Նոր գրականություն կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ: Մատենագիտական ցանկ

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է 1877–1930 թվականների սիրիական արաբական պարբերական մամուլում Հայոց ցեղասպանությանը նախորդած բռնությունների, հայ բնակչության տեղահանությունների, 1915 թվականի ցեղասպանության և դրա հետևանքների լուսաբանման, ինչպես նաև այդ իրադարձությունների վերաբերյալ սիրիացի մտավորականների դիրքորոշումների պատմագիտական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում արաբալեզու մամուլը դիտարկվում է որպես կարևոր պատմական սկզբնաղբյուր, որի միջոցով հնարավոր է բացահայտել, թե ժամանակակից արաբ լրագրողները, գրողները և հասարակական գործիչներն ինչպես են ընկալել ու ներկայացրել Օսմանյան կայսրությունում հայերի վիճակը։ Ժամանակագրական լայն շրջանակը հնարավորություն է տալիս հետևելու թեմայի զարգացմանը՝ XIX դարի վերջին տասնամյակների հայկական հարցին վերաբերող հրապարակումներից մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիների իրադարձությունների և հետպատերազմյան շրջանում Սիրիայում հաստատված հայ տարագիրների խնդիրների քննարկումը։ Ուսումնասիրվում են Դամասկոսում, Հալեպում և սիրիական մտավոր ու հասարակական շրջանակների հետ կապված այլ կենտրոններում հրատարակված պարբերականների նյութերը, ինչպես նաև սիրիական սփյուռքի մամուլի արձագանքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հրապարակումների բովանդակությանը, օգտագործված եզրաբանությանը, տեղեկատվության աղբյուրներին և հեղինակների մեկնաբանություններին՝ մամուլի նյութերը համադրելով ժամանակաշրջանի պատմական իրադարձությունների հետ։ Քննվում են նաև սիրիացի մտավորականների, լրագրողների և հասարակական գործիչների վկայություններն ու գնահատականները, որոնց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել հայկական հարցի ընկալումը արաբական հասարակական մտքում։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ Սիրիայի տարածքը դարձավ բռնի տեղահանված հայ բնակչության հիմնական հանգրվաններից մեկը, ինչի հետևանքով տեղի հասարակությունը և մամուլը անմիջականորեն առնչվեցին հայ տարագիրների վիճակին։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև հայ գաղթականների հետպատերազմյան բնակեցմանը, տեղական բնակչության հետ հարաբերություններին և այդ գործընթացների մամուլի արձագանքներին։ Մամուլի հրապարակումների համեմատական և աղբյուրագիտական քննությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու դրանց տեղեկատվական արժեքը, հեղինակային դիրքորոշումները և ժամանակաշրջանի հասարակական միջավայրի ազդեցությունը ներկայացվող նյութերի վրա։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ցեղասպանագիտության, արաբագիտության, մամուլի պատմության և աղբյուրագիտության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Հայոց ցեղասպանության և դրա հետևանքների ընկալումը սիրիական արաբական տեղեկատվական ու մտավոր միջավայրում XIX դարի վերջից մինչև XX դարի առաջին տասնամյակները։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է եզդիների կրոնական աշխարհընկալման ուսումնասիրությանը՝ անդրադառնալով նրանց հավատալիքների, հոգևոր պատկերացումների, ծիսական համակարգի և աշխարհը մեկնաբանելու ավանդական եղանակների հիմնական առանձնահատկություններին։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են եզդիական կրոնական ավանդույթի ձևավորման և պահպանման գործընթացները, ինչպես նաև այն գաղափարները, որոնց միջոցով համայնքի անդամները ընկալում են Աստծուն, տիեզերքը, մարդու գոյությունը, բնությունը, բարու և չարի հարաբերակցությունը և հոգևոր աշխարհի հետ մարդու կապը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում եզդիական կրոնական համակարգի բանավոր փոխանցման ավանդույթին, քանի որ սերունդների միջև հավատալիքների, առասպելների, հոգևոր պատմությունների և ծիսական գիտելիքների փոխանցումը կարևոր դեր է ունեցել համայնքի ինքնության պահպանման գործում։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև եզդիական կրոնական պատկերացումների մեջ սրբության, մաքրության, բարեպաշտության, ճակատագրի և հոգևոր կատարելագործման գաղափարներին, ինչպես նաև դրանց արտահայտությանը առօրյա վարքագծում և հասարակական հարաբերություններում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում կրոնական ծեսերին, տոներին, ուխտագնացություններին, աղոթքի և պաշտամունքի ձևերին, որոնք ոչ միայն հոգևոր նշանակություն ունեն, այլև նպաստում են համայնքային համերաշխության և մշակութային ժառանգության պահպանմանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել եզդիական աշխարհընկալումը ոչ միայն որպես կրոնական հավատալիքների ամբողջություն, այլև որպես մշակութային ինքնության ձևավորման և պահպանման կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև կրոնական ավանդույթների փոխհարաբերությունները պատմական և սոցիալական փոփոխությունների հետ, ինչպես նաև ժամանակակից միջավայրի ազդեցությունը ավանդական պատկերացումների պահպանման ու վերաիմաստավորման վրա։ Հետազոտությունը կարևոր է եզդիական մշակույթի և հոգևոր ժառանգության ավելի խորքային ընկալման, ինչպես նաև տարածաշրջանի կրոնական ու էթնոմշակութային բազմազանության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրել կրոնագետներին, ազգագրագետներին, մշակութաբաններին, պատմաբաններին, սոցիոլոգներին և Մերձավոր Արևելքի ու Կովկասի ժողովուրդների մշակույթն ուսումնասիրող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է եզդիների հոգևոր աշխարհի բազմակողմանի ուսումնասիրություն՝ բացահայտելով նրանց կրոնական պատկերացումների, ծիսական ավանդույթների և մշակութային ինքնության փոխկապակցվածությունը։

Մշակույթ

Հրատարակությունը տեղեկատու-մատենագիտական բնույթի ցանկ է, որի նպատակն է համակարգված կերպով ներկայացնել մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր հրատարակված գրականությունը և այդպիսով ընթերցողներին, մասնագետներին ու գրադարանային աշխատակիցներին արագ տեղեկություն տրամադրել համապատասխան աղբյուրների մասին։ Այն կազմվել է Ալ. Մյասնիկյանի անվան հանրապետական գրադարանի մշակույթի և արվեստի գիտական ինֆորմացիայի բաժնի կողմից և նախատեսված է մշակույթի ու արվեստի բնագավառի գիտնականների, մասնագետների, դասախոսների, ուսանողների, գրադարանավարների և թեմայով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Ցանկում ընդգրկված են մշակույթի, մշակութային շինարարության, կուլտուր-լուսավորական աշխատանքի, թանգարանագիտության, պատմության և մշակութային հուշարձանների պահպանության, արվեստի տարբեր ճյուղերի, ինչպես նաև գրադարանագիտության և մատենագիտության վերաբերյալ նյութեր։ Հրատարակության առանձնահատկությունն այն է, որ այն ներկայացնում է ոչ միայն գրքեր, այլև պարբերական մամուլում հրապարակված համապատասխան հոդվածներ և այլ նյութեր՝ ստեղծելով տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային ու արվեստագիտական տեղեկատվական դաշտի բավական ընդգրկուն պատկեր։ Նյութերը դասավորված են գրադարանային-մատենագիտական դասակարգման սկզբունքով, իսկ յուրաքանչյուր թեմատիկ բաժնի ներսում մատենագիտական նկարագրությունները դասավորվում են այբբենական կարգով՝ սկզբում հայերեն, այնուհետև ռուսերեն լեզուներով։ Յուրաքանչյուր նկարագրությանը կից գրքային շիֆրի նշումը լրացուցիչ հնարավորություն է տալիս հեշտությամբ նույնականացնել և գրադարանային ֆոնդում գտնել համապատասխան հրատարակությունը։ Այս կառուցվածքը ցանկը դարձնում է ոչ միայն նոր գրականության մասին տեղեկատու, այլև գործնական որոնողական գործիք, որը կարող է օգտագործվել հետազոտական աշխատանքի համար անհրաժեշտ աղբյուրների հայտնաբերման, գրականության ընտրության և թեմատիկ մատենագիտությունների կազմման ժամանակ։ Հրատարակության արժեքը հատկապես մեծ է պատմամշակութային տեսանկյունից, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս վերականգնել տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ շրջանառվող գրականության շրջանակը և ուսումնասիրել այդ ոլորտների գիտական ու տեղեկատվական միջավայրի զարգացումը։ Նման մատենագիտական ցանկերը նաև կարևոր սկզբնաղբյուր են գրադարանագիտության պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ արտացոլում են խորհրդային շրջանում մասնագիտացված տեղեկատվական սպասարկման կազմակերպման ձևերը, դասակարգման սկզբունքները և ընթերցողների տեղեկատվական պահանջների բավարարման մեթոդները։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել արվեստաբաններին, մշակութաբաններին, պատմաբաններին, գրականագետներին, գրադարանագետներին, մատենագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին, հատկապես այն դեպքերում, երբ անհրաժեշտ է ուսումնասիրել որոշակի ժամանակաշրջանի մշակութային և արվեստագիտական գրականության ամբողջությունը։ Ընդհանուր առմամբ, այն հանդես է գալիս որպես մշակույթի և արվեստի ոլորտում նոր գրականության համակարգված տեղեկատու՝ միավորելով մատենագիտական ճշգրտությունը, թեմատիկ դասակարգումը և գրական աղբյուրների որոնման գործնական հարմարությունը։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է հայկական լեռնանունների լեզվաբանական ուսումնասիրությանը՝ դրանց իմաստային բովանդակության, բառակազմական կառուցվածքի, ծագման և պատմական զարգացման առանձնահատկությունների բացահայտման նպատակով։ Հետազոտության շրջանակում լեռնանունները դիտարկվում են որպես տեղանունների համակարգի կարևոր բաղադրիչ, որոնցում պահպանվել են լեզվի տարբեր ժամանակաշրջաններին, բնակչության պատմական տեղաշարժերին, աշխարհագրական միջավայրին, ժողովրդական պատկերացումներին և մշակութային ավանդույթներին վերաբերող արժեքավոր տեղեկություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում անվանումների իմաստային դասակարգմանը՝ պարզելու, թե ինչ հատկանիշներ են հիմք դարձել այս կամ այն լեռան անվանակոչության համար։ Քննվում են բնական միջավայրի, արտաքին տեսքի, գույնի, չափի, դիրքի, բուսական ու կենդանական աշխարհի, անձնանունների, ցեղանունների, պատմական իրադարձությունների, հավատալիքների և այլ գործոնների հետ կապված անվանակոչման սկզբունքները։ Կառուցվածքային տեսանկյունից ուսումնասիրվում են պարզ, ածանցավոր, բարդ և բաղադրյալ անվանումները, դրանց ձևավորման բառաքերականական միջոցները, բաղադրիչների փոխհարաբերությունները և տեղանվանակազմության մեջ գործածվող բնորոշ լեզվական կաղապարները։ Կարևորվում է նաև տարբեր ժամանակաշրջաններում անվանումների հնչյունական, ձևաբանական և իմաստային փոփոխությունների ուսումնասիրությունը, որը հնարավորություն է տալիս հետևելու դրանց պատմական զարգացման ընթացքին։ Լեռնանունների ստուգաբանական քննության ընթացքում կարող են համադրվել լեզվական տվյալները պատմական աղբյուրների, հին քարտեզների, աշխարհագրական նկարագրությունների, մատենագրական հիշատակությունների և ժողովրդական ավանդությունների հետ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բնիկ հայկական անվանումներին և տարբեր լեզուների հետ պատմական շփումների հետևանքով ձևավորված կամ փոփոխված տեղանուններին՝ բացահայտելով դրանց լեզվական շերտերը և փոխազդեցությունները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև պատմական աշխարհագրության համար, քանի որ լեռնանունների տարածքային բաշխումը և հին ձևերի վերականգնումը կարող են լրացուցիչ տեղեկություններ հաղորդել բնակավայրերի, ճանապարհների, պատմական տարածքների և բնակչության լեզվամշակութային հարաբերությունների վերաբերյալ։ Համակարգված իմաստային և կառուցվածքային վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայկական տեղանվանակազմության ընդհանուր օրինաչափությունները և լեռնանունների տեղը հայերենի բառապաշարային համակարգում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել հայոց լեզվի պատմության, տեղանվանագիտության, ստուգաբանության, բարբառագիտության, պատմական աշխարհագրության և հայագիտական ուսումնասիրությունների խնդիրներով զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է գրունտային պատվարների հաշվարկման և նախագծման մեթոդների կատարելագործմանը՝ դրանց հուսալիության, կայունության և շահագործման արդյունավետության բարձրացման նպատակով։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են գրունտային պատվարների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց վրա ազդող հիմնական բեռնվածություններն ու բնական գործոնները, ինչպես նաև գրունտների ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների ազդեցությունը պատվարների ամրության և կայունության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատվարների նախագծման ժամանակ կիրառվող հաշվարկային մեթոդների կատարելագործմանը, լարվածադեֆորմացիոն վիճակի գնահատմանը, հիմքի և մարմնի կայունության վերլուծությանը, ջրի ներթափանցման ու ֆիլտրացիոն գործընթացների հաշվարկին և հնարավոր վտանգավոր դեֆորմացիաների կանխատեսմանը։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են կիրառվել տեսական, հաշվարկային և մոդելավորման մոտեցումներ՝ նախագծային լուծումների ճշգրտությունն ու հիմնավորվածությունը բարձրացնելու համար։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հիդրոտեխնիկական կառույցների անվտանգ նախագծման և շահագործման տեսանկյունից, քանի որ հաշվարկային մեթոդների կատարելագործումը հնարավորություն է տալիս առավել ճիշտ գնահատել պատվարների աշխատանքային պայմանները, նվազեցնել վթարային ռիսկերը և ապահովել կառույցների երկարաժամկետ հուսալիությունը։ Այն կարող է օգտակար լինել հիդրոտեխնիկների, շինարար-ինժեներների, երկրատեխնիկների, նախագծողների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Բժշկություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է ազոտի օքսիդի (NO) դերին Աֆոբազոլի նեյրոպաշտպանիչ և հակատագնապային (անքսիոլիտիկ) ազդեցությունների մեխանիզմներում՝ համեմատական մոտեցմամբ՝ ընդգծելով նյարդաքիմիայի և ֆարմակոլոգիայի փոխկապակցված գործընթացները։ Նյութում վերլուծվում է ազոտի օքսիդի սիգնալային համակարգի մասնակցությունը նեյրոնային հաղորդակցությանը, սինապտիկ պլաստիկությանը և օքսիդատիվ-հակաօքսիդատիվ հավասարակշռությանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Աֆոբազոլի ազդեցությանը նեյրոնային սթրեսային պատասխանների վրա՝ ներառյալ GABA-երգիկ համակարգի մոդուլացումը, սթրես հորմոնների կարգավորումը և նեյրոնների դիմադրողականության բարձրացումը վնասակար գործոնների նկատմամբ։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է ազոտի օքսիդի երկակի դերը՝ որպես և՛ նեյրոմեդիատոր, և՛ պոտենցիալ նեյրոտոքսիկ գործոն՝ կախված կոնցենտրացիայից և բջջային միջավայրից։ Միաժամանակ դիտարկվում են փորձարարական տվյալները, որոնք համեմատում են Աֆոբազոլի ազդեցությունը տարբեր մոդելներում՝ նպատակ ունենալով պարզել դրա նեյրոպաշտպանիչ և հակատագնապային գործողությունների համակցված մեխանիզմները։