Մոնտարիզմ: Ջ. Քեյնս և Միլթոն Ֆրիդման

Գրականություն

«Նահանջը առանց երգի»-ն անդրադառնում է 20-րդ դարի հայ ժողովրդի ճակատագրին, սոցիալական և ազգային խնդիրներին, ինչպես նաև անհատի ներքին պայքարներին։ Վեպը բնութագրվում է սուր սոցիալական վերլուծությամբ, հոգեբանական խորությամբ և մարդասիրական մոտեցմամբ։ Շահան Շահնուրը ներկայացնում է անձնական ու ազգային փորձառությունների սիմբիոզը՝ զուգորդելով դրամատիզմն ու հուզականությունը։ Հիմնական թեմաները․ Ազգային ճակատագիր և հայ ժողովրդի պատմական փորձառություններ Սոցիալական անհավասարություն և արդարության որոնումներ Մարդկային հոգեբանություն, ներքին պայքար և ինքնազգացողություն Սեր, կորուստ և անձնական ինքնահաստատում Պատմական ու քաղաքական իրողությունների անդրադարձ Գրքի առանձնահատկությունները․ Խորքային հոգեբանական վերլուծություն և սոցիալական ընկալում Հստակ ներկայացված ազգային և պատմական թեմաներ Հարմար է գրականագիտության ուսանողների, հետազոտողների և հայ ժամանակակից գրականության սիրահարների համար Միավորում է վեպի, հոգեբանական և սոցիալական մոտեցումները

Այլ առարկաներ

Այս աշխատությունը ներկայացնում է «Նոր գրքեր» տեղեկատվական մատենագիտական ցանկ՝ ընդգրկելով հասարակական-քաղաքական գիտությունների, բանասիրության, գրականագիտության, լեզվաբանության, պատմության, պատմական գիտությունների, աշխարհագրության, հնագիտության և ազգագրության ոլորտներում հրատարակված նորագույն աշխատությունները։ Այն նպատակ ունի համակարգված կերպով ներկայացնել գիտական և ուսումնական նոր գրականությունը՝ ապահովելով մասնագետների, ուսանողների և հետազոտողների համար արդիական տեղեկատվական հոսքի հասանելիություն։ Ցանկում սովորաբար ներառվում են գրքերի մատենագիտական տվյալները՝ հեղինակ, վերնագիր, հրատարակության վայր, տարեթիվ, ծավալ և երբեմն նաև համառոտ բովանդակային բնութագրեր, որոնք թույլ են տալիս գնահատել յուրաքանչյուր աշխատության գիտական արժեքը և ուղղվածությունը։ Հասարակական-քաղաքական գիտությունների բաժնում ընդգրկվում են պետական կառավարման, քաղաքական համակարգերի և միջազգային հարաբերությունների վերաբերյալ ուսումնասիրություններ, իսկ բանասիրության և լեզվաբանության բաժիններում՝ լեզվի կառուցվածքի, զարգացման, գրական լեզվի և բարբառների ուսումնասիրություններ։ Գրականագիտության հատվածը ներառում է հայ և համաշխարհային գրականության վերլուծական աշխատանքներ, պատմության և պատմական գիտությունների բաժինները՝ պատմական գործընթացների, աղբյուրագիտության և պատմագրության նոր հետազոտություններ, իսկ աշխարհագրության, հնագիտության և ազգագրության բաժիններում ներկայացվում են բնական և մշակութային միջավայրի, հնագիտական հայտնագործությունների և ժողովրդական մշակույթի ուսումնասիրություններ։ Այսպիսի տեղեկատվական ցանկերը կարևոր դեր ունեն գիտական հաղորդակցության զարգացման, գրականության տարածման և հետազոտական գործունեության արդյունավետ կազմակերպման գործում՝ ապահովելով գիտելիքի շարունակական թարմացում և հասանելիություն տարբեր գիտական ոլորտներում։

Իրավաբանություն

Այս գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում անձի անվտանգության քրեաիրավական պաշտպանության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով քրեական իրավունքի շրջանակներում մարդու իրավունքների, ազատությունների և օրինական շահերի պաշտպանության հիմնական հարցերը։ Աշխատանքում վերլուծվում են անձի անվտանգության դեմ ուղղված վտանգները, դրանց իրավական կարգավորման առանձնահատկությունները, քրեական պատասխանատվության կիրառման խնդիրները և իրավապահ համակարգի դերը մարդու պաշտպանության գործում։ Գրքում անդրադարձ է կատարվում գործող օրենսդրության առանձնահատկություններին, տեսական մոտեցումներին և գործնական խնդիրներին՝ բացահայտելով այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով պետությունը ապահովում է անձի պաշտպանվածությունը։ Այն նախատեսված է իրավաբանների, իրավագիտության ոլորտի մասնագետների, ուսանողների, հետազոտողների և քրեական իրավունքի հիմնահարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Մշակույթ

Գիրքը նվիրված է Գոհար Մարկոսյան-Կասպերի ստեղծագործության պոետիկայում էթնոմշակութային դիսկուրսի դրսևորումների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով ազգային ինքնության, մշակութային հիշողության, լեզվի և պատմական փորձի գեղարվեստական արտահայտման առանձնահատկությունները։ Աշխատության մեջ հեղինակի գրական ժառանգությունը դիտարկվում է այն մշակութային և պատմական միջավայրի համատեքստում, որտեղ փոխազդում են ազգային և համամարդկային արժեքները, անհատական ու հավաքական հիշողությունը, հայրենիքի և օտար միջավայրի մասին պատկերացումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն պոետիկական միջոցներին, որոնց օգնությամբ ստեղծագործություններում կառուցվում են ազգային և մշակութային ինքնության պատկերները, ներկայացվում պատմական իրադարձությունների հիշողությունը և արտահայտվում մշակութային պատկանելության զգացումը։ Ուսումնասիրվում են լեզվական և ոճական առանձնահատկությունները, խորհրդանիշները, պատկերները, մշակութային հղումները, միջտեքստային կապերը և տարբեր մշակույթների փոխներգործությունը։ Առանձին դիտարկվում է նաև երկակի կամ բազմաշերտ մշակութային ինքնության խնդիրը, երբ գրական հերոսների և հեղինակի աշխարհընկալման մեջ միահյուսվում են տարբեր մշակութային փորձառություններ ու արժեքային համակարգեր։ Գիրքը ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող է գրական տեքստը դառնալ մշակութային հիշողության պահպանման, ազգային ինքնության վերաիմաստավորման և տարբեր մշակույթների միջև երկխոսության միջոց։ Աշխատության մեջ էթնոմշակութային դիսկուրսը ներկայացվում է ոչ միայն որպես թեմատիկ շերտ, այլև որպես գեղարվեստական աշխարհի կառուցման կարևոր սկզբունք, որն ազդում է կերպարների, տարածության, ժամանակի, լեզվի և պատմողական կառուցվածքի ձևավորման վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, մշակութաբաններին, հայագետներին, սփյուռքագիտության մասնագետներին, լեզվաբաններին, դասախոսներին, ուսանողներին և ժամանակակից հայկական գրականության մեջ ինքնության ու մշակութային հիշողության խնդիրներով զբաղվող հետազոտողներին։

Տնտեսագիտություն

Հայաստան-ում աղքատության հիմնախնդիրը հանդիսանում է սոցիալ-տնտեսական կարևորագույն մարտահրավերներից մեկը, որը պայմանավորված է տնտեսական կառուցվածքի առանձնահատկություններով, աշխատաշուկայի սահմանափակումներով, եկամուտների անհավասար բաշխմամբ և արտաքին ու ներքին տնտեսական ցնցումների ազդեցությամբ։ Աղքատությունը դրսևորվում է ինչպես եկամտային մակարդակի ցածրությամբ, այնպես էլ սոցիալական ծառայությունների հասանելիության սահմանափակումներով՝ կրթության, առողջապահության, բնակարանային պայմանների և զբաղվածության ոլորտներում։ Հիմնախնդրի խորացման վրա ազդում են նաև գործազրկությունը, հատկապես երիտասարդների շրջանում, ոչ ֆորմալ զբաղվածության բարձր մակարդակը և մարզերի ու մայրաքաղաքի միջև զարգացման անհամաչափությունը։ Աղքատության հաղթահարման ռազմավարությունը Հայաստանում ենթադրում է համալիր պետական քաղաքականություն, որը միավորում է տնտեսական աճի խթանումը, սոցիալական պաշտպանության համակարգի բարելավումը և մարդկային կապիտալի զարգացումը։ Կարևոր ուղղություններից է աշխատատեղերի ստեղծումը՝ փոքր և միջին բիզնեսի զարգացման, ներդրումների ներգրավման և արդյունաբերական ու գյուղատնտեսական ոլորտների արդիականացման միջոցով։ Միաժամանակ մեծ նշանակություն ունի կրթության և մասնագիտական պատրաստվածության մակարդակի բարձրացումը, որը հնարավորություն է տալիս մարդկանց ավելի մրցունակ դառնալ աշխատաշուկայում և բարձրացնել եկամուտները։ Սոցիալական պաշտպանության համակարգի կատարելագործումը, ներառյալ նպաստների, կենսաթոշակների և սոցիալական աջակցության ծրագրերի հասցեականության բարձրացումը, նույնպես կարևոր դեր ունի աղքատության նվազեցման գործում։ Բացի այդ, անհրաժեշտ է տարածաշրջանային զարգացման քաղաքականություն, որը կնպաստի մարզերի տնտեսական ակտիվացմանը և կենտրոն-մարզ անհավասարության կրճատմանը։ Աղքատության հաղթահարման արդյունավետ ռազմավարությունը պահանջում է երկարաժամկետ, կայուն և համակարգված մոտեցում, որտեղ համադրվում են տնտեսական, սոցիալական և ինստիտուցիոնալ բարեփոխումները՝ նպատակ ունենալով ապահովել

Պատմություն

Այս գիրքը նվիրված է 1071 թվականի Մանազկերտի ճակատամարտին՝ միջնադարյան Մերձավոր Արևելքի պատմության կարևորագույն ռազմական և քաղաքական իրադարձություններից մեկին։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են ճակատամարտին նախորդած քաղաքական իրավիճակը, Բյուզանդական կայսրության և սելջուկյան ուժերի միջև հակասությունների խորացումը, տարածաշրջանում ռազմական և ռազմավարական շահերի բախումը, ինչպես նաև կայսր Ռոմանոս Դիոգենեսի արշավանքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հակամարտող կողմերի ռազմական ուժերին, զորքերի կազմակերպմանը, ռազմավարությանը, մարտավարությանը և ճակատամարտի ընթացքին։ Ուսումնասիրությունը նաև անդրադառնում է պարտության պատճառներին, բյուզանդական բանակի ներքին խնդիրներին, հրամանատարական որոշումներին և այն հանգամանքներին, որոնք վճռորոշ ազդեցություն ունեցան պատերազմի ելքի վրա։ Մանազկերտի ճակատամարտը դիտարկվում է ոչ միայն որպես առանձին ռազմական բախում, այլև որպես իրադարձություն, որն էականորեն փոխեց Փոքր Ասիայի և հարակից տարածաշրջանների քաղաքական զարգացումների ուղղությունը։ Գրքում կարող են քննարկվել ճակատամարտից հետո Բյուզանդական կայսրության ներքաղաքական անկայունությունը, սելջուկների դիրքերի ամրապնդումը և տարածաշրջանում նոր քաղաքական իրողությունների ձևավորումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև ժամանակաշրջանի աշխարհաքաղաքական միջավայրին և հայկական տարածքների ու բնակչության վրա տեղի ունեցած փոփոխությունների համատեքստին։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել միջնադարի պատմությամբ, ռազմական պատմությամբ, Բյուզանդական կայսրության և սելջուկյան պետությունների պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև այն ընթերցողներին, ովքեր ցանկանում են ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել XI դարի երկրորդ կեսի Մերձավոր Արևելքի պատմական գործընթացների մասին։