Նախաենթալեզվային և մենավոր ուղու կորիզների քայքայման ազդեցությունը կապույտ բծի ֆոնային իմպուլսային ակտիվության վրա և նրանց դերը ստրեսային պրոցեսներում

Փիլիսոփայություն

«Хагакурэ. Բուսիդո» (Ճունեթոմո Յամամոտո) դասական ճապոնական աշխատություն է, որը ներկայացնում է սամուրայների բարոյական օրենքներն ու կյանքը՝ որպես բուսիդո (ժողովրդական պատերազմական ուղի) ուսմունքի մարմնացում։ Գիրքը հավաքված է Յամամոտոյի գրառումներից՝ 18-րդ դարի վերջին, և այն արտացոլում է սամուրայների հոգևոր աշխարհը, նրանց կարգավիճակը և ինքնազոհաբերության գաղափարը։ «Хагакурэ» նշանակում է «Փոշի տակ թաքնված», և այդ կերպով հեղինակն ուզում է ցույց տալ կյանքի կարճությունն ու մահվան բնականությունը։ Գիրքը շեշտում է, որ սամուրայների կյանքի գլխավոր նպատակը պետք է լինի պատիվը, հավատարմությունը և պարտքի կատարելությունը՝ նույնիսկ մահվան գնով։ Յամամոտոն ընդգծում է խիստ ինքնակառավարումը, դաստիարակության դերը և ուժեղ բնավորության ձևավորումը։ Նա նաև խոսում է ճշմարիտ մարդ լինելու մասին՝ առանց վախի, անինքնասիրության և կեղծավորության։ Գիրքը կարևորում է պահվածքի պարզությունը, գործողությունների արագությունն ու որոշակիությունը՝ որպես ճիշտ վարքագծի նշաններ։ «Բուսիդոն» այստեղ դիտարկվում է ոչ միայն որպես մարտարվեստ, այլև որպես ամբողջ կյանքի սկզբունք՝ աշխատանքում, հարաբերություններում և հոգևոր աճում։ Գիրքը մեծ ազդեցություն է ունեցել ճապոնական մշակույթի վրա և հաճախ մեջբերվում է որպես բարոյական ուղեցույց։ Այս աշխատությունը հարմար է նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են սամուրայների մշակույթով, փիլիսոփայությամբ և ինքնահսկման արվեստով։ Հրատարակիչ - Эксмо Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-5-699-93468-3

Հոգեբանություն

Այս աշխատանքը նվիրված է դեպրիվացված երեխաների զարգացման և հոգեբանական վիճակի վրա փոխարինող ընտանիքի (ՍՕՍ ընտանիքի) հոգեբանական առանձնահատկությունների ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Նյութում վերլուծվում են ընտանիքի անդամների հոգեբանական որակները, ծնողական վարքի մոդելները, զգացմունքային աջակցությունը, անվտանգության զգացողության ապահովումը և սոցիալիզացիոն միջավայրի ազդեցությունը երեխաների էմոցիոնալ, սոցիալական և ճանաչողական զարգացման վրա։ Աշխատությունը հիմնվում է փորձարարական հետազոտությունների, հարցաթերթիկների, դիտարկումների և հոգեբանական թեստերի տվյալների վրա՝ նպատակ ունենալով համեմատել տարբեր փոխարինող ընտանիքների ազդեցությունը դեպրիվացված երեխաների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հարաբերական կայունության, սթրեսի հանդուրժողականության և ինքնավարության ձևավորման գործում ընտանեկան միջավայրի դերին։ Նյութը կարևոր է սոցիալական աշխատողների, մանկավարժների, հոգեբանների և քաղաքական մշակողների համար՝ նպաստելով փոխարինող ընտանիքների բարելավման ռազմավարությունների մշակմանը և երեխաների հոգեբանական առողջության աջակցմանը։

Այլ առարկաներ

Աշխատանքը նվիրված է լիթոսֆերային բնակելի միջավայրի ճարտարապետական և հատակագծային կազմակերպման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրա կիրառման հնարավորությունների գնահատմանը Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում։ Հետազոտության հիմքում բնակելի տարածքի այնպիսի կազմակերպման գաղափարն է, որը հաշվի է առնում բնական միջավայրի առանձնահատկությունները, տեղանքի ռելիեֆը, երկրաբանական և կլիմայական պայմանները, էներգաարդյունավետության պահանջները և մարդու համար հարմարավետ ու անվտանգ կենսամիջավայր ստեղծելու անհրաժեշտությունը։ Ուսումնասիրության ընթացքում վերլուծվում են լիթոսֆերային բնակելի կառույցների տարածական և ֆունկցիոնալ կառուցվածքը, դրանց տեղադրման սկզբունքները, բնակելի և օժանդակ գոտիների փոխհարաբերությունը, բնական ռեսուրսների օգտագործման հնարավորությունները և արտաքին միջավայրի հետ փոխազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի տարածքի բնական և կլիմայական բազմազանությանը, այդ թվում՝ տարբեր բարձրությունների, ռելիեֆային պայմանների, ջերմաստիճանային տատանումների և սեյսմիկ առանձնահատկությունների ազդեցությանը բնակելի կառույցների նախագծման վրա։ Աշխատանքը դիտարկում է նաև նման բնակելի միջավայրերի էներգաարդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները՝ բնական ջերմամեկուսացման, արևային էներգիայի օգտագործման, բնական լուսավորության և օդափոխության, ջերմային կորուստների նվազեցման ու ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման միջոցով։ Կարևորվում է նաև կառույցի և տեղանքի փոխհարաբերությունը, քանի որ ռելիեֆի առավել նպատակային օգտագործումը կարող է նվազեցնել շինարարական միջամտությունը և միաժամանակ նպաստել բնակելի տարածքի միկրոկլիմայի բարելավմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են գնահատվել լիթոսֆերային բնակելի կառույցների կիրառման առավելություններն ու սահմանափակումները Հայաստանի տարբեր բնակլիմայական և քաղաքաշինական պայմաններում, ինչպես նաև դրանց հարմարեցման հնարավորությունները տեղական շինարարական ավանդույթներին և ժամանակակից տեխնոլոգիական պահանջներին։ Արդյունքում ձևավորվում են ճարտարապետական և հատակագծային կազմակերպման այնպիսի մոտեցումներ, որոնք կարող են նպաստել բնական միջավայրի հետ ներդաշնակ, էներգաարդյունավետ, ֆունկցիոնալ և հարմարավետ բնակելի տարածքների ստեղծմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր լինել Հայաստանի պայմաններում այլընտրանքային բնակելի ճարտարապետության, էկոլոգիական նախագծման և կայուն քաղաքաշինական լուծումների զարգացման տեսանկյունից։

Մանկավարժություն

Գիրքը ներկայացնում է ուսուցման գործընթացում կիրառվող գործնական խաղերի ստեղծման, կազմակերպման և արդյունավետ օգտագործման տեսական ու մեթոդական հիմքերը։ Այն անդրադառնում է խաղային ուսուցման նշանակությանը, դրա դերին սովորողների ակտիվության, ստեղծագործական մտածողության, համագործակցության և ինքնուրույն աշխատանքի զարգացման գործում։ Նյութում բացահայտվում են գործնական խաղերի նախագծման հիմնական սկզբունքները, կառուցվածքային առանձնահատկությունները, կիրառման փուլերը և մանկավարժական նպատակները։ Հեղինակը ներկայացնում է, թե ինչպես կարելի է խաղային մեթոդները ներառել տարբեր ուսումնական իրավիճակներում՝ բարձրացնելով դասավանդման արդյունավետությունը և ապահովելով սովորողների ավելի խոր ներգրավվածություն ուսումնական գործընթացում։ Գիրքը օգտակար է մանկավարժների, դասախոսների, ուսուցիչների, կրթության ոլորտի մասնագետների և ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են ժամանակակից ուսուցման մեթոդներով, ինտերակտիվ մոտեցումներով և կրթական միջավայրում նորարարական տեխնոլոգիաների կիրառմամբ։

Փիլիսոփայություն

Այս գիտական-տեսական աշխատությունը նվիրված է մշակույթի էության, կառուցվածքի, զարգացման օրինաչափությունների և հասարակական կյանքում ունեցած դերի ուսումնասիրությանը։ Աշխատության շրջանակում մշակույթը դիտարկվում է որպես մարդկային գործունեության, արժեքների, գիտելիքների, ավանդույթների, նորմերի, խորհրդանիշների և ստեղծագործական արտահայտությունների ամբողջություն, որի միջոցով ձևավորվում և փոխանցվում է հասարակության հոգևոր ու նյութական փորձը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում մշակույթի վերաբերյալ հիմնարար տեսական և փիլիսոփայական հարցերն են, որոնք առնչվում են դրա ծագմանը, գործառույթներին, պատմական փոփոխություններին և հասարակության զարգացման հետ փոխհարաբերությանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում մշակույթի և հասարակության փոխադարձ ազդեցությանը, քանի որ մշակութային արժեքները մի կողմից ձևավորվում են սոցիալական պայմանների ազդեցությամբ, իսկ մյուս կողմից՝ կարող են էապես ազդել հասարակական հարաբերությունների, մտածողության և վարքագծի վրա։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև մշակույթի նյութական և հոգևոր ոլորտների փոխհարաբերությանը, մշակութային ժառանգության պահպանման ու փոխանցման խնդիրներին, ավանդույթի և նորարարության հարաբերությանը, ինչպես նաև մշակութային ինքնության ձևավորման գործընթացներին։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում այն հիմնահարցերը, որոնք առաջանում են տարբեր մշակույթների փոխազդեցության, մշակութային բազմազանության և գլոբալացման պայմաններում։ Այս համատեքստում մշակույթը կարող է ուսումնասիրվել որպես ինքնության պահպանման և հասարակությունների միջև հաղորդակցության կարևոր միջոց, բայց միաժամանակ նաև որպես արժեքային հակասությունների և տարբեր աշխարհայացքների բախման տարածք։ Աշխատության տեսական շրջանակը կարող է ներառել մշակույթի արժեքային, սոցիալական, մարդաբանական, պատմական և գեղագիտական չափումների քննություն՝ ցույց տալով, որ մշակույթը հնարավոր չէ սահմանափակել միայն արվեստի կամ հոգևոր արտադրանքի հասկացությամբ։ Այն ընդգրկում է մարդու կենսագործունեության լայն շրջանակ՝ սկսած լեզվից, կրթությունից և գիտությունից մինչև արվեստ, կրոնական ու բարոյական պատկերացումներ, կենցաղային սովորույթներ և հասարակական վարքագծի նորմեր։ Կարևոր հիմնահարցերից է նաև մշակույթի զարգացման և պահպանման հավասարակշռությունը, քանի որ յուրաքանչյուր հասարակություն միաժամանակ կանգնած է իր պատմական ժառանգությունը պահպանելու և ժամանակակից փոփոխություններին հարմարվելու խնդրի առաջ։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ մշակութային արժեքների փոխանցման մեխանիզմներին, կրթության և սոցիալականացման դերին, մշակութային հիշողությանը և հասարակության պատմական ինքնագիտակցության ձևավորմանը։ Աշխատանքը արժեքավոր է մշակույթի ուսումնասիրության ընդհանուր տեսական հիմքերը հասկանալու և դրա առանձին խնդիրները միմյանց հետ փոխկապակցված դիտարկելու տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրել մշակութաբաններին, փիլիսոփաներին, սոցիոլոգներին, պատմաբաններին, արվեստաբաններին, հասարակական գիտությունների ոլորտի հետազոտողներին, ինչպես նաև մշակույթի տեսությամբ, մշակութային ժառանգությամբ և ժամանակակից հասարակության արժեքային գործընթացներով հետաքրքրվող ուսանողներին ու ընթերցողներին։ Աշխատության ընդհանուր ուղղվածությունը հնարավորություն է տալիս մշակույթը դիտարկել որպես հասարակության կենսագործունեության հիմնարար համակարգ և բացահայտել այն հիմնական տեսական ու գործնական հարցերը, որոնք ուղեկցում են դրա ձևավորմանը, պահպանմանը, զարգացմանը և վերափոխմանը։

Գրականություն

Գրքում ներկայացվում է արևմտահայ նորավեպի զարգացումը 1880–1910-ական թվականներին՝ ուշադրություն դարձնելով ժանրի պատմությանը և տեսությանը, վերլուծվում են պատմական, սոցիալական և մշակութային պայմանները, որոնք ազդել են նորավեպի առաջացման և տարածման վրա, ներկայացվում են հիմնական հեղինակները, նրանց ստեղծագործական սկզբունքները և թեմատիկ ուղղվածությունը, ուսումնասիրվում է ժանրի կառուցվածքը, կերպարային զարգացումը, սյուժետային և ժամանակագրական լուծումները, ինչպես նաև սիմվոլիզմի, ռեալիզմի և ժամանակակից գրական հոսանքների ազդեցությունը արևմտահայ գրականության վրա, քննարկվում է լեզվական և ոճաբանական առանձնահատկությունները, վերլուծվում է ընթերցողի ընկալման դերը և հասարակական արձագանքը այդ ստեղծագործություններին, գիրքը համադրական կերպով դիտարկում է արևմտահայ և արևելահայ նորավեպի տարբերություններն ու կապերը, մատուցում է տեսական եզրակացություններ ժանրի զարգացման, առանձնահատկությունների և զարգացման հեռանկարների վերաբերյալ, և նախատեսված է գրականագետների, ուսուցիչների, ուսանողների և հայ գրականության պատմությամբ հետաքրքրված ընթերցողների համար։