Оценка загрязнения генотоксическими факторами некоторых районов Армении с применением различных биоиндикаторов

Գրականություն

Կարոտ - Հասմիկ /Բանաստեղծություններ և պատմվածքներ/ ժողովածուն ներկայացնում է բանաստեղծական և պատմողական ստեղծագործությունների ամբողջություն, որտեղ կենտրոնական թեման կարոտն է՝ որպես մարդկային ներաշխարհի հիմնական զգացում, որը արտահայտվում է ինչպես անձնական ապրումների, այնպես էլ հայրենիքի, սիրո, անցյալի և կորուստների հիշողության միջոցով, իսկ բանաստեղծություններում և պատմվածքներում հեղինակն անդրադառնում է մարդու հոգեբանական վիճակներին, ներքին մենախոսություններին և կյանքի պարզ, բայց զգացմունքային պահերին՝ ստեղծելով քնարական ու զգացմունքային միջավայր, որտեղ կարոտը դառնում է կապող օղակ տարբեր թեմաների միջև և ընդգծում է մարդու կապը իր արմատների, սիրելի մարդկանց և անցած կյանքի հետ։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է հայկական հարսանեկան ծիսակարգում պարի դերի, գործառույթների և փոխակերպումների ուսումնասիրությանը XX դարից մինչև XXI դարի սկիզբն ընդգրկող ժամանակաշրջանում։ Հետազոտության կենտրոնում պարն է՝ որպես հարսանեկան արարողության կարևոր բաղադրիչ, որը միաժամանակ հանդես է գալիս որպես գեղարվեստական արտահայտչամիջոց, ծիսական գործողություն, համայնքային հաղորդակցության ձև և մշակութային հիշողության փոխանցման միջոց։ Քննվում է հարսանեկան պարերի տեղը ավանդական ծիսական համակարգում, դրանց կապը արարողության տարբեր փուլերի, մասնակիցների դերաբաշխման, երաժշտական ուղեկցության և ժողովրդական պատկերացումների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տղամարդկանց, կանանց, նորապսակների, ընտանիքի անդամների և համայնքի մյուս ներկայացուցիչների մասնակցության ձևերին՝ բացահայտելով, թե պարային գործողությունների միջոցով ինչպես են արտահայտվել ընտանեկան ու համայնքային հարաբերությունները, տոնական տրամադրությունը և խմբային համախմբվածությունը։ Ուսումնասիրվում են հայկական տարբեր ազգագրական շրջաններին բնորոշ պարային ավանդույթները, դրանց շարժական, երաժշտական և ծիսական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև տեղական տարբերակների փոխազդեցությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում XX դարի հասարակական և մշակութային փոփոխությունների ազդեցությունը հարսանեկան պարային մշակույթի վրա՝ քաղաքայնացման, բնակչության տեղաշարժերի, բեմական ժողովրդական պարի տարածման, զանգվածային մշակույթի և երաժշտական նոր ձևերի ներթափանցման համատեքստում։ Դիտարկվում է, թե ինչպես են ավանդական պարերը որոշ դեպքերում պահպանել իրենց ծիսական նշանակությունը, իսկ այլ դեպքերում վերածվել հիմնականում ժամանցային կամ ներկայացուցչական տարրերի։ XXI դարի սկզբի հարսանեկան մշակույթում ուսումնասիրվում են ավանդույթի վերաիմաստավորման, հին պարաձևերի վերականգնման և ժամանակակից պարային ու երաժշտական ազդեցությունների համադրման միտումները։ Աղբյուրագիտական հիմք կարող են կազմել ազգագրական նկարագրությունները, բանավոր վկայությունները, լուսանկարները, տեսագրությունները, երաժշտական և պարագիտական նյութերը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ազգագրության, պարագիտության, ծիսագիտության և մշակութաբանության մոտեցումները՝ ներկայացնելով հարսանեկան պարը որպես հայկական ավանդական մշակույթի շարունակականությունն ու ժամանակի ընթացքում տեղի ունեցած սոցիոմշակութային փոփոխություններն արտացոլող բազմաշերտ երևույթ։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է պետական կառավարման համակարգում տեղեկատվական և հաղորդակցական տեխնոլոգիաների կիրառման, հանրային ծառայությունների թվայնացման և պետական մարմինների գործունեության էլեկտրոնային կազմակերպման հետ կապված տեսական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում պետական կառավարման ավանդական մեխանիզմներից թվային կառավարման համակարգերի անցման նախադրյալներն են, այդ գործընթացի կազմակերպական, իրավական, տեխնոլոգիական և սոցիալական բաղադրիչները, ինչպես նաև պետական մարմինների, քաղաքացիների և կազմակերպությունների միջև էլեկտրոնային փոխգործակցության զարգացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հանրային ծառայությունների մատուցման պարզեցմանը, վարչարարական ընթացակարգերի թվայնացմանը, տեղեկատվական համակարգերի փոխգործունակությանը և պետական տվյալների արդյունավետ օգտագործմանը։ Քննվում է թվային տեխնոլոգիաների ազդեցությունը կառավարման արդյունավետության, ծառայությունների հասանելիության, վարչարարական ծախսերի և պետական մարմինների աշխատանքի թափանցիկության վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում իրավական կարգավորման խնդիրը, քանի որ էլեկտրոնային փաստաթղթաշրջանառությունը, թվային նույնականացումը, էլեկտրոնային ստորագրությունը, տվյալների փոխանակումը և առցանց ծառայությունների մատուցումը պահանջում են համապատասխան իրավական և ինստիտուցիոնալ հիմքեր։ Ուսումնասիրվում են նաև անձնական տվյալների պաշտպանության, տեղեկատվական անվտանգության և պետական տեղեկատվական համակարգերի հուսալիության հետ կապված մարտահրավերները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պետական տարբեր կառույցներում կիրառվող տեղեկատվական համակարգերի համատեղելիությանը և տվյալների կրկնակի հավաքագրման նվազեցմանը, ինչը կարող է նպաստել վարչարարության արդյունավետ կազմակերպմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է նաև թվային անհավասարության խնդիրը՝ հաշվի առնելով քաղաքացիների տեխնոլոգիական հասանելիության, թվային գրագիտության և էլեկտրոնային ծառայություններից օգտվելու կարողությունների տարբերությունները։ Կարևորվում է պետական ծառայողների մասնագիտական պատրաստվածությունը և կառավարման մշակույթի փոփոխությունը, քանի որ տեխնոլոգիական լուծումների ներդրումն ինքնին բավարար չէ առանց համապատասխան կազմակերպական վերափոխումների։ Էլեկտրոնային մասնակցության գործիքները դիտարկվում են նաև պետություն–հասարակություն հաղորդակցության ընդլայնման տեսանկյունից՝ հնարավորություն տալով քաղաքացիներին ավելի արագ ստանալ տեղեկատվություն և մասնակցել հանրային կառավարման որոշ գործընթացներին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է թվային կառավարման ներդրումը որպես համալիր պետական վերափոխման գործընթաց, որը միավորում է տեխնոլոգիական արդիականացումը, իրավական կարգավորումը, կազմակերպական բարեփոխումները, տեղեկատվական անվտանգությունը և հանրային ծառայությունների որակի բարձրացումը։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի տարածքում առկա հանքային հումքի ուսումնասիրմանը՝ փոքր արտադրական հզորությամբ ցեմենտի արտադրություն կազմակերպելու համար դրա պիտանիությունը գնահատելու նպատակով։ Հետազոտության կենտրոնում ցեմենտի արտադրության համար անհրաժեշտ բնական հումքային բաղադրիչների ֆիզիկական, քիմիական և հանքաբանական հատկությունների ուսումնասիրությունն է, ինչպես նաև դրանց համապատասխանության գնահատումը կապակցող շինանյութերի արտադրության տեխնոլոգիական պահանջներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կրաքարային և կավային հումքի բնութագրերին, դրանց բաղադրության առանձնահատկություններին և համատեղ օգտագործման հնարավորություններին։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել տարբեր հանքավայրերից կամ տեղամասերից վերցված հումքի համեմատական գնահատում՝ նպատակ ունենալով որոշել առավել հեռանկարային հումքային աղբյուրները և բացահայտել դրանց օգտագործման հնարավոր սահմանափակումները։ Կարևորվում է հումքի բաղադրության կայունության ուսումնասիրությունը, քանի որ դրա փոփոխությունները կարող են ազդեցություն ունենալ ստացվող կապակցող նյութի հատկությունների և արտադրանքի որակի վրա։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նաև հումքային խառնուրդների ձևավորման ընդհանուր սկզբունքները, հանքային բաղադրիչների փոխազդեցությունը ջերմային մշակման ընթացքում և ստացվող նյութի հիմնական ֆիզիկամեխանիկական հատկանիշները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում փոքրածավալ արտադրության առանձնահատկություններին, որտեղ կարևոր նշանակություն ունեն տեղական հումքի առավել արդյունավետ օգտագործումը, նյութական և էներգետիկ ռեսուրսների խնայողությունը, արտադրական գործընթացի կազմակերպման ճկունությունը և պատրաստի արտադրանքի կայուն որակի ապահովումը։ Տեղական հումքային բազայի օգտագործումը դիտարկվում է նաև հումքի տեղափոխման անհրաժեշտության նվազեցման և շինանյութերի արտադրության տարածքային կազմակերպման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել տարբեր հումքային նյութերի տեխնոլոգիական արժեքի համեմատական գնահատման, դրանց կիրառելիության սահմանների որոշման և փոքր արտադրական համալիրների համար համապատասխան տեխնոլոգիական լուծումների գիտական հիմնավորման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է շինանյութերի տեխնոլոգիայի, հանքային հումքի ուսումնասիրության, նյութագիտության և արտադրական գործընթացների կազմակերպման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով գնահատել տեղական հումքային ռեսուրսների ներուժը ցեմենտային նյութերի արտադրության համար։

Բժշկություն

Բժշկագիտական, գինեկոլոգիական և ուռուցքաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է կանանց վերարտադրողական համակարգի ախտաբանական փոփոխությունների և կրծքագեղձի քաղցկեղի միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում կանանց վերարտադրողական համակարգի անատոմիական և ֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունները, հորմոնային կարգավորման մեխանիզմները և տարբեր գինեկոլոգիական հիվանդությունների առաջացման հիմնական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ձվարանների, արգանդի և վերարտադրողական համակարգի այլ օրգանների ախտաբանական վիճակներին, ինչպես նաև դրանց հնարավոր առնչություններին կրծքագեղձի չարորակ նորագոյացությունների զարգացման ռիսկի հետ։ Վերլուծվում են էստրոգենների և պրոգեստերոնի ազդեցությունը, վերարտադրողական պատմության առանձնահատկությունները, ժառանգական նախատրամադրվածությունը և այլ կենսաբանական ու միջավայրային գործոններ, որոնք կարող են նշանակություն ունենալ կրծքագեղձի քաղցկեղի առաջացման և զարգացման գործընթացներում։ Քննարկվում են գինեկոլոգիական և կրծքագեղձի հիվանդությունների կլինիկական, հյուսվածաբանական, հորմոնային ու համաճարակաբանական ուսումնասիրության մոտեցումները՝ հնարավոր օրինաչափությունների և ռիսկային գործոնների բացահայտման նպատակով։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել ախտորոշման, վաղ հայտնաբերման, հիվանդությունների համակցված ընթացքի և բժշկական հսկողության կազմակերպման հիմնախնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում կանանց առողջության պահպանման, անհատական ռիսկի գնահատման, կանխարգելիչ հետազոտությունների և տարբեր բժշկական մասնագիտությունների համագործակցության նշանակությանը՝ հաշվի առնելով, որ վերարտադրողական համակարգի ոչ բոլոր ախտաբանական վիճակներն են անմիջականորեն կապված կրծքագեղձի քաղցկեղի հետ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել գինեկոլոգիայի, ուռուցքաբանության, մամոլոգիայի, ախտաբանական անատոմիայի և կանանց վերարտադրողական առողջության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Սոցիոլոգիա

Հայաստանում, մասնավորապես Երևանի պետական համալսարանում (ԵՊՀ), հայաստանցի ուսանողների հանդուրժողականության մակարդակը օտարերկրացի ուսանողների նկատմամբ կարելի է դիտարկել որպես բազմագործոն սոցիալական երևույթ, որը ձևավորվում է մշակութային, կրթական, լեզվական և սոցիալական փոխազդեցությունների ազդեցությամբ։ Ընդհանուր առմամբ, բարձրագույն կրթական միջավայրերում, այդ թվում ԵՊՀ-ում, ուսանողական հանրույթը համեմատաբար բաց է միջազգային շփումների նկատմամբ, քանի որ համալսարանը բազմազգ կրթական միջավայր է, որտեղ սովորում են տարբեր երկրների ուսանողներ, ինչը նպաստում է փոխըմբռնման և մշակութային փոխանակման զարգացմանը։ Հանդուրժողականության մակարդակը մեծապես կախված է ուսանողների անձնական փորձից, միջազգային շփումների հաճախականությունից և լեզվական պատրաստվածությունից։ Այն ուսանողները, ովքեր ունեն օտար լեզուների իմացություն և մասնակցում են միջազգային ծրագրերի կամ փոխանակման նախագծերի, սովորաբար ավելի բարձր մակարդակի հանդուրժողականություն և բացություն են ցուցաբերում օտարերկրացի ուսանողների նկատմամբ։ Միևնույն ժամանակ, սոցիալական միջավայրում երբեմն կարող են առաջանալ որոշակի կարծրատիպեր կամ մշակութային տարբերությունների ընկալման դժվարություններ, որոնք կարող են ժամանակավորապես ազդել փոխհարաբերությունների վրա։ Սակայն կրթական միջավայրը և համատեղ ուսումնական գործունեությունը հիմնականում նպաստում են այդ տարբերությունների հաղթահարմանը և համագործակցության ձևավորմանը։ ԵՊՀ-ում միջազգային ուսանողների ներկայությունը նաև խթանում է միջմշակութային հաղորդակցությունը, ինչը երկարաժամկետ առումով բարձրացնում է հանդուրժողականության ընդհանուր մակարդակը։ Բացի այդ, համալսարանի ակադեմիական քաղաքականությունը և միջազգային համագործակցության ծրագրերը ուղղված են բազմամշակութային միջավայրի զարգացմանը, ինչը ևս դրական ազդեցություն է ունենում ուսանողների վերաբերմունքի վրա։