Նոր գրքեր: Հասարակական-քաղաքական գիտություններ: Բանասիրական գիտություններ: Գրականագիտություն, լեզվաբանություն: Պատմություն: Պատմական գիտություններ: Աշխարհագրություն: Հնագիտություն: Ազգագրություն: Ինֆորմացիոն ցանկ =Новые книги: Обшественно-по (1979, թիվ 5)

Биология

Կենսաքիմիական և փորձարարական կենսաբժշկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ցիսպլատինի՝ կենդանի օրգանիզմում ազդեցության պայմաններում առնետների լյարդի և թիմուսի բջիջների կորիզային կառուցվածքների լիպիդային պարունակության փոփոխությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ցիսպլատինի կենսաբանական ազդեցության հիմնական մեխանիզմները, դրա կիրառությունը որպես հակաուռուցքային դեղամիջոց և բջջային կառուցվածքների վրա հնարավոր կողմնակի ազդեցությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բջջակորիզի թաղանթի և այլ կորիզային կառուցվածքների լիպիդային բաղադրությանը, դրանց ֆունկցիոնալ նշանակությանը և բջջային գործընթացների կարգավորման գործում ունեցած դերին։ Վերլուծվում են ցիսպլատինի ազդեցությամբ լիպիդային փոխանակության հնարավոր խանգարումները, թաղանթային լիպիդների քանակական և որակական փոփոխությունները, ինչպես նաև օքսիդատիվ սթրեսի և բջջային վնասման գործընթացների հետ դրանց փոխկապակցվածությունը։ Քննարկվում են լյարդի՝ որպես նյութափոխանակության և թունազերծման կարևոր օրգանի, և թիմուսի՝ որպես իմունային համակարգի կենտրոնական օրգանի, բջջային կառուցվածքների արձագանքների առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են կենդանի օրգանիզմում իրականացվող փորձարարական հետազոտությունների, բջջային կորիզների առանձնացման, լիպիդների քանակական որոշման և կենսաքիմիական ցուցանիշների համեմատական գնահատման մեթոդաբանական մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում ցիսպլատինի հնարավոր հեպատոտոքսիկ և իմունատոքսիկ ազդեցությունների կենսաքիմիական հիմքերին, ինչպես նաև բջջային թաղանթների կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ փոփոխությունների ուսումնասիրության նշանակությանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել կենսաքիմիայի, բջջային կենսաբանության, փորձարարական դեղաբանության, թունաբանության և հակաուռուցքային դեղամիջոցների կենսաբանական ազդեցությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Право

Շորթման համար քրեական պատասխանատվության հիմնախնդիրները վերաբերում են այդ հանցակազմի իրավական սահմանազատման, ապացուցման, որակման և պատժի համաչափության հարցերին, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն ինչպես տեսական քրեական իրավունքի, այնպես էլ դատական պրակտիկայի համար։ Շորթումը որպես հանցագործություն սովորաբար բնութագրվում է ուրիշի գույքը կամ գույքային իրավունքները բռնության սպառնալիքով, այլ հարկադրանքի միջոցներով կամ վախի մթնոլորտ ստեղծելով պահանջելու և ստանալու գործողություններով, սակայն դրա սահմանները հաճախ հատվում են հարակից հանցակազմերի՝ կողոպուտի, խարդախության կամ ինքնիրավչության հետ, ինչը բարդացնում է իրավական որակումը։ Հիմնախնդիրներից մեկը հանցակազմի օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ կողմերի հստակ տարանջատումն է, մասնավորապես՝ սպառնալիքի իրականության, հոգեբանական հարկադրանքի աստիճանի և տուժողի կամքի վրա ազդեցության գնահատումը։ Դատական պրակտիկայում հաճախ դժվար է ապացուցել սպառնալիքի կոնկրետ բնույթը և դրա պատճառական կապը գույքային փոխանցման հետ, ինչը կարող է հանգեցնել տարբեր մեկնաբանությունների և անհամաչափ դատական որոշումների։ Մյուս կարևոր խնդիրն է պատժի անհամաչափությունը՝ կապված շորթման տարբեր ձևերի ծանրության գնահատման հետ, որտեղ անհրաժեշտ է հստակ տարբերակել պարզ, ծանրացուցիչ և կազմակերպված խմբի կողմից իրականացված դեպքերը։ Բացի այդ, արդի պայմաններում աճում են նաև տեղեկատվական տեխնոլոգիաների միջոցով կատարվող շորթման դեպքերը՝ կիբերշորթում (cyber extortion), ինչը նոր մարտահրավերներ է ստեղծում իրավական կարգավորման համար, քանի որ պահանջվում են թվային ապացույցների հավաքման և վերլուծության հատուկ մեթոդներ։ Կարևոր հիմնախնդիր է նաև տուժողների պաշտպանության արդյունավետ մեխանիզմների ապահովումը, որպեսզի նրանք չվախենան համագործակցել իրավապահ մարմինների հետ։

Лингвистика

Այս աշխատությունը նվիրված է «Հանդէս ամսօրեայ» գիտական-գրական պարբերականում (1887–1900 թթ.) կիրառված լեզվաբանական տերմինների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով հայ լեզվաբանական մտքի ձևավորման վաղ փուլերը և դրա կապը եվրոպական լեզվաբանական ավանդույթների հետ։ Գրքում վերլուծվում է պարբերականի դերը որպես հայագիտության և լեզվաբանության զարգացման կարևոր հարթակ, որտեղ ձևավորվել և շրջանառվել են քերականական, բառագիտական և լեզվի տեսության հիմնական տերմինները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես են այդ տերմինները ներմուծվել, հարմարեցվել կամ ստեղծվել հայերենում՝ հաշվի առնելով ժամանակի գիտական պահանջները և լեզվի կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև արևմտահայ և եվրոպական գիտական ազդեցությունները, որոնք ձևավորել են տերմինաբանական համակարգի զարգացումը, ինչպես նաև տարբեր հեղինակների մոտեցումները լեզվաբանական հասկացությունների սահմանման հարցում։ Վերլուծվում է «Հանդէս ամսօրեայ»-ի նշանակությունը որպես գիտական հաղորդակցության միջոց, որը նպաստել է հայ լեզվաբանական տերմինաբանության միասնականացմանը և գիտական լեզվի կայացմանը։ Գրքի նպատակն է բացահայտել լեզվաբանական տերմինների պատմական զարգացումը և ցույց տալ դրանց դերը հայ լեզվաբանական մտքի համակարգային ձևավորման գործընթացում։

Экономика

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության մեքենաշինության ոլորտում արդյունաբերական արտադրության զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով ճյուղի տնտեսական նշանակությունը, զարգացման նախադրյալները, առկա արտադրական ներուժը և դրա արդյունավետ օգտագործման հիմնական խոչընդոտները։ Մեքենաշինությունը կարևոր դեր ունի արդյունաբերության տեխնոլոգիական զարգացման, արտադրության արդիականացման և տնտեսության տարբեր ճյուղերի տեխնիկական ապահովման գործում, ուստի դրա զարգացումը անմիջականորեն կապված է երկրի արտադրողականության, տեխնոլոգիական անկախության և արտահանման հնարավորությունների ընդլայնման հետ։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ՀՀ մեքենաշինության ձևավորման և զարգացման պատմական առանձնահատկությունները, ճյուղի կառուցվածքը, արտադրական ձեռնարկությունների գործունեությունը, մասնագիտացման ուղղությունները և տարածքային տեղաբաշխումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն տնտեսական և տեխնոլոգիական խնդիրներին, որոնք սահմանափակում են մեքենաշինական արտադրության մրցունակությունը, այդ թվում՝ արտադրական հզորությունների ոչ լիարժեք օգտագործմանը, տեխնոլոգիական վերազինման անհրաժեշտությանը, ներդրումների սահմանափակությանը, որակյալ մասնագետների պահանջարկին, արտադրանքի շուկաների սահմանափակությանը և արտահանման ուղղությունների ընդլայնման անհրաժեշտությանը։ Ժամանակակից պայմաններում մեքենաշինության զարգացման կարևոր նախապայման է արտադրության տեխնոլոգիական արդիականացումը, նորարարությունների ներդրումը և բարձր ավելացված արժեք ունեցող արտադրանքի թողարկումը։ ՀՀ արդյունաբերության զարգացման պետական մոտեցումներում նույնպես ընդգծվում են մրցունակության և արտադրողականության բարձրացումը, արտահանման դիվերսիֆիկացումը, նոր տեխնոլոգիաների կիրառումը և ներքին շուկայում տեղական արտադրանքի մասնաբաժնի մեծացումը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է մեքենաշինության կապը գիտության, կրթության և հետազոտությունների ու մշակումների ոլորտների հետ, քանի որ ժամանակակից մեքենաշինական արտադրությունը պահանջում է ոչ միայն արտադրական հզորություններ, այլև բարձր որակավորում ունեցող ինժեներական և տեխնիկական կադրեր, նախագծման ժամանակակից համակարգեր և նորարարական տեխնոլոգիաներ։ Այդ տեսանկյունից զարգացման հեռանկարային ուղղություններից են ճարտարագիտական մասնագիտացումների խորացումը, մասնագիտացված քլաստերների ձևավորումը, օտարերկրյա ներդրումների ներգրավումը, հետազոտությունների և մշակումների կարողությունների զարգացումը և շուկաների դիվերսիֆիկացումը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև մեքենաշինական ձեռնարկությունների համագործակցության ընդլայնմանը, տեղական և միջազգային մատակարարման շղթաներում դրանց ներգրավմանը, արտադրանքի որակի բարձրացմանը և միջազգային չափանիշների ներդրմանը։ Այս խնդիրների լուծումը կարևոր է ոչ միայն առանձին ձեռնարկությունների արդյունավետության բարձրացման, այլև ամբողջ արդյունաբերական համակարգի կայուն զարգացման համար։ Հետազոտության շրջանակում կարող են առաջարկվել մեքենաշինության զարգացման ուղղություններ, որոնք ներառում են տեխնիկական վերազինում, արտադրության ավտոմատացում և թվայնացում, նոր արտադրատեսակների մշակում, ներդրումային միջավայրի բարելավում, մասնագիտական կադրերի պատրաստում, գիտության և արտադրության համագործակցության խորացում և արտահանման ներուժի օգտագործում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, արդյունաբերության և ձեռնարկությունների կառավարման մասնագետներին, մեքենաշինության ոլորտի հետազոտողներին, պետական տնտեսական քաղաքականություն մշակողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, այն հնարավորություն է տալիս դիտարկել ՀՀ մեքենաշինությունը ոչ միայն որպես արդյունաբերության առանձին ճյուղ, այլև որպես տեխնոլոգիական զարգացման, արտադրության դիվերսիֆիկացման, բարձր ավելացված արժեքի ստեղծման և երկրի տնտեսական մրցունակության բարձրացման կարևոր բաղադրիչ։

Другие предметы

Լիզինգը ֆինանսական գործարք է, որի ընթացքում լիզինգատուն (սովորաբար ֆինանսական կազմակերպություն կամ լիզինգային ընկերություն) ձեռք է բերում որոշակի գույք՝ մեքենա, սարքավորում, տեխնիկա կամ այլ հիմնական միջոց և այն տրամադրում է լիզինգառուին օգտագործման համար որոշակի ժամանակահատվածով՝ պարբերական վճարների դիմաց՝ պահպանելով սեփականության իրավունքը իր մոտ կամ պայմանագրի ավարտին փոխանցելով այն լիզինգառուին։ Լիզինգը համարվում է վարկավորման և վարձակալության համակցված ձև, քանի որ այն թույլ է տալիս բիզնեսներին կամ անհատներին օգտագործել անհրաժեշտ գույքը առանց անմիջապես ամբողջ գումարը վճարելու։ Լիզինգի հիմնական տեսակներն են ֆինանսական լիզինգը, որի դեպքում պայմանագրի ավարտին գույքը սովորաբար անցնում է լիզինգառուի սեփականությանը, և օպերատիվ լիզինգը, որի դեպքում գույքը վերադարձվում է լիզինգատուին։ Կա նաև հետգնման (sale and leaseback) ձևը, երբ կազմակերպությունը վաճառում է իր գույքը և անմիջապես հետ է վերցնում այն լիզինգով՝ ստանալով լրացուցիչ ֆինանսական միջոցներ։ Լիզինգի հիմնական առավելություններից են սկզբնական մեծ ներդրումների բացակայությունը, հարկային որոշ առավելություններ, տեխնիկայի և սարքավորումների արագ հասանելիությունը և ֆինանսական բեռի բաշխումը ժամանակի ընթացքում։ Այն հատկապես կարևոր է փոքր և միջին ձեռնարկությունների համար, քանի որ թույլ է տալիս զարգացնել արտադրությունը առանց մեծ կապիտալ ծախսերի։ Սակայն լիզինգը ունի նաև որոշ թերություններ, օրինակ՝ ընդհանուր ծախսերի բարձրացում երկարաժամկետ կտրվածքով և պայմանագրային սահմանափակումներ։ Լիզինգը ժամանակակից տնտեսության մեջ կարևոր ֆինանսական գործիք է, որը նպաստում է բիզնեսի զարգացմանը և ներդրումների արդյունավետ կառավարմանը։

История

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Տրդատ եպիսկոպոս Պալյանի գիտական և մշակութային գործունեությանը՝ հատկապես Օսմանյան կայսրության քրիստոնյա ժողովուրդների պատմական ու մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համատեքստում։ Աշխատությունը կարևորում է 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի այն ժամանակաշրջանը, երբ Օսմանյան կայսրության տարածքում ապրող քրիստոնյա ժողովուրդների պատմության, մշակույթի, հոգևոր կյանքի, եկեղեցական ժառանգության և հուշարձանների ուսումնասիրությունը ձեռք էր բերում առանձնահատուկ նշանակություն։ Գրքում ներկայացվում են Տրդատ Պալյանի հետաքրքրությունների շրջանակը, հետազոտական մոտեցումները և նրա կողմից ուսումնասիրված մշակութային արժեքները՝ հնարավորություն տալով գնահատելու նրա ներդրումը պատմական հիշողության պահպանման և գիտական շրջանառության մեջ։ Ուշադրություն է դարձվում հատկապես այն աղբյուրներին և նյութերին, որոնք կարող են տեղեկություններ հաղորդել քրիստոնյա համայնքների մշակութային կյանքի, եկեղեցիների ու վանքերի, ձեռագրական և հոգևոր ժառանգության, ինչպես նաև տարբեր ժողովուրդների պատմական փոխառնչությունների մասին։ Հետազոտությունը արժեքավոր է նաև նրանով, որ Պալյանի գործունեությունը դիտարկում է ավելի լայն պատմամշակութային միջավայրում՝ ցույց տալով, թե ինչ պայմաններում էին ձևավորվում գիտական հետաքրքրությունները և ինչպես էր ուսումնասիրվում բազմազգ ու բազմակրոն կայսրության քրիստոնյա ժողովուրդների ժառանգությունը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հայագիտությամբ, օսմանագիտությամբ, եկեղեցագիտությամբ, մշակութաբանությամբ և պատմական աղբյուրագիտությամբ զբաղվող մասնագետների, ինչպես նաև 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի հայ մտավորականության ու գիտական գործունեության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Այն հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու Տրդատ Պալյանի գիտական ժառանգության և այն դերի մասին, որը նրա ուսումնասիրությունները կարող են ունենալ Օսմանյան կայսրության քրիստոնյա ժողովուրդների մշակութային պատմության վերականգնման և պահպանման գործում։