Նոր գրքեր օտար լեզուներով : Ինֆորմացիոն ցանկ (1985, Հունվար, թիվ 1)

Право

Աշխատությունը նվիրված է կրթություն ստանալու իրավունքի միջազգային իրավական հիմքերի, դրա պաշտպանության մեխանիզմների և միջազգային պարտավորությունները Հայաստանի Հանրապետության ազգային իրավական համակարգում իրականացնելու հիմնախնդիրների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է կրթության իրավունքի՝ որպես մարդու հիմնարար իրավունքի բովանդակության, իրավական բնույթի և պետությունների կողմից դրա ապահովման պարտավորությունների բացահայտման վրա։ Քննության են առնվում մարդու իրավունքների պաշտպանության համընդհանուր և տարածաշրջանային համակարգերում ձևավորված սկզբունքներն ու չափանիշները, որոնք վերաբերում են կրթության մատչելիությանը, հասանելիությանը, հավասար հնարավորությունների ապահովմանը, խտրականության բացառմանը և կրթության որակին։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ՄԱԿ-ի շրջանակում ընդունված մարդու իրավունքների վերաբերյալ միջազգային փաստաթղթերին, երեխաների և սոցիալական տարբեր խմբերի կրթական իրավունքների պաշտպանության սկզբունքներին, ինչպես նաև եվրոպական իրավական համակարգում գործող չափանիշներին և դրանց մեկնաբանման առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրվում են պետության պարտավորությունները՝ կրթության իրավունքը հարգելու, պաշտպանելու և դրա արդյունավետ իրացումն ապահովելու տեսանկյունից։ Կարևորվում են պարտադիր և հասանելի կրթության կազմակերպումը, կրթական հաստատություններում հավասար վերաբերմունքը, հատուկ կրթական կարիքներ ունեցող անձանց հնարավորությունների ապահովումը, ազգային և այլ փոքրամասնությունների կրթական իրավունքների պաշտպանությունը, ինչպես նաև ծնողների և սովորողների իրավունքների հավասարակշռման խնդիրները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է միջազգային իրավական նորմերի ներպետական իրականացման գործընթացի ուսումնասիրությունը՝ Հայաստանի իրավական համակարգի օրինակով։ Վերլուծվում են սահմանադրական և օրենսդրական կարգավորումները, կրթության ոլորտում պետական քաղաքականության իրավական հիմքերը, իրավունքի պաշտպանության ներպետական մեխանիզմները և միջազգային պարտավորությունների կատարման ընթացքում առաջացող հնարավոր խնդիրները։ Առանձին նշանակություն է տրվում միջազգային պայմանագրերի և ազգային օրենսդրության փոխհարաբերությանը, միջազգային չափանիշներին ներպետական իրավակարգավորումների համապատասխանեցմանը և իրավակիրառ պրակտիկայում դրանց արդյունավետ իրականացմանը։ Դիտարկվում է նաև դատական և իրավապաշտպան մեխանիզմների դերը կրթական իրավունքի խախտումների կանխարգելման ու պաշտպանության գործում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս համադրել միջազգային և ազգային իրավական կարգավորումները, բացահայտել դրանց միջև հնարավոր անհամապատասխանությունները և գնահատել այն իրավական ու ինստիտուցիոնալ պայմանները, որոնք անհրաժեշտ են ստանձնած միջազգային պարտավորությունների լիարժեք կատարման համար։ Կարևորվում է ոչ միայն կրթական համակարգի ձևական հասանելիությունը, այլև այնպիսի պայմանների ստեղծումը, որոնց դեպքում յուրաքանչյուր անձ կարող է իրականում օգտվել իր կրթական իրավունքներից՝ անկախ սոցիալական վիճակից կամ այլ հանգամանքներից։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել ազգային օրենսդրության կատարելագործման, միջազգային չափանիշների առավել արդյունավետ կիրառման և կրթության իրավունքի պաշտպանության մեխանիզմների զարգացման ուղղությունների բացահայտմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել միջազգային իրավունքի, մարդու իրավունքների, սահմանադրական իրավունքի և կրթական քաղաքականության ոլորտներում աշխատող իրավաբանների, հետազոտողների, պետական կառավարման մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Экономика

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է պարենային անվտանգության ապահովման և աղքատության նվազեցման հիմնախնդիրների լուծման ուղիներին Հայաստանի Հանրապետությունում՝ ընդգծելով սոցիալ-տնտեսական կայուն զարգացման և բնակչության կենսամակարդակի բարձրացման փոխկապակցվածությունը։ Նյութում վերլուծվում են պարենային անվտանգության հիմնական բաղադրիչները՝ սննդամթերքի հասանելիություն, մատչելիություն, որակ և կայուն մատակարարում, ինչպես նաև դրանց վրա ազդող գործոնները՝ գյուղատնտեսության արտադրողականություն, շուկաների արդյունավետություն, ներմուծում-արտահանում հարաբերակցություն և սոցիալական քաղաքականության գործիքներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում աղքատության կառուցվածքային պատճառներին՝ զբաղվածության սահմանափակումներին, եկամուտների անհավասար բաշխմանը և տարածաշրջանային զարգացման անհամաչափություններին, որոնք ուղղակիորեն ազդում են պարենային ապահովության մակարդակի վրա։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է պետական աջակցության ծրագրերի, գյուղատնտեսական քաղաքականության բարեփոխումների և սոցիալական պաշտպանության մեխանիզմների դերը՝ որպես հիմնական գործիքներ խնդրի մեղմման և երկարաժամկետ լուծման համար։ Միաժամանակ քննարկվում են միջազգային փորձի կիրառման հնարավորությունները և կայուն զարգացման ռազմավարությունները՝ նպատակ ունենալով ապահովել բնակչության սննդային անվտանգությունն ու սոցիալական կայունությունը։

История

Վերսալյան պալատ (Վերսալ) Ֆրանսիայի պատմական և մշակութային ամենանշանավոր համալիրներից է, որը գտնվում է Փարիզի մոտակայքում՝ Վերսալ քաղաքում։ Այն կառուցվել է XVII դարում՝ Լյուդովիկոս XIV թագավորի օրոք և դարձել է Ֆրանսիայի բացարձակ միապետության խորհրդանիշը։ Վերսալյան պալատը հայտնի է իր շքեղ ճարտարապետությամբ, մեծ դահլիճներով, հայելիների սրահով և ընդարձակ այգիներով։ Այն երկար ժամանակ ծառայել է որպես թագավորական նստավայր և քաղաքական իշխանության կենտրոն։ 1789 թվականի Ֆրանսիական հեղափոխությունից հետո պալատը կորցրել է իր վարչական նշանակությունը և հետագայում վերածվել է թանգարանի։ Այսօր Վերսալը համարվում է համաշխարհային ժառանգության կարևոր հուշարձան և հանդիսանում է զբոսաշրջության գլխավոր կենտրոններից մեկը Ֆրանսիայում։

Другие предметы

Գրադարանագիտական բնույթի այս ժողովածուն նվիրված է շրջանային գրադարանների գործունեության կազմակերպման, զարգացման և բնակչության գրադարանային սպասարկման կատարելագործման հիմնահարցերին։ Հրատարակության թեմատիկ շրջանակը վերաբերում է շրջանային գրադարանների դերին մշակութային և կրթական կյանքում, գրքային ֆոնդերի ձևավորման ու համալրման սկզբունքներին, ընթերցողների պահանջմունքների ուսումնասիրմանը և գրադարանային ծառայությունների հասանելիության ապահովմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել գրադարանային աշխատանքի պլանավորմանը, գրականության հաշվառմանն ու պահպանմանը, գրացուցակների կազմմանը, մատենագիտական տեղեկատու ծառայությունների կազմակերպմանը և ընթերցանության խթանման միջոցառումներին։ Դիտարկվում են շրջանային գրադարանների համագործակցության հնարավորությունները գյուղական և քաղաքային գրադարանների, ուսումնական հաստատությունների, մշակութային կազմակերպությունների ու հասարակական կառույցների հետ։ Ժողովածուի շրջանակներում կարող են ներկայացվել գրադարանային աշխատանքի գործնական փորձը, մեթոդական առաջարկությունները, կազմակերպական դժվարությունները և դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղիները։ Քննարկման առարկա են գրադարանավարների մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացման, գրադարանային ֆոնդերի արդյունավետ օգտագործման, ընթերցողների սպասարկման որակի բարելավման և մշակութային-լուսավորական գործունեության զարգացման հարցերը։ Անդրադարձ է կատարվում շրջանային գրադարանների նշանակությանը բնակչության կրթական պահանջմունքների բավարարման, գրքի տարածման, ինքնակրթության խթանման և տեղական համայնքների մշակութային կյանքի ակտիվացման գործում։ Ժողովածուն կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, գրադարանային գործի կազմակերպիչների, մատենագետների, մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների և գրադարանագիտության պատմությունն ուսումնասիրող հետազոտողների համար։

История

Աշխատանքը նվիրված է Մոսկվայի Լազարյան ինստիտուտի՝ արևելյան լեզուների և արևելագիտության կարևոր կրթական կենտրոններից մեկի պատմությանը, գործունեությանը և նշանակությանը։ Ինստիտուտը ձևավորվել է Մոսկվայում Լազարյան ընտանիքի գործունեության հիման վրա և երկար ժամանակ կարևոր դեր է ունեցել արևելյան լեզուների ուսուցման, արևելագիտական գիտելիքի տարածման և հայ մշակութային ու կրթական կյանքի զարգացման գործում։ Հետազոտվող նյութը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու հաստատության կազմակերպական կառուցվածքի, կրթական նպատակների, ուսումնական ծրագրերի և այն միջավայրի մասին, որտեղ իրականացվել է արևելյան լեզուների ու մշակույթների ուսումնասիրությունը։ Հատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում հաստատության հայագիտական բաղադրիչը, քանի որ այն միաժամանակ կապված էր հայկական կրթության, լեզվի, պատմության և մշակույթի ուսումնասիրման ու տարածման հետ։ Լազարյան հաստատության գործունեությունը կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև ռուսահայ համայնքի մշակութային պատմության մեջ․ այն ծառայել է որպես կրթական և գիտական կենտրոն, որտեղ տարբեր ժամանակներում ձևավորվել են հայագիտության և արևելագիտության զարգացման համար նշանակալի պայմաններ։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հաստատության հիմնադրման նախադրյալները, հովանավորության համակարգը, դասախոսական կազմը, ուսումնական առարկաները և ուսանողների պատրաստության ուղղությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի արևելյան լեզուների ուսուցումը, քանի որ այդպիսի կրթությունը կապված էր ոչ միայն լեզվական գիտելիքի ձեռքբերման, այլև արևելյան ժողովուրդների պատմության, գրականության, մշակույթի և հասարակական կյանքի ուսումնասիրության հետ։ Հաստատության գործունեությունը կարելի է դիտարկել նաև XIX դարի ռուսական և հայկական կրթական համակարգերի փոխհարաբերությունների համատեքստում։ Լազարյանների նախաձեռնությունը կարևոր օրինակ է այն բանի, թե ինչպես մասնավոր հովանավորությունը կարող էր նպաստել կրթական հաստատության ձևավորմանն ու երկարատև զարգացմանը և միաժամանակ ծառայել ազգային մշակութային նպատակների իրականացմանը։ Աշխատանքը կարող է արժեքավոր լինել նաև գրքի և հրատարակչական մշակույթի պատմության տեսանկյունից, քանի որ Լազարյան հաստատության հետ կապված կրթական և գիտական գործունեությունը նպաստել է արևելագիտական և հայագիտական գրականության ստեղծման ու տարածման գործընթացներին։ Հաստատության շուրջ ձևավորված գիտակրթական միջավայրը կարևոր դեր է ունեցել մասնագետների պատրաստման և արևելքի լեզուների ու մշակույթների վերաբերյալ գիտելիքի համակարգման գործում։ Այս պատմական նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի լայնորեն հասկանալու հայ կրթական հաստատությունների զարգացումը Ռուսական կայսրության տարածքում և հայկական համայնքների մշակութային ինքնակազմակերպման առանձնահատկությունները։ Հատկապես կարևոր է հաստատության դերը հայ երիտասարդների կրթության և մտավոր զարգացման գործում, ինչպես նաև դրա կապը Մոսկվայի հայկական համայնքի մշակութային կյանքի հետ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է Լազարյան ինստիտուտը որպես կրթական, գիտական և մշակութային նշանակություն ունեցող հաստատություն, որի գործունեությունը միաժամանակ առնչվել է արևելյան լեզուների ուսումնասիրմանը, արևելագիտության զարգացմանը և հայկական կրթամշակութային ժառանգության պահպանմանն ու տարածմանը։ Այն կարող է կարևոր աղբյուր լինել XIX դարի հայկական կրթության, հայ-ռուսական մշակութային կապերի, արևելագիտության պատմության և Մոսկվայի հայ համայնքի մտավոր կյանքի ուսումնասիրության համար։

История

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Օդեսայի հնագիտական և պատմական հետազոտական կենտրոնի հավաքածուում պահպանված հին հայկական քարե արձանագրությունների համակարգային վերլուծությանը՝ ընդգծելով դրանց գրագիտական, հնագիտական և մշակութային արժեքը։ Աշխատությունում դիտարկվում է, թե ինչպես են այդ արձանագրությունները հայտնաբերվել և փաստագրվել XIX դարի գիտական արշավների ու հավաքչական գործունեության արդյունքում, երբ տարածաշրջանի հնագիտական ժառանգությունը ակտիվորեն ուսումնասիրվում և գրանցվում էր գիտական շրջանակների կողմից։ Քննարկվում են արձանագրությունների լեզվական առանձնահատկությունները, դրանց բովանդակային կառուցվածքը, քրիստոնեական և միջնադարյան մշակութային խորհրդանշական համակարգերը, ինչպես նաև քարե հուշարձանների ձևաբանական և գեղարվեստական լուծումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այդ նյութերի գիտական նկարագրման, չափագրման և մեկնաբանման վաղ փորձերին, որոնք իրականացվել են պատմաբանների և եկեղեցական գիտնականների համագործակցությամբ՝ ապահովելով դրանց պահպանման և ուսումնասիրման հիմքերը։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է հավաքածուի դերը որպես Սևծովյան տարածաշրջանի և հայկական մշակութային ներկայության փոխկապակցվածության կարևոր վկայություն, որը նպաստում է միջմշակութային կապերի և պատմական ժառանգության համապարփակ ընկալմանը։