Բացահայտեք այլ հետաքրքիր և օգտակար նյութեր
Ահա մի հավաքածու այլ ֆայլերից, որոնք կարող են ձեզ հետաքրքրել և օգնել ձեր ուսումնասիրման կամ ստեղծագործական աշխատանքներում: Ավելին տեսնելու համար կարող եք գնալ նյութերի բաժինՄշակույթ
Նոր գրականություն ՀՍՍՀ կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ: Մատենագիտական ինֆորմացիա: Գրականության ընթացիկ տեղեկատու (1984, Մարտ, թիվ 7)
Այս հրատարակությունը ներկայացնում է ՀԽՍՀ-ում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ տվյալ ժամանակաշրջանում լույս տեսած նոր գրականության համակարգված մատենագիտական տեղեկատվություն։ Այն նախատեսված է ընթերցողին, հետազոտողին, գրադարանավարին և մշակույթի ու արվեստի ոլորտի մասնագետին համապատասխան թեմաներով նոր հրատարակությունների մասին արագ և կառուցակարգված տեղեկություն տրամադրելու համար։ Նյութի հիմնական արժեքը ոչ թե առանձին գրական կամ արվեստագիտական ստեղծագործությունների բովանդակային քննադատությունն է, այլ դրանց մատենագիտական գրանցումն ու տեղեկատու ներկայացումը՝ հնարավորություն տալով պարզել, թե տվյալ ժամանակահատվածում ինչպիսի գրքեր, ժողովածուներ, ուսումնասիրություններ և այլ հրատարակություններ են լույս տեսել Հայաստանի մշակութային ու արվեստային կյանքի վերաբերյալ։ Այսպիսի ընթացիկ տեղեկատուները կարևոր դեր են ունեցել գիտական և մասնագիտական տեղեկատվության շրջանառության մեջ, քանի որ նոր հրատարակությունների վերաբերյալ տվյալները մեկտեղելով՝ հեշտացրել են անհրաժեշտ աղբյուրների հայտնաբերումն ու հետագա օգտագործումը։ Հավաքված նյութը կարող է ընդգրկել Հայաստանի մշակույթի պատմությանը, գրականությանը, կերպարվեստին, երաժշտությանը, թատրոնին, կինոյին, ճարտարապետությանը, ժողովրդական արվեստին և մշակութային հաստատությունների գործունեությանը վերաբերող գրականություն։ Մատենագիտական նկարագրությունների համակարգված դասավորությունը հնարավորություն է տալիս ընթերցողին կողմնորոշվել ըստ թեմայի, հեղինակի, հրատարակության տեսակի կամ այլ bibliographic չափանիշների և ընտրել հետազոտության համար անհրաժեշտ աղբյուրները։ Հրատարակության առանձնահատուկ նշանակությունն այն է, որ այն արտացոլում է ՀԽՍՀ մշակութային և արվեստագիտական մտքի ու հրատարակչական գործունեության որոշակի ժամանակահատվածը։ Այդ պատճառով այն կարող է արժեքավոր լինել ոչ միայն որպես գրականության որոնման օժանդակ միջոց, այլև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային կյանքի փաստագրական աղբյուր։ Մատենագիտական տեղեկատուների միջոցով հնարավոր է հետագայում ուսումնասիրել, թե որ թեմաներն են առավել ակտիվորեն լուսաբանվել, ինչպիսի աշխատություններ են հրատարակվել և ինչպես է ձևավորվել մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ գիտական և հանրամատչելի գրականության շրջանակը։ Հրատարակության գործնական նշանակությունը հատկապես մեծ է գրադարանային և տեղեկատվական աշխատանքում։ Այն կարող է օգտագործվել թեմատիկ մատենագիտությունների կազմման, գրքային ֆոնդերի համալրման, գիտական աշխատանքների համար աղբյուրների որոնման, ինչպես նաև մշակութային ժառանգության վերաբերյալ հետազոտությունների նախնական աղբյուրագիտական փուլում։ Նման նյութերը նաև հնարավորություն են տալիս հետազոտողին հետևելու հրատարակչական ընթացքին՝ առանց առանձին-առանձին տարբեր գրադարանային կատալոգներ կամ պարբերականներ ուսումնասիրելու անհրաժեշտության։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, արվեստաբաններին, գրականագետներին, մշակութաբաններին, գրադարանագետներին և Խորհրդային Հայաստանի մշակութային կյանքի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը կարելի է դիտարկել որպես իր ժամանակի մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության փաստագրական քարտեզ, որն ամփոփում է համապատասխան թեմաներով հրատարակված նյութերի մասին մատենագիտական տվյալները և ստեղծում է դրանց հայտնաբերման, դասակարգման ու հետագա գիտական օգտագործման հարմար հիմք։
Թարմացվել է՝ 2026-08-21Այլ առարկաներ
Նոր գրքեր: Տեխնիկա: (Ինֆորմացիոն ցանկ)=Новые книги: Техника: Информационный указатель (1981, Июнь, №6)
Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է տեխնիկական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նպատակ ունենալով մասնագետներին, ուսանողներին, դասախոսներին և հետազոտողներին տրամադրել արդիական տեղեկատվություն նոր հրատարակությունների մասին։ Ցանկում ընդգրկված են մեքենաշինությանը, էլեկտրոնիկային, էլեկտրատեխնիկային, շինարարությանը, էներգետիկային, ավտոմատացման համակարգերին, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներին և տեխնիկական գիտությունների այլ ուղղություններին վերաբերող աշխատություններ, որոնք արտացոլում են գիտատեխնիկական առաջընթացի ժամանակակից միտումները և ոլորտի զարգացման նորարարական ուղղությունները։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս արագ կողմնորոշվել նոր գրականության մեջ, ծանոթանալ մասնագիտական և գիտական աշխատություններին, ինչպես նաև ընտրել համապատասխան աղբյուրներ ուսումնական, հետազոտական և գործնական գործունեության համար։ Այն կարևոր տեղեկատվական գործիք է, որը նպաստում է տեխնիկական գիտելիքների տարածմանը, մասնագիտական իրազեկվածության բարձրացմանը և գիտատեխնիկական տեղեկատվության հասանելիության ապահովմանը։
Թարմացվել է՝ 2026-08-21Գրականություն
ԱՐՓԻԱՐՅԱՆ. ԵՐԿԵՐ
Արփիարյան. Երկեր աշխատությունը հայ գրականության կարևոր ժողովածուներից է, որը ներկայացնում է արձակագիր և հրապարակախոս Արպիար Արփիարյանի ստեղծագործությունները՝ ընդգրկելով նրա պատմվածքները, հրապարակախոսական հոդվածները և գրական այլ գործեր, որոնք արտացոլում են XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի արևմտահայ հասարակական ու մշակութային կյանքը, ժողովածուն բացահայտում է հեղինակի սոցիալական քննադատությունը, ազգային խնդիրների նկատմամբ վերաբերմունքը և ռեալիստական գրական ուղղության առանձնահատկությունները, նրա ստեղծագործություններում հաճախ շեշտվում են հասարակական անարդարությունները, մարդու արժանապատվության հարցերը և ազգային ինքնության պահպանման խնդիրները, միաժամանակ ընդգծելով արևմտահայ գրականության զարգացման գործընթացում նրա ներդրումը, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր հայ գրականության պատմության և գրականագիտության համար։
Թարմացվել է՝ 2026-08-21Տնտեսագիտություն
Վիճակագրության տեսություն
Վիճակագրության տեսություն աշխատությունը վիճակագրության գիտության հիմնարար դասագիրք է, որը նվիրված է վիճակագրական մեթոդաբանության տեսական հիմքերի, հիմնական հասկացությունների և վերլուծական գործիքների համակողմանի ներկայացմանը՝ նախատեսված տնտեսագիտության, վիճակագրության, ֆինանսների, սոցիոլոգիայի և կառավարման ոլորտներում սովորող ուսանողների ու մասնագետների համար, գրքում ներկայացվում են վիճակագրության տեսության հիմնական բաժինները՝ վիճակագրական դիտարկման կազմակերպում, տվյալների հավաքագրում, խմբավորում և ընդհանրացնող ցուցանիշների հաշվարկման մեթոդներ, բացատրվում են միջինների, հարաբերական մեծությունների, տատանումների չափման և ինդեքսային համակարգերի տեսական հիմքերը, մանրամասն քննարկվում են ընտրանքային մեթոդների սկզբունքները, մեծ և փոքր ընտրանքների առանձնահատկությունները և դրանց կիրառումը սոցիալ-տնտեսական երևույթների ուսումնասիրության մեջ, աշխատությունը անդրադառնում է նաև հավանականության տեսության տարրերին և դրանց կապին վիճակագրական եզրակացությունների ձևավորման գործընթացի հետ, ներկայացվում են ժամանակային շարքերի վերլուծության և տնտեսական գործընթացների դինամիկայի ուսումնասիրության հիմնական մեթոդները, ինչպես նաև վիճակագրական եզրակացության և կանխատեսման մեթոդաբանությունը, գրքում ընդգծվում է վիճակագրության տեսության դերը գիտական հետազոտությունների, տնտեսական վերլուծության և կառավարչական որոշումների հիմնավորման գործում, աշխատությունը համադրում է տեսական վիճակագրական հիմքերը և կիրառական վերլուծական մոտեցումները՝ ձևավորելով վիճակագրության գիտության ամբողջական և համակարգված պատկերացում։
Թարմացվել է՝ 2026-09-03Այլ առարկաներ
Город Эривань и его строительство
Город Эривань (историческое название современного Еревана) является одним из древнейших городских центров Южного Кавказа, чьё строительство и развитие происходили на протяжении нескольких тысячелетий в условиях сложной политической и культурной истории региона. Первые укреплённые поселения на территории города относятся к урартскому периоду (VIII–VI вв. до н.э.), когда на месте современного Еревана была основана крепость Erebuni Fortress (782 г. до н.э.), построенная по приказу царя Аргишти I как стратегический военный и административный центр. Эта крепость считается исходной точкой городской истории, поскольку именно вокруг неё постепенно формировалось постоянное поселение, развивавшееся благодаря выгодному географическому положению в Араратской долине. В последующие века город неоднократно переходил под власть различных государств — армянских царств, персидских династий, арабских халифатов, монгольских и тюркских завоевателей, что влияло на его планировку, архитектуру и характер застройки. В период персидского владычества Эривань развивалась как укреплённый административный центр с цитаделью, крепостными стенами, мечетями, караван-сараями и традиционной восточной городской структурой, где важную роль играли базары и ремесленные кварталы. Значительное развитие города началось в XIX веке после присоединения Восточной Армении к Российской империи, когда Эривань стала уездным, а затем губернским центром. В этот период началась постепенная трансформация городской застройки: расширялись улицы, строились административные здания, православные церкви, школы и военные учреждения, а традиционная восточная архитектура постепенно сочеталась с европейскими градостроительными принципами. После установления советской власти в 1920 году город начал активно перестраиваться по генеральным планам, разработанным архитекторами, среди которых особое место занимает Александр Таманян, предложивший концепцию современного Еревана с радиально-кольцевой планировкой, широкими проспектами и общественными площадями. В этот период были возведены ключевые здания, сформирован центр города, а также развита промышленная и культурная инфраструктура. Таким образом, строительство Эривани/Еревана представляет собой многослойный исторический процесс, в котором переплелись урартские, средневековые, персидские, российские и советские градостроительные традиции, сформировавшие современный облик столицы Армении.
Թարմացվել է՝ 2026-08-23Այլ առարկաներ
Армянское господ Лазаревых учебное заведение для образование юношества
«Լազարևների հայկական ուսումնական հաստատությունը երիտասարդության կրթության համար» անվանումով կրթական հաստատությունը (հայտնի որպես Լազարյան/Լազարևյան ուսումնարան կամ հետագայում՝ Լազարյան ճեմարան) հիմնադրվել է 1815 թվականին Մոսկվայում՝ Լազարևների (Լազարյանների) հարուստ և ազդեցիկ հայ ընտանիքի բարեգործական միջոցներով։ Այն ստեղծվել է որպես հատուկ կրթական կենտրոն՝ նպատակ ունենալով ապահովել հայ երիտասարդության կրթությունը Ռուսական կայսրության միջավայրում, միաժամանակ ծառայելով նաև որպես արևելյան լեզուների և մշակույթների ուսումնասիրման կարևոր օջախ։ Հաստատության հիմնադիրների նախաձեռնությամբ ուսումնարանը սկզբնական փուլում գործել է որպես հայկական ուսումնական հաստատություն, որտեղ կրթություն են ստացել ինչպես հայ, այնպես էլ այլ ազգերի պատանիներ՝ հիմնականում ազնվական և պետական ծառայության համար պատրաստվող ընտանիքներից։ Ուսումնական ծրագրում ընդգրկված են եղել ընդհանուր կրթական առարկաներ, ինչպես նաև արևելյան լեզուներ՝ հայերեն, պարսկերեն, թուրքերեն և արաբերեն, ինչը պայմանավորված էր Ռուսաստանի պետական հետաքրքրություններով Արևելքի հետ հարաբերություններում։ Ժամանակի ընթացքում հաստատությունը զարգացել և ստացել է ավելի բարձր կարգավիճակ՝ վերածվելով Լազարյան ճեմարանի, որը համարվել է Ռուսաստանի լավագույն ուսումնական հաստատություններից մեկը իր ժամանակի համար և կարևոր դեր է խաղացել ինչպես հայ մտավորականության ձևավորման, այնպես էլ արևելագիտության զարգացման գործում։ Այն միաժամանակ եղել է կրթական, մշակութային և գիտական կենտրոն, որտեղ ձևավորվել են ռուս-հայկական մշակութային կապերը, և որտեղ ուսանողները պատրաստվել են պետական ծառայության, թարգմանչական աշխատանքի և ուսուցչական գործունեության համար։ Հաստատությունը հետագայում շարունակել է գործել տարբեր անվանումներով և կարգավիճակներով՝ պահպանելով իր գիտակրթական նշանակությունը մինչև XX դարի սկիզբը՝ դառնալով կարևոր հուշարձան հայ կրթության պատմության մեջ։
Թարմացվել է՝ 2026-07-20