Na/K-ական պոմպի a ենթամիավորի թերֆունկցիան որպես սարկոմա-180-ի զարգացման, ինչպես նաև ցիսպլատինի և գերցածր հաճախության էլեկտրամագնիսական ալիքների ազդեցության հիմնական թիրախ

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Արգենտինայում հայկական համայնքի ձևավորման և զարգացման պատմությանը՝ առաջին հայ գաղթականների հաստատումից մինչև XX դարի կեսերը։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում են հայերի Հարավային Ամերիկա տեղափոխվելու պատմական նախադրյալները, միգրացիոն հիմնական փուլերը, նոր երկրում բնակություն հաստատելու պայմանները և համայնքային կյանքի աստիճանական կազմակերպումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում XIX դարի վերջի և XX դարի առաջին տասնամյակների միգրացիոն շարժերին, ինչպես նաև Օսմանյան կայսրությունում հայ բնակչության նկատմամբ բռնությունների և Հայոց ցեղասպանության հետևանքով ձևավորված գաղթականության ազդեցությանը Արգենտինայի հայ համայնքի թվաքանակի ու կառուցվածքի վրա։ Քննվում են ներգաղթյալների ծագման վայրերը, սոցիալական կազմը, բնակության հիմնական կենտրոնները, աշխատանքի և տնտեսական գործունեության ոլորտները, ինչպես նաև նոր հասարակական միջավայրին հարմարվելու գործընթացները։ Կարևորվում է Բուենոս Այրեսի դերը որպես հայկական համայնքային կյանքի հիմնական կենտրոններից մեկը, որտեղ ժամանակի ընթացքում ձևավորվեցին եկեղեցական, կրթական, բարեգործական, մշակութային և հասարակական հաստատություններ։ Ուսումնասիրվում է հայկական դպրոցների, եկեղեցիների, միությունների, հայրենակցական կազմակերպությունների և մամուլի գործունեությունը՝ որպես լեզվի, մշակութային հիշողության և ազգային ինքնության պահպանման կարևոր միջոցներ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում տարբեր բնակավայրերից և պատմական շրջաններից ժամանած հայերի միջև համայնքային կապերի ձևավորմանը, փոխօգնության կառույցների ստեղծմանը և նոր ժամանած գաղթականների սոցիալական ինտեգրմանը։ Քննվում է նաև հայերեն մամուլի և հրատարակչական գործունեության նշանակությունը համայնքի ներքին հաղորդակցության, մշակութային կյանքի և Հայաստանի ու հայկական սփյուռքի այլ կենտրոնների հետ կապերի պահպանման գործում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է առաջին և հաջորդ սերունդների հարաբերությունների ուսումնասիրությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են համադրվել արգենտինյան հասարակության մեջ ինտեգրվելու գործընթացները և հայկական ինքնության պահպանման ձգտումները։ Դիտարկվում են նաև համայնքի կապերը Հայաստանի, Մերձավոր Արևելքի, Եվրոպայի և Ամերիկայի այլ հայկական գաղթօջախների հետ, որոնք նպաստել են կազմակերպական ու մշակութային փոխանակմանը։ Մինչև XX դարի կեսերը տեղի ունեցած զարգացումների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու սկզբնական գաղթական խմբերից կազմակերպված սփյուռքյան համայնքի ձևավորման ընթացքին և հասկանալու այն հաստատությունների ու մշակութային ավանդույթների ծագումը, որոնք հետագայում շարունակել են կարևոր դեր ունենալ արգենտինահայության կյանքում։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել հայկական սփյուռքի պատմության, միգրացիոն գործընթացների, Արգենտինայի հայ համայնքի և ազգային ինքնության պահպանման խնդիրների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ընթերցողների համար։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է 5–7 տարեկան սահմանափակ կարողություններով երեխաների դպրոցական ուսուցմանը նախապատրաստվածության ուսումնասիրությանը՝ ուշադրությունը կենտրոնացնելով այն հոգեբանական, մանկավարժական, ճանաչողական, սոցիալական և գործնական նախադրյալների վրա, որոնք անհրաժեշտ են երեխայի հաջող անցումը նախադպրոցական միջավայրից դպրոց ապահովելու համար։ Ուսումնասիրության հիմքում այն գաղափարն է, որ դպրոցական պատրաստվածությունը չի սահմանափակվում միայն տարրական գիտելիքների՝ տառերի, թվերի կամ պարզ առաջադրանքների իմացությամբ, այլ ներառում է երեխայի ընդհանուր զարգացման մի շարք փոխկապակցված բաղադրիչներ։ Սահմանափակ կարողություններով երեխաների դեպքում այդ բաղադրիչների գնահատումն ու զարգացումը պահանջում են անհատականացված և երեխայի հնարավորություններին համապատասխան մոտեցում։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում դպրոցական պատրաստվածության հասկացության բացահայտումը։ Այն կարող է ներառել ճանաչողական պատրաստվածություն, խոսքային և հաղորդակցական կարողություններ, մանր և խոշոր շարժողական հմտություններ, ինքնասպասարկման կարողություններ, սոցիալական փոխազդեցություն, հուզական ինքնակարգավորում, ուշադրության կենտրոնացում, առաջադրանքը մինչև վերջ կատարելու կարողություն և ուսումնական գործունեության նկատմամբ դրական վերաբերմունք։ Այս բոլոր ոլորտների համակցված զարգացումն է ձևավորում դպրոցական միջավայրում երեխայի արդյունավետ ներգրավվելու նախադրյալները։ Ճանաչողական պատրաստվածության ուսումնասիրության ժամանակ կարևոր է գնահատել երեխայի ուշադրությունը, հիշողությունը, ընկալումը, մտածողությունը և պարզ խնդիրներ լուծելու կարողությունը։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել երեխայի անհատական զարգացման տեմպը և չկիրառել միայն տարիքային միջին ցուցանիշների վրա հիմնված չափանիշներ։ Ավելի արդյունավետ է բացահայտել երեխայի առկա կարողությունները, դժվարությունները և այն ներուժը, որը կարող է զարգանալ նպատակային մանկավարժական աջակցության պայմաններում։ Խոսքային և հաղորդակցական պատրաստվածությունը ևս էական նշանակություն ունի։ Դպրոցական ուսուցումը պահանջում է հասկանալ ուսուցչի հրահանգները, արտահայտել սեփական կարիքներն ու մտքերը, հարցեր տալ, պատասխանել և համագործակցել հասակակիցների հետ։ Հետևաբար խոսքի զարգացմանը, հաղորդակցական հմտություններին և այլընտրանքային հաղորդակցության հնարավոր միջոցներին կարող է հատկացվել հատուկ ուշադրություն՝ կախված երեխայի անհատական կարիքներից։ Կարևոր ուղղություն է նաև սոցիալական և հուզական պատրաստվածությունը։ Դպրոցական միջավայրը երեխայից պահանջում է որոշակի կանոնների պահպանում, հերթի սպասում, խմբային գործունեության մասնակցություն, ուսուցչի հետ համագործակցություն և հասակակիցների հետ փոխհարաբերությունների կառուցում։ Սահմանափակ կարողություններով երեխաների համար այս պահանջները երբեմն կարող են լրացուցիչ դժվարություններ առաջացնել, ուստի նախապատրաստական աշխատանքը պետք է ներառի սոցիալական իրավիճակների աստիճանական յուրացում և հուզական արձագանքների կառավարման զարգացում։ Ինքնասպասարկման հմտությունները նույնպես կարող են դիտարկվել որպես դպրոցական պատրաստվածության կարևոր բաղադրիչ։ Երեխայի հնարավորություններին համապատասխան ինքնուրույն հագնվելը, սնվելը, անձնական իրերի հետ վարվելը, անհրաժեշտության դեպքում օգնություն խնդրելը և դասարանի առօրյա գործողություններին մասնակցելը կարող են նպաստել դպրոցական միջավայրում նրա ինքնուրույնության բարձրացմանը։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև շարժողական պատրաստվածությունը։ Խոշոր և մանր շարժողական կարողությունները կարևոր են ինչպես ֆիզիկական ակտիվության, այնպես էլ գրելու, նկարելու, կտրելու, առարկաներ դասավորելու և այլ ուսումնական գործողությունների համար։ Անհրաժեշտության դեպքում հատուկ վարժությունների և հարմարեցված միջոցների կիրառումը կարող է նպաստել երեխայի մասնակցության ընդլայնմանը։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է դպրոցական պատրաստվածության գնահատման մեթոդների ուսումնասիրությունը։ Գնահատումը նպատակահարմար է իրականացնել բազմակողմանի՝ ներառելով մանկավարժական դիտարկում, զարգացման առաջադրանքներ, ծնողների և մասնագետների հետ զրույցներ, երեխայի գործունեության արդյունքների վերլուծություն և համապատասխան ախտորոշիչ գործիքներ։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս խուսափել երեխայի հնարավորությունների միայն մեկ ցուցանիշով գնահատումից և ստանալ նրա զարգացման առավել ամբողջական պատկերը։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը կապված է նախադպրոցական և դպրոցական կրթության միջև անցման արդյունավետ կազմակերպման հետ։ Երեխայի դպրոցական պատրաստվածության բարձրացման համար կարող են կիրառվել անհատական զարգացման ծրագրեր, խաղային և գործնական առաջադրանքներ, հատուկ մանկավարժական մեթոդներ, տեսողական հենարաններ, կրկնություն և աստիճանական բարդացում։ Կարևոր է նաև ընտանիքի, նախադպրոցական հաստատության մասնագետների և ապագա դպրոցի ուսուցիչների համագործակցությունը, որպեսզի երեխայի կրթական կարիքների վերաբերյալ տեղեկատվությունը շարունակական կերպով փոխանցվի և աջակցության մեխանիզմները չընդհատվեն դպրոց տեղափոխվելու պահին։ Ներառական կրթության տեսանկյունից դպրոցական պատրաստվածությունը պետք է դիտարկել ոչ միայն որպես երեխայի՝ դպրոցին հարմարվելու խնդիր, այլև որպես դպրոցական միջավայրի պատրաստվածության հարց։ Կրթական հաստատությունը պետք է կարողանա ապահովել անհրաժեշտ ֆիզիկական հասանելիություն, համապատասխան ուսումնական նյութեր, անհատականացված աջակցություն և այնպիսի մանկավարժական միջավայր, որտեղ երեխան կարող է մասնակցել ուսումնական գործընթացին՝ իր հնարավորություններին համապատասխան։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը 5–7 տարեկան սահմանափակ կարողություններով երեխաների դպրոցական պատրաստվածությունը դիտարկում է որպես բազմաբաղադրիչ և շարունակական գործընթաց, որի նպատակն է ոչ միայն երեխայի առկա կարողությունների գնահատումը, այլև դրանց նպատակային զարգացումը և դպրոցական միջավայրում լիարժեք մասնակցության պայմանների ստեղծումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել հատուկ մանկավարժներին, նախադպրոցական և տարրական դպրոցի ուսուցիչներին, հոգեբաններին, լոգոպեդներին, ներառական կրթության մասնագետներին, ծնողներին և մանկավարժական բուհերի ուսանողներին։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է ոչ ստանդարտ աշխատանքային պայմաններում գործող ինտեգրալ սխեմաների նախագծման միջոցների, մեթոդների և մոդելավորման մոտեցումների մշակմանը։ Հետազոտության առանցքում էլեկտրոնային սխեմաների այնպիսի նախագծման խնդիրներն են, որոնց դեպքում անհրաժեշտ է ապահովել սարքերի կայուն և կանխատեսելի աշխատանք սովորական շահագործման միջավայրից տարբերվող արտաքին պայմաններում։ Դիտարկվում է ջերմաստիճանի, սնուցման լարման, տեխնոլոգիական պարամետրերի և այլ արտաքին կամ ներքին գործոնների փոփոխությունների հնարավոր ազդեցությունը ինտեգրալ սխեմաների էլեկտրական բնութագրերի, արագագործության, էներգասպառման և հուսալիության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նախագծման փուլում այդ ազդեցությունները գնահատելու և սխեմայի վարքը կանխատեսելու համար անհրաժեշտ մաթեմատիկական մոդելների ու ավտոմատացված գործիքների ձևավորմանը։ Քննվում են ինտեգրալ սխեմաների տարրերի պարամետրային փոփոխությունները և դրանց ազդեցությունը ամբողջ համակարգի աշխատանքի վրա՝ հաշվի առնելով, որ ոչ ստանդարտ պայմաններում նույնիսկ առանձին բաղադրիչների բնութագրերի շեղումները կարող են փոխել սխեմայի ընդհանուր գործառնական հատկությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է սխեմատեխնիկական մոդելավորման կատարելագործումը՝ տարբեր աշխատանքային ռեժիմների և հնարավոր սահմանային վիճակների վերլուծության համար։ Կարևորվում են նաև նախագծային լուծումների կայունության գնահատման, սխալների վաղ հայտնաբերման և նախագծման տարբերակների համեմատական վերլուծության խնդիրները։ Ավտոմատացված նախագծման միջոցների կիրառումը հնարավորություն է տալիս դեռևս նախագծային փուլում ուսումնասիրել բազմաթիվ հնարավոր պայմաններ և ընտրել այնպիսի կառուցվածքային ու սխեմատեխնիկական լուծումներ, որոնք առավել համապատասխան են սահմանված պահանջներին։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել մոդելների ճշգրտության և հաշվարկային արդյունավետության միջև հավասարակշռությանը, քանի որ բարդ ֆիզիկական երևույթների մանրամասն ներկայացումը մեծացնում է հաշվարկային ռեսուրսների պահանջը։ Քննվում են նախագծման գործընթացում օգտագործվող տվյալների կազմակերպման, տարրերի մոդելների ձևավորման, սխեմայի տարբեր հանգույցների փոխազդեցության և արդյունքների ավտոմատ վերլուծության հարցերը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև նախագծված միջոցների արդյունավետության գնահատում տարբեր տիպի ինտեգրալ սխեմաների մոդելավորման միջոցով՝ համեմատելով ստացված արդյունքները սահմանված աշխատանքային պահանջների հետ։ Նման մոտեցումները կարևոր են այն էլեկտրոնային համակարգերի համար, որոնց շահագործման միջավայրը կարող է բնութագրվել զգալի փոփոխականությամբ և որտեղ անհրաժեշտ է բարձրացնել սարքավորումների աշխատանքային կայունությունն ու հուսալիությունը։ Աշխատությունը նպաստում է ինտեգրալ սխեմաների համակարգչային նախագծման և մոդելավորման մեթոդների զարգացմանը՝ միավորելով միկրոէլեկտրոնիկայի, սխեմատեխնիկայի, հուսալիության տեսության և ավտոմատացված նախագծման համակարգերի մոտեցումները։

Մանկավարժություն

Այս աշխատանքը ներկայացնում է հայեցակարգային մոտեցում՝ ուղղված Հայաստանի Հանրապետությունում ռուսաց լեզվի ուսուցիչների մասնագիտական կարողությունների կատարելագործման համակարգի ձևավորմանը՝ ընդգծելով կրթական քաղաքականության, մեթոդաբանական մոտեցումների և շարունակական մասնագիտական զարգացման կարևորությունը ժամանակակից կրթական միջավայրում։ Հետազոտության մեջ մասնագիտական կոմպետենցիաները դիտարկվում են որպես գիտելիքների, մանկավարժական հմտությունների, հաղորդակցական կարողությունների և թվային գրագիտության ամբողջություն, որոնք միասին ապահովում են ուսուցման որակը և արդյունավետությունը։ Աշխատությունը վերլուծում է ուսուցիչների պատրաստման և վերապատրաստման առկա համակարգը՝ առանձնացնելով դրա ուժեղ և թույլ կողմերը, ինչպես նաև առաջարկում է զարգացման ուղղություններ՝ հիմնված մոդուլային ուսուցման, competency-based մոտեցման և շարունակական կրթության սկզբունքների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մեթոդական աջակցությանը, մասնագիտական համայնքների ձևավորմանը, փորձի փոխանակման հարթակներին և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ինտեգրմանը ուսուցման գործընթացում։ Միաժամանակ ընդգծվում է ուսուցիչների գնահատման և ինքնագնահատման համակարգերի դերը, որոնք թույլ են տալիս հետևել մասնագիտական աճի դինամիկային և ապահովել նպատակային զարգացում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը եզրակացնում է, որ ռուսաց լեզվի ուսուցիչների մասնագիտական կոմպետենցիաների կատարելագործման արդյունավետ համակարգի ձևավորումը պահանջում է համակարգային մոտեցում՝ համադրելով կրթական քաղաքականությունը, մեթոդական նորարարությունները և շարունակական վերապատրաստման մեխանիզմները՝ կրթության որակի բարձրացման նպատակով։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տարածքում գտնվող ամրոց-բնակատեղիների ճարտարապետական ժառանգության պահպանման, վերականգնման և ժամանակակից օգտագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ամրոց-բնակատեղիների պատմաճարտարապետական առանձնահատկությունները, տարածական կառուցվածքը, պաշտպանական համակարգերը, կառուցապատման սկզբունքները և դրանց դերը հայկական ճարտարապետական ու մշակութային ժառանգության համակարգում։ Վերլուծվում են հուշարձանների պահպանվածության աստիճանը, բնական և մարդածին գործոնների ազդեցությունը, կառույցների վնասման ու քայքայման պատճառները և պատմական միջավայրի ամբողջականության պահպանման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հուշարձանների ուսումնասիրության, փաստագրման, պահպանության, ամրակայման և վերականգնման մեթոդական մոտեցումներին՝ հաշվի առնելով դրանց պատմական արժեքն ու ճարտարապետական ինքնատիպությունը։ Դիտարկվում են նաև տարածքների նպատակահարմար օգտագործման հնարավորությունները՝ մշակութային, կրթական, գիտահետազոտական և զբոսաշրջային գործունեության շրջանակներում։ Քննարկվում է նոր գործառույթների ներդրման և պատմական միջավայրի պահպանման միջև հավասարակշռության ապահովման անհրաժեշտությունը, որպեսզի հուշարձանների օգտագործումը չվնասի դրանց արժեքավոր հատկանիշներին։ Կարևորվում են պահպանական գոտիների սահմանումը, տարածքային պլանավորումը, հնագիտական և ճարտարապետական ուսումնասիրությունների համադրումը, ինչպես նաև պետական և տեղական կառավարման մարմինների մասնակցությունը ժառանգության պահպանության գործընթացին։ Անդրադարձ է կատարվում պատմամշակութային հուշարձանների հանրայնացման և կայուն օգտագործման հնարավորություններին։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել ամրոց-բնակատեղիների պահպանության և վերականգնման գիտականորեն հիմնավորված մոտեցումների զարգացմանը և դրանց՝ ժամանակակից մշակութային կյանքում արդյունավետ ներառմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել ճարտարապետների, վերականգնողների, հնագետների, քաղաքաշինության և մշակութային ժառանգության պահպանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքակրթության զարգացման հակասական կողմերի քննադատական վերլուծությանը՝ ընդգծելով այն սոցիալական, բարոյական և մշակութային երևույթները, որոնք հեղինակային մեկնաբանության մեջ դիտարկվում են որպես քաղաքակրթական առաջընթացի «մութ կողմեր»։ Հեղինակը քննարկում է հասարակական զարգացման ընթացքում ի հայտ եկող արժեքային ճգնաժամերը, անհավասարության խորացումը, բռնության և օտարման ձևերը, ինչպես նաև տեխնոլոգիական առաջընթացի և մարդկային հումանիտար արժեքների միջև առաջացող հակասությունները։ Գրքում քաղաքակրթության պատմությունը ներկայացվում է որպես բարդ և բազմաշերտ գործընթաց, որտեղ նյութական առաջընթացը միշտ չէ, որ համընկնում է բարոյական կամ սոցիալական առաջընթացի հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակակից հասարակության խնդիրներին՝ զանգվածային մշակույթ, սպառողականություն, սոցիալական մեկուսացում և արժեքային համակարգերի փոփոխություն։ Հեղինակը կիրառում է քննադատական-փիլիսոփայական մոտեցում՝ փորձելով բացահայտել այն գործոնները, որոնք հանգեցնում են քաղաքակրթության ներքին հակասությունների սրմանը։