Проблемы и механизмы регулирования валютных рисков в банковской системе (на примере РА)

Pedagogy

Մանկավարժական և ֆիզիկական դաստիարակության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ուսանողների մասնագիտական գործունեության պահանջներին համապատասխան ֆիզիկական պատրաստության կազմակերպման և համալրող միջոցների համատեղ կիրառման արդյունավետության ուսումնասիրմանը։ Քննության են առնվում մասնագիտական կողմնորոշված ֆիզիկական պատրաստության նպատակները, խնդիրները և ուսումնական գործընթացում դրա իրականացման մեթոդական առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆիզիկական վարժությունների, շարժողական ակտիվության տարբեր ձևերի և օժանդակ պատրաստության միջոցների փոխներգործությանը՝ ուսանողների ֆիզիկական կարողությունների ու մասնագիտական պատրաստվածության զարգացման համատեքստում։ Վերլուծվում են ուժի, դիմացկունության, արագաշարժության, շարժումների համակարգման և աշխատունակության զարգացմանն ուղղված միջոցների համակցման հնարավորությունները։ Քննարկվում են նաև ուսանողների անհատական առանձնահատկությունների, ապագա մասնագիտության պահանջների և ուսումնական ծանրաբեռնվածության հաշվառման սկզբունքները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու համալիր մոտեցումների նշանակությունը ֆիզիկական պատրաստության արդյունավետության բարձրացման, մասնագիտական գործունեությանը հարմարվողականության և ֆիզիկական կարողությունների զարգացման գործընթացում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ֆիզիկական դաստիարակության, սպորտային մանկավարժության, մասնագիտական կրթության և ֆիզիկական պատրաստության մեթոդիկայի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է Միքայել Թարիվերդիևի օպերային ստեղծագործության ուսումնասիրությանը՝ նրա երաժշտական մտածողության, դրամատուրգիական սկզբունքների, ոճական առանձնահատկությունների և բեմական երաժշտության զարգացման մեջ ունեցած նշանակության տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են կոմպոզիտորի օպերային երկերի երաժշտական լեզուն, կերպարային համակարգը, վոկալ և նվագախմբային արտահայտչամիջոցները, ինչպես նաև երաժշտության ու դրամատիկական գործողության փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն միջոցներին, որոնց օգնությամբ երաժշտությունը մասնակցում է կերպարների հոգեբանական նկարագրի ձևավորմանը, բացահայտում նրանց ներքին ապրումները և զարգացնում ստեղծագործության դրամատիկական բովանդակությունը։ Քննվում են մեղեդայնության, հարմոնիայի, ռիթմի, տեմբրի և երաժշտական ձևի առանձնահատկությունները՝ բացահայտելով դրանց դերը հեղինակային անհատական ոճի ձևավորման մեջ։ Վերլուծվում են վոկալ պարտիաների կառուցման սկզբունքները, խոսքի և երաժշտության հարաբերակցությունը, երգեցիկ ու ասերգային արտահայտչաձևերի կիրառումը և դրանց նշանակությունը բեմական կերպարների ստեղծման համար։ Կարևորվում է նաև նվագախմբի դերը, որը կարող է ոչ միայն ուղեկցել վոկալ գործողությանը, այլև ինքնուրույն արտահայտել դրամատիկական իրավիճակների հոգեբանական և հուզական ենթատեքստը։ Ուսումնասիրության ընթացքում օպերային ժառանգությունը դիտարկվում է 20-րդ դարի երաժշտական մշակույթի և երաժշտական թատրոնի զարգացման ընդհանուր գործընթացների համատեքստում՝ ուշադրություն դարձնելով ավանդական ժանրային սկզբունքների և նոր արտահայտչական մոտեցումների փոխազդեցությանը։ Քննարկվում են ստեղծագործությունների թեմատիկ և գաղափարական առանձնահատկությունները, հերոսների ներաշխարհի ներկայացումը, քնարական և դրամատիկական սկզբունքների համադրությունը, ինչպես նաև երաժշտական նյութի միջոցով ժամանակի, միջավայրի և գործողության մթնոլորտի ձևավորումը։ Անդրադարձ է կատարվում կոմպոզիտորի ստեղծագործական անհատականությանը բնորոշ հոգեբանական խորությանը, նուրբ քնարականությանը և երաժշտական նյութի արտահայտչական կազմակերպմանը։ Օպերային ստեղծագործությունների համադրական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հեղինակի երաժշտական մտածողության զարգացման միտումները և գնահատելու նրա մոտեցումները երաժշտական դրամատուրգիայի խնդիրների նկատմամբ։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել նաև կոմպոզիտորի ստեղծագործական ժառանգության առավել ամբողջական ընկալմանը՝ ցույց տալով նրա գործունեության այն կողմերը, որոնք կապված են երաժշտական թատրոնի և վոկալ-բեմական արվեստի հետ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել երաժշտագիտության, օպերային արվեստի, երաժշտական դրամատուրգիայի, 20-րդ դարի երաժշտության պատմության և կոմպոզիտորական ստեղծագործության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է գլուտամատ դեհիդրոգենազ ֆերմենտի դերի ուսումնասիրությանը Corynebacterium glutamicum մանրէի նյութափոխանակության և մի շարք ամինաթթուների գերարտադրության գործընթացներում։ Քննության են առնվում ֆերմենտի կենսաքիմիական առանձնահատկությունները, դրա մասնակցությունը ազոտային նյութափոխանակությանը և ամոնիումի յուրացման հետ կապված նյութափոխանակային ուղիներին։ Վերլուծվում է գլուտամատ դեհիդրոգենազի ակտիվության և ամինաթթուների կենսասինթեզի միջև փոխկապակցվածությունը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով բջջում ածխածնային և ազոտային նյութափոխանակության հավասարակշռությանը։ Դիտարկվում է գլուտամատի՝ որպես բազմաթիվ կենսասինթետիկ գործընթացների կարևոր միջանկյալ միացության նշանակությունը և դրա ազդեցությունը այլ ամինաթթուների առաջացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆերմենտային ակտիվության փոփոխությունների պայմաններում մանրէային բջիջների նյութափոխանակային արձագանքներին և նպատակային միացությունների կուտակման առանձնահատկություններին։ Քննարկվում են տարբեր սննդային և մշակման պայմանների ազդեցությունները ֆերմենտի ակտիվության, բջիջների աճի և ամինաթթուների արտադրողականության վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև նյութափոխանակային ուղիների կարգավորման մեխանիզմները և դրանց փոխկապակցվածությունը մանրէի արտադրական հատկությունների հետ։ Կարևորվում է համապատասխան ֆերմենտային համակարգերի ուսումնասիրությունը՝ բարձր արտադրողականությամբ մանրէային շտամների կենսաքիմիական առանձնահատկությունները հասկանալու և կենսատեխնոլոգիական գործընթացների արդյունավետությունը բարձրացնելու տեսանկյունից։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել ամինաթթուների մանրէաբանական արտադրության հիմքում ընկած նյութափոխանակային մեխանիզմների առավել ամբողջական բացահայտմանը, ինչպես նաև արդյունաբերական կենսատեխնոլոգիայում կիրառվող արտադրական շտամների հատկությունների նպատակային բարելավման գիտական մոտեցումների զարգացմանը։

History

Աշխատությունը նվիրված է Կիլիկիայի հայության պատմական ծանր իրադարձություններին և դրանց հետևանքով առաջացած հասարակական ու ազգային ողբերգությանը։ Այն անդրադառնում է Կիլիկիայի հայկական բնակչության ապրած փորձություններին, տարածաշրջանում տիրող քաղաքական ու հասարակական իրավիճակին և հայ համայնքների կյանքի վրա այդ իրադարձությունների թողած հետևանքներին։ Գրքի վերնագիրը մատնանշում է պատմական արհավիրքի ներկայացման ու հիշողության պահպանման խնդիրը՝ կարևորելով տեղի ունեցածի փաստագրումը և դրա նշանակությունը հայ ժողովրդի պատմական գիտակցության համար։ Կիլիկիայի հայության պատմության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու համայնքային կյանքի կազմակերպումը, ազգային ինքնության պահպանման ձգտումները, ինչպես նաև պատմական ճգնաժամերի պայմաններում հասարակության առջև ծառացած մարտահրավերները։ Նման աշխատությունները կարևոր են ոչ միայն առանձին իրադարձությունների պատմական գնահատման, այլև դրանց մարդկային, ժողովրդագրական և մշակութային հետևանքների ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Գիրքը կարող է ծառայել որպես պատմական աղբյուր՝ Կիլիկիայի հայության անցյալի, հայ համայնքների ճակատագրի և 20-րդ դարասկզբի հայ հասարակական կյանքի վերաբերյալ հետազոտությունների համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում հայոց պատմությամբ, Կիլիկիայի պատմությամբ և հայկական պատմական հիշողությամբ զբաղվող մասնագետների ու ընթերցողների համար։

History

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Սևանա լճի հարավային ափին գտնվող Կելանկրանի ժայռափոր ուրարտական սեպագիր արձանագրության մանրամասն վերլուծությանը, որը վերագրվում է Ուրարտուի արքա Ռուսա Ա-ին։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են արձանագրության տեքստի ընթերցումը, տառադարձությունը, լեզվաբանական և պատմական մեկնաբանությունները, ինչպես նաև քննարկվում են դրա հայտնաբերման, պահպանման և ուսումնասիրության պատմությունը։ Հեղինակը հատուկ ուշադրություն է դարձնում արձանագրությունում հիշատակվող երկրանուններին, տեղանուններին, ռազմական արշավանքներին և շինարարական գործունեությանը՝ փորձելով վերականգնել տարածաշրջանի քաղաքական ու աշխարհագրական պատկերը մ.թ.ա. VIII դարում։ Գիրքը կարևոր սկզբնաղբյուր է ուրարտական պատմության, հին Հայաստանի պատմական աշխարհագրության և սեպագիր արձանագրությունների ուսումնասիրության համար, քանի որ համադրում է տեքստաբանական, պատմագիտական և լեզվաբանական մոտեցումները՝ նպաստելով Ուրարտուի պետական կառուցվածքի, նվաճողական քաղաքականության և մշակութային ժառանգության առավել ամբողջական ընկալմանը։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է գեղարվեստի նշանակության և մարդու անհատական ու հասարակական կյանքում նրա ունեցած դերի ուսումնասիրությանը։ Գեղարվեստը մարդկային ստեղծագործական գործունեության կարևորագույն արտահայտություններից է, որի միջոցով մարդիկ ներկայացնում են իրենց ապրումները, գաղափարները, աշխարհընկալումը և շրջապատող իրականության նկատմամբ վերաբերմունքը։ Այն ոչ միայն գեղեցկության ընկալման ու գեղագիտական հաճույքի աղբյուր է, այլև ճանաչողության, դաստիարակության և հասարակական մտքի ձևավորման միջոց։ Արվեստի տարբեր ճյուղերը՝ գրականությունը, երաժշտությունը, կերպարվեստը, քանդակագործությունն ու թատրոնը, յուրահատուկ լեզվով արտահայտում են մարդկային փորձը և նպաստում մշակութային արժեքների պահպանմանն ու փոխանցմանը։ Գեղարվեստի դերի քննարկումը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու ստեղծագործության և իրականության փոխհարաբերությանը, արվեստագետի պատասխանատվությանը, գեղագիտական ճաշակի ձևավորմանը և արվեստի ազդեցությանը հասարակության հոգևոր կյանքի վրա։ Գեղարվեստական ստեղծագործությունները կարող են զարգացնել մարդու երևակայությունը, զգայունությունը, քննադատական մտածողությունն ու գեղեցիկը ճանաչելու կարողությունը։ Աշխատության թեման կարևոր է նաև XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի հայ մտավոր ու մշակութային միջավայրում արվեստի հասարակական նշանակության ընկալման տեսանկյունից։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում արվեստի պատմությամբ, գեղագիտությամբ և մշակույթի զարգացման հարցերով զբաղվող ընթերցողների համար։