Նոր գրքեր պատանիներին: Ինֆորմացիոն ցանկ= Новые книги юным (1985, Ապրիլ, թիվ 4)

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Անի քաղաքից հայտնաբերված և Ասիական թանգարանում պահպանվող քարե առարկայի՝ հայերեն արձանագրությամբ քարի ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը վերլուծում է հուշարձանի նյութական և պատմամշակութային առանձնահատկությունները՝ դիտարկելով այն որպես միջնադարյան հայկական էպիգրաֆիկ ժառանգության կարևոր նմուշ։ Քարի վրա պահպանված արձանագրությունը ենթարկվում է լեզվաբանական և պատմական քննության, որի միջոցով փորձ է արվում պարզել դրա ստեղծման ժամանակաշրջանը, հնարավոր պատվիրատուները և սոցիալ-կրոնական միջավայրը, որտեղ այն ստեղծվել է։ Ուսումնասիրության մեջ ընդգծվում է Անիի քաղաքային մշակույթի բարձր զարգացումը և քարե արձանագրությունների դերը որպես պատմական աղբյուրներ միջնադարյան Հայաստանի քաղաքական, կրոնական և հասարակական կյանքի վերականգնման համար։ Հեղինակը նաև անդրադառնում է հուշարձանի հայտնաբերման պատմությանը, դրա տեղափոխմանը թանգարանային հավաքածու և գիտական շրջանառության մեջ ներմուծմանը։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է հայկական էպիգրաֆիկայի, միջնադարյան պատմության և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համար։

Գյուղատնտեսություն

Աշխատությունը նվիրված է կաթիլային ոռոգման համակարգերի նախագծման, կազմակերպման և արդյունավետ կիրառման հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության բնակլիմայական, հողային և գյուղատնտեսական առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում ջրային ռեսուրսների խնայողաբար օգտագործման, մշակաբույսերի ջրապահովվածության բարելավման և ոռոգման գործընթացի արդյունավետության բարձրացման խնդիրներն են։ Քննվում են կաթիլային ոռոգման տեխնոլոգիայի ընդհանուր սկզբունքները, ջրի նպատակային և հավասարաչափ մատակարարման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև համակարգի հիմնական կառուցվածքային տարրերի փոխկապակցված աշխատանքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ոռոգման ռեժիմի ընտրությանը՝ հաշվի առնելով մշակաբույսերի կենսաբանական պահանջները, հողի ջրաֆիզիկական հատկությունները, տեղումների քանակը, օդի ջերմաստիճանը, գոլորշիացումը և տեղանքի բնական պայմանները։ Ուսումնասիրվում են ջրի բաշխման արդյունավետության, հողի խոնավության պահպանման և բույսերի արմատային գոտում անհրաժեշտ ջրային պայմանների ձևավորման հարցերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում համակարգերի շահագործման ընթացքում առաջացող տեխնիկական խնդիրների ուսումնասիրությունը՝ կապված ջրի որակի, ֆիլտրման, խողովակաշարերի և ջրամատակարարման տարրերի աշխատանքի կայունության հետ։ Դիտարկվում են նաև տեղանքի ռելիեֆի և ջրի հասանելի ճնշման ազդեցությունները համակարգի աշխատանքի և ոռոգման հավասարաչափության վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել ավանդական և ջրախնայող ոռոգման եղանակների տեխնիկական, տնտեսական և ագրոնոմիական առանձնահատկությունները՝ գնահատելով դրանց համապատասխանությունը տարբեր գյուղատնտեսական պայմաններին։ Անդրադարձ է կատարվում կաթիլային ոռոգման ներդրման տնտեսական նպատակահարմարությանը, սկզբնական ներդրումների և հետագա շահագործման ծախսերի հարաբերակցությանը, աշխատանքի կազմակերպմանը և ջրային ռեսուրսների կառավարման արդյունավետությանը։ Կարևորվում է նաև տեխնոլոգիայի կիրառման բնապահպանական նշանակությունը՝ հողերի ջրային ռեժիմի ավելի նպատակային կառավարման և սահմանափակ ջրային պաշարների արդյունավետ օգտագործման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ոռոգման ճարտարագիտության, հողագիտության, ագրոնոմիայի և ջրային տնտեսության մոտեցումները՝ Հայաստանի գյուղատնտեսական պայմաններին համապատասխան կաթիլային ոռոգման համակարգերի կիրառման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները բացահայտելու նպատակով։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բնակչության եկամուտների ձևավորման և ապահովման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով եկամուտները որպես բնակչության կենսամակարդակի, սոցիալական կայունության և տնտեսական զարգացման կարևորագույն ցուցանիշ։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են բնակչության եկամուտների հիմնական աղբյուրները, դրանց կառուցվածքը, ձևավորման մեխանիզմները և տարբեր սոցիալական խմբերի միջև բաշխման առանձնահատկությունները։ Աշխատության մեջ ուշադրություն է դարձվում աշխատավարձին, ձեռնարկատիրական գործունեությունից ստացվող եկամուտներին, սոցիալական տրանսֆերտներին, կենսաթոշակներին և եկամուտների այլ աղբյուրներին՝ գնահատելով դրանց դերը տնային տնտեսությունների նյութական ապահովվածության մեջ։ Առանձին կարևորություն է տրվում աշխատանքի շուկայի վիճակին, զբաղվածության և գործազրկության մակարդակին, աշխատուժի պահանջարկին ու առաջարկին, քանի որ բնակչության եկամուտների հիմնական մասը ձևավորվում է աշխատանքի դիմաց ստացվող վարձատրության միջոցով։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել նաև անվանական և իրական եկամուտների փոփոխությունները, գնաճի ազդեցությունը բնակչության գնողունակության վրա, նվազագույն և միջին աշխատավարձի հարաբերակցությունը, ինչպես նաև եկամուտների անհավասարության մակարդակը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ցածր եկամուտ ունեցող ընտանիքների սոցիալական պաշտպանության խնդիրներին և այն պետական մեխանիզմներին, որոնց միջոցով հնարավոր է մեղմել սոցիալական անհավասարությունը և ապահովել բնակչության նվազագույն կենսապայմանները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ սոցիալական նպաստների, կենսաթոշակային համակարգի, զբաղվածության պետական ծրագրերի և եկամուտների վերաբաշխման այլ գործիքների արդյունավետությանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև աղքատության պատճառների և դրա նվազեցման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը, քանի որ եկամուտների կայուն աճը և դրանց առավել հավասարաչափ բաշխումը անմիջականորեն կապված են աղքատության մակարդակի նվազեցման հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել Հայաստանի տարբեր տարածաշրջանների, քաղաքային և գյուղական բնակավայրերի, ինչպես նաև տարբեր սոցիալ-ժողովրդագրական խմբերի եկամուտների տարբերությունները։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ բնակչության եկամուտների ձևավորման և ապահովման խնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս մշակել սոցիալական և տնտեսական քաղաքականության ավելի արդյունավետ ուղղություններ՝ ուղղված զբաղվածության ընդլայնմանը, աշխատավարձերի բարձրացմանը, սոցիալական պաշտպանության կատարելագործմանը և բնակչության կենսամակարդակի բարելավմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետներին, սոցիալական քաղաքականության մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչներին, հետազոտողներին և Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական զարգացման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է բնական իրավունքի գաղափարների ձևավորման և զարգացման պատմատեսական ուսումնասիրությանը արևմտաեվրոպական իրավական ու քաղաքական մտքի շրջանակում։ Հետազոտության կենտրոնում այն պատկերացումների էվոլյուցիան է, որոնց համաձայն իրավունքի հիմքում կարող են ընկած լինել ոչ միայն պետության կողմից սահմանված նորմերը, այլև մարդու բնությունից, բանականությունից, արդարությունից և համընդհանուր բարոյական սկզբունքներից բխող չափանիշները։ Քննության են առնվում բնական իրավունքի գաղափարի պատմական նախադրյալները, դրա վերաիմաստավորումը տարբեր դարաշրջաններում և փոխհարաբերությունը դրական իրավունքի վերաբերյալ ուսմունքների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում անտիկ փիլիսոփայական ժառանգությունից և միջնադարյան իրավաքաղաքական մտածողությունից մինչև Վերածննդի, Ռեֆորմացիայի և Նոր ժամանակների տեսությունների զարգացող գաղափարական շարունակականությանը։ Վերլուծվում է, թե ինչպես են մարդու բնական իրավունքների, ազատության, հավասարության, սեփականության, հասարակական պայմանագրի, պետական իշխանության սահմանափակման և իշխանության օրինականության վերաբերյալ պատկերացումները աստիճանաբար դարձել արևմտաեվրոպական իրավական մտքի կարևոր բաղադրիչներ։ Հետազոտության մեջ կարող են համեմատվել տարբեր մտածողների և իրավագիտական դպրոցների մոտեցումները՝ բացահայտելով բնական իրավունքի հասկացության բովանդակային փոփոխությունները և տեսական հակասությունները։ Կարևորվում է նաև բնական իրավունքի և իրավական պոզիտիվիզմի հարաբերակցության խնդիրը, քանի որ այդ երկու ուղղությունների բանավեճը մեծ ազդեցություն է ունեցել իրավունքի բնույթի, աղբյուրների և պարտադիր ուժի վերաբերյալ պատկերացումների զարգացման վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բնական իրավունքի գաղափարների ազդեցությանը մարդու իրավունքների հայեցակարգի, սահմանադրականության և իրավական պետության սկզբունքների ձևավորման վրա։ Պատմատեսական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս իրավական գաղափարները դիտարկել իրենց ժամանակաշրջանի սոցիալական, քաղաքական և փիլիսոփայական պայմանների համատեքստում՝ միաժամանակ բացահայտելով դրանց շարունակական նշանակությունը ժամանակակից իրավագիտության համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համակարգում է բնական իրավունքի վերաբերյալ արևմտաեվրոպական ուսմունքների զարգացման հիմնական փուլերն ու գաղափարական ուղղությունները՝ նպաստելով իրավունքի, արդարության, պետության և մարդու հիմնարար իրավունքների փոխհարաբերությունների տեսական հիմքերի առավել խորքային ըմբռնմանը։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի երկրորդ կեսի հայ կոմպոզիտորների կամերային-գործիքային ստեղծագործություններում դաշնամուրի դերի, գործառույթի և գեղարվեստական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում է դաշնամուրային պարտիայի տեղն ու նշանակությունը տարբեր կամերային կազմերում՝ հաշվի առնելով դրա մեղեդային, հարմոնիկ, ռիթմական, տեմբրային և կառուցվածքային գործառույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դաշնամուրի և այլ գործիքների փոխհարաբերությանը, ձայնային հավասարակշռությանը, երկխոսային և անսամբլային սկզբունքներին, ինչպես նաև դաշնամուրային հնչողության միջոցով երաժշտական կերպարների և գեղարվեստական գաղափարների ձևավորմանը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ հայ կոմպոզիտորական դպրոցի զարգացման առանձնահատկություններին և այն ստեղծագործական որոնումներին, որոնք բնորոշ էին XX դարի երկրորդ կեսի երաժշտական մշակույթին։ Վերլուծության ընթացքում կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել ազգային երաժշտական մտածողության, հայկական ժողովրդական երաժշտության ինտոնացիոն և ռիթմական տարրերի, ինչպես նաև ժամանակակից կոմպոզիցիոն տեխնիկաների դրսևորումը կամերային ստեղծագործություններում։ Դաշնամուրի պարտիայի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես է փոխվել դրա գեղարվեստական գործառույթը՝ ավանդական ուղեկցող դերից մինչև լիարժեք համահեղինակային և կառուցվածքաստեղծ դեր։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են քննության առնվել նաև դաշնամուրային տեխնիկայի առանձնահատկությունները, ռեգիստրային և տեմբրային հնարավորությունների օգտագործումը, հնչերանգային լուծումները, պոլիֆոնիկ և հոմոֆոնիկ կառուցվածքները, ինչպես նաև կատարողական բարդությունները։ Աշխատանքի կարևորությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն մեկտեղում է երաժշտատեսական և կատարողական վերլուծությունը՝ հնարավորություն տալով առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու հայ կամերային երաժշտության զարգացման և դաշնամուրի դերի մասին այդ գործընթացում։ Այն կարող է հետաքրքրել երաժշտագետներին, դաշնակահարներին, կոմպոզիտորներին, կատարողներին, արվեստաբաններին և հայ երաժշտական մշակույթի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Մաթեմատիկա

Աշխատանքը նվիրված է կիսահաղորդչային գազային սենսորների կառուցվածքի, աշխատանքի ֆիզիկական սկզբունքների և զգայուն հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում է, թե ինչպես են կիսահաղորդչային նյութերի էլեկտրական բնութագրերը փոխվում տարբեր գազային միջավայրերի ազդեցության ներքո, և ինչպես կարելի է այդ փոփոխություններն օգտագործել գազերի հայտնաբերման ու կոնցենտրացիայի գնահատման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սենսորային նյութերի մակերևութային հատկություններին, գազի մոլեկուլների և կիսահաղորդչային մակերևույթի փոխազդեցությանը, ինչպես նաև այդ գործընթացների հետևանքով առաջացող էլեկտրական պարամետրերի փոփոխություններին։ Քննարկվում են սենսորների զգայունության, ընտրողականության, արձագանքման և վերականգնման ժամանակի, կայունության ու աշխատանքի պայմանների վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է տարբեր կիսահաղորդչային նյութերի և դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների ազդեցության գնահատումը սենսորների գործառական բնութագրերի վրա։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև ջերմաստիճանի, խոնավության, գազի կոնցենտրացիայի և այլ արտաքին պայմանների ազդեցությունները, որոնք էական նշանակություն ունեն չափումների ճշգրտության և սենսորի հուսալի աշխատանքի համար։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու կիսահաղորդչային գազային սենսորներում տեղի ունեցող ֆիզիկաքիմիական գործընթացների և դրանց էլեկտրական արձագանքի միջև կապը, ինչպես նաև գնահատելու սենսորային համակարգերի կատարելագործման հնարավորությունները։ Այսպիսի սարքերը կարևոր նշանակություն ունեն շրջակա միջավայրի մոնիթորինգի, արդյունաբերական անվտանգության, տեխնոլոգիական գործընթացների վերահսկման և տարբեր գազերի հայտնաբերման համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել ֆիզիկայի, էլեկտրոնիկայի, նյութագիտության, կիսահաղորդչային տեխնոլոգիաների և սենսորային համակարգերի ոլորտներով հետաքրքրվող ուսանողների, հետազոտողների և մասնագետների համար։