Народности Кавказа

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է միզապարկի քաղցկեղի համալիր հետազոտության ընթացքում ուռուցքային մարկերների և ցիտոսպեկտրոֆոտոմետրիայի կիրառման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել այն մեթոդների նշանակությունը, որոնք կարող են լրացնել միզապարկի ուռուցքային հիվանդությունների ավանդական կլինիկական, գործիքային և ձևաբանական ախտորոշումը։ Ուռուցքային մարկերների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ուշադրություն դարձնել բջջային և մոլեկուլային այն փոփոխություններին, որոնք կարող են ուղեկցել չարորակ գործընթացի առաջացմանն ու զարգացմանը, մինչդեռ ցիտոսպեկտրոֆոտոմետրիան հնարավորություն է տալիս քանակականորեն ուսումնասիրել բջիջների որոշակի ֆիզիկաքիմիական բնութագրեր՝ հատկապես կապված բջջային կորիզի և նուկլեինաթթուների պարունակության հետ։ Այս մեթոդների համադրումը կարող է նպաստել ուռուցքային բջիջների հայտնաբերմանը, դրանց կենսաբանական առանձնահատկությունների գնահատմանը և ախտորոշման տեղեկատվականության բարձրացմանը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև տարբեր ախտորոշիչ ցուցանիշների փոխկապակցվածությունը, դրանց զգայունությունն ու սպեցիֆիկությունը, ինչպես նաև ստացված արդյունքների նշանակությունը հիվանդության ընթացքի և հնարավոր կանխատեսման գնահատման համար։ Միզապարկի քաղցկեղի դեպքում հատկապես կարևոր է վաղ հայտնաբերումը և հիվանդության կրկնության նկատմամբ հսկողությունը, ուստի լրացուցիչ լաբորատոր մեթոդների կիրառումը կարող է ունենալ գործնական նշանակություն։ Հետազոտությունը միավորում է կլինիկական ուռուցքաբանության, բջջաբանական ախտորոշման և կենսաֆիզիկական հետազոտության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով կատարելագործել միզապարկի չարորակ նորագոյացությունների հայտնաբերման և գնահատման մեթոդաբանությունը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ուռուցքաբաններին, ուրոլոգներին, ախտաբաններին, լաբորատոր ախտորոշման մասնագետներին և բժշկական հետազոտություններով զբաղվող ուսանողներին։

Քաղաքագիտություն

Այս գիրքը ուսումնական և կիրառական բնույթի աշխատություն է, որը նվիրված է արտակարգ իրավիճակների կառավարման և քաղաքացիական պաշտպանության հիմունքներին։ Այն ներկայացնում է այն հիմնական մոտեցումները, որոնք անհրաժեշտ են բնական, տեխնածին և սոցիալական վտանգների դեպքում ճիշտ գործողությունների կազմակերպման համար։ Գրքում քննարկվում են արտակարգ իրավիճակների տեսակները՝ երկրաշարժեր, ջրհեղեղներ, հրդեհներ, արդյունաբերական վթարներ և այլ վտանգավոր երևույթներ։ Ներկայացվում են դրանց կանխարգելման, ռիսկերի նվազեցման և հետևանքների վերացման հիմնական միջոցները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում քաղաքացիական պաշտպանության համակարգին՝ բնակչության իրազեկման, տարհանման կազմակերպման, անվտանգության կանոնների պահպանման և արտակարգ պայմաններում վարքագծի ճիշտ ձևերի վրա։ Գիրքը նաև ընդգրկում է գործնական խորհուրդներ՝ ինչպես գործել արտակարգ իրավիճակներում, ինչպես պաշտպանվել վտանգներից և ինչպես կազմակերպել օգնություն և փրկարարական աշխատանքներ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը կարևոր է ինչպես ուսանողների, այնպես էլ լայն հանրության համար, քանի որ նպաստում է անվտանգության մշակույթի ձևավորմանը և արտակարգ իրավիճակներում ճիշտ կողմնորոշմանը։

Պատմություն

Այս պատմագիտական և տարածաշրջանագիտական հրատարակությունը նվիրված է Անդրկովկասի տարածքին՝ դրա պատմական, աշխարհագրական, քաղաքական, տնտեսական և հասարակական առանձնահատկությունների ուսումնասիրության համատեքստում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տարածաշրջանի ժողովուրդների, բնակավայրերի, վարչական բաժանման, սոցիալ-տնտեսական կյանքի և քաղաքական հարաբերությունների մասին՝ որոշակի պատմական ժամանակաշրջանի շրջանակներում։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից կարող են լինել Անդրկովկասի աշխարհագրական դիրքը, բնական պայմանները, բնակչության տեղաբաշխումը, քաղաքների և գյուղական բնակավայրերի զարգացումը, հաղորդակցության ուղիները և տարածաշրջանի տնտեսական ներուժը։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել տարածաշրջանում բնակվող տարբեր ժողովուրդների փոխհարաբերություններին, նրանց մշակութային և հասարակական առանձնահատկություններին, ինչպես նաև ազգային և կրոնական համայնքների կազմակերպվածությանը։ Անդրկովկասը պատմականորեն գտնվել է խոշոր քաղաքական ուժերի շահերի հատման գոտում, ուստի հրատարակության մեջ կարող են դիտարկվել նաև Ռուսաստանի, Օսմանյան կայսրության, Պարսկաստանի և տարածաշրջանի ժողովուրդների միջև ձևավորված քաղաքական հարաբերությունները։ Այս համատեքստում հատկապես կարևոր են վարչաքաղաքական փոփոխությունները, ռազմական հակամարտությունները, սահմանների վերաձևավորումները և դրանց ազդեցությունը տեղի բնակչության կյանքի վրա։ Աշխատանքը կարող է արժեքավոր տեղեկություններ պարունակել նաև Հայաստանի, Վրաստանի և Ադրբեջանի տարածքների պատմական զարգացման, բնակչության ազգային կազմի, տնտեսական գործունեության, առևտրի, գյուղատնտեսության և արհեստների վերաբերյալ։ Տարածաշրջանի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նաև մշակութային փոխազդեցությունները, լեզվական և կրոնական բազմազանությունը, կրթական ու հոգևոր կյանքի առանձնահատկությունները։ Եթե հրատարակությունը վերաբերում է 19-րդ կամ 20-րդ դարի պատմական իրականությանը, դրա նյութերը կարող են կարևոր սկզբնաղբյուր լինել այդ ժամանակաշրջանի վարչական համակարգի, հասարակական հարաբերությունների և տարածաշրջանային քաղաքականության ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, աշխարհագրագետների, ազգագրագետների, տարածաշրջանագետների և Կովկասի պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների համար՝ որպես Անդրկովկասի բազմաշերտ պատմական և հասարակական իրականության ուսումնասիրության նյութ։

Մշակույթ

Հրատարակությունը նվիրված է Հայ Առաքելական եկեղեցու Սուրբ Պատարագի ընթացքում կատարվող երգեցողություններին՝ ներկայացնելով հայ հոգևոր երաժշտության կարևորագույն բաղադրիչներից մեկը։ Պատարագային երգերը սերտորեն կապված են եկեղեցական արարողության կառուցվածքի, աղոթքի և աստվածապաշտության ավանդույթների հետ՝ արտահայտելով քրիստոնեական հավատքի, փառաբանության, գոհության, ապաշխարության և հոգևոր խորհրդածության գաղափարները։ Դրանց միջոցով ծիսական խոսքը միավորվում է մեղեդու հետ՝ ստեղծելով պաշտամունքային ամբողջական միջավայր և ապահովելով արարողության տարբեր հատվածների երաժշտական արտահայտությունը։ Հայ եկեղեցական երգեցողությունն ունի դարավոր պատմություն և առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում հայ ժողովրդի հոգևոր ու մշակութային ժառանգության մեջ։ Այն ձևավորվել է ազգային երաժշտական մտածողության, եկեղեցական ավանդույթների և ծիսական պահանջների փոխազդեցությամբ՝ պահպանելով ինքնատիպ մեղեդային ու կատարողական առանձնահատկություններ։ Պատարագային երգերի հավաքումն ու հրատարակումը կարևոր նշանակություն ունեն դրանց պահպանման, կանոնավոր ուսուցման և եկեղեցական համայնքներում շարունակական կիրառության համար։ Նման ժողովածուները կարող են ծառայել հոգևորականներին, եկեղեցական երգիչներին, երգչախմբերին և երաժշտությամբ զբաղվող անձանց՝ որպես պատարագային երգեցողության ուսումնասիրության ու գործնական կատարման նյութ։ Հրատարակությունը կարևոր աղբյուր է հայ եկեղեցական երաժշտության պատմության, ծիսական երգարվեստի, հոգևոր երաժշտության փոխանցման և եկեղեցական մշակույթի զարգացման ուսումնասիրության համար՝ ներկայացնելով այն ավանդույթը, որի միջոցով սերունդներին են փոխանցվել հայ եկեղեցու աղոթական ու երաժշտական ժառանգության արժեքները։

Իրավաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների սահմանափակման իրավական, սահմանադրական և գործնական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են այն դեպքերը և պայմանները, որոնց առկայության դեպքում պետությունը կարող է սահմանափակել անձի իրավունքներն ու ազատությունները, ինչպես նաև ուսումնասիրվում են այդ սահմանափակումների իրավաչափության, անհրաժեշտության, համաչափության և հիմնավորվածության պահանջները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդու իրավունքների պաշտպանության սահմանադրական երաշխիքներին, օրենսդրական կարգավորումներին և պետական մարմինների կողմից սահմանափակումների կիրառման առանձնահատկություններին։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում է այն կարևոր հարցը, թե ինչպես կարելի է հավասարակշռել անհատի հիմնարար իրավունքների պաշտպանությունը և պետության օրինական շահերը, այդ թվում՝ հանրային անվտանգության, հասարակական կարգի, ազգային անվտանգության, առողջության և այլ հանրային արժեքների պաշտպանության անհրաժեշտությունը։ Քննության են առնվում նաև իրավունքների սահմանափակման թույլատրելի սահմանները, դրանց կիրառման հիմքերը, ընթացակարգային պահանջները և հնարավոր իրավական հետևանքները։ Գրքում կարևորվում է այն մոտեցումը, որ մարդու իրավունքների սահմանափակումը չի կարող լինել կամայական և պետք է իրականացվի միայն օրենքով նախատեսված հստակ հիմքերի առկայության դեպքում՝ պահպանելով իրավական պետության և ժողովրդավարական հասարակության սկզբունքները։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել իրավագիտությամբ զբաղվող ուսանողների, դասախոսների, գիտաշխատողների, իրավաբանների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների և մարդու իրավունքների պաշտպանության հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ հնարավորություն տալով ավելի խորությամբ հասկանալ Հայաստանի իրավական համակարգում մարդու իրավունքների սահմանափակման տեսական և գործնական խնդիրները։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության և Եվրոպական Միության միջև հարաբերությունների ձևավորման, զարգացման և խորացման գործընթացի ուսումնասիրությանը 1992-2013 թվականների ընթացքում։ Հետազոտության կենտրոնում Հայաստանի անկախացումից հետո Եվրոպական Միության հետ քաղաքական, տնտեսական և ինստիտուցիոնալ կապերի հաստատումն ու դրանց աստիճանական զարգացումն է։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել երկկողմ հարաբերությունների հիմնական փուլերը՝ սկսած դիվանագիտական կապերի ձևավորումից մինչև համագործակցության առավել ընդգրկուն մեխանիզմների ստեղծումը։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում Եվրոպական Միության՝ Հարավային Կովկասում իրականացվող քաղաքականությանը, ինչպես նաև Հայաստանի արտաքին քաղաքականության եվրոպական ուղղության ձևավորմանը։ Առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում տնտեսական և տեխնիկական համագործակցությանը, ժողովրդավարական կառավարման, իրավական բարեփոխումների, մարդու իրավունքների պաշտպանության, պետական կառավարման կատարելագործման և քաղաքացիական հասարակության զարգացման ոլորտներում իրականացված ծրագրերին։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչներից է 2004 թվականից հետո Հայաստանի ներգրավվածությունը Եվրոպական հարևանության քաղաքականության շրջանակում և դրա արդյունքում համագործակցության նոր ուղղությունների ձևավորումը։ Քննարկվում են նաև Հայաստան-ԵՄ հարաբերությունների զարգացման վրա ազդած տարածաշրջանային և միջազգային գործոնները, այդ թվում՝ Հարավային Կովկասի անվտանգության միջավայրը, Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտությունը, Հայաստանի հարաբերությունները հարևան երկրների հետ և եվրոպական կառույցների դերակատարությունը տարածաշրջանային գործընթացներում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում 2009 թվականին մեկնարկած Արևելյան գործընկերությանը, որի շրջանակում Հայաստանի և ԵՄ-ի հարաբերությունները ստացան առավել համակարգված բնույթ։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև Հայաստանի և Եվրոպական Միության միջև բանակցությունների զարգացմանը, ասոցացման համաձայնագրի և Խորը և համապարփակ ազատ առևտրի գոտու վերաբերյալ քննարկումներին, ինչպես նաև այն քաղաքական և տնտեսական գործոններին, որոնք ազդեցություն ունեցան այդ գործընթացների ընթացքի վրա։ 2013 թվականը հետազոտության համար առանձնահատուկ նշանակություն ունի, քանի որ այդ շրջանում Հայաստանի արտաքին քաղաքականության ուղղության փոփոխությունը նոր փուլ ձևավորեց Հայաստան-ԵՄ հարաբերությունների հետագա զարգացման համար։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս գնահատելու համագործակցության ձեռքբերումները, առկա խնդիրներն ու սահմանափակումները և հասկանալու եվրոպական ուղղության նշանակությունը Հայաստանի արտաքին քաղաքականության և սոցիալ-տնտեսական զարգացման տեսանկյունից։ Նյութը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների և եվրոպական ինտեգրման մասնագետներին, դիվանագետներին, հետազոտողներին, ինչպես նաև Հայաստանի արտաքին քաղաքականությամբ և Եվրոպական Միության հետ հարաբերություններով հետաքրքրվող ուսանողներին ու ընթերցողներին։