Նոր գրքեր պատանիներին: Ինֆորմացիոն ցանկ= Новые книги юным (1986, Մարտ, թիվ 3)

Գրականություն

Աշխատանքը նվիրված է հայրենիքի գաղափարի և ճակատագրի գեղարվեստական արտացոլմանը հայ պոեզիայում 1950-ականներից մինչև 1990-ական թվականները՝ ընդգրկելով հայ գրականության զարգացման մի քանի կարևոր փուլեր։ Ուսումնասիրության կենտրոնում հայրենիքի, ազգային ինքնության, պատմական հիշողության, ժողովրդի ճակատագրի և ապագայի վերաբերյալ բանաստեղծական պատկերացումներն են, որոնք տարբեր հեղինակների ստեղծագործություններում արտահայտվում են բազմազան գեղարվեստական ու գաղափարական ձևերով։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու, թե ինչպես են քաղաքական, հասարակական և մշակութային փոփոխություններն ազդել հայրենիքի թեմայի ընկալման վրա և ինչպես է այդ թեման փոխակերպվել տարբեր տասնամյակների ընթացքում։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել հայրենիքի՝ որպես պատմական տարածքի, հոգևոր արժեքի, ազգային հիշողության և ինքնության խորհրդանիշի տարբեր մեկնաբանությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմական անցյալի և ներկայի փոխհարաբերությանը, ազգային կորուստների հիշողությանը, ժողովրդի գոյության ու պահպանման խնդիրներին, հայրենի հողի նկատմամբ կապվածությանը և ազգային ապագայի հանդեպ պատասխանատվության գաղափարին։ 1950-ականներից սկսած պոեզիայի մեջ հայրենիքի թեման կարող էր արտահայտվել ինչպես ուղղակի հայրենասիրական պատկերներով, այնպես էլ անձնական ապրումների, բնության, քաղաքի, գյուղի, ընտանեկան հիշողությունների և պատմական կերպարների միջոցով։ Հետագա տասնամյակներում թեմատիկ դաշտը ընդլայնվում է՝ ընդգրկելով ազգային ինքնագիտակցության խորացումը, պատմական ճակատագրի վերաիմաստավորումը և հասարակական փոփոխությունների նկատմամբ բանաստեղծական արձագանքը։ 1980-1990-ականների սահմանագծին հայրենիքի գաղափարը ձեռք է բերում նաև նոր քաղաքական և հասարակական բովանդակություն՝ կապված ազգային զարթոնքի, անկախության ձգտումների և պատմական նոր իրողությունների հետ։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել տարբեր սերունդների բանաստեղծների ստեղծագործությունների ընդհանրություններն ու տարբերությունները, նրանց կիրառած գեղարվեստական միջոցները, խորհրդանիշները, հայրենիքի կերպավորման եղանակները և ազգային գաղափարների արտահայտման առանձնահատկությունները։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև բանաստեղծական «ես»-ի և հավաքական ազգային «մենք»-ի հարաբերակցության ուսումնասիրությունը, քանի որ հայրենիքի ճակատագիրը հաճախ ներկայացվում է անհատի կենսափորձի, հիշողության և հոգեբանական ապրումների միջոցով։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տվյալ ժամանակաշրջանի հայ պոեզիայի գաղափարական բազմազանությունը և հասկանալու, թե ինչպես է գրականությունը մասնակցել ազգային հիշողության պահպանմանն ու հասարակական ինքնագիտակցության ձևավորմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, հայագետներին, գրականության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, մշակութաբաններին, ուսուցիչներին, ուսանողներին և հայ պոեզիայի զարգացման ու ազգային թեմատիկայի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Մաթեմատիկա

Գիրքը նվիրված է տրամաբանական ծրագրավորման ոլորտում կիրառվող ալգորիթմական խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով տեսական հիմքերը, դրանց ձևակերպման սկզբունքները և լուծման արդյունավետ մոտեցումները։ Այն անդրադառնում է տրամաբանական մտածողության վրա հիմնված ծրագրավորման մոդելներին, փաստերի և կանոնների միջոցով խնդիրների նկարագրմանը, եզրահանգումների կառուցման մեխանիզմներին, որոնման ռազմավարություններին, ռեկուրսիվ ալգորիթմների առանձնահատկություններին և բարդ հաշվարկային խնդիրների լուծման մեթոդներին։ Հեղինակը քննարկում է տարբեր ալգորիթմական պրոբլեմների կառուցվածքը, դրանց վերլուծությունը, օպտիմալացման հնարավորությունները և տրամաբանական ծրագրավորման լեզուների կիրառումը՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարելի է բարդ խնդիրները ներկայացնել հայտարարական ձևով և ստանալ արդյունավետ լուծումներ։ Գիրքը հետաքրքիր կլինի ծրագրավորման, ալգորիթմների, արհեստական բանականության և համակարգչային գիտության ոլորտներով զբաղվող ուսանողների, հետազոտողների, դասախոսների և մասնագետների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց, ովքեր ցանկանում են խորացնել գիտելիքները տրամաբանական ծրագրավորման տեսության և գործնական կիրառությունների վերաբերյալ։

Հոգեբանություն

Այս ռեֆերատը վերաբերում է Ուիլյամ Շտեռնի կյանքին և գիտական գործունեությանը, ով համարվում է XX դարի սկզբի հոգեբանության զարգացման կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը և հատկապես հայտնի է անհատական հոգեբանության ու ինտելեկտի ուսումնասիրության ոլորտում իր ներդրումներով։ William Stern մշակել է մի շարք գաղափարներ, որոնք նպաստել են դիֆերենցյալ հոգեբանության ձևավորմանը՝ կենտրոնանալով մարդկանց միջև անհատական տարբերությունների գիտական ուսումնասիրության վրա։ Նրա կարևորագույն ներդրումներից մեկը ինտելեկտուալ գործակցի (IQ) գաղափարի ձևակերպման կատարելագործումն է, որտեղ նա առաջարկել է մտավոր տարիքի և իրական (կենսաբանական) տարիքի հարաբերակցության միջոցով գնահատել մարդու ճանաչողական կարողությունները։ Շտեռնի մոտեցման առանձնահատկությունն այն էր, որ նա մարդու զարգացումը դիտարկում էր որպես ժառանգական գործոնների և միջավայրի փոխազդեցության արդյունք՝ ընդգծելով, որ անհատը ձևավորվում է այդ երկու գործոնների համադրությամբ։ Նրա գիտական աշխատանքները մեծ ազդեցություն են ունեցել նաև կրթական հոգեբանության վրա, մասնավորապես՝ ուսուցման գործընթացում անհատական առանձնահատկությունների հաշվառման անհրաժեշտության գաղափարի տարածման մեջ։ Բացի այդ, նա զբաղվել է երեխայի հոգեբանական զարգացման ուսումնասիրությամբ՝ փորձելով բացատրել, թե ինչպես են փոխվում ճանաչողական և հուզական գործընթացները տարիքային փուլերի ընթացքում։ Շտեռնի գաղափարները նպաստել են հոգեբանական չափումների ավելի համակարգված և գիտական մոտեցումների ձևավորմանը, որոնք հետագայում լայն կիրառություն են ստացել թեստավորման և գնահատման համակարգերում։ Այսպիսով, Ուիլյամ Շտեռնի գիտական ժառանգությունը կարևոր հիմք է հանդիսացել ժամանակակից հոգեբանության, հատկապես անհատական տարբերությունների և ինտելեկտի ուսումնասիրության զարգացման համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Հյուսիսարևելյան Հայաստանի երկու պատմական գավառների XVII դարի և XVIII դարի առաջին քառորդի պատմաժողովրդագրական պատկերի ուսումնասիրությանը՝ տարածաշրջանի բնակչության թվաքանակի, բնակավայրերի համակարգի, էթնիկ և սոցիալական կազմի, տնտեսական կյանքի ու ժողովրդագրական փոփոխությունների համատեքստում։ Հետազոտության մեջ տվյալ ժամանակաշրջանը դիտարկվում է որպես քաղաքական անկայունությամբ, ռազմական բախումներով, վարչատարածքային վերափոխումներով և բնակչության տեղաշարժերով պայմանավորված բարդ պատմական փուլ։ Քննության են առնվում բնակավայրերի տեղաբաշխումը, գյուղական ու քաղաքային բնակչության հարաբերակցությունը, բնակեցված և ժամանակավորապես կամ ամբողջությամբ լքված բնակավայրերի վիճակը, ինչպես նաև բնակչության բնական շարժի և գաղթերի ազդեցությունը տարածաշրջանի ժողովրդագրական կառուցվածքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հայկական բնակչության տարածական բաշխմանը, համայնքների կենսագործունեությանը և այն գործոններին, որոնք նպաստել են բնակչության թվաքանակի ու բնակավայրերի ցանցի փոփոխություններին։ Պատմաժողովրդագրական տվյալների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու առանձին բնակավայրերի և բնակավայրային խմբերի զարգացման ընդհանուր պատկերը, ինչպես նաև դիտարկելու ժողովրդագրական գործընթացների կապը քաղաքական ու տնտեսական իրադարձությունների հետ։ Հետազոտության աղբյուրագիտական հիմքում կարող են ընդգրկվել ժամանակաշրջանի պատմագրական երկերը, վարչական ու հարկային բնույթի տեղեկությունները, եկեղեցական փաստաթղթերը, ձեռագրերի հիշատակարանները, վիմագրական նյութերը և այլ պատմական վկայություններ, որոնց համադրումը նպաստում է բնակչության վերաբերյալ մասնատված տվյալների համակարգմանը։ Կարևորվում են նաև տեղանունների ուսումնասիրությունը և պատմական աշխարհագրության տվյալները, որոնք հնարավորություն են տալիս ճշտելու բնակավայրերի տեղադրությունը, վարչական պատկանելությունն ու ժամանակի ընթացքում կատարված փոփոխությունները։ Ժողովրդագրական գործընթացները ներկայացվում են տարածաշրջանի սոցիալ-տնտեսական կյանքի հետ փոխկապակցված՝ ուշադրություն դարձնելով երկրագործությանը, անասնապահությանը, առևտրային կապերին, հարկային պարտավորություններին և համայնքային կազմակերպման առանձնահատկություններին։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու Հյուսիսարևելյան Հայաստանի պատմական ժողովրդագրության, բնակեցման համակարգի և XVII–XVIII դարերի սահմանագծին տեղի ունեցած սոցիալական ու տարածքային փոփոխությունների մասին՝ միաժամանակ արժեքավոր նյութ տրամադրելով Հայաստանի պատմական աշխարհագրության և տարածաշրջանային պատմության հետագա ուսումնասիրությունների համար։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը ճանապարհորդական գրականության բնույթի ստեղծագործություն է, որը նվիրված է Ռուսաստանում կատարված ուղևորության ընթացքում ձեռք բերված տպավորությունների, դիտարկումների և պատմամշակութային տեղեկությունների ներկայացմանը։ Ֆրանսերեն շարադրանքի միջոցով ընթերցողին հնարավորություն է տրվում ծանոթանալու Ռուսաստանի աշխարհագրական տարածքներին, քաղաքներին, բնակավայրերին, հասարակական կյանքին և մշակութային առանձնահատկություններին՝ օտարերկրյա ճանապարհորդի տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել երկրի ընդարձակ տարածքին, բնական միջավայրի բազմազանությանը, բնակչության առօրյային, ավանդույթներին, կենցաղին և հասարակական հարաբերություններին։ Ճանապարհորդական պատումը կարող է ներառել քաղաքային և գյուղական կյանքի նկարագրություններ, պատմական հուշարձանների, ճարտարապետական կառույցների, մշակութային հաստատությունների և հասարակական միջավայրի վերաբերյալ դիտարկումներ։ Կարևորվում են հեղինակի անձնական տպավորությունները, հանդիպումները տարբեր մարդկանց հետ, տեղական սովորույթների ընկալումը և ճանապարհորդության ընթացքում առաջացող մշակութային համեմատությունները։ Դիտարկվում են նաև Ռուսաստանի պատմական զարգացման, պետական կառավարման, հասարակական կառուցվածքի և ազգային ինքնության վերաբերյալ պատկերացումները, որոնք կարող են արտացոլել տվյալ ժամանակաշրջանի եվրոպական մտավոր և մշակութային միջավայրի վերաբերմունքը երկրի նկատմամբ։ Ստեղծագործությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում ոչ միայն որպես ճանապարհորդական պատմություն, այլև որպես մշակութային ընկալումների, օտարերկրյա դիտորդի հայացքի և տարբեր ժողովուրդների փոխճանաչման ուսումնասիրության հնարավոր աղբյուր։ Նման բնույթի գրականությունը հնարավորություն է տալիս համադրելու պատմական իրողությունները հեղինակի սուբյեկտիվ դիտարկումների հետ՝ բացահայտելով ճանապարհորդական արձակի նկարագրական, ճանաչողական և գեղարվեստական առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ Ռուսաստանի պատմության և մշակույթի, ֆրանսալեզու ճանապարհորդական գրականության, միջմշակութային հաղորդակցության և եվրոպական պատկերացումների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել գրականագետների, պատմաբանների, մշակութաբանների, աշխարհագրագետների, ֆրանսերենի մասնագետների և ճանապարհորդական գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքային բնակավայրերի և գյուղատնտեսական նշանակության տարածքների ստորերկրյա ջրերով ողողման կանխարգելման ու դրանց բացասական ազդեցություններից պաշտպանության ինժեներական, հիդրոերկրաբանական և բնապահպանական մեթոդների մշակմանը։ Քննարկվում են ստորերկրյա ջրերի մակարդակի բարձրացման հիմնական պատճառները, բնական և մարդածին գործոնների ազդեցությունը ջրային ռեժիմի փոփոխությունների վրա, ինչպես նաև տարածքների ջրակալման հետևանքով առաջացող տնտեսական և էկոլոգիական խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքային կառուցապատված տարածքներում շենքերի հիմքերի, ստորգետնյա հաղորդակցությունների, ճանապարհային ենթակառուցվածքների և ինժեներական կառույցների պաշտպանության անհրաժեշտությանը։ Ուսումնասիրվում են գյուղատնտեսական հողերի գերխոնավացման, հողերի երկրորդային աղակալման, բերքատվության նվազման և հողային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման սահմանափակումների հնարավոր պատճառները։ Անդրադարձ է կատարվում ստորերկրյա ջրերի մակարդակի կարգավորման, դրենաժային համակարգերի նախագծման, ջրահեռացման կազմակերպման և ջրապաշտպան կառույցների կիրառման տեխնոլոգիական լուծումներին։ Կարևորվում են հիդրոերկրաբանական հետազոտությունների, ջրային հաշվեկշռի գնահատման, ֆիլտրացիոն գործընթացների մոդելավորման և տարածքների ինժեներաերկրաբանական պայմանների ուսումնասիրության մեթոդները։ Դիտարկվում են պաշտպանական միջոցառումների տեխնիկական ու տնտեսական արդյունավետության գնահատման, ջրահեռացման համակարգերի շահագործման և բնական միջավայրի վրա դրանց ազդեցության նվազեցման հնարավորությունները։ Աշխատությունն ընդգծում է քաղաքաշինական, գյուղատնտեսական և ջրատնտեսական միջոցառումների համատեղ պլանավորման նշանակությունը՝ տարածքների անվտանգ ու կայուն օգտագործման ապահովման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել հիդրոերկրաբանների, հիդրոտեխնիկների, քաղաքաշինարարների, հողագետների, ջրային ռեսուրսների կառավարման մասնագետների, բնապահպանների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։