեղական ինքնակառավարման հաստատությունների, մասնավոր հատվածի և քաղաքացիական հասարակության համագործակցության ձևերը, մասնակցային կառավարման սկզբունքները, որոշումների ընդունման թափանցիկության ապահովումը և հանրային հաշվետվողականության մեխանիզմները։ Անդրադարձ է կատարվում միջազգային փորձի ուսումնասիրության և Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ պայմաններին համապատասխան կառավարման մոդելների կիրառման հնարավորություններին։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել տարածքային կառավարման ռազմավարական պլանավորման մեթոդաբանության զարգացմանը, վարչատարածքային միավորների կառավարման արդյունավետության գնահատման գործիքակազմի կատարելագործմանը, տարածքային անհամաչափությունների նվազեցմանն ուղղված մոտեցումների հիմնավորմանը և հանրային կառավարման համակարգի կազմակերպական կարողությունների ամրապնդմանը։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն և կարող է օգտակար լինել պետական կառավարման և տեղական ինքնակառավարման մասնագետների, տնտեսագետների, տարածքային զարգացման փորձագետների, հանրային քաղաքականության հետազոտողների, մարզային և համայնքային կառավարման մարմինների աշխատակիցների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և տնտեսագիտական ու կառավարման մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Մաթեմատիկա

Այս աշխատանքը վերաբերում է տեսական ինֆորմատիկայի և մաթեմատիկական տրամաբանության այն հատվածին, որտեղ ուսումնասիրվում են խնդիրների անլուծելիության աստիճանները և դրանց փոխհարաբերությունները տարբեր տիպի ռեդուկցիաների (վերահղումների) համատեքստում՝ մասնավորապես T- և wtt- (weak truth-table) ռեդուկցիաների, ինչպես նաև տաբուլյար (table) ռեդուկցիաների դեպքում։ Վերլուծության կենտրոնում է այն հարցը, թե ինչպես են տարբեր հաշվելիության սահմանափակումները ձևավորում խնդիրների բարդության հիերարխիան և ինչ չափով կարելի է համեմատել կամ դասակարգել խնդիրները՝ ըստ դրանց լուծելիության աստիճանի։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում միթոտիկությանը (mitoticity)՝ որպես կառուցվածքային հատկության, որը բնութագրում է որոշակի բազմությունների վարքագիծը հաշվելի բաժանումների և արդյունավետ կառուցվածքների նկատմամբ։ Աշխատությունում ներկայացվում են նաև այդ ռեդուկցիաների միջև կապերը, դրանց համարժեքության կամ տարանջատման դեպքերը, ինչպես նաև օրինակներ, որոնք ցույց են տալիս տարբեր անլուծելիության աստիճաններ։ Միաժամանակ քննարկվում են մաթեմատիկական տրամաբանության և ռեկուրսիվ ֆունկցիաների տեսության հիմնական մեթոդները, որոնք կիրառվում են նման խնդիրների ուսումնասիրության համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ընդգծում է, որ անլուծելիության աստիճանների ուսումնասիրությունը կարևոր դեր ունի հաշվելիության տեսության կառուցվածքային հատկությունների հասկացման և դասակարգման մեջ։

Ֆինանսներ

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում փոքր և միջին ձեռնարկատիրության ֆինանսավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով ձեռնարկությունների ֆինանսական ապահովվածության, ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիության և զարգացման հնարավորությունների հետ կապված հիմնական մարտահրավերները։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է փոքր և միջին ձեռնարկատիրության դերը Հայաստանի տնտեսության մեջ՝ հաշվի առնելով զբաղվածության ապահովման, նոր աշխատատեղերի ստեղծման, մրցակցության խթանման, նորարարության զարգացման և տնտեսական ակտիվության տարածքային ընդլայնման նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ձեռնարկությունների ֆինանսավորման հիմնական աղբյուրներին՝ սեփական միջոցներին, բանկային վարկավորմանը, վարկային կազմակերպությունների ծառայություններին, ներդրումային միջոցներին, պետական աջակցության ծրագրերին և այլ ֆինանսական գործիքներին։ Ուսումնասիրվում են ֆինանսավորման հասանելիության վրա ազդող գործոնները, այդ թվում՝ վարկերի տոկոսադրույքները, գրավի պահանջները, ձեռնարկությունների վարկունակությունը, ֆինանսական հաշվետվողականության մակարդակը, բիզնեսի ռիսկայնությունը և ֆինանսական կառույցների կողմից կիրառվող գնահատման չափանիշները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև փոքր ձեռնարկությունների համար ֆինանսավորման այլընտրանքային ձևերի զարգացման հնարավորություններին, ֆինանսական տեխնոլոգիաների կիրառմանը և ձեռնարկությունների ֆինանսական գրագիտության բարձրացման անհրաժեշտությանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պետական և մասնավոր հատվածների համագործակցությանը, ֆինանսավորման խոչընդոտների նվազեցման հնարավորություններին և այն մեխանիզմներին, որոնք կարող են նպաստել ձեռնարկությունների համար ավելի մատչելի ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորմանը։ Հետազոտության միջոցով հնարավոր է գնահատել գործող ֆինանսավորման համակարգի արդյունավետությունը, բացահայտել առկա բացերը և առաջարկել դրանց հաղթահարման ուղղություններ՝ հաշվի առնելով Հայաստանի տնտեսության կառուցվածքային և ինստիտուցիոնալ առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել մարզերում գործող փոքր և միջին ձեռնարկությունների ֆինանսավորման խնդիրներին, քանի որ դրանց համար ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիությունը կարող է պայմանավորված լինել լրացուցիչ տարածքային և տնտեսական գործոններով։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նպաստել ֆինանսավորման մեխանիզմների կատարելագործմանը, ձեռնարկությունների ֆինանսական կայունության բարձրացմանը և փոքր ու միջին բիզնեսի զարգացման համար առավել բարենպաստ միջավայրի ձևավորմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսական ոլորտի մասնագետներին, ձեռնարկատերերին, պետական կառավարման և տնտեսական քաղաքականության պատասխանատուներին, բանկային համակարգի ներկայացուցիչներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին և հետազոտողներին։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է առևտրային բանկերի կորպորատիվ ռազմավարության ձևավորման, իրականացման և արդյունավետության գնահատման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգի նյութերի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում բանկի երկարաժամկետ զարգացման նպատակների սահմանումը, մրցակցային դիրքի ամրապնդումը, ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ կառավարումը և փոփոխվող տնտեսական միջավայրին հարմարվելու ռազմավարական կարողությունն են։ Քննվում են կորպորատիվ ռազմավարության հիմնական բաղադրիչները՝ բանկային գործունեության առաջնահերթ ուղղությունների ընտրությունը, ծառայությունների և հաճախորդների հատվածների զարգացումը, ֆինանսական ու մարդկային ռեսուրսների բաշխումը, կազմակերպական կառուցվածքի կատարելագործումը և ռիսկերի կառավարման համակարգի ինտեգրումը ընդհանուր ռազմավարական կառավարմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բանկերի արտաքին և ներքին միջավայրի վերլուծությանը՝ հաշվի առնելով մրցակցությունը, ֆինանսական շուկայի փոփոխությունները, տեխնոլոգիական զարգացումը, հաճախորդների պահանջների փոփոխությունը և կարգավորող միջավայրի ազդեցությունը։ Ուսումնասիրվում է ռազմավարական որոշումների կապը բանկի ֆինանսական արդյունքների հետ՝ դիտարկելով շահութաբերության, ակտիվների ու պարտավորությունների կառավարման, գործառնական արդյունավետության, կապիտալի օգտագործման և ռիսկայնության ցուցանիշները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ռազմավարության արդյունավետության գնահատման մեթոդաբանական խնդիրը, քանի որ բանկի հաջողությունը պայմանավորված է ոչ միայն կարճաժամկետ ֆինանսական արդյունքներով, այլև կայունությամբ, մրցունակությամբ, հաճախորդների հետ երկարաժամկետ հարաբերություններով և զարգացման ներուժով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև բանկային տեխնոլոգիաների, թվային ծառայությունների և նորարարությունների նշանակությանը՝ որպես ռազմավարական զարգացման և գործառնական արդյունավետության բարձրացման գործոնների։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տարբեր առևտրային բանկերի գործունեության ցուցանիշները և ռազմավարական մոտեցումները՝ բացահայտելու դրանց միջև առկա ընդհանուր օրինաչափություններն ու տարբերությունները։ Ռազմավարության կատարելագործման ուղղությունները դիտարկվում են կառավարման համակարգի ճկունության, ռիսկերի վերահսկման, ծառայությունների զարգացման, ծախսերի արդյունավետ կառավարման և մրցակցային առավելությունների ձևավորման համատեքստում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բանկային գործի, ռազմավարական կառավարման, ֆինանսական կառավարման և արդյունավետության գնահատման մոտեցումները՝ առևտրային բանկերի երկարաժամկետ զարգացման մեխանիզմները համակարգված ուսումնասիրելու նպատակով։