Պետական ձեռնարկատիրությունը Հայաստանի Հանրապետությունում. բնութագիրը և զարգացման հեռանկարները

Տնտեսագիտություն

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է «Ժողովրդական տնտեսության պլանավորումը և կանխատեսումը» թեմայով գրականության հանձնարարական ցանկը՝ նպատակ ունենալով ապահովել տնտեսագետների, պլանավորողների և հետազոտողների համար համակարգված տեղեկատվություն հիմնական ուսումնասիրությունների և գիտական հոդվածների մասին։ Ցանկում ընդգրկված են գործնական և տեսական բնույթի աշխատանքներ՝ անդրադառնալով տնտեսական զարգացման պլանավորման մեթոդներին, երկարաժամկետ և կարճաժամկետ կանխատեսման մոդելներին, սեկտորային և տարածքային պլանավորման մոտեցումներին, ինչպես նաև մաթեմատիկական, վիճակագրական և համակարգային մեթոդների կիրառությանը՝ տնտեսական ցուցանիշների գնահատման և պլանավորման գործընթացում։ Յուրաքանչյուր գրականություն ներկայացվում է հեղինակի, հրատարակության տարվա, հրատարակչության և թեմատիկ ուղղվածության նշումով՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել և ընտրել համապատասխան աղբյուրը։ Հանձնարարական ցանկը օգտակար է ուսանողների, գիտնականների, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցների և տնտեսական զարգացման ծրագրերի մասնագետների համար՝ նպաստելով պլանավորման և կանխատեսման արդյունավետության բարձրացմանը։

Գրականություն

Սոցիալ-պատմական և գաղափարական արձակ գործ է, որտեղ հեղինակը կենտրոնանում է հողի՝ որպես հայրենիքի, կյանքի աղբյուրի և ազգային գոյության հիմքի գաղափարի վրա։ «Օրավար հողը» այստեղ ներկայացվում է ոչ միայն որպես չափման միավոր, այլ որպես խորհրդանշական պատկեր՝ կապված մարդու կապի հողի, աշխատանքի և հայրենիքի հետ։ Րաֆֆին ցույց է տալիս, թե ինչպես է հողը դառնում կյանքի պայման, հարստության աղբյուր, ինչպես նաև երբեմն՝ պայքարի ու հակամարտության պատճառ։ Ստեղծագործության մեջ ընդգծվում է գյուղացու ծանր վիճակը, հողի նկատմամբ նրա աշխատասիրությունը և այն սոցիալական անարդարությունները, որոնք առաջանում են հողի բաշխման կամ սեփականության հարցերում։ Միաժամանակ հեղինակը բարձրացնում է հայրենի հողի նկատմամբ սիրո և կապվածության գաղափարը՝ այն ներկայացնելով որպես ազգային ինքնության կարևոր հիմք։ Գործը ունի նաև բարոյական շերտ՝ ընթերցողին մղելով խորհելու արդարության, աշխատանքի արժեքի և հասարակական հավասարության մասին։ Լեզուն պարզ է, պատկերավոր և գաղափարապես հագեցած, ինչը բնորոշ է Րաֆֆու սոցիալական արձակին։

Այլ առարկաներ

Գիրքը՝ «Սոցիալական կանխատեսման հիմունքներ», հեղինակը Մանուկյան Գ.Մ., հանդիսանում է ուսումնական և գիտամեթոդական ձեռնարկ, որը նվիրված է սոցիալական գործընթացների կանխատեսման տեսական հիմունքներին, մեթոդաբանությանը և կիրառական մոտեցումներին։ Այն ներկայացնում է սոցիալական կանխատեսման էությունը՝ որպես հասարակական զարգացման հնարավոր միտումների ուսումնասիրություն և գնահատում՝ հիմնված վիճակագրական, վերլուծական և մոդելավորման մեթոդների վրա։ Գրքում մանրամասն քննարկվում են կանխատեսման հիմնական տեսակները՝ կարճաժամկետ, միջնաժամկետ և երկարաժամկետ, ինչպես նաև դրանց կիրառման ոլորտները՝ տնտեսություն, ժողովրդագրություն, կրթություն, առողջապահություն և սոցիալական քաղաքականություն։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված կանխատեսման մեթոդներին՝ էքստրապոլյացիա, փորձագիտական գնահատում, սցենարային վերլուծություն և մոդելավորում, ինչպես նաև սոցիալական փոփոխությունների գործոնների ազդեցությանը։ Ներառված են նաև հասարակական զարգացման օրինաչափությունները, ռիսկերի գնահատման և որոշումների ընդունման գործընթացները։ Այս աշխատությունը նախատեսված է ուսանողների, սոցիոլոգների, պետական կառավարման և սոցիալական քաղաքականության ոլորտի մասնագետների համար՝ նպաստելով սոցիալական գործընթացների վերլուծության և կանխատեսման գիտական մոտեցումների ձևավորմանը։

Գրականություն

Աշխատանքը նվիրված է Նոր Ջուղայի գրական-մշակութային կյանքի ուսումնասիրությանը XVII–XVIII դարերում՝ ներկայացնելով այդ ժամանակաշրջանում հայկական համայնքի ձևավորած հարուստ հոգևոր, կրթական, գրական և մշակութային միջավայրը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է Նոր Ջուղան որպես հայկական սփյուռքի կարևոր մշակութային կենտրոն, որտեղ ձևավորվել և զարգացել են գրական ստեղծագործությունը, ձեռագրական ավանդույթը, կրթությունը, տպագրությունը և եկեղեցական մշակույթը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրական կյանքի հիմնական ուղղություններին, ստեղծագործողների գործունեությանը, ձեռագիր և տպագիր գրականության տարածմանը, ինչպես նաև հայկական մտավոր ավանդույթի պահպանման ու փոխանցման գործընթացներին։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ Նոր Ջուղայի դպրոցներին, կրթական հաստատություններին, գրատներին, ձեռագրերի ստեղծման և ընդօրինակման կենտրոններին, ինչպես նաև համայնքի հոգևոր ու կրթական կառույցների ունեցած դերակատարությանը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև տպագրական գործունեության ուսումնասիրությունը, քանի որ գիրքը և տպագրությունը կարևոր միջոցներ էին հայ մշակութային ինքնության պահպանման, գիտելիքի տարածման և տարբեր հայկական համայնքների միջև կապերի ամրապնդման համար։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել ժամանակաշրջանի գրական ժանրերը, կրոնական և աշխարհիկ երկերը, պատմագրական ու բարոյախրատական ստեղծագործությունները, ինչպես նաև դրանցում արտացոլված հասարակական, հոգևոր և ազգային գաղափարները։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել Նոր Ջուղայի մշակութային կապերին Հայաստանի, Պարսկաստանի և հայկական այլ գաղթօջախների հետ, ինչպես նաև տարածաշրջանի այլ ժողովուրդների մշակութային միջավայրի ազդեցությանը։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս պատկերացնելու, թե ինչպես է XVII–XVIII դարերում հայկական համայնքը պահպանել և զարգացրել իր լեզվական, կրոնական ու ազգային ինքնությունը՝ միաժամանակ ձևավորելով նոր մշակութային արժեքներ և ներգրավվելով տարածաշրջանի հասարակական ու առևտրական կյանքում։ Նոր Ջուղայի գրական-մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի հայկական սփյուռքի մշակույթի պատմության, հայ գրականության զարգացման և վաղ նոր շրջանի հայկական մտավոր կյանքի առանձնահատկությունների բացահայտման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, պատմաբաններին, հայագետներին, մշակութաբաններին, ձեռագրագետներին և հայկական սփյուռքի պատմությամբ ու մշակույթով հետաքրքրվող հետազոտողներին։

Պատմություն

Հայաստանի Հանրապետության ծագումն ու զարգացումը-ը նորագույն պատմության և պետականագիտության ուղղվածությամբ աշխատություն է, որը ներկայացնում է Հայաստանի Հանրապետության ձևավորման պատմական նախադրյալները, նրա ստեղծման ընթացքը և պետական համակարգի զարգացման հիմնական փուլերը՝ սկսած 1918 թվականի Առաջին Հանրապետության հռչակումից մինչև ժամանակակից պետականության կայացման գործընթացները, աշխատությունում վերլուծվում են այն քաղաքական, ռազմական և սոցիալ-տնտեսական պայմանները, որոնք հնարավորություն տվեցին պետականության վերականգնմանը՝ ընդգծելով տարածաշրջանային բարդ իրավիճակը Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո, Օսմանյան և Ռուսական կայսրությունների փլուզման հետևանքները, ինչպես նաև արտաքին ուժերի ազդեցությունը նորաստեղծ պետության վրա, հատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական կառույցների ձևավորմանը, սահմանադրական զարգացման փուլերին, արտաքին քաղաքականության հիմնական ուղղություններին և ազգային ինքնության ամրապնդման գործընթացներին, միաժամանակ քննարկվում են նաև դժվարությունները՝ պատերազմներ, տարածքային կորուստներ, տնտեսական ճգնաժամեր և քաղաքական անկայունություն, որոնք ուղեկցել են պետականության կայացմանը տարբեր ժամանակահատվածներում, աշխատությունը նպատակ ունի ցույց տալ Հայաստանի Հանրապետության պատմական զարգացման շարունակականությունը՝ որպես բարդ, բազմաշերտ և փոփոխական գործընթաց, որը ձևավորվել է ներքին և արտաքին գործոնների փոխազդեցությամբ։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է XII դարի վերջից մինչև XIV դարի սկիզբ ընկած ժամանակահատվածում հայկական աշխարհիկ և հոգևոր իշխանությունների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են Հայաստանի և Կիլիկյան հայկական պետականության քաղաքական, հասարակական և եկեղեցական կյանքի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև աշխարհիկ իշխանության և հոգևոր կառույցների միջև ձևավորված հարաբերությունների տարբեր դրսևորումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում եկեղեցու քաղաքական և հասարակական դերակատարությանը, հոգևոր առաջնորդների և աշխարհիկ իշխանների փոխհարաբերություններին, նրանց իրավասությունների սահմաններին և համագործակցության ու հակասությունների հիմնական ոլորտներին։ Աշխատանքում քննարկվում են նաև եկեղեցական և պետական կառավարման համակարգերի փոխազդեցությունը, հողային և տնտեսական հարաբերությունները, հոգևոր կենտրոնների ազդեցությունը հասարակական կյանքի վրա, ինչպես նաև արտաքին քաղաքական և կրոնական գործոնների ազդեցությունը ներքին հարաբերությունների զարգացման վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով հոգևոր և աշխարհիկ իշխանությունները մասնակցում էին քաղաքական որոշումների ընդունմանը, հասարակական կարգի պահպանմանը և ազգային ինքնության ու մշակութային արժեքների պահպանմանը։ Կարևորվում է նաև ժամանակաշրջանի ներքին ու արտաքին քաղաքական փոփոխությունների ազդեցության գնահատումը իշխանությունների փոխհարաբերությունների վրա։ Աշխատանքը կարևոր է միջնադարյան Հայաստանի պետական և եկեղեցական կառույցների փոխկապակցվածությունը հասկանալու, իշխանության ինստիտուտների զարգացման առանձնահատկությունները բացահայտելու և հայկական միջնադարյան հասարակության քաղաքական կառուցվածքը ուսումնասիրելու տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, միջնադարագետներին, հայագետներին, եկեղեցու պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։