Նոր գրքեր օտար լեզուներով

Զբոսաշրջություն (Տուրիզմ)

Այս թեման ներկայացնում է հյուրանոցների դասակարգման համակարգը և հյուրանոցային շղթաների կառուցվածքն ու գործունեության առանձնահատկությունները՝ ընդգծելով հյուրանոցային ոլորտի կազմակերպման հիմնական սկզբունքները և ծառայությունների որակի ստանդարտները։ Հյուրանոցները սովորաբար դասակարգվում են ըստ աստղային համակարգի, որը արտացոլում է ծառայությունների մակարդակը, ենթակառուցվածքները, սենյակների հարմարավետությունը և լրացուցիչ ծառայությունների բազմազանությունը՝ սկսած բյուջետային և միջին դասի հյուրանոցներից մինչև բարձրակարգ և լյուքս դասի համալիրներ։ Բացի այդ, դիտարկվում են նաև հյուրանոցների տեսակները՝ քաղաքային, հանգստավայրային, բիզնես, բուտիկ և այլ ձևաչափեր, որոնք տարբերվում են իրենց նպատակային լսարանով և ծառայությունների բնույթով։ Հյուրանոցային շղթաները ներկայացվում են որպես միասնական ապրանքանիշի տակ գործող հյուրանոցների ցանցեր, որոնք ունեն կենտրոնացված կառավարման համակարգ, միասնական ստանդարտներ և մարքեթինգային ռազմավարություն՝ ապահովելով ծառայությունների համաչափ որակ տարբեր երկրներում և քաղաքներում։ Նման շղթաները հնարավորություն են տալիս օպտիմալացնել կառավարման ծախսերը, բարձրացնել ճանաչելիությունը և ապահովել հաճախորդների վստահությունը՝ անկախ գտնվելու վայրից։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է միջազգային հյուրանոցային բրենդների զարգացման միտումներին, ֆրանչայզինգի մոդելին և գլոբալ զբոսաշրջության աճի ազդեցությանը հյուրանոցային արդյունաբերության վրա՝ ցույց տալով, թե ինչպես է ոլորտը դառնում ավելի ինտեգրված և մրցակցային։

Իրավաբանություն

Գիրքը նվիրված է Եվրոպական միության դատարանի (ԵՄ դատարան) կազմակերպչական կառուցվածքի և իրավազորության առանձնահատկությունների համակողմանի վերլուծությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով դրա փոխգործակցությանը Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի հետ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են ԵՄ դատական համակարգի ինստիտուցիոնալ հիմքերը, դատարանի իրավազորության սահմանները, իրավական ակտերի մեկնաբանման և կիրառման մեխանիզմները, ինչպես նաև անդամ պետությունների նկատմամբ դատական վերահսկողության գործառույթները։ Հեղինակը վերլուծում է երկու եվրոպական դատական համակարգերի միջև հարաբերությունների բարդությունները՝ ներառյալ իրավական նորմերի համադրման, իրավական հակասությունների լուծման և իրավական բազմակենտրոնության խնդիրները։ Գրքում քննարկվում են նաև մարդու իրավունքների պաշտպանության եվրոպական համակարգի զարգացման միտումները, դատարանների միջև իրավասության հնարավոր բախումները և համագործակցության ինստիտուցիոնալ ձևերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ԵՄ իրավունքի գերակայության սկզբունքին, մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիայի կիրառման առանձնահատկություններին և դատական պրակտիկայի համեմատական վերլուծությանը։ Աշխատությունը համադրում է տեսական և գործնական մոտեցումները՝ ներկայացնելով խորքային պատկերացում եվրոպական դատական համակարգերի փոխազդեցության վերաբերյալ։ Գիրքը նախատեսված է միջազգային իրավունքի մասնագետների, իրավաբանների, դատավորների, գիտահետազոտողների, ուսանողների և եվրոպական իրավունքի հարցերով հետաքրքրվողների համար։

Տնտեսագիտություն

Տնտեսագիտական ուսումնական նյութ է, որտեղ ներկայացվում է գնի տնտեսական էությունը, նրա ձևավորման մեխանիզմները, տեսակները և պետական կարգավորման հիմնական գործիքները։ Գրքում բացատրվում է, որ գինը հանդիսանում է ապրանքի կամ ծառայության արժեքի դրամական արտահայտություն և շուկայական տնտեսությունում կատարում է մի շարք կարևոր գործառույթներ՝ տեղեկատվական, խթանող և բաշխիչ։ Աշխատության մեջ քննարկվում են գների հիմնական տեսակները՝ ազատ շուկայական գներ, կարգավորվող գներ, մենաշնորհային գներ, մեծածախ և մանրածախ գներ, ինչպես նաև միջազգային շուկայում ձևավորվող գների առանձնահատկությունները։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև պետության դերին գների կարգավորման գործընթացում՝ ներառելով հարկային քաղաքականությունը, սուբսիդիաները, գնային վերահսկողությունը և հակամենաշնորհային միջոցառումները։ Գրքում վերլուծվում է, թե ինչպես է պետությունը փորձում ապահովել տնտեսական կայունություն, կանխել գնաճը և պաշտպանել սպառողների շահերը՝ պահպանելով շուկայական հավասարակշռությունը։ Աշխատությունը օգտակար է տնտեսագիտության հիմունքները ուսումնասիրողների համար և նպաստում է գների ձևավորման ու կարգավորման համակարգերի ավելի խորքային ընկալմանը։

Գրականություն

Մկրտիչ Պեշիկթաշլյան Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է Մկրտիչ Պեշիկթաշլյանի կյանքին և ստեղծագործական ժառանգությանը՝ ընդգծելով նրա դերը 19-րդ դարի հայ գրականության զարգացման և ազգային-ռոմանտիկական ուղղության ձևավորման գործընթացում։ Աշխատությունը վերլուծում է նրա կենսագրական ուղին, կրթական և մշակութային միջավայրը, ինչպես նաև այն հասարակական ու գաղափարական ազդակները, որոնք ձևավորել են նրա գրական աշխարհայացքը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա բանաստեղծական ստեղծագործություններին, որոնցում արտահայտվում են հայրենասիրական զգացումները, ազատության գաղափարը, մարդկային ներաշխարհի խորքային ընկալումները և ազգային ինքնության վերարժևորման ձգտումը։ Ուսումնասիրությունը նաև դիտարկում է Պեշիկթաշլյանի լեզվական ոճի առանձնահատկությունները, պատկերավորման համակարգը և արևմտահայ գրական ավանդույթների հետ նրա կապը՝ ցույց տալով նրա ազդեցությունը հետագա սերունդների գրողների վրա։ Աշխատությունը կարևոր է հայ գրականագիտության համար՝ նպաստելով 19-րդ դարի արևմտահայ գրական գործընթացների և ազգային-մշակութային շարժումների խորքային ուսումնասիրությանը։

Պատմություն

Աշխատությունը հայ միջնադարյան պատմագրության հիմնարար հուշարձաններից է և ավանդաբար վերագրվում է Մովսես Խորենացուն՝ հայ պատմագրական ավանդույթի ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկին։ Այն ներկայացնում է հայ ժողովրդի անցյալի համակարգված շարադրանք՝ համադրելով պատմական տեղեկությունները, հնագույն ավանդությունները, տոհմաբանական պատմությունները, բանավոր հիշողության տարրերը և հեղինակին հասանելի գրավոր աղբյուրներից քաղված նյութերը։ Պատմական շարադրանքը ընդգրկում է Հայաստանի և հայ ժողովրդի պատմության լայն ժամանակագրական շրջանակ՝ սկսելով հնագույն ժամանակների վերաբերյալ ավանդական պատկերացումներից և շարունակելով քաղաքական, հասարակական ու մշակութային զարգացման հետագա փուլերի նկարագրությամբ։ Հատուկ նշանակություն ունեն հայ ժողովրդի ծագման, նախնիների, վաղ պետական կազմավորումների և թագավորական տոհմերի վերաբերյալ տեղեկությունները, որոնց միջոցով ձևավորվում է ազգային անցյալի ամբողջական պատմական պատկերը։ Ներկայացվում են Հայաստանի քաղաքական հարաբերությունները հարևան երկրների և հին աշխարհի խոշոր տերությունների հետ, թագավորական իշխանության զարգացումը, տարբեր արքայատոհմերի գործունեությունը, ներքին քաղաքական պայքարները և արտաքին ազդեցությունների պայմաններում հայկական պետականության պահպանման խնդիրները։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում հայ նախարարական տների, նրանց ծագման, դիրքի և քաղաքական դերակատարության վերաբերյալ տեղեկությունները, որոնք արժեքավոր նյութ են տալիս միջնադարյան հայկական հասարակության սոցիալական ու քաղաքական կառուցվածքի ուսումնասիրության համար։ Պատմական իրադարձություններին զուգահեռ ուշադրություն է հատկացվում Հայաստանի աշխարհագրությանը, բնակավայրերին, պատմական գավառներին, քաղաքներին և տարբեր տարածաշրջանների հետ ունեցած կապերին։ Շարադրանքում առանձնահատուկ նշանակություն ունեն հնագույն բանավոր ավանդությունից պահպանված պատմությունները, առասպելական ու հերոսական կերպարները, ժողովրդական հիշողության մեջ պահպանված պատմական դրվագները և հին մշակութային պատկերացումների արտացոլումները։ Այս նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն քաղաքական պատմությունը, այլև հայերի նախաքրիստոնեական հավատալիքների, աշխարհընկալման, մշակութային հիշողության և ինքնության ձևավորման որոշ առանձնահատկություններ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև քրիստոնեության տարածմանը, եկեղեցու դերի մեծացմանը և Հայաստանի հոգևոր ու մշակութային կյանքի վերափոխումներին։ Պատմական շարադրանքում քաղաքական և եկեղեցական գործընթացները հաճախ ներկայացվում են փոխկապակցված՝ հնարավորություն տալով հետևել պետական իշխանության, նախարարական համակարգի և եկեղեցական հաստատությունների հարաբերությունների զարգացմանը։ Աղբյուրագիտական տեսանկյունից նյութը մեծ արժեք ունի, քանի որ պահպանել է տեղեկություններ և պատմական ավանդություններ, որոնց մի մասը այլ աղբյուրներում ամբողջական ձևով չի պահպանվել։ Միաժամանակ դրա օգտագործումը պահանջում է պատմաքննադատական մոտեցում՝ տարբերակելու պատմականորեն ստուգելի տեղեկությունները, գրական մշակման ենթարկված պատմությունները, տոհմաբանական ավանդությունները և առասպելական շերտերը։ Հետազոտողների համար առանձնապես կարևոր են հեղինակի կողմից տարբեր աղբյուրների համադրման սկզբունքները, պատմական ժամանակագրության կառուցման եղանակները և իրադարձությունների պատճառահետևանքային կապերը բացատրելու փորձերը։ Աշխատությունը կարևոր է նաև պատմագրության զարգացման ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ արտացոլում է պատմությունը միասնական ազգային անցյալի ձևով ներկայացնելու ձգտումը։ Անցյալի քաղաքական ու մշակութային իրադարձությունները կազմակերպվում են շարունակական պատմական պատումի մեջ, որի միջոցով ընդգծվում են ժողովրդի ծագման, պետականության, մշակույթի և պատմական հիշողության փոխկապակցվածությունը։ Այդ պատճառով նյութը մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ պատմագրության վրա և դարեր շարունակ օգտագործվել է որպես Հայաստանի հին ու վաղ միջնադարյան անցյալի մասին գիտելիքների կարևոր աղբյուր։ Այն նշանակալի է նաև գրականագիտական տեսանկյունից՝ պատմական շարադրանքի, կերպարների ներկայացման, ավանդությունների մշակման և պատմողական կառուցվածքի առանձնահատկությունների շնորհիվ։ Տարբեր դարաշրջաններում կատարված հրատարակությունները և թարգմանությունները նպաստել են այս պատմագրական ժառանգության տարածմանը հայկական և միջազգային գիտական միջավայրերում՝ այն դարձնելով հայագիտության կարևոր ուսումնասիրության առարկա։ Աշխատության գիտական արժեքը պայմանավորված է պատմության, աղբյուրագիտության, հնագիտության, պատմական աշխարհագրության, ազգագրության, բանահյուսության, լեզվաբանության և մշակույթի պատմության համար տրամադրած բազմաբնույթ նյութով։ Այն հնարավորություն է տալիս ոչ միայն ուսումնասիրել Հայաստանի հնագույն և վաղ միջնադարյան պատմության վերաբերյալ պահպանված տեղեկությունները, այլև հասկանալ, թե միջնադարյան հայ պատմագիտական միտքը ինչպես էր պատկերացնում ժողովրդի անցյալը, պատմական շարունակականությունը և ազգային ինքնության հիմքերը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, հայ պատմագրության, աղբյուրագիտության, միջնադարյան գրականության և ընդհանրապես հայագիտության ոլորտների հետազոտողների, պատմաբանների, բանասերների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Գրականություն

Գիրքը նվիրված է հայ պատմավեպերի ռուսերեն թարգմանության առանձնահատկություններին և այն բարդություններին, որոնք առաջանում են բնագրի գեղարվեստական ոճը այլ լեզվով հնարավորինս ամբողջական ու համարժեք վերարտադրելիս։ Աշխատության կենտրոնում հայ պատմավեպի լեզվական, ոճական և գեղարվեստական ինքնատիպության պահպանման խնդիրն է, մասնավորապես՝ այն միջոցների ուսումնասիրությունը, որոնց օգնությամբ թարգմանիչը փորձում է փոխանցել բնագրի հեղինակային խոսքը, պատմողական առանձնահատկությունները, ազգային-մշակութային երանգները, կերպարների խոսքի անհատականությունը և պատմական ժամանակաշրջանին բնորոշ լեզվական միջավայրը։ Հեղինակը դիտարկում է թարգմանական գործընթացում առաջացող տարբեր խնդիրներ՝ կապված բառապաշարի, դարձվածաբանության, շարահյուսական կառուցվածքների, հնաբանությունների, բարբառային և ազգային-մշակութային տարրերի, ինչպես նաև բնագրի արտահայտչական ու հուզական ազդեցության պահպանման հետ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ պատմավեպի թարգմանության դեպքում անհրաժեշտ է ոչ միայն ճշգրիտ փոխանցել բովանդակությունը, այլև պահպանել ստեղծագործության գեղարվեստական մթնոլորտը և հեղինակի անհատական ոճը։ Ռուսերեն թարգմանությունների համեմատական դիտարկման միջոցով աշխատանքը բացահայտում է այն դեպքերը, երբ թարգմանական լուծումները նպաստում են բնագրի ոճական առանձնահատկությունների պահպանմանը, ինչպես նաև այն իրավիճակները, երբ լեզվական կամ մշակութային տարբերությունները հանգեցնում են որոշակի կորուստների, փոփոխությունների կամ իմաստային ու ոճական տեղաշարժերի։ Գիրքը արժեքավոր նյութ է ներկայացնում հայ և ռուս գրականությունների փոխառնչությունների, հայ պատմավեպի տարածման ու ընկալման, ինչպես նաև գեղարվեստական թարգմանության տեսական և գործնական խնդիրների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, թարգմանագետներին, լեզվաբաններին, հայագետներին, ռուսագետներին, գրական թարգմանիչներին և հայ գրականության ու թարգմանության հարցերով զբաղվող ուսանողներին ու հետազոտողներին։