Բացահայտեք այլ հետաքրքիր և օգտակար նյութեր
Ահա մի հավաքածու այլ ֆայլերից, որոնք կարող են ձեզ հետաքրքրել և օգնել ձեր ուսումնասիրման կամ ստեղծագործական աշխատանքներում: Ավելին տեսնելու համար կարող եք գնալ նյութերի բաժինԳրականություն
Ա. Չոպանյանի քննադատական և գրականագիտական հայացքները
Այս գրականագիտական աշխատանքը նվիրված է Արշակ Չոպանյանի քննադատական և գրականագիտական հայացքների ուսումնասիրությանը, նրա մտավոր ժառանգության մեջ գրականության, արվեստի, ազգային մշակույթի և գրական քննադատության վերաբերյալ ձևավորված պատկերացումների բացահայտմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է Չոպանյանի գործունեությունը ոչ միայն որպես գրողի և հրապարակախոսի, այլև որպես գրական քննադատի ու հետազոտողի, որի աշխատություններում կարևոր տեղ են զբաղեցնում հայ գրականության զարգացման օրինաչափությունների, ազգային գրական ժառանգության գնահատման և առանձին հեղինակների ստեղծագործության արժևորման հարցերը։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու այն չափանիշներն ու սկզբունքները, որոնցով Չոպանյանը մոտեցել է գրական ստեղծագործությանը՝ ուշադրություն դարձնելով գեղարվեստական արժեքին, լեզվական ինքնատիպությանը, գաղափարական բովանդակությանը, ազգային մտածողությանը և պատմամշակութային նշանակությանը։ Նրա քննադատական հայացքներում կարևոր է գրականության և ազգային կյանքի կապի ըմբռնումը․ գրականությունը դիտարկվում է որպես ժողովրդի հոգևոր ու մշակութային կյանքի արտահայտման և ազգային ինքնագիտակցության պահպանման կարևոր միջոց։ Հետազոտության ընթացքում կարող են վերլուծվել Չոպանյանի վերաբերմունքը դասական և ժամանակակից հայ գրականության տարբեր ներկայացուցիչների նկատմամբ, ինչպես նաև նրա գնահատականները գրական ուղղությունների, ժանրերի և գեղարվեստական երևույթների վերաբերյալ։ Առանձին ուշադրության է արժանի նրա գործունեությունը հայ գրականությունը միջազգային մշակութային միջավայրում ներկայացնելու ուղղությամբ, քանի որ այդ աշխատանքը սերտորեն կապված էր հայ գրականության արժեքների բացահայտման և տարածման նրա ընդհանուր մշակութային ծրագրի հետ։ Նրա գրականագիտական մոտեցումների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու նաև ժամանակաշրջանի հայ մտավոր կյանքի կարևոր խնդիրները՝ ազգային ինքնության, մշակութային ժառանգության, եվրոպական գրական մտքի հետ փոխհարաբերության և գրական նորարարության հարցերը։ Չոպանյանի քննադատական մտածողությունը միաժամանակ հետաքրքիր է նրանով, որ այն միավորում է գրականագիտական վերլուծությունը, պատմամշակութային դիտարկումը և գեղագիտական գնահատականը՝ գրական ստեղծագործությունը դիտարկելով ավելի լայն հասարակական ու մշակութային համատեքստում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ գրական քննադատության պատմությունն ուսումնասիրողների համար, քանի որ Չոպանյանի հայացքները ներկայացնում են հայ գրականագիտական մտքի զարգացման կարևոր փուլերից մեկը և հնարավորություն են տալիս հետևելու գրական արժեքների գնահատման չափանիշների ձևավորմանն ու փոփոխությանը։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը բացահայտում է Չոպանյանի՝ որպես քննադատի և գրականագետի դերը հայ մշակութային մտքի զարգացման մեջ՝ ընդգծելով նրա ներդրումը հայ գրականության ուսումնասիրության, արժևորման, պահպանման և միջազգային մշակութային շրջանառության գործում։
Թարմացվել է՝ 2026-08-23Lեզվաբանություն
Диалект Лара / Լարի բարբառը / The dialect of Lar
Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Լար բարբառի լեզվական առանձնահատկությունների նկարագրությանը՝ դիտարկելով այն որպես տեղական խոսվածքային համակարգ, որի ձևավորումը պայմանավորված է տարածաշրջանային պատմական, սոցիալ-մշակութային և լեզվական շփումների բազմաշերտ ազդեցությամբ։ Բարբառը կապված է Lar տարածաշրջանի խոսակցական միջավայրի հետ և արտացոլում է տեղական լեզվական զարգացման առանձնահատկությունները՝ պահպանելով ինչպես ընդհանուր լեզվական հիմքը, այնպես էլ յուրահատուկ տարածաշրջանային տարբերակներ։ Նշվում է, որ բարբառի հնչյունական համակարգում կարող են դրսևորվել ստանդարտ լեզվից շեղումներ՝ ձայնավորների որակական փոփոխություններ, բաղաձայնների մեղմացում կամ կարծրացում, ինչպես նաև ինտոնացիոն առանձնահատկություններ, որոնք բնորոշ են խոսակցական հաղորդակցությանը։ Վերլուծվում է, որ ձևաբանական մակարդակում հաճախ նկատվում են պարզեցված կամ, հակառակը, պահպանողական ձևեր՝ կախված լեզվական շփումների ինտենսիվությունից և սոցիալական միջավայրի ազդեցությունից։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բառապաշարային շերտին, որտեղ առկա են ինչպես ընդհանուր լեզվական միավորներ, այնպես էլ տեղական ծագման բառեր և փոխառություններ, որոնք արտացոլում են պատմական փոխազդեցությունները հարևան լեզուների հետ։ Նշվում է նաև, որ բարբառը կրում է ոչ միայն լեզվական, այլև մշակութային տեղեկատվություն՝ պահպանելով համայնքի ինքնության, ավանդույթների և մտածողության առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ, Լար բարբառը դիտարկվում է որպես տարածաշրջանային լեզվական համակարգ, որը կարևոր է ինչպես բարբառագիտության, այնպես էլ լեզվական բազմազանության ուսումնասիրության համար։
Թարմացվել է՝ 2026-08-07Մշակույթ
Նշանավոր և հիշարժան տարեթվերի օրացույց 1967։ Հուլիս, օգոստոս, սեպտեմբեր
Հրատարակությունը ներկայացնում է 1967 թվականի հուլիս, օգոստոս և սեպտեմբեր ամիսների նշանավոր ու հիշարժան տարեթվերի համակարգված ցանկը՝ նախատեսված գրադարանների, մշակութային և կրթական հաստատությունների, ինչպես նաև տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանք իրականացնող մասնագետների համար։ Այն կազմված է որպես գործնական տեղեկատու, որի միջոցով հնարավոր է արագ գտնել տվյալ ժամանակահատվածում նշվող պատմական իրադարձությունների, պետական և հասարակական նշանակության օրերի, մշակույթի, գիտության, գրականության ու արվեստի գործիչների ծննդյան կամ մահվան տարեթվերին, ինչպես նաև տարբեր կարևոր հոբելյաններին վերաբերող տեղեկություններ։ Նման օրացույցների հիմնական նպատակը գրադարանային և մշակութային աշխատանքի կազմակերպման համար անհրաժեշտ փաստագրական նյութի տրամադրումն էր։ Հուլիս, օգոստոս և սեպտեմբեր ամիսների ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս նյութը կիրառել եռամսյակային կտրվածքով՝ նախապես պլանավորելով ցուցահանդեսներ, գրական երեկոներ, հուշ-միջոցառումներ, ընթերցողների հետ հանդիպումներ, բանավոր տեղեկություններ և թեմատիկ մատենագիտական ցուցակներ։ Յուրաքանչյուր ամսվա շրջանակում հիշարժան ամսաթվերի առանձնացումը կարող է ծառայել որպես գրադարանային միջոցառումների թեմատիկ հիմք՝ օգնելով գրադարանավարին համապատասխան գրականություն ընտրել և այն կապել տվյալ իրադարձության կամ անձի հետ։ Հրատարակության արժեքը հատկապես նկատելի է խորհրդային շրջանի գրադարանային աշխատանքի համատեքստում, երբ գրադարանները ոչ միայն գրքային ֆոնդերի պահպանման և տրամադրման կենտրոններ էին, այլև ակտիվորեն մասնակցում էին բնակչության մշակութային և գաղափարական իրազեկմանը։ Այդ պայմաններում նշանավոր տարեթվերի օրացույցները գործնական նշանակություն ունեին միջոցառումների տարեկան և ամսական պլանավորման համար։ Նյութը կարող էր օգտագործվել նաև գրականության թեմատիկ ցուցադրությունների, գրքի տեսությունների, հոբելյանական անկյունների և տեղեկատվական վահանակների պատրաստման ժամանակ։ Օրացույցի առանձնահատկությունն այն է, որ այն կենտրոնանում է ոչ թե որևէ մեկ թեմայի կամ պատմական ժամանակաշրջանի, այլ տարբեր բնագավառների ներկայացուցիչների և իրադարձությունների վրա։ Դրա շնորհիվ այն կարող էր ընդգրկել քաղաքական ու հասարակական գործիչների, գիտնականների, գրողների, արվեստագետների, մշակույթի ներկայացուցիչների և պատմական նշանակություն ունեցող իրադարձությունների վերաբերյալ ամսաթվեր։ Այսպիսի բազմաբնույթ կառուցվածքը մեծացնում է հրատարակության կիրառելիությունը տարբեր տեսակի գրադարաններում և կրթական հաստատություններում։ Մատենագիտական տեսանկյունից նման օրացույցը կարող է հանդես գալ նաև որպես սկզբնական կողմնորոշիչ աղբյուր։ Հիշարժան ամսաթվի հայտնաբերումից հետո գրադարանավարը կարող էր գրքային ֆոնդում կամ մատենագիտական այլ աղբյուրներում որոնել համապատասխան հրատարակություններ և կազմել թեմատիկ ցուցակներ։ Այսպիսով, օրացույցը միաժամանակ նպաստում էր տեղեկատու աշխատանքի և գրականության քարոզչության կազմակերպմանը։ Հրատարակության կարևորությունը պայմանավորված է նաև նրա պատմամշակութային արժեքով։ 1967 թվականին կազմված նման նյութը ոչ միայն արձանագրում է տվյալ ժամանակաշրջանում պաշտոնապես և մշակութային կյանքում կարևոր համարված ամսաթվերը, այլև որոշ չափով արտացոլում է խորհրդային հասարակության պատմական հիշողության, մշակութային առաջնահերթությունների և հոբելյանական քաղաքականության առանձնահատկությունները։ Այդ պատճառով այսօր այն կարող է հետաքրքրել ոչ միայն գրադարանագիտության և մատենագիտության, այլև մշակույթի պատմության, խորհրդային շրջանի հասարակական կյանքի և պատմական հիշողության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել գրադարանագետներին, մատենագետներին, մշակույթի և կրթության ոլորտի աշխատակիցներին, ուսուցիչներին, ուսանողներին և պատմական տարեգրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը եռամսյակային տեղեկատու-օրացույց է, որն իր մեջ համադրում է պատմական, մշակութային, գրական, գիտական և հասարակական նշանակություն ունեցող ամսաթվերը և հնարավորություն է տալիս դրանց հիման վրա կազմակերպել գրադարանային ու կրթամշակութային աշխատանքներ՝ միաժամանակ պահպանելով տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական ու մշակութային առաջնահերթությունների կարևոր հետքերը։
Թարմացվել է՝ 2026-09-02Պատմություն
Նոր գրքեր: Հասարակական-քաղաքական գիտություններ, լեզվաբանություն, գրականագիտություն, պատմություն, պատմագրություն: (Ինֆորմացիոն բյուլետեն) (1971, №4)
Այս տեղեկատվական բյուլետենը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական գիտությունների, լեզվաբանության, գրականագիտության, պատմության և պատմագրության ոլորտներում հրատարակված նոր գրքերի համառոտ տեղեկատվական ցուցակ, որտեղ ընդգրկված են ժամանակակից և դասական ուսումնասիրություններ, գիտական մենագրություններ, ժողովածուներ և վերլուծական աշխատություններ, որոնք անդրադառնում են հասարակական գործընթացների զարգացման օրինաչափություններին, լեզվի կառուցվածքային և գործառական առանձնահատկություններին, գրական ստեղծագործությունների գեղարվեստական ու գաղափարական վերլուծությանը, ինչպես նաև պատմական իրադարձությունների և պատմագրական մոտեցումների ուսումնասիրությանը տարբեր ժամանակաշրջաններում, միաժամանակ ներկայացնելով նոր գիտական արդյունքներ, տեսական մոտեցումներ և մեթոդաբանական նորարարություններ, որոնք նպատակ ունեն ընդլայնելու գիտական հետազոտությունների շրջանակը և աջակցելու կրթական ու հետազոտական գործընթացների զարգացմանը։
Թարմացվել է՝ 2026-08-23Բժշկություն
Особенности и тактика лечения инфицированных переломов и посттравматического остеомиелита длинных костей с применением препарата «Капрофер»
Այս աշխատանքը նվիրված է երկար ոսկրերի վարակված կոտրվածքների և հետտրավմատիկ օստեոմիելիտի կլինիկական առանձնահատկությունների, բուժման մարտավարության և համալիր թերապևտիկ մոտեցումների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով տեղային և համակարգային հակաբակտերիալ ազդեցության մեթոդներին։ Հեղինակը վերլուծում է վարակված կոտրվածքների պաթոգենեզը, ներառյալ ոսկրային հյուսվածքի դեստրուկտիվ փոփոխությունները, միկրոշրջանառության խանգարումները և բակտերիալ բիոֆիլմի ձևավորման մեխանիզմները, որոնք բարդացնում են բուժման ընթացքը և երկարացնում վերականգնման ժամանակահատվածը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վիրաբուժական մշակման փուլերին՝ ինֆեկցված հյուսվածքների դեբրիդման, ոսկրային կայունացման և դրենաժի ապահովման սկզբունքներին, ինչպես նաև հակաբիոտիկ թերապիայի ընտրության և համակցման ռազմավարություններին։ Աշխատությունում քննարկվում է նաև «Կապրոֆեր» դեղամիջոցի կիրառման փորձը՝ որպես տեղային ազդեցության օժանդակ միջոց, որի նպատակը վարակային գործընթացի ակտիվության նվազեցումն է և վերքի մաքրման արագացումը՝ համակցված ստանդարտ բուժման մեթոդների հետ։ Ներկայացվում են բուժման արդյունքների կլինիկական գնահատման չափանիշներ, բարդությունների կանխարգելման մոտեցումներ և երկարաժամկետ վերականգնողական ծրագրեր, որոնք ուղղված են վերջույթի ֆունկցիայի վերականգնմանը։ Շեշտվում է, որ նման պաթոլոգիաների արդյունավետ բուժումը պահանջում է բազմամասնագիտական մոտեցում՝ օրթոպեդների, ինֆեկցիոնիստների և վերականգնողական մասնագետների համագործակցությամբ, ինչը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել բարդությունները և բարելավել հիվանդների կյանքի որակը։
Թարմացվել է՝ 2026-08-22Փիլիսոփայություն
Գոյություն և չգոյություն
Գոյության և չգոյության խնդիրը փիլիսոփայության ամենահիմնարար հարցերից մեկն է, որը վերաբերում է իրականության և ոչ-իրականության բնույթին, ինչպես նաև այն հարցին, թե ինչ է նշանակում «լինել»։ Գոյությունը սովորաբար ընկալվում է որպես այն ամենը, ինչ կա, ինչ ունի իրականություն կամ առկայություն, մինչդեռ չգոյությունը դիտարկվում է որպես դրա հակադիր վիճակ՝ բացակայություն, դատարկություն կամ այն, ինչ դեռ չի ստացել գոյության ձև։ Հին փիլիսոփայության մեջ, օրինակ Պարմենիդեսի մոտ, ընդգծվում էր, որ իրական գոյությունը անփոփոխ է և չգոյությունը ընդհանրապես չի կարող մտածվել կամ արտահայտվել, քանի որ մտածել հնարավոր է միայն այն մասին, ինչ կա։ Մյուս կողմից՝ Հերակլիտոսի մոտ իրականությունը դիտվում է որպես մշտական փոփոխություն, որտեղ գոյությունն ինքնին դառնում է գործընթաց, ոչ թե կայուն վիճակ։ Միջնադարյան փիլիսոփայության մեջ այս խնդիրը հաճախ կապվում էր Աստծու գաղափարի հետ՝ որպես բացարձակ գոյություն, որից բխում է աշխարհի գոյությունը, իսկ չգոյությունը դիտվում էր որպես ստեղծման բացակայություն կամ սահմանափակություն։ Նոր և ժամանակակից փիլիսոփայության մեջ, հատկապես էքզիստենցիալիզմի շրջանակներում, գոյությունը դիտարկվում է որպես մարդու անհատական փորձ, որտեղ մարդը ինքն է ստեղծում իր իմաստը մի աշխարհում, որը սկզբում չունի պատրաստի նշանակություն։ Չգոյության գաղափարը այստեղ հաճախ կապվում է ոչնչության, անհանգստության և վերջավորության գիտակցության հետ, որը մարդու գոյությանը տալիս է լարվածություն և իմաստ որոնելու անհրաժեշտություն։ Ընդհանուր առմամբ, գոյության և չգոյության հակադրությունը ոչ միայն տրամաբանական կամ մետաֆիզիկական հարց է, այլ նաև մարդու աշխարհընկալման և ինքնագիտակցության հիմքային խնդիր, որը տարբեր դարաշրջաններում ստացել է տարբեր մեկնաբանություններ։
Թարմացվել է՝ 2026-08-21