Նոր գրքեր: Հասարակական-քաղաքական գիտություններ: Ինֆորմացիոն ցանկ=Новые книги: Обшественно-политические науки: Информационный указател (1985, թիվ 9)

Մաթեմատիկա

Математические термины. Справочник աշխատությունը տեղեկատու բնույթի ձեռնարկ է, որը նախատեսված է մաթեմատիկայի հիմնական և առաջադեմ հասկացությունների համակարգված բացատրության համար՝ ընդգրկելով հանրահաշվի, երկրաչափության, անալիզի, հավանականությունների տեսության և դիսկրետ մաթեմատիկայի հիմնական տերմինները, այն ներկայացնում է յուրաքանչյուր հասկացության հստակ սահմանում, անհրաժեշտ դեպքում նաև նշում է դրա կիրառությունները և կապերը այլ մաթեմատիկական բաժինների հետ, գիրքը հատուկ ուշադրություն է դարձնում տերմինների ճշգրիտ օգտագործմանը գիտական և ուսումնական տեքստերում, միաժամանակ օգնելով ընթերցողին կողմնորոշվել մաթեմատիկական խորհրդանիշների և հասկացությունների բազմազանության մեջ, ինչը այն դարձնում է օգտակար աղբյուր ուսանողների, ուսուցիչների և հետազոտողների համար, ովքեր աշխատում են մաթեմատիկական տեքստերի հետ տարբեր մակարդակներում։

Լեզվաբանություն

Լեզվաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է առոգանության դերին խոսքի իմաստային, գործառական և հաղորդակցական կառուցվածքի ձևավորման գործընթացում։ Քննության են առնվում հնչերանգի, շեշտի, խոսքի տեմպի, դադարների և մեղեդայնության առանձնահատկությունները՝ որպես բանավոր հաղորդակցության իմաստաստեղծ բաղադրիչներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն միջոցներին, որոնց օգնությամբ խոսողն արտահայտում է հաղորդման նպատակը, վերաբերմունքը, հուզական երանգները և առանձնացնում արտահայտության առավել կարևոր հատվածները։ Վերլուծվում է առոգանական կառուցվածքի և խոսքի բառաքերականական կազմության փոխազդեցությունը, ինչպես նաև տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում առոգանության գործառույթների փոփոխությունը։ Քննարկվում են պատմողական, հարցական, հրամայական և այլ տիպի արտահայտությունների հնչերանգային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև համատեքստի ազդեցությունը խոսքի իմաստավորման վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու առոգանության նշանակությունը խոսքային մտադրության փոխանցման, արտահայտության իմաստային կազմակերպման և հաղորդակցության արդյունավետության ապահովման գործում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հնչյունաբանության, գործառական լեզվաբանության, խոսքի տեսության և հաղորդակցական լեզվաբանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Կովկասի տարածքում օբսիդիանի հումքի աղբյուրների, տարածման և օգտագործման ուսումնասիրությանը՝ նեոլիթից մինչև վաղ երկաթի դարաշրջանն ընդգրկող ժամանակահատվածում։ Հետազոտության հիմքում ընկած է հնագիտական գտածոների և բնական օբսիդիանի նմուշների համադրական ուսումնասիրությունը՝ նեյտրոնային ակտիվացման վերլուծության միջոցով դրանց քիմիական կազմը և հնարավոր ծագման աղբյուրները որոշելու նպատակով։ Ուսումնասիրվում են օբսիդիանի հանքավայրերի աշխարհագրական տարածվածությունը, հումքի ֆիզիկաքիմիական առանձնահատկությունները և տարբեր հնագիտական բնակավայրերում հայտնաբերված օբսիդիանի առարկաների ու հումքի միջև հնարավոր կապերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հումքի ձեռքբերման, տարածման և փոխանակման ուղիների բացահայտմանը, ինչը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու հնագույն հասարակությունների տնտեսական գործունեության, շարժունակության և միջտարածաշրջանային կապերի մասին։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի Կովկասի նախապատմական մշակույթների ուսումնասիրման համար, քանի որ օբսիդիանի ծագման որոշումը թույլ է տալիս վերականգնել հումքի տեղաշարժի աշխարհագրությունը և բացահայտել տարբեր համայնքների միջև գոյություն ունեցած կապերը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հնագետների, երկրաբանների, հնագիտական նյութագիտության մասնագետների, պատմաբանների, մարդաբանների և Կովկասի նախապատմությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Այլ առարկաներ

Քոմփյութերային ցանցերում հեռահար ուսուցման հետազոտումն ու կազմակերպումը վերաբերում է կրթական գործընթացների թվայնացման և ցանցային տեխնոլոգիաների միջոցով ուսուցման արդյունավետ իրականացման ուսումնասիրությանը, որտեղ ուսանողներն ու դասախոսները փոխազդում են առանց ֆիզիկական ներկայության՝ օգտագործելով ինտերնետային ենթակառուցվածքներ, կրթական հարթակներ և հաղորդակցման ծրագրային միջոցներ։ Այս ոլորտը ներառում է էլեկտրոնային ուսուցման (e-learning) համակարգերի նախագծում, կրթական բովանդակության թվայնացում, ուսուցման կառավարման համակարգերի (LMS) ներդրում և ցանցային անվտանգության ապահովում, որպեսզի տվյալների փոխանակումը լինի կայուն և պաշտպանված։ Հեռահար ուսուցման կազմակերպման հիմնական բաղադրիչներն են վիդեոկոնֆերանսների համակարգերը, ինտերակտիվ դասարանները, առցանց թեստավորման և գնահատման մեխանիզմները, ինչպես նաև ուսանողների առաջադիմության մոնիթորինգի գործիքները։ Այս նպատակով լայնորեն կիրառվում են LMS հարթակներ, օրինակ Moodle և Google Classroom, որոնք հնարավորություն են տալիս կազմակերպել դասընթացների բովանդակության կառավարում, առաջադրանքների հանձնարարում և ուսանողների հետադարձ կապի ապահովում։ Կարևոր դեր ունի նաև վիդեոկապի տեխնոլոգիաների կիրառումը, օրինակ Zoom, որը ապահովում է իրական ժամանակում դասախոսությունների անցկացում և խմբային քննարկումներ։ Հեռահար ուսուցման արդյունավետ կազմակերպման համար անհրաժեշտ է նաև հաշվի առնել ցանցային ռեսուրսների բաշխումը, կապի որակը, սերվերների բեռնվածությունը և կիբեռանվտանգության խնդիրները, որպեսզի ապահովվի անխափան ուսումնական գործընթաց։ Այս համակարգերի հետազոտությունը ներառում է նաև ուսուցման մեթոդաբանության փոփոխությունների ուսումնասիրություն՝ ինչպես է տեխնոլոգիան ազդում ուսանողների ներգրավվածության, ինքնուրույն աշխատանքի և գիտելիքների յուրացման արդյունավետության վրա։ Ընդհանուր առմամբ, քոմփյութերային ցանցերում հեռահար ուսուցման կազմակերպումը հանդիսանում է ժամանակակից կրթական համակարգի կարևոր բաղադրիչ, որը նպաստում է կրթության հասանելիության ընդլայնմանը, ճկուն ուսումնական միջավայրի ստեղծմանը և գլոբալ կրթական ինտեգրացիային։

Մանկավարժություն

Այս աշխատությունը նվիրված է համագործակցության մանկավարժության տեսական հիմքերի և կրթական պրակտիկայում դրա կիրառման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ուսուցման գործընթացը ուսուցչի և սովորողի ակտիվ փոխգործակցության ու փոխադարձ պատասխանատվության սկզբունքներով կազմակերպելու տեսանկյունից։ Աշխատության շրջանակում համագործակցային մանկավարժությունը դիտարկվում է որպես կրթական մոտեցում, որի կենտրոնում սովորողի անձնային զարգացումը, ինքնուրույնությունը, ստեղծագործական ներուժը և կրթական գործընթացում ակտիվ մասնակցությունն են։ Ուսումնասիրվում են ուսուցչի և սովորողի հարաբերությունների ավանդական մոդելից դեպի գործընկերային և համագործակցային փոխհարաբերություններ անցնելու տեսական նախադրյալները, ինչպես նաև այդ փոփոխության ազդեցությունը ուսուցման արդյունավետության և կրթական միջավայրի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համագործակցության մանկավարժության հիմնական սկզբունքներին՝ փոխադարձ հարգանք, վստահություն, երկխոսություն, անհատական մոտեցում, համատեղ նպատակադրում, փոխօգնություն և սովորողի նախաձեռնության խրախուսում։ Աշխատության մեջ քննարկվում են համագործակցային ուսուցման կազմակերպման տարբեր ձևեր և մեթոդներ, այդ թվում՝ խմբային աշխատանքը, զույգերով ուսուցումը, քննարկումները, նախագծային գործունեությունը, խնդիրների համատեղ լուծումը և փոխադարձ գնահատումը։ Կարևորվում է այնպիսի կրթական միջավայրի ձևավորումը, որտեղ սովորողը ոչ թե պարզապես գիտելիքի ստացող է, այլ ուսումնական գործընթացի ակտիվ մասնակից, իսկ ուսուցիչը հանդես է գալիս որպես ուղղորդող, խորհրդատու և համագործակցության կազմակերպիչ։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև համագործակցային մոտեցումների կիրառման հնարավորություններին տարբեր տարիքային խմբերում և առարկայական ոլորտներում՝ հաշվի առնելով սովորողների անհատական առանձնահատկությունները, կրթական կարիքներն ու սոցիալական հմտությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում համագործակցության միջոցով հաղորդակցական կարողությունների, քննադատական մտածողության, պատասխանատվության, ինքնագնահատման, թիմային աշխատանքի և սոցիալական փոխգործակցության զարգացմանը։ Աշխատության գործնական հատվածը կարող է ներառել դասի կազմակերպման օրինակներ, մանկավարժական տեխնոլոգիաներ և մեթոդական լուծումներ, որոնք նպաստում են համագործակցային ուսուցման արդյունավետ իրականացմանը։ Միաժամանակ քննարկվում են հնարավոր դժվարությունները՝ խմբային աշխատանքի արդյունավետ կառավարման, սովորողների անհավասար ներգրավվածության, ուսուցչի նոր դերակատարման և գնահատման համապատասխան մեխանիզմների ընտրության հետ կապված խնդիրները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համադրել համագործակցության մանկավարժության տեսական դրույթներն ու գործնական կիրառությունը և բացահայտել դրա ներուժը ժամանակակից կրթության որակի բարձրացման գործում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, ուսուցիչների, բուհերի դասախոսների, կրթության կազմակերպիչների, դպրոցների ղեկավարների, մանկավարժական հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Լեզվաբանություն

Լեզվաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է XIX դարում հայոց լեզվի բառաիմաստային համակարգի զարգացման առանձնահատկությունների և ֆրանսերենի հետ դրա առնչությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տվյալ ժամանակաշրջանի հայերենի բառապաշարի կառուցվածքը, բառերի իմաստային հարաբերությունները, բառիմաստային փոփոխությունների օրինաչափությունները և լեզվի բառային կազմի հարստացման հիմնական աղբյուրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայերենի և ֆրանսերենի լեզվական շփումներին, բառային փոխառություններին, իմաստային պատճենումներին և եվրոպական մշակութային ու գիտական հասկացությունների հայերեն արտահայտման միջոցներին։ Վերլուծվում են XIX դարի հասարակական, մշակութային, կրթական և գրական զարգացումների ազդեցությունները հայերենի բառապաշարի ձևավորման ու փոփոխության վրա։ Քննարկվում են նաև ֆրանսերենից հայերեն անցած բառերի հնչյունական, ձևաբանական և իմաստային հարմարեցման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև թարգմանական գրականության դերը նոր բառերի ու նշանակությունների տարածման գործում։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են բառերի բազմիմաստության, հոմանիշության, հականիշության, իմաստային ընդլայնման և նեղացման երևույթները՝ հայերենի ու ֆրանսերենի համեմատական վերլուծության տեսանկյունից։ Անդրադարձ է կատարվում XIX դարի հայ գրական լեզվի զարգացմանը, լեզվական փոխազդեցությունների պատմական նշանակությանը և բառապաշարի ուսումնասիրության համեմատական ու պատմական մեթոդներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի պատմության, բառագիտության, իմաստաբանության, համեմատական լեզվաբանության և հայ-ֆրանսիական լեզվամշակութային կապերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։