Памятная записка о подсобных мероприятиях, направленных в Эриванской губернии к подъему сельскаго хозяйства и, вообще, производительных сил населения

Լեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է 19–20-րդ դարերում հայերեն երաժշտական տերմինաբանության ձևավորման, զարգացման և համակարգման գործընթացների լեզվաբանական ու պատմամշակութային ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում երաժշտության տեսությանը, կատարողական արվեստին, գործիքագիտությանը, ձայնային երևույթներին, երաժշտական ձևերին և ժանրերին վերաբերող մասնագիտական բառապաշարն է՝ դիտարկված տարբեր ժամանակաշրջանների գրավոր աղբյուրների և երաժշտագիտական գրականության համատեքստում։ Քննվում են տերմինների ծագման հիմնական ուղիները, հայերենի ներքին բառակազմական հնարավորությունների օգտագործումը, հին և միջին հայերենից ժառանգված բառերի նոր իմաստային կիրառությունները, ինչպես նաև այլ լեզուներից կատարված փոխառություններն ու պատճենումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե եվրոպական երաժշտական մշակույթի և մասնագիտական կրթության զարգացման հետ մեկտեղ ինչպես են հայերենում ձևավորվել նոր հասկացությունների անվանումները և ինչ սկզբունքներով են դրանք հարմարեցվել լեզվի հնչյունական, ձևաբանական ու բառակազմական համակարգին։ Ուսումնասիրվում են միևնույն հասկացության համար տարբեր ժամանակներում գործածված զուգահեռ անվանումները, դրանց մրցակցությունը և աստիճանական տերմինաբանական կայունացումը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում արևելահայ և արևմտահայ լեզվական միջավայրերում ձևավորված երաժշտական բառապաշարի համեմատությունը՝ բացահայտելով ընդհանուր հիմքերը և տերմինագործածության տարբերությունները։ Անդրադարձ է կատարվում երաժշտագիտական աշխատությունների, դասագրքերի, բառարանների, պարբերական մամուլի և թարգմանական գրականության նշանակությանը մասնագիտական բառապաշարի տարածման և նորմավորման գործում։ Տերմինները դիտարկվում են ոչ միայն որպես մասնագիտական հասկացությունների անվանումներ, այլև որպես երաժշտական մշակույթի զարգացման պատմությունը արտացոլող լեզվական միավորներ։ Նրանց փոփոխությունները հնարավորություն են տալիս հետևելու երաժշտական գիտելիքի նոր ոլորտների ներմուծմանը, ազգային երաժշտագիտական մտքի զարգացմանը և միջազգային տերմինաբանության հետ հայերենի փոխազդեցությանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է տերմինագիտության, պատմական բառագիտության, երաժշտագիտության և լեզվամշակութաբանության մոտեցումները՝ ներկայացնելով հայերեն երաժշտական մասնագիտական բառապաշարի զարգացման և համակարգման հիմնական օրինաչափությունները։

Մանկավարժություն

Այս աշխատությունը նվիրված է կոկորդի հեռացումից հետո լոգոպեդական աշխատանքի օպտիմալացման ուղիների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով խոսքային հաղորդակցության վերականգնման, հիվանդների սոցիալական հարմարվողականության և կյանքի որակի բարելավման խնդիրների վրա։ Կոկորդի հեռացումից հետո մարդու բնական ձայնառաջացման մեխանիզմը էապես փոխվում է, ինչի հետևանքով առաջանում են հաղորդակցական լուրջ դժվարություններ և անհրաժեշտություն է առաջանում ձևավորել ձայնային հաղորդակցության այլընտրանքային եղանակներ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նման հիվանդների խոսքային և հաղորդակցական հնարավորությունների առանձնահատկությունները, ինչպես նաև վերականգնողական գործընթացի վրա ազդող բժշկական, հոգեբանական և սոցիալական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լոգոպեդական միջամտության կազմակերպմանը՝ հաշվի առնելով հիվանդի ընդհանուր առողջական վիճակը, վիրահատությունից հետո անցած ժամանակահատվածը, անհատական խոսքային հնարավորությունները, լսողությունը, ճանաչողական առանձնահատկությունները և հաղորդակցական կարիքները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն է ձայնի վերականգնման տարբեր մեթոդների կիրառումը, այդ թվում՝ կերակրափողային խոսքի, էլեկտրակոկորդի և տրախեոէզոֆագեալ խոսքի ուսուցումը՝ դրանց արդյունավետության, մատչելիության և հիվանդի անհատական առանձնահատկություններին համապատասխանության տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ լոգոպեդական պարապմունքների փուլային կազմակերպմանը՝ նախապատրաստական աշխատանքներից և շնչառական հմտությունների ձևավորումից մինչև ձայնային միջոցի կիրառման և հասկանալի խոսքի զարգացման փուլեր։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև արտասանության, խոսքի տեմպի, շնչառության և ձայնային հաղորդակցության կոորդինացիայի կատարելագործումը, քանի որ վերականգնված խոսքի արդյունավետությունը պայմանավորված է ոչ միայն ձայնի առկայությամբ, այլև հաղորդակցության հասկանալիությամբ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հիվանդի հոգեբանական վիճակին և սոցիալական վերաինտեգրմանը, քանի որ բնական ձայնի կորուստը կարող է առաջացնել ինքնավստահության նվազում, սոցիալական շփումներից խուսափելու և հաղորդակցական մեկուսացման խնդիրներ։ Այդ պատճառով լոգոպեդական վերականգնումը կարող է դիտարկվել որպես համալիր գործընթաց, որը ներառում է նաև ընտանիքի անդամների, բժշկական մասնագետների և հոգեբանական աջակցության ծառայությունների համագործակցություն։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու լոգոպեդական աշխատանքի առավել արդյունավետ կազմակերպման սկզբունքները, գնահատելու տարբեր խոսքային վերականգնողական մեթոդների արդյունքները և մշակելու անհատականացված մոտեցումներ։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նպաստել կոկորդի հեռացումից հետո հիվանդների խոսքային վերականգնման արդյունավետության բարձրացմանը, հաղորդակցական անկախության ընդլայնմանը և հասարակական ու մասնագիտական կյանքին առավել լիարժեք վերադարձին։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է 19-րդ և 20-րդ դարերում Եգիպտոսի թատերական արվեստի և դրամատուրգիայի ձևավորման, զարգացման ու գեղարվեստական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ պատմական, հասարակական, մշակութային և գրական գործընթացների փոխկապակցվածության համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում են եգիպտական ժամանակակից թատրոնի առաջացման նախադրյալները, ազգային դրամատուրգիական ավանդույթների ձևավորումը, եվրոպական թատերարվեստի ազդեցությունը և արաբական մշակութային միջավայրում նոր գեղարվեստական ուղղությունների տարածումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 19-րդ դարի երկրորդ կեսին Եգիպտոսում տեղի ունեցած հասարակական և մշակութային վերափոխումներին, որոնք նպաստեցին ժամանակակից թատերական հաստատությունների ստեղծմանը, բեմարվեստի մասնագիտական զարգացմանը և դրամատիկական գրականության տարածմանը։ Ուսումնասիրվում են ավանդական ժողովրդական ներկայացումների, բանավոր պատմողական արվեստի, երաժշտական և երգիծական կատարումների ու եվրոպական թատերական ձևերի փոխազդեցությունները, որոնց արդյունքում աստիճանաբար ձևավորվեցին եգիպտական ազգային թատրոնի ինքնատիպ արտահայտչամիջոցները։ Քննարկվում են արաբական մշակութային վերածննդի՝ Նահդայի ազդեցությունը թատերական կյանքի զարգացման վրա, գրական լեզվի և խոսակցական արաբերենի կիրառման առանձնահատկությունները, թարգմանական դրամատուրգիայի նշանակությունը և եվրոպական դասական ստեղծագործությունների տեղայնացման գործընթացները։ Կարևորվում է եգիպտական թատրոնի սկզբնական զարգացման փուլերում Յակուբ Սաննուի և այլ մշակութային գործիչների գործունեությունը, նրանց ներդրումը թատերական ներկայացումների կազմակերպման, հասարակական երգիծանքի զարգացման և բեմարվեստի ժողովրդականացման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում 20-րդ դարի սկզբին թատերական խմբերի, մասնագիտական դերասանական կազմերի և մշակութային հաստատությունների ձևավորմանը, ինչպես նաև թատրոնի՝ որպես հասարակական գաղափարների արտահայտման և ազգային ինքնագիտակցության զարգացման միջոցի նշանակությանը։ Առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում Թաուֆիկ ալ-Հաքիմի և եգիպտական դրամատուրգիայի մյուս նշանավոր ներկայացուցիչների ստեղծագործական ժառանգության, նրանց գեղարվեստական սկզբունքների, դրամատիկական կառուցվածքների և գաղափարական որոնումների ուսումնասիրության հարցերը։ Հետազոտության թեմատիկ շրջանակներում դիտարկվում են պատմական, սոցիալական, քաղաքական, հոգեբանական և փիլիսոփայական դրամաների զարգացման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև կատակերգության, երգիծանքի, երաժշտական թատրոնի և փորձարարական բեմարվեստի դերը եգիպտական մշակութային կյանքում։ Կարևորվում են գաղութատիրության, ազգային անկախության համար պայքարի, հասարակական արդիականացման, սոցիալական անհավասարության, կրթության, կանանց հասարակական դիրքի և ավանդական արժեքների վերափոխման թեմաների արտացոլումները դրամատիկական ստեղծագործություններում։ Ուսումնասիրվում է թատրոնի փոխհարաբերությունը հասարակական կարծիքի, քաղաքական գաղափարախոսությունների և մշակութային ինքնության հետ՝ ընդգծելով բեմարվեստի ազդեցությունը հասարակական քննարկումների և գեղարվեստական մտածողության զարգացման վրա։ Հատուկ ուշադրության են արժանանում 20-րդ դարի երկրորդ կեսի եգիպտական դրամատուրգիայի նորարարական միտումները, ռեալիստական և խորհրդանշական արտահայտչամիջոցների կիրառումը, ազգային պատմության վերաիմաստավորումը և ժամանակակից մարդու հոգեբանական ու սոցիալական խնդիրների ներկայացումը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև թատերական ռեժիսուրայի, դերասանական արվեստի, բեմանկարչության, ներկայացումների գեղարվեստական կազմակերպման և հանդիսատեսի հետ հաղորդակցության ձևերի զարգացմանը։ Կարևորվում է Եգիպտոսի դերը արաբական աշխարհի թատերական մշակույթի զարգացման գործում, եգիպտական դրամատուրգիայի ազդեցությունը տարածաշրջանի այլ երկրների գրականության և բեմարվեստի վրա, ինչպես նաև միջազգային մշակութային փոխանակումների նշանակությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս առավել խորությամբ պատկերացում կազմելու եգիպտական թատրոնի պատմական զարգացման հիմնական փուլերի, ազգային և եվրոպական գեղարվեստական ավանդույթների փոխազդեցության, դրամատուրգիական ժանրերի բազմազանության և թատերական արվեստի հասարակական գործառույթների մասին։ Հետազոտությունն ունի գրականագիտական, պատմամշակութային և արվեստաբանական նշանակություն՝ նպաստելով արաբական դրամատուրգիայի զարգացման օրինաչափությունների, եգիպտական ազգային թատրոնի ինքնատիպության և 19–20-րդ դարերի մշակութային վերափոխումների առավել խորքային ընկալմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել թատերագետների, գրականագետների, արևելագետների, արաբագետների, մշակութաբանների, պատմաբանների, արվեստաբանների, դասախոսների, ուսանողների և համաշխարհային թատրոնի ու արաբական գրականության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Ինֆորմատիկա

Այս գիտական-տեխնիկական աշխատությունը նվիրված է տրամաբանական սխեմաների ֆունկցիոնալ հատկությունների ուսումնասիրությանը և ստացված արդյունքների կիրառմանը ավտոմատացված նախագծման համակարգերում։ Գրքում վերլուծվում են թվային տրամաբանության հիմունքները, բուլյան ֆունկցիաների ներկայացման ձևերը և դրանց օպտիմալացման մեթոդները՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով սխեմաների կառուցվածքային արդյունավետությանը և հաշվարկային բարդությանը։ Հեղինակը ներկայացնում է տրամաբանական տարրերի վարքագծի մոդելավորման մոտեցումները, սխեմաների նվազեցման ալգորիթմները և դրանց կիրառումը նախագծման ավտոմատացման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում CAD համակարգերում տրամաբանական նախագծման ինտեգրմանը, սխեմաների սինթեզի և վերլուծության ծրագրային մեթոդներին, ինչպես նաև սխալների հայտնաբերման և օպտիմալ լուծումների որոնման խնդիրներին։ Աշխատությունը համադրում է մաթեմատիկական տրամաբանության, համակարգչային գիտության և ինժեներական նախագծման մոտեցումները՝ առաջարկելով գործնական լուծումներ բարդ թվային համակարգերի արդյունավետ նախագծման համար։ Այն օգտակար է ինժեներների, ծրագրավորողների, էլեկտրոնիկայի և համակարգչային նախագծման ոլորտի մասնագետների համար։

Տնտեսագիտություն

Գյուլասարյան Մ.Ռ., հանդիսանում է մասնագիտական և վերլուծական բնույթի ուսումնական ձեռնարկ, որը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության մաքսային համակարգում կիրառվող վճարների կառուցվածքի, հաշվարկման մեթոդների և իրավական կարգավորման ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է մաքսային վճարների հիմնական տեսակները՝ մաքսատուրքեր, ավելացված արժեքի հարկ, ակցիզային հարկեր և այլ պարտադիր վճարներ, ինչպես նաև դրանց կիրառման սկզբունքներն արտաքին տնտեսական գործունեության շրջանակներում։ Գրքում մանրամասն քննարկվում են մաքսային արժեքի որոշման մեթոդները, վճարների հաշվարկման առանձնահատկությունները, ներմուծման և արտահանման գործընթացներում կիրառվող հարկային ռեժիմները և համապատասխան օրենսդրական հիմքերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված մաքսային վճարների ազդեցությանը ազգային տնտեսության վրա, բյուջետային եկամուտների ձևավորմանը, ինչպես նաև միջազգային առևտրի կարգավորման և ինտեգրացիոն գործընթացների համատեքստում դրանց դերին։ Ներառված են նաև գործնական օրինակներ և վերլուծություններ, որոնք օգնում են ավելի լավ հասկանալ մաքսային վճարների կիրառման մեխանիզմները։ Այս աշխատությունը նախատեսված է ուսանողների, տնտեսագետների, հարկային և մաքսային ոլորտի մասնագետների համար՝ նպաստելով մաքսային ֆինանսական համակարգի համակարգված ընկալմանը և գործնական կիրառման արդյունավետությանը։

Այլ առարկաներ

Այս աշխատանքը ներկայացնում է հիպոթեքային վարկավորման համակարգի զարգացումն ու կիրառումը Եվրոպական երկրներում՝ անդրադառնալով դրա տնտեսական, իրավական և սոցիալական առանձնահատկություններին։ Նյութում բացատրվում է, թե ինչպես են հիպոթեքային վարկերը ծառայում բնակարանային շուկայի ֆինանսավորման հիմնական գործիքներից մեկը՝ հնարավորություն տալով բնակչությանը երկարաժամկետ վարկավորման միջոցով ձեռք բերել անշարժ գույք՝ գրավ դնելով գնվող կամ արդեն ունեցած սեփականությունը։ Քննարկվում են վարկերի տրամադրման պայմանները, տոկոսադրույքների ձևավորման մեխանիզմները, պետական կարգավորման դերը և բանկային համակարգի ներգրավվածությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռիսկերի կառավարմանը, վարկառուի վճարունակության գնահատմանը և շուկայի կայունության ապահովմանը, ինչպես նաև այն տարբերություններին, որոնք առկա են եվրոպական տարբեր երկրների միջև՝ կախված տնտեսական քաղաքականությունից և ֆինանսական համակարգի զարգացվածությունից։ Նյութը ցույց է տալիս նաև, թե ինչպես է հիպոթեքային շուկան ազդում բնակարանաշինության, ներդրումների և ընդհանուր տնտեսական աճի վրա՝ նպաստելով ինչպես քաղաքացիների բնակարանային խնդիրների լուծմանը, այնպես էլ ֆինանսական շուկաների զարգացմանը, հատկապես Եվրոպական միություն անդամ երկրներում, որտեղ միասնական կարգավորումների և բանկային համակարգերի համադրումը մեծ դեր ունի կայունության ապահովման գործում։