Камень с армянскою надписью из Ани в Азиятском музее

Մշակույթ

Այս գիրքը ներկայացնում է Վարդգես Սուրենյանցի ստեղծագործական ուղին և նրա արվեստի բազմաշերտ աշխարհը՝ ընդգծելով նկարչի նշանակալի դերը հայ կերպարվեստի զարգացման մեջ։ Նյութում վերլուծվում են Սուրենյանցի գեղանկարչական գործերը, պատմական և դիցաբանական թեմաների մեկնաբանությունները, ինչպես նաև նրա ներդրումը թատերական ձևավորման և գրաֆիկայի ոլորտներում։ Հեղինակը անդրադառնում է արվեստագետի ստեղծագործական մտածողությանը, նրա ոճի առանձնահատկություններին՝ գույնի, կոմպոզիցիայի և մանրամասնության նկատմամբ ցուցաբերած վարպետ մոտեցմանը։ Գրքում ընդգծվում է նաև Սուրենյանցի կապը եվրոպական արվեստի հոսանքների հետ և այն, թե ինչպես է նա կարողացել ազգային թեմաները համադրել համաշխարհային գեղարվեստական փորձի հետ։ Ստեղծագործությունը ներկայացնում է ոչ միայն արվեստագետի կենսագրությունը, այլ նաև նրա ժամանակի մշակութային միջավայրը՝ օգնելով ընթերցողին ավելի խորությամբ հասկանալ հայ կերպարվեստի դասական հիմքերը։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ազատությունից զրկելու ձևով քրեական պատժի իրավական բնույթի, նշանակության և դրա կատարման ընթացքում առաջացող տեսական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում պատժի նպատակների և քրեակատարողական համակարգի գործունեության փոխհարաբերությունն է՝ հաշվի առնելով դատապարտված անձանց իրավունքների պաշտպանությունը, օրինականության պահպանումը և հասարակություն վերադառնալու համար անհրաժեշտ պայմանների ձևավորումը։ Քննվում են ազատությունից զրկելու պատժի կատարման իրավական հիմքերը, քրեակատարողական հիմնարկների գործունեության կազմակերպումը, դատապարտյալների իրավական կարգավիճակը, նրանց իրավունքները, պարտականությունները և օրինական շահերի պաշտպանության երաշխիքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պահման պայմանների, բժշկական և սոցիալական ծառայությունների հասանելիության, կրթության, աշխատանքի և վերասոցիալականացման ծրագրերի նշանակությանը։ Դիտարկվում են նաև դատապարտյալների նկատմամբ կիրառվող կարգապահական մեխանիզմների իրավաչափության, անվտանգության ապահովման և քրեակատարողական հիմնարկների վարչակազմի լիազորությունների սահմանների հարցերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պատժի կատարման նկատմամբ դատական, դատախազական, վարչական և հասարակական վերահսկողության դերը՝ հնարավոր խախտումների կանխարգելման և իրավական պաշտպանության արդյունավետ միջոցների ապահովման տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել քրեակատարողական օրենսդրության և իրավակիրառ պրակտիկայի միջև առկա խնդիրները, ինչպես նաև միջազգային իրավական չափանիշների ազդեցությունը ազգային համակարգի զարգացման վրա։ Առանձին նշանակություն ունի վերասոցիալականացման գաղափարը, որի շրջանակում պատժի կատարումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես անձի ազատության սահմանափակում, այլև որպես սոցիալական կապերի պահպանման, պատասխանատու վարքագծի ձևավորման և հետագա վերաինտեգրման պայմանների ստեղծման գործընթաց։ Ուսումնասիրվում են նաև ազատությունից զրկման այլընտրանքների զարգացման և կրկնահանցագործության նվազեցման հետ կապված ընդհանուր մոտեցումները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է քրեական իրավունքի, քրեակատարողական իրավունքի և մարդու իրավունքների պաշտպանության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել պատժի կատարման արդյունավետության, օրինականության և մարդասիրական սկզբունքների ապահովման հիմնական խնդիրներն ու կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ներդրումային միջավայրում առաջացող ռիսկերի բացահայտման, դասակարգման և գնահատման տեսական ու կիրառական մոտեցումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում ներդրումային որոշումների վրա ազդող տնտեսական, ֆինանսական, իրավական, ինստիտուցիոնալ և շուկայական անորոշությունների գնահատումն է՝ ներդրումային գործունեության արդյունավետության և կանխատեսելիության տեսանկյունից։ Ներդրումային ռիսկը դիտարկվում է որպես ներդրված միջոցների ակնկալվող արդյունքների և փաստացի արդյունքների միջև հնարավոր շեղումների հետ կապված գործոն, որի գնահատումը կարևոր նշանակություն ունի ինչպես տեղական, այնպես էլ օտարերկրյա ներդրողների որոշումների հիմնավորման համար։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել մակրոտնտեսական անկայունության, գնաճային և տոկոսադրույքային փոփոխությունների, արժութային տատանումների, ֆինանսավորման պայմանների, շուկայական պահանջարկի և մրցակցային միջավայրի հետ կապված ռիսկերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել ներդրումային միջավայրի ինստիտուցիոնալ բաղադրիչներին՝ իրավական կարգավորումների կանխատեսելիությանը, սեփականության իրավունքների պաշտպանությանը, պայմանագրային հարաբերությունների արդյունավետությանը, վարչարարական գործընթացներին և գործարար միջավայրի թափանցիկությանը։ Ռիսկերի գնահատման մեթոդաբանական մասում կարող են դիտարկվել որակական և քանակական մոտեցումներ, փորձագիտական գնահատումներ, սցենարային վերլուծություն, զգայունության ուսումնասիրություն և ֆինանսատնտեսական ցուցանիշների համադրության վրա հիմնված գնահատման մեթոդներ։ Կարևոր ուղղություն է տարբեր ռիսկային գործոնների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ մեկ ոլորտում առաջացած փոփոխությունները կարող են փոխանցվել ֆինանսական կամ տնտեսական համակարգի այլ հատվածներին և ազդել ներդրումային ծրագրերի արդյունքների վրա։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև առանձին ճյուղերի և ներդրումային նախագծերի ռիսկայնության տարբերություններին՝ հաշվի առնելով գործունեության բնույթը, ներդրման ժամկետը, ֆինանսավորման կառուցվածքը և շուկայի առանձնահատկությունները։ Հայաստանի ներդրումային միջավայրի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ձևավորել ռիսկերի գնահատման այնպիսի համակարգային մոտեցումներ, որոնք կարող են օգտագործվել ներդրումային նախագծերի համեմատության, ֆինանսական որոշումների հիմնավորման և ռիսկերի կառավարման ռազմավարությունների մշակման ժամանակ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ներդրումային վերլուծության, ֆինանսական կառավարման և ռիսկերի կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ներկայացնել ներդրումային միջավայրի անորոշությունների գնահատման և ներդրումային որոշումների հիմնավորվածության բարձրացման մեթոդաբանական հիմքերը։

Պատմություն

Հայաստանի ազգային գրադարանի 1992 թվականի աշխատանքների հաշվետվությունը ներկայացնում է գրադարանի գործունեությունը Հայաստանի անկախության առաջին տարիներին, երբ պետական և մշակութային հաստատությունները գործում էին տնտեսական ճգնաժամի, ինստիտուցիոնալ վերափոխումների և տեղեկատվական համակարգերի ձևավորման բարդ պայմաններում։ Այդ տարվա հաշվետվության հիմնական ուղղությունը եղել է գրադարանի՝ որպես ազգային մատենագիտական կենտրոնի դերի պահպանումը և հնարավորության սահմաններում նրա աշխատանքի շարունակականության ապահովումը։ Առաջին հերթին առանձնացվում է գրքային ֆոնդերի համալրման գործընթացը, որը իրականացվել է պարտադիր օրինակների համակարգի միջոցով, ինչպես նաև նվիրատվությունների և փոխանակային կապերի շնորհիվ, քանի որ նոր տնտեսական պայմաններում ձեռքբերումների հնարավորությունները զգալիորեն սահմանափակվել էին։ Կարևոր խնդիր է եղել նաև գոյություն ունեցող ֆոնդերի պահպանումը և դասակարգումը՝ հատկապես հաշվի առնելով պահոցների ծանրաբեռնվածությունը և պահպանման պայմանների բարելավման անհրաժեշտությունը։ 1992 թվականի հաշվետվությունում ընդգծվում է մատենագիտական աշխատանքի շարունակականությունը՝ ազգային մատենագիտության կազմումը, տեղեկատու-հղումային ծառայությունների ապահովումը և ընթերցողների տեղեկատվական սպասարկման կազմակերպումը, ինչը կարևոր դեր է ունեցել գիտական և ուսումնական գործընթացների աջակցման գործում։ Այդ ժամանակաշրջանում գրադարանը բախվել է նաև տեխնիկական և նյութական դժվարությունների, որոնք սահմանափակել են ավտոմատացման և նոր տեխնոլոգիաների ներդրման հնարավորությունները, սակայն աշխատանքներ են տարվել ապագա համակարգչայինացման նախադրյալներ ստեղծելու ուղղությամբ։ Միաժամանակ շարունակվել է ընթերցողների սպասարկումը ընթերցասրահներում՝ պահպանելով գիտական, կրթական և մշակութային տեղեկատվության հասանելիությունը, ինչը հատկապես կարևոր էր նոր պետականության ձևավորման փուլում։ Հաշվետվությունը նաև անդրադառնում է միջազգային և միջգրադարանային կապերի պահպանման փորձերին, որոնք թույլ են տվել որոշ չափով ապահովել տեղեկատվական փոխանակում և մասնագիտական համագործակցություն։ Ընդհանուր առմամբ, 1992 թվականի աշխատանքների հաշվետվությունը արտացոլում է անցումային դժվարին ժամանակաշրջան, երբ գրադարանը փորձում էր պահպանել իր հիմնական գիտամշակութային գործառույթները և միաժամանակ հարմարվել անկախ Հայաստանի նոր իրականությանը։

Գրականություն

Հայ ժողովրդի պատմական ողբերգության, ազգային հիշողության և արդարության որոնման մասին ստեղծված այս ծավալուն պոեմը համարվում է Հովհաննես Շիրազի ամենահզոր ու նշանակալից գործերից մեկը։ Ստեղծագործության առանցքում Հայոց ցեղասպանության թեման է, սակայն այն չի սահմանափակվում միայն պատմական իրադարձությունների նկարագրությամբ։ Հեղինակը վերածում է ազգային ցավը համամարդկային դատաստանի, որտեղ անցյալի ոճրագործությունները ներկայացվում են որպես մարդկության խղճի մեծագույն փորձություն։ Պոեմում միահյուսվում են պատմությունը, փիլիսոփայությունը, հայրենասիրությունը, ողբը և մեղադրանքը՝ ստեղծելով հզոր գեղարվեստական պատկերաշար։ Շիրազը պատկերում է ոչ միայն հայ ժողովրդի կրած կորուստներն ու տառապանքները, այլև նրա հոգևոր ամրությունը, վերապրելու կամքը և արդարության հանդեպ անսասան հավատը։ Գործի կառուցվածքն ու գաղափարական շերտերը որոշակիորեն հիշեցնում են Դանթե Ալիգիերիի «Դիվական կատակերգությունը», ինչի պատճառով էլ պոեմն ստացել է «Հայոց Դանթեականը» անվանումը։ Հեղինակը խորհրդանշական ճանապարհորդության միջոցով ընթերցողին տանում է ցեղասպանության դժոխային տեսարաններով, զոհերի հիշողություններով և պատմական դատաստանի գաղափարով։ Ստեղծագործությունն առանձնանում է հուզական մեծ լիցքով, պատկերավոր լեզվով, սուր հրապարակախոսական շեշտադրումներով և ազգային արժանապատվության ուժեղ զգացումով։ Տասնամյակներ շարունակ պոեմը բախվել է գրաքննության սահմանափակումների, իսկ ամբողջական տարբերակի հրապարակումը երկար ժամանակ դժվարությունների է հանդիպել, ինչն էլ ավելի է ընդգծել նրա նշանակությունը հայ մշակութային ու պատմական հիշողության մեջ։ Այս ստեղծագործությունը ոչ միայն գրական երկ է, այլև ազգային վկայագիր, հիշողության պահպանման և պատմական արդարության պահանջի հզոր արտահայտություն, որը մինչ օրս շարունակում է ազդեցություն ունենալ ընթերցողների վրա։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի բնական ցեոլիթների տարբեր կատիոններով մոդիֆիկացման արդյունքում դրանց սորբումային հատկությունների փոփոխության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է բնական ցեոլիթների կառուցվածքային և ֆիզիկաքիմիական առանձնահատկությունների օգտագործումը՝ դրանց կլանման և իոնափոխանակման հատկությունները նպատակային կերպով բարելավելու համար։ Ուսումնասիրվում է բնական ցեոլիթների բյուրեղային կառուցվածքը, քիմիական կազմը, ծակոտկենությունը, կատիոնափոխանակման ունակությունը և մակերևույթի հատկությունները, որոնք որոշում են տարբեր նյութերի նկատմամբ դրանց սորբցիոն վարքագիծը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր կատիոններով մոդիֆիկացման գործընթացին, որի ընթացքում ցեոլիթի կառուցվածքում առկա փոխանակելի կատիոնները մասնակիորեն կամ ամբողջությամբ փոխարինվում են այլ իոններով։ Նման փոփոխությունը կարող է ազդել նյութի ծակոտիների չափերի, մակերևույթի ակտիվության, իոնափոխանակման կարողության և տարբեր մոլեկուլների կամ իոնների նկատմամբ ընտրողականության վրա։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել մոդիֆիկացված նմուշների սորբցիոն հատկությունները տարբեր պայմաններում՝ կախված սորբատի բնույթից, լուծույթի կոնցենտրացիայից, ջերմաստիճանից, միջավայրի թթվայնությունից և շփման տևողությունից։ Կարևոր խնդիր է բնական և մոդիֆիկացված ցեոլիթների հատկությունների համեմատական գնահատումը՝ պարզելու համար, թե որ կատիոնային ձևերն են առավել արդյունավետ որոշակի նյութերի կլանման համար։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել ֆիզիկաքիմիական վերլուծության և սորբցիոն գործընթացների ուսումնասիրության մեթոդներ, որոնց միջոցով որոշվում են նյութի կառուցվածքային փոփոխությունները, սորբցիոն տարողությունը և հավասարակշռային բնութագրերը։ Տեսական վերլուծությունը կարող է ներառել սորբցիայի իզոթերմների, կինետիկ օրինաչափությունների և սորբցիոն մեխանիզմների ուսումնասիրություն՝ բացահայտելու համար գործընթացի բնույթը և դրա վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Հայաստանի բնական ցեոլիթների օգտագործումը գործնական նշանակություն ունի, քանի որ տեղական հանքային հումքի կիրառումը կարող է հնարավորություն տալ ստանալու համեմատաբար մատչելի և նպատակային հատկություններով սորբենտներ։ Նման նյութերը կարող են կիրառվել ջրի և տարբեր լուծույթների մաքրման, ծանր մետաղների և այլ աղտոտիչների հեռացման, գազերի չորացման ու մաքրման, ինչպես նաև քիմիական և բնապահպանական տեխնոլոգիաների այլ գործընթացներում։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է մոդիֆիկացման այնպիսի պայմանների ընտրությունը, որոնք կբարձրացնեն սորբենտի արդյունավետությունը՝ պահպանելով դրա կառուցվածքային կայունությունը և ապահովելով բազմակի կիրառման հնարավորությունը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել տեղական բնական ցեոլիթների արժեքավոր հատկությունների առավել արդյունավետ օգտագործմանը և նոր կամ կատարելագործված սորբցիոն նյութերի ստացմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել քիմիկոսներին, նյութագետներին, բնապահպանական տեխնոլոգիաների մասնագետներին, հանքաբաններին, քիմիական տեխնոլոգներին և սորբցիոն գործընթացներով զբաղվող հետազոտողներին։