Ավելին Lեզվաբանություն բաժնում

    Տեսնել բոլորը arrow_right_alt

    Բացահայտեք այլ հետաքրքիր և օգտակար նյութեր

    Ահա մի հավաքածու այլ ֆայլերից, որոնք կարող են ձեզ հետաքրքրել և օգնել ձեր ուսումնասիրման կամ ստեղծագործական աշխատանքներում: Ավելին տեսնելու համար կարող եք գնալ նյութերի բաժին
    Օնլայն

    Գյուղատնտեսություն

    Նոր գրքեր: Գյուղատնտեսություն: (Ինֆորմացիոն ցանկ)= Новые книги: Сельское хозяйство: (Информационный указатель) (1982, Февраль, №2)

    Այս ինֆորմացիոն ցուցիչը ներկայացնում է գյուղատնտեսության ոլորտին վերաբերող նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, մասնագետների և հետազոտողների արագ կողմնորոշումը ժամանակակից գյուղատնտեսական գրականության մեջ։ Այն ընդգրկում է բուսաբուծությանը, անասնաբուծությանը, ագրոտեխնիկային, հողագիտությանը, ոռոգման համակարգերին, ագրոէկոլոգիային, գյուղատնտեսական մեքենայացմանը և գյուղատնտեսության տնտեսագիտությանը վերաբերող հրատարակություններ՝ արտացոլելով ոլորտի գիտատեխնիկական զարգացման արդի միտումները և կիրառական նոր մոտեցումները։ Ցուցիչը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության համակարգված և հուսալի ներկայացում, և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների, ուսումնական գործընթացի և արտադրական պրակտիկայի համար՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր գրականությանը, գնահատել դրա գիտական և գործնական արժեքը և կիրառել այն ոլորտի զարգացման նպատակներով։

    Թարմացվել է՝ 2026-08-21
    Նոր գրքեր: Գյուղատնտեսություն: (Ինֆորմացիոն ցանկ)= Новые книги: Сельское хозяйство: (Информационный указатель) (1982, Февраль, №2)
    Օնլայն

    Lեզվաբանություն

    Կանխենթադրույթի՝ որպես տեքստի կապակցման միջոցի լեզվաճանաչողական հայեցակերպը

    Աշխատությունը նվիրված է կանխենթադրույթի՝ որպես տեքստի կապակցման և իմաստային ամբողջականության ձևավորման կարևոր միջոցի, լեզվաճանաչողական ուսումնասիրությանը։ Գրքում լեզվական երևույթը դիտարկվում է ոչ միայն որպես խոսքային կառուցվածքի բաղադրիչ, այլև որպես մարդու գիտակցության, լեզվական ընկալման և հաղորդակցական գործընթացների հետ սերտորեն կապված երևույթ։ Ուսումնասիրվում են այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով կանխենթադրույթը նպաստում է տեքստի տարբեր հատվածների միջև իմաստային կապերի հաստատմանը, տեղեկատվության հաջորդական ընկալմանը և հաղորդակցական ամբողջականության ձևավորմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեքստում բացահայտ և ենթադրյալ տեղեկատվության փոխհարաբերությանը, խոսողի և լսողի ընդհանուր գիտելիքի դերին, ինչպես նաև այն գործընթացներին, որոնց շնորհիվ ընթերցողը վերականգնում և մեկնաբանում է չարտահայտված իմաստային կապերը։ Աշխատության շրջանակում քննության են առնվում կանխենթադրույթի դրսևորման ձևերը, դրա գործառույթները տարբեր տեքստային միջավայրերում և կապը տեքստի կապակցվածության ու ամբողջականության այլ միջոցների հետ։ Լեզվաճանաչողական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են լեզվական միավորները փոխազդում մարդու գիտելիքների, հիշողության, ընկալման և եզրահանգման գործընթացների հետ՝ ապահովելով տեքստի արդյունավետ ըմբռնումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր լինել ինչպես տեսական լեզվաբանության, այնպես էլ տեքստաբանության, ճանաչողական լեզվաբանության, պրագմատիկայի և հաղորդակցական լեզվաբանության շրջանակներում։ Այն հետաքրքրություն կարող է ներկայացնել լեզվաբանների, գրականագետների, հետազոտողների, բուհերի դասախոսների և ուսանողների համար՝ նպաստելով տեքստի իմաստային կազմակերպման և լեզվական հաղորդակցության ճանաչողական հիմքերի առավել խորքային ըմբռնմանը։

    Թարմացվել է՝ 2026-09-09
    Կանխենթադրույթի՝ որպես տեքստի կապակցման միջոցի լեզվաճանաչողական հայեցակերպը
    Օնլայն

    Այլ առարկաներ

    Կոմունիկացիաները կառավարման համակարգում

    Կոմունիկացիաները կառավարման համակարգում տեղեկատվության փոխանակման գործընթաց են, որի միջոցով կազմակերպության ներսում և արտաքին միջավայրի հետ ապահովվում է գաղափարների, հրահանգների, որոշումների և արձագանքների փոխանցումը։ Կոմունիկացիաները հանդիսանում են կառավարման կարևորագույն տարրերից մեկը, քանի որ առանց արդյունավետ հաղորդակցության անհնար է կազմակերպության նպատակների համակարգված իրականացումը։ Դրանց էությունը կայանում է նրանում, որ ապահովում են կապ ղեկավարության և աշխատակիցների, տարբեր ստորաբաժանումների, ինչպես նաև կազմակերպության և արտաքին գործընկերների միջև։ Կոմունիկացիաների միջոցով ձևավորվում է ընդհանուր պատկերացում կազմակերպության խնդիրների, նպատակների և գործողությունների մասին, ինչը նպաստում է արդյունավետ համագործակցությանը և որոշումների ճիշտ ընդունմանը։ Կառավարման համակարգում կոմունիկացիաները կարող են լինել ուղղահայաց և հորիզոնական։ Ուղղահայաց կոմունիկացիան իրականացվում է ղեկավարության և ենթակաների միջև՝ ներքևից վերև կամ վերևից ներքև ուղղությամբ, օրինակ՝ հրահանգների փոխանցում կամ հաշվետվությունների ներկայացում։ Հորիզոնական կոմունիկացիան տեղի է ունենում նույն մակարդակի ստորաբաժանումների միջև և նպաստում է համագործակցությանը և աշխատանքի համակարգմանը։ Կոմունիկացիաները կարող են լինել նաև ձևական և ոչ ձևական։ Ձևական կոմունիկացիան իրականացվում է պաշտոնական կանոններով և փաստաթղթերով, իսկ ոչ ձևականը՝ ոչ պաշտոնական շփումների և անձնական հարաբերությունների միջոցով։ Կոմունիկացիոն գործընթացը բաղկացած է մի քանի հիմնական փուլերից՝ տեղեկատվության ձևավորում, հաղորդում, ընդունում, մեկնաբանում և հետադարձ կապ։ Հետադարձ կապը շատ կարևոր է, քանի որ այն թույլ է տալիս գնահատել հաղորդակցության արդյունավետությունը և անհրաժեշտության դեպքում կատարել ուղղումներ։ Կոմունիկացիաների արդյունավետությունը կախված է հաղորդագրության հստակությունից, ճիշտ ալիքների ընտրությունից, աղմուկի նվազեցումից և փոխըմբռնման մակարդակից։ Ժամանակակից կառավարման մեջ մեծ դեր ունեն նաև էլեկտրոնային կոմունիկացիաները՝ էլ. փոստը, տեղեկատվական համակարգերը և թվային հարթակները, որոնք արագացնում են տեղեկատվության փոխանցումը և բարձրացնում աշխատանքի արդյունավետությունը։ Այսպիսով, կոմունիկացիաները կառավարման համակարգում ապահովում են կազմակերպության ներքին համադրումը և արտաքին կապերը՝ հանդիսանալով արդյունավետ կառավարման հիմնասյուներից մեկը։

    Թարմացվել է՝ 2026-09-02
    Կոմունիկացիաները կառավարման համակարգում
    Օնլայն

    Տեխնոլոգիա

    Կաբելային արտադրության թափոններից պղնձափոշու ստացման տեխնոլոգիայի մշակումը և հետազոտումը

    Աշխատանքը նվիրված է կաբելային արտադրության ընթացքում առաջացող թափոններից պղնձափոշու ստացման տեխնոլոգիայի մշակմանը և ստացված նյութի հատկությունների հետազոտմանը։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է արտադրական թափոններում պարունակվող պղնձի արդյունավետ առանձնացումը և դրա վերածումը օգտակար երկրորդային հումքի՝ միաժամանակ նվազեցնելով թափոնների կուտակման և շրջակա միջավայրի վրա դրանց ազդեցության հետ կապված խնդիրները։ Աշխատանքի շրջանակում դիտարկվում են կաբելային արտադրության թափոնների կազմը, կառուցվածքը և նախնական մշակման անհրաժեշտությունը, ինչպես նաև պղնձի առանձնացման և հետագա փոշենման նյութի ստացման հնարավոր տեխնոլոգիական եղանակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեխնոլոգիական գործընթացի հիմնական փուլերի ընտրությանը, դրանց հաջորդականությանը և այն պայմանների որոշմանը, որոնք կարող են ազդել ստացվող պղնձափոշու ելքի, մաքրության, մասնիկների չափերի և կառուցվածքային առանձնահատկությունների վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է ստացված պղնձափոշու ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրությունը և դրա որակի գնահատումը՝ հնարավոր կիրառությունների տեսանկյունից։ Քննարկվում են նաև գործընթացի արդյունավետության վրա ազդող գործոնները, հումքի նախապատրաստման առանձնահատկությունները, պղնձի կորզման աստիճանը և տեխնոլոգիական պարամետրերի օպտիմալացման հնարավորությունները։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս դիտարկել կաբելային թափոնները ոչ միայն որպես արտադրական մնացորդ, այլև որպես արժեքավոր երկրորդային մետաղական հումք, որի վերամշակումը կարող է նպաստել նյութական ռեսուրսների ավելի ռացիոնալ օգտագործմանը և արտադրական գործընթացների էկոլոգիական ազդեցության նվազեցմանը։ Մշակվող տեխնոլոգիայի կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է նաև պղնձափոշու տարբեր ոլորտներում օգտագործման հնարավորություններով՝ հաշվի առնելով դրա մաքրությունը, մասնիկային կազմը և ֆիզիկաքիմիական բնութագրերը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել քիմիական տեխնոլոգիայի, մետալուրգիայի, նյութագիտության, արդյունաբերական թափոնների վերամշակման և երկրորդային հումքի օգտագործման ոլորտներով զբաղվող ուսանողների, հետազոտողների և մասնագետների համար։

    Թարմացվել է՝ 2026-09-02
    Կաբելային արտադրության թափոններից պղնձափոշու ստացման տեխնոլոգիայի մշակումը և հետազոտումը
    Օնլայն

    Քաղաքագիտություն

    ԵԱՀԿ-Հայաստան-Ադրբեջան

    ԵԱՀԿ-ն՝ Եվրոպայում անվտանգության և համագործակցության կազմակերպությունը, միջազգային կառույց է, որը զբաղվում է անվտանգության, մարդու իրավունքների, ժողովրդավարության և հակամարտությունների կարգավորման հարցերով Եվրոպայում, Կենտրոնական Ասիայում և Հյուսիսային Ամերիկայում։ Հայաստան–Ադրբեջան հարաբերությունների համատեքստում ԵԱՀԿ-ն հատկապես հայտնի է իր դերակատարությամբ Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության կարգավորման գործընթացում։ Այդ նպատակով ստեղծվել էր ԵԱՀԿ Մինսկի խումբը, որը համանախագահությամբ առաջնորդվում էր ԱՄՆ-ի, Ռուսաստանի և Ֆրանսիայի կողմից և նպատակ ուներ խաղաղ բանակցությունների միջոցով գտնել հակամարտության լուծում։ Խմբի հիմնական աշխատանքը եղել է կողմերի միջև երկխոսության խթանումը, առաջարկությունների ներկայացումը և խաղաղ կարգավորման տարբերակների մշակումը։ Հայաստան–Ադրբեջան հակամարտությունը սկսվել է դեռ խորհրդային շրջանի վերջին տարիներին և վերաճել զինված բախումների, որոնք հատկապես սրվել են 1990-ականներին, 2016 թվականի ապրիլյան պատերազմում և 2020 թվականի 44-օրյա պատերազմում։ Այս գործընթացներում ԵԱՀԿ-ն փորձել է հանդես գալ որպես միջնորդական հարթակ, սակայն հակամարտության վերջնական կարգավորումը չի իրականացվել նրա շրջանակներում։ 2020 թվականի պատերազմից հետո տարածաշրջանային իրավիճակը զգալիորեն փոխվել է, և Մինսկի խմբի գործունեությունը փաստացի նվազել է։ Չնայած դրան, ԵԱՀԿ-ն շարունակում է ընդգծել խաղաղության, սահմանների հստակեցման, ուժի չկիրառման և դիվանագիտական բանակցությունների կարևորությունը Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև հարաբերությունների կարգավորման համար։ Կազմակերպությունը նաև ուշադրություն է դարձնում մարդու իրավունքների, փախստականների խնդիրների և տարածաշրջանային անվտանգության հարցերին։

    Թարմացվել է՝ 2026-08-25
    ԵԱՀԿ-Հայաստան-Ադրբեջան
    Օնլայն

    Այլ առարկաներ

    Նոր գրքեր: Հայաստան: Ինֆորմացիոն ցանկ= Новые книги: Арменика: Информационный указатель (1976, թիվ 9)

    Հայաստանում «նոր գրքերի» մասին ինֆորմացիոն ցանկերը սովորաբար ներկայացվում են որպես մատենագիտական կամ գրադարանային տեղեկատուներ, որտեղ համակարգված ձևով ամփոփվում են տարբեր հրատարակչությունների նոր լույս տեսած աշխատությունները։ Այդպիսի ցանկերի հիմնական նպատակն է ընթերցողներին, գրադարաններին և հետազոտողներին տրամադրել արագ կողմնորոշվելու հնարավորություն ժամանակակից գրական հոսքերում՝ ընդգրկելով գիտական, գեղարվեստական, ուսումնական և տեղեկատու բնույթի հրատարակություններ։ Օրինակ՝ Հայաստանում ակտիվորեն գործում են պարբերական «Նոր գիրք» նախագծերը, որտեղ յուրաքանչյուր շաբաթ կամ ամիս ներկայացվում են նոր հրատարակություններ տարբեր ոլորտներից՝ գրականություն, պատմություն, հասարակագիտություն, արվեստ և գիտություն, ինչը թույլ է տալիս հետևել հրատարակչական գործընթացների ընթացիկ զարգացումներին և գրքային շուկայի միտումներին ։ Բացի այդ, մատենագիտական ցանկերի ավելի մասնագիտական ձևաչափերը, որոնք պատրաստվում են գրադարանային և գիտական հաստատությունների կողմից, ընդգրկում են նաև գրքերի ամբողջական տվյալներ՝ հեղինակ, վերնագիր, հրատարակության վայր, տարեթիվ և թեմատիկ դասակարգում, ինչը նպաստում է գիտական տեղեկատվության համակարգմանն ու որոնելիության բարձրացմանը ։ Նման տեղեկատուները կարևոր դեր ունեն ազգային գրադարանային համակարգում՝ ապահովելով նոր գրականության մատչելիությունը և աջակցելով կրթական ու գիտական գործընթացներին, ինչպես նաև նպաստելով ընթերցանության մշակույթի զարգացմանը Հայաստանում։

    Թարմացվել է՝ 2026-08-21
    Նոր գրքեր: Հայաստան: Ինֆորմացիոն ցանկ= Новые книги: Арменика: Информационный указатель (1976, թիվ 9)