Նոր գրքեր պատանիներին: Ինֆորմացիոն ցանկ= Новые книги юным

Այլ առարկաներ

Город Эривань (историческое название современного Еревана) является одним из древнейших городских центров Южного Кавказа, чьё строительство и развитие происходили на протяжении нескольких тысячелетий в условиях сложной политической и культурной истории региона. Первые укреплённые поселения на территории города относятся к урартскому периоду (VIII–VI вв. до н.э.), когда на месте современного Еревана была основана крепость Erebuni Fortress (782 г. до н.э.), построенная по приказу царя Аргишти I как стратегический военный и административный центр. Эта крепость считается исходной точкой городской истории, поскольку именно вокруг неё постепенно формировалось постоянное поселение, развивавшееся благодаря выгодному географическому положению в Араратской долине. В последующие века город неоднократно переходил под власть различных государств — армянских царств, персидских династий, арабских халифатов, монгольских и тюркских завоевателей, что влияло на его планировку, архитектуру и характер застройки. В период персидского владычества Эривань развивалась как укреплённый административный центр с цитаделью, крепостными стенами, мечетями, караван-сараями и традиционной восточной городской структурой, где важную роль играли базары и ремесленные кварталы. Значительное развитие города началось в XIX веке после присоединения Восточной Армении к Российской империи, когда Эривань стала уездным, а затем губернским центром. В этот период началась постепенная трансформация городской застройки: расширялись улицы, строились административные здания, православные церкви, школы и военные учреждения, а традиционная восточная архитектура постепенно сочеталась с европейскими градостроительными принципами. После установления советской власти в 1920 году город начал активно перестраиваться по генеральным планам, разработанным архитекторами, среди которых особое место занимает Александр Таманян, предложивший концепцию современного Еревана с радиально-кольцевой планировкой, широкими проспектами и общественными площадями. В этот период были возведены ключевые здания, сформирован центр города, а также развита промышленная и культурная инфраструктура. Таким образом, строительство Эривани/Еревана представляет собой многослойный исторический процесс, в котором переплелись урартские, средневековые, персидские, российские и советские градостроительные традиции, сформировавшие современный облик столицы Армении.

Այլ առարկաներ

Այս կուրսային աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսգրքով նախատեսված հանրային աշխատանքների ինստիտուտի ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով դրա իրավական բնույթը, կիրառման պայմանները և նշանակությունը որպես քրեական պատժի այլընտրանքային ձևերից մեկը։ Աշխատանքում ներկայացվում է հանրային աշխատանքը որպես պատիժ, որը ենթադրում է դատապարտյալի կողմից անվճար հասարակական օգտակար աշխատանքների կատարում՝ առանց ազատազրկման կիրառման, նպատակ ունենալով ապահովել վերականգնողական արդարադատության իրականացումը և նվազեցնել ազատազրկման բացասական սոցիալական հետևանքները։ Քննարկվում են հանրային աշխատանքների նշանակման հիմքերը, դրանց տևողությունը, կատարման կարգը և վերահսկողության մեխանիզմները, ինչպես նաև դատապարտյալի իրավունքներն ու պարտականությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այս պատժատեսակի նպատակներին՝ վերադաստիարակում, սոցիալական պատասխանատվության ձևավորում և կրկնահանցագործության կանխարգելում։ Աշխատանքում վերլուծվում են նաև հանրային աշխատանքների կիրառման արդյունավետությունը, դրանց համեմատությունը այլ պատժատեսակների հետ, ինչպես նաև միջազգային փորձը, որտեղ նման մոտեցումները լայնորեն կիրառվում են որպես հումանիստական քրեական քաղաքականության մաս։ Ներկայացվում են նաև գործնական խնդիրները՝ կապված վերահսկողության, աշխատանքի կազմակերպման և սոցիալական ինտեգրման հետ։ Աշխատանքը նպատակ ունի ցույց տալ հանրային աշխատանքների կարևորությունը որպես ժամանակակից քրեական քաղաքականության մարդասիրական և արդյունավետ գործիք՝ ուղղված արդարադատության վերականգնմանն ու հասարակական անվտանգության ապահովմանը։

Քաղաքագիտություն

Պլուտարխը (հին հունական պատմագիր, փիլիսոփա և բարոյագիր) այս գրքում ուսումնասիրում է՝ ինչպես են ձևավորվում և ինչպիսի հատկություններ ունեն տարբեր քաղաքական կառավարման համակարգերը՝ մենարխիան (թագավորություն), ժողովրդավարությունը և օլիգարխիան։ Նա պատմական օրինակներ է բերում հին հունական քաղաք-պետություններից և ավելի լայն աշխարհից՝ ցույց տալով, թե ինչպես են տիրապետության ձևերը փոխվում և ինչ վտանգներ են պարունակում։ Պլուտարխը ընդգծում է, որ ոչ մի համակարգ ինքնուրույն չի կարող լինել «դժբախտությունից» հեռու, քանի որ ամեն կառավարման ձևում կարող է հայտնվել տկարություն կամ չարաշահում։ Մենարխիան կարող է վերածվել չար բռնակալության, ժողովրդավարությունը՝ քաոսի կամ անխոհեմության, իսկ օլիգարխիան՝ հարստության վրա հիմնված իշխող խղճի՝ որը չի հաշվում ժողովրդի կարիքները։ Գիրքը համարվում է թե՛ քաղաքական մտածողության, թե՛ բարոյական գրականության դասական օրինակ, քանի որ Պլուտարխը դիտարկում է ոչ միայն քաղաքական համակարգերը, այլև մարդկային բնույթը և առաջնորդության բարոյականության հարցը։ Նրա մոտեցումը մոտ է առակին՝ նա ցույց է տալիս, որ իշխանության մեջ մարդու բարոյական հատկանիշները որոշում են, թե արդյոք համակարգը կմնա արդար, թե կհայտնվի չարաշահում։ Այս աշխատությունը օգտակար է նրանց համար, ովքեր հետաքրքրվում են քաղաքական տեսությունների, հին հունական պատմության և իշխանության էթիկայի հետ։ Հրատարակիչ - Эксмо Հրատ. տարեթիվ - 2017 ISBN - 978-5-699-93599-4

Տնտեսագիտություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հակամենաշնորհային քաղաքականության ձևավորման, իրականացման և զարգացման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Ներկայացվում են մրցակցային տնտեսության սկզբունքները, շուկայում գերիշխող դիրքի ձևավորման առանձնահատկությունները, տնտեսական մրցակցության պաշտպանության իրավական և ինստիտուցիոնալ հիմքերը, ինչպես նաև հակամենաշնորհային կարգավորման միջազգային փորձը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են մրցակցության սահմանափակման հիմնական ձևերը, մենաշնորհային և հակամրցակցային գործելակերպերը, պետական կարգավորման մեխանիզմները և դրանց ազդեցությունը տնտեսության արդյունավետության, ներդրումային միջավայրի և սպառողների շահերի պաշտպանության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի տնտեսական միջավայրում մրցակցային քաղաքականության իրականացման առանձնահատկություններին, գործող օրենսդրության կիրառման խնդիրներին, վերահսկող մարմինների գործունեությանը և ոլորտի բարեփոխումների հնարավոր ուղղություններին։ Հեղինակը ներկայացնում է տեսական և գործնական վերլուծություններ, որոնք կարող են նպաստել մրցակցային քաղաքականության կատարելագործմանը և շուկայի առողջ զարգացմանը։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, իրավաբանների, պետական կառավարման մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և մրցակցային իրավունքի ու տնտեսական քաղաքականության հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այլ առարկաներ

Գիրքը ներկայացնում է սննդամթերքի անվտանգության ապահովման ժամանակակից մոտեցումներից մեկը՝ HACCP (Hazard Analysis and Critical Control Points) համակարգը, որը լայնորեն կիրառվում է սննդի արտադրության, վերամշակման և բաշխման բոլոր փուլերում։ Աշխատությունը մանրամասն բացատրում է համակարգի հիմքում ընկած սկզբունքները՝ վտանգների նույնականացում, ռիսկերի գնահատում, վերահսկման կրիտիկական կետերի սահմանում, մոնիթորինգի կազմակերպում և ուղղիչ գործողությունների իրականացում։ Հեղինակները առանձնահատուկ ուշադրություն են դարձնում սննդամթերքի արտադրության տեխնոլոգիական շղթայում հնարավոր կենսաբանական, քիմիական և ֆիզիկական վտանգների բացահայտմանը և դրանց կանխարգելման արդյունավետ մեխանիզմներին։ Գիրքը համադրում է տեսական գիտելիքն ու գործնական կիրառությունը՝ ներառելով օրինակներ, սխեմաներ և մեթոդական ցուցումներ, որոնք օգնում են ձեռնարկություններին ներդնել և պահպանել HACCP համակարգը՝ համապատասխան միջազգային չափանիշներին։ Այն կարևոր ուղեցույց է սննդի արդյունաբերության մասնագետների, տեխնոլոգների, որակի վերահսկման պատասխանատուների և ուսանողների համար, ովքեր ցանկանում են ապահովել արտադրանքի անվտանգությունն ու սպառողների առողջության պաշտպանությունը։ Նյութը շարադրված է հասկանալի և համակարգված ձևով՝ թույլ տալով ընթերցողին աստիճանաբար յուրացնել ինչպես HACCP համակարգի տեսական հիմքերը, այնպես էլ դրա կիրառման գործնական քայլերը։

Lեզվաբանություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Յոզեֆ Կարստի լեզվաբանական հայացքներին՝ առանձնապես ընդգծելով նրա ներդրումը հայագիտության և համեմատական լեզվաբանության ոլորտում։ Նյութում վերլուծվում են նրա մոտեցումները հայերենը հնդեվրոպական լեզուների համակարգում դիտարկելու, լեզվական կառուցվածքների պատմական զարգացման և ստուգաբանական հետազոտությունների վերաբերյալ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա փորձերին՝ բացահայտելու հայերենի հնչյունաբանական, ձևաբանական և բառապաշարային առանձնահատկությունները՝ համադրելով դրանք հարակից լեզվական համակարգերի տվյալների հետ։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է Կարստի գիտական մեթոդաբանությունը՝ հիմնված համեմատական-պատմական վերլուծության վրա, ինչպես նաև նրա ազդեցությունը եվրոպական հայագիտական դպրոցի ձևավորման վրա։ Միաժամանակ դիտարկվում են նրա ուսումնասիրությունների սահմանափակումներն ու հետագա լեզվաբանական քննադատական գնահատականները։