Նոր գրքեր: Հասարակական-քաղաքական գիտություններ: Բանասիրական գիտություններ: Գրականագիտություն, լեզվաբանություն: Պատմություն: Պատմական գիտություններ: Աշխարհագրություն: Հնագիտություն: Ազգագրություն: Ինֆորմացիոն ցանկ =Новые книги: Обшественно-по (1979, թիվ 9)

Ինֆորմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է ձևական լեզուների տեսության շրջանակում բազմաժապավեն վերջավոր ավտոմատներով ճանաչվող լեզուների նկարագրման և դրանց համար կանոնավոր արտահայտությունների համապատասխան ընդհանրացումների կառուցման խնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում ավտոմատային մոդելների և լեզուների հանրահաշվական ներկայացումների միջև կապն է՝ նպատակ ունենալով պարզել, թե մի քանի մուտքային ժապավենների վրա աշխատող վերջավոր ավտոմատի վարքը ինչպես կարելի է արտահայտել ձևական գործողությունների և համապատասխան արտահայտությունների միջոցով։ Դասական վերջավոր ավտոմատների դեպքում կանոնավոր լեզուների և կանոնավոր արտահայտությունների միջև գոյություն ունեցող կապը հիմք է հանդիսանում ավելի ընդհանուր բազմաժապավեն համակարգերի ուսումնասիրության համար։ Քննվում են այն ձևական կառուցվածքները, որոնք անհրաժեշտ են տարբեր ժապավենների վրա ընթերցվող բառերի կամ խորհրդանիշների հաջորդականությունների միջև հարաբերությունները ներկայացնելու համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բազմաժապավեն ավտոմատների կողմից ճանաչվող բազմաբաղադրիչ լեզվական օբյեկտների հատկություններին, դրանց նկատմամբ սահմանվող միավորման, հաջորդական միացման, կրկնության և այլ հանրահաշվական գործողությունների ընդհանրացման հնարավորություններին։ Կարևոր խնդիր է ավտոմատային և արտահայտություններով տրվող նկարագրությունների համարժեքության ուսումնասիրությունը, այսինքն՝ այն պայմանների բացահայտումը, որոնց դեպքում ավտոմատի միջոցով սահմանված լեզուն հնարավոր է ներկայացնել համապատասխան ձևական արտահայտությամբ և հակառակը։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև ավտոմատների վիճակների, անցումների և ընդունման պայմանների ձևական ներկայացումները, ինչպես նաև դրանց հիման վրա լեզվական նկարագրություններ կառուցելու ընդհանուր մեթոդները։ Բազմաժապավեն կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն առանձին բառերի բազմություններ, այլև մի քանի բառերի կամ հաջորդականությունների միջև ձևական հարաբերություններ, ինչը ընդլայնում է դասական ավտոմատների տեսության կիրառման շրջանակը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել փակության հատկությունների, ներկայացումների փոխակերպման և տարբեր ավտոմատային մոդելների արտահայտչական հնարավորությունների համեմատական վերլուծություն։ Տեսական արդյունքները նշանակություն ունեն ձևական լեզուների, հաշվարկելիության և ավտոմատների մաթեմատիկական տեսության զարգացման համար, ինչպես նաև այն խնդիրներում, որտեղ անհրաժեշտ է միաժամանակ մշակել փոխկապակցված մի քանի խորհրդանշային հաջորդականություններ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է դիսկրետ մաթեմատիկայի, ձևական լեզուների տեսության և ավտոմատների տեսության մոտեցումները՝ բազմաժապավեն հաշվարկային մոդելների լեզվական և հանրահաշվական հատկությունների համակարգված ուսումնասիրության նպատակով։

Մանկավարժություն

Այս հրատարակությունը վերաբերում է Հայկյան մարդասիրական ճեմարանի կառավարման, կազմակերպման և գործունեության կարգավորմանը՝ ներկայացնելով կրթական հաստատության ներքին կյանքի համար նախատեսված կարգերի ու կանոնների ամբողջություն։ Վերնագրում օգտագործված «կարգք եւ կանոնք» արտահայտությունը ցույց է տալիս, որ աշխատությունը կանոնադրական կամ կարգավորող բնույթի փաստաթուղթ է, որի նպատակն է սահմանել հաստատության գործունեության կազմակերպման սկզբունքները, կառավարման ընթացակարգերը և կրթական գործընթացի իրականացման համար անհրաժեշտ պայմանները։ Նման փաստաթղթերը կարևոր տեղ են զբաղեցնում կրթական հաստատությունների պատմության ուսումնասիրության մեջ, քանի որ արտացոլում են ոչ միայն ուսումնական կազմակերպման ձևերը, այլև տվյալ ժամանակաշրջանում կրթության, կարգապահության, պատասխանատվության և համայնքային կառավարման վերաբերյալ ընդունված պատկերացումները։ Ճեմարանները պատմականորեն ունեցել են նշանակալի դեր հայ կրթական ու մշակութային կյանքում։ Դրանք ծառայել են գիտելիքի փոխանցմանը, մտավորականների պատրաստմանը և ազգային լեզվի ու մշակութային ժառանգության պահպանմանը։ Հայկական սփյուռքի պայմաններում կրթական հաստատությունները հաճախ ունեցել են նաև ավելի լայն առաքելություն՝ նպաստելով համայնքային կյանքի կազմակերպմանը, երիտասարդ սերնդի կրթությանը և ազգային ինքնության պահպանմանը։ Այդ առումով ճեմարանի կառավարման կանոնների հրատարակումը կարող է դիտարկվել որպես հաստատության գործունեությունը հստակեցնելու և դրա աշխատանքը որոշակի սկզբունքներով կազմակերպելու փորձ։ Վերնագրում առանձնահատուկ նշանակություն ունի «մարդասիրական» բնորոշումը, որը կարող է մատնանշել կրթության բարոյական, մտավոր և հասարակական նպատակների կարևորությունը։ Տասնիններորդ դարի կրթական մտածողության մեջ մարդասիրական կրթությունը հաճախ կապվել է մարդու գիտելիքների ընդլայնման, բարոյական հատկանիշների զարգացման, հասարակական պատասխանատվության ձևավորման և կրթության միջոցով անհատի կատարելագործման գաղափարների հետ։ Այնուամենայնիվ, տվյալ անվանման ճշգրիտ իմաստը և ճեմարանի կրթական ուղղվածության առանձնահատկությունները հնարավոր չէ ամբողջությամբ հաստատել միայն վերնագրի հիման վրա։ Հրատարակության հիմնական նպատակը, ըստ վերնագրի, ճեմարանի կառավարման և առաջնորդության հարցերը կանոնակարգելն է։ Նման կարգերում կարող էին սահմանվել հաստատության պատասխանատուների պարտականությունները, ղեկավարության իրավասությունները, ուսուցիչների և սովորողների վարքագծի պահանջները, կարգապահության պահպանման սկզբունքները, ինչպես նաև ուսումնական առօրյայի կազմակերպման որոշակի ընթացակարգեր։ Հնարավոր է, որ փաստաթուղթն անդրադառնում է նաև հաստատության ներքին կառավարման մարմինների հարաբերություններին, որոշումների ընդունման կարգին և կրթական գործունեության վերահսկմանը։ Սակայն այս հարցերը տվյալ հրատարակության հաստատված բովանդակություն համարել հնարավոր չէ առանց բնագրի ուսումնասիրության։ Վերնագիրը թույլ է տալիս վստահորեն նշել միայն այն, որ աշխատությունը նախատեսված է ճեմարանի կառավարման և առաջնորդության կարգը ներկայացնելու համար։ Հրատարակության պատմական նշանակությունը հատկապես տեսանելի է դառնում Կալկաթայի հայ համայնքի կրթական և մշակութային կյանքի համատեքստում։ Կալկաթան եղել է հայկական սփյուռքի կարևոր կենտրոններից մեկը, որտեղ հայ համայնքը զարգացրել է եկեղեցական, կրթական և հասարակական հաստատություններ։ Հնդկաստանի հայ համայնքի պատմությունը կապված է առևտրական գործունեության, համայնքային կազմակերպվածության և ազգային մշակույթի պահպանման ջանքերի հետ։ Այս միջավայրում կրթական հաստատությունների գործունեությունը նպաստել է հայերեն լեզվի, գրագիտության և համայնքային ավանդույթների փոխանցմանը հաջորդ սերունդներին։ Ճեմարանի կառավարման վերաբերյալ կանոնների առկայությունը կարող է վկայել կրթական աշխատանքի կազմակերպվածության և հաստատության գործունեությունը որոշակի իրավական կամ ներքին սկզբունքներով կարգավորելու անհրաժեշտության մասին։ Նման փաստաթղթերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես են հայկական համայնքները կազմակերպել կրթական կյանքը իրենց պատմական հայրենիքից հեռու և ինչպիսի մեխանիզմներ են կիրառել հաստատությունների շարունակականությունն ապահովելու համար։ Այն կարող է հետաքրքրել հայ կրթության պատմությամբ, Հնդկաստանի հայ գաղթօջախով, հայկական սփյուռքի ինստիտուցիոնալ զարգացմամբ և տասնիններորդ դարի կրթական կառավարման ձևերով զբաղվող հետազոտողներին։ Հրատարակությունը արժեքավոր է նաև որպես պատմական փաստաթուղթ, քանի որ կանոնադրական բնույթի գրքերը հաճախ պահպանում են հաստատության կազմակերպական սկզբունքների, կրթական առաջնահերթությունների և կառավարման մշակույթի մասին տեղեկություններ, որոնք միշտ չէ, որ արտացոլված են պատմողական աղբյուրներում։ Դրանց ուսումնասիրությունը կարող է լրացնել կրթական հաստատությունների պատմության վերաբերյալ առկա գիտելիքը և օգնել վերակազմելու համայնքային կյանքի կազմակերպման որոշ կողմեր։ Միաժամանակ, քանի որ մատենագիտական նկարագրության մեջ հեղինակի կամ կազմողի անունը նշված չէ, իսկ տպագրական տվյալները սահմանափակ են, հնարավոր չէ որոշել փաստաթղթի կազմման հանգամանքները, դրա հաստատման ընթացակարգը կամ կանոնների կիրառման կոնկրետ ձևերը։ Այդ մանրամասները պարզելու համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել հրատարակության ամբողջական բնագիրը։ Ընդհանուր առմամբ, այս աշխատությունը կարելի է բնութագրել որպես հայկական սփյուռքի կրթական պատմությանը վերաբերող կանոնադրական հրատարակություն, որն արտացոլում է Հայկյան մարդասիրական ճեմարանի կառավարման և կրթական գործունեության կարգավորման ձգտումը։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պարենային անվտանգության ապահովման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը և դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղիների վերլուծությանը։ Հեղինակը դիտարկում է պարենային անվտանգության տնտեսական, սոցիալական և ռազմավարական նշանակությունը՝ անդրադառնալով գյուղատնտեսական արտադրության զարգացմանը, սննդամթերքի ինքնաբավության մակարդակին, ներմուծումից կախվածությանը, շուկայի կայունությանը և բնակչության համար անվտանգ ու մատչելի սննդի հասանելիությանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են ներքին և արտաքին գործոնները, որոնք ազդում են պարենային համակարգի կայունության վրա, այդ թվում՝ կլիմայական փոփոխությունները, բնական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը, գյուղատնտեսական տեխնոլոգիաների զարգացումը, պետական աջակցության մեխանիզմները և միջազգային տնտեսական գործընթացների ազդեցությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական քաղաքականության կատարելագործման, գյուղատնտեսության մրցունակության բարձրացման, ռիսկերի կառավարման, պարենային պաշարների ձևավորման և երկարաժամկետ զարգացման ռազմավարությունների մշակման հարցերին։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, պետական կառավարման մասնագետների, գյուղատնտեսության ոլորտի ներկայացուցիչների, գիտաշխատողների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են պարենային անվտանգության, կայուն զարգացման և ազգային տնտեսական քաղաքականության ուսումնասիրությամբ։

Հոգեբանություն

Աշխատությունը նվիրված է անձի տնտեսական վարքագծի ձևավորման, դրսևորման և մոդելավորման հոգեբանական օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը՝ տնտեսական հոգեբանության, անձի հոգեբանության և վարքագծային տնտեսագիտության տեսական մոտեցումների համատեքստում։ Քննարկվում են տնտեսական որոշումների ընդունման հոգեբանական մեխանիզմները, անհատական պահանջմունքների, հետաքրքրությունների, արժեքային կողմնորոշումների և մոտիվացիոն գործոնների ազդեցությունը մարդու տնտեսական գործունեության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անձի վերաբերմունքին աշխատանքի, եկամուտների, սեփականության, սպառման, խնայողությունների և ներդրումների նկատմամբ, ինչպես նաև տնտեսական ընտրությունների հիմքում ընկած գիտակցական ու հուզական գործընթացներին։ Ուսումնասիրվում են տնտեսական վարքագծի անհատական տարբերությունները, ռիսկի ընկալման առանձնահատկությունները, անորոշության պայմաններում որոշումների ընդունումը, ինքնագնահատականի, պատասխանատվության և ինքնակարգավորման դերը տնտեսական ակտիվության ձևավորման գործընթացում։ Անդրադարձ է կատարվում սոցիալական միջավայրի, ընտանեկան դաստիարակության, մշակութային արժեքների, հասարակական կարծիքի և տնտեսական պայմանների ազդեցությանը անձի վարքագծային նախընտրությունների վրա։ Կարևորվում են տնտեսական վարքագծի մոդելավորման տեսական սկզբունքները, հոգեբանական ցուցանիշների ընտրությունը, վարքագծային օրինաչափությունների բացահայտումը և տարբեր տնտեսական իրավիճակներում անհատի հնարավոր արձագանքների գնահատումը։ Դիտարկվում են նաև ռացիոնալ և ոչ ռացիոնալ տնտեսական ընտրությունների փոխհարաբերությունները, ճանաչողական կողմնակալությունները, հուզական գործոնների ազդեցությունը և տնտեսական որոշումների կանխատեսման սահմանափակումները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել հոգեբանական թեստավորման, հարցումների, փորձարարական ուսումնասիրության, վիճակագրական վերլուծության և մաթեմատիկական մոդելավորման մեթոդներ՝ անձի տնտեսական վարքագծի վրա ազդող գործոնների փոխկապակցվածությունը բացահայտելու նպատակով։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի տնտեսական վարքագծի հոգեբանական հիմքերի ըմբռնման, անհատական տնտեսական որոշումների ուսումնասիրության և վարքագծային մոդելների կատարելագործման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել հոգեբանների, տնտեսագետների, սոցիոլոգների, կառավարման մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է բնության և բնական աշխարհի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով կենդանի օրգանիզմների, բույսերի, կենդանիների, Երկրի և բնական երևույթների վերաբերյալ գիտելիքներ։ Բնական պատմությունը որպես գիտելիքի բնագավառ նպատակ ունի բացահայտելու բնության բազմազանությունը, ուսումնասիրելու կենդանի և անկենդան աշխարհի առանձնահատկությունները, դրանց կառուցվածքը, ծագումն ու փոխկապակցվածությունը։ Այս գիտակարգի շրջանակում դիտարկվում են բույսերի և կենդանիների տեսակները, դրանց կենսագործունեությունը, տարածվածությունը, բնական միջավայրին հարմարվելու առանձնահատկությունները, ինչպես նաև երկրային բնության տարբեր բաղադրիչները։ Բնագիտական ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի մարդու և շրջակա միջավայրի փոխհարաբերությունների ընկալման, բնության օրինաչափությունների բացահայտման և գիտական մտածողության զարգացման համար։ Աշխատության լայն թեմատիկ ուղղվածությունը հնարավորություն է տալիս ընթերցողին ձևավորելու ընդհանուր պատկերացում բնական աշխարհի կառուցվածքի ու բազմազանության մասին։ Նման գրքերը XIX դարում կարևոր դեր են ունեցել բնագիտական գիտելիքների տարածման և կրթական մակարդակի բարձրացման գործում՝ գիտությունը հասանելի դարձնելով ավելի լայն ընթերցողական շրջանակների։ Հրատարակությունը արժեքավոր է հայերեն բնագիտական գրականության պատմության ուսումնասիրության համար և կարող է հետաքրքրել կենսաբանությամբ, բնագիտությամբ, երկրագիտությամբ ու գիտության պատմությամբ զբաղվողներին։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է հանցագործություն կատարած անձի բռնման ընթացքում վնաս պատճառելու քրեաիրավական կարգավորման ուսումնասիրությանը, դրա ժամանակակից վիճակի գնահատմանը և հետագա կատարելագործման հնարավոր ուղղությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության շրջանակում տվյալ իրավական ինստիտուտը դիտարկվում է քրեական իրավունքի այն կառուցակարգերի համատեքստում, որոնք որոշակի պայմանների առկայության դեպքում կարող են բացառել արարքի հանցավորությունը կամ ազդել դրա իրավական գնահատման վրա։ Վերլուծվում են անձին բռնելու իրավաչափ նպատակը, անհրաժեշտության և համաչափության պահանջները, ինչպես նաև այն իրավական սահմանները, որոնց շրջանակում հնարավոր է հարկադրանքի կիրառում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բռնման անհրաժեշտության և պատճառված վնասի բնույթի միջև հարաբերակցությանը, քանի որ իրավական գնահատման համար կարևոր է տարբերակել իրավաչափ գործողությունը սահմանազանցումից։ Քննության են առնվում այն հանգամանքները, որոնք կարող են նշանակություն ունենալ կիրառված միջոցների իրավաչափությունը որոշելիս՝ ստեղծված իրավիճակը, վտանգի բնույթը, անձի վարքագիծը և այլ փաստական պայմաններ։ Ուսումնասիրվում են նաև անհրաժեշտ պաշտպանության և հանցանք կատարած անձի բռնման ընթացքում վնաս պատճառելու ինստիտուտների տարբերություններն ու փոխհարաբերությունները, քանի որ դրանց նպատակները և կիրառման իրավական հիմքերը կարող են տարբերվել։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է գործող քրեական օրենսդրության համապատասխան դրույթների, իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող մեկնաբանման խնդիրների և տեսական մոտեցումների համադրումը։ Անդրադարձ է կատարվում քաղաքացու և իրավապահ մարմինների գործողությունների իրավական գնահատման առանձնահատկություններին, մարդու իրավունքների պաշտպանության պահանջներին և պետական հարկադրանքի սահմաններին։ Համեմատական իրավական ուսումնասիրությունը կարող է ընդգրկել նաև այլ երկրների համապատասխան կարգավորումները՝ տարբեր մոդելների առավելություններն ու խնդիրները բացահայտելու նպատակով։ Աշխատության արդյունքում առանձնացվում են օրենսդրական ձևակերպումների հստակեցման, իրավակիրառ պրակտիկայի միասնականության ապահովման և իրավաչափ ու անհամաչափ գործողությունների տարբերակման չափանիշների կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի քրեական իրավունքի տեսության և իրավակիրառ գործունեության համար՝ նպաստելով անձի բռնման իրավական հիմքերի, թույլատրելի սահմանների և պատասխանատվության պայմանների առավել հստակ ու համակարգված ընկալմանը։