«Проблемы уголовной ответственности за убийство, совершенное в состоянии сильного душевного волнения (аффекта)»

Մշակույթ

Ժողովածուն նախատեսված է տղաների համար և միավորում է երգային ստեղծագործություններն ու դրանց երաժշտական եղանակները՝ նպաստելով երգեցողության միջոցով երեխաների երաժշտական և գեղագիտական դաստիարակությանը։ Երգի խոսքի և մեղեդու համադրությունը կարևոր նշանակություն ունի երաժշտական նյութի յուրացման, ռիթմի զգացողության, լսողական հիշողության և արտահայտիչ կատարման հմտությունների զարգացման համար։ Նման ժողովածուները կարող էին կիրառվել դպրոցներում, ուսումնական խմբերում և ընտանեկան միջավայրում՝ ինչպես անհատական պարապմունքների, այնպես էլ խմբային երգեցողության նպատակով։ Դրանք նաև նպաստում էին երգային մշակույթի տարածմանը և երաժշտական ստեղծագործությունների պահպանմանը գրավոր ձևով։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ մանկական երգարանների պատմության, XIX դարի երաժշտական մանկավարժության և հայալեզու կրթական գրականության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն կարող է ծառայել որպես աղբյուր՝ բացահայտելու երեխաների համար նախատեսված երաժշտական նյութերի կազմման ու տարածման ավանդույթները և դրանց տեղը ժամանակաշրջանի կրթամշակութային կյանքում։ Գիրքը արժեքավոր է հայ երաժշտական մշակույթի պատմությամբ, մանկական կրթությամբ և պատմական տպագիր հրատարակություններով զբաղվող հետազոտողների համար։ Այն նաև հնարավորություն է տալիս համեմատելու տարբեր ժամանակներում լույս տեսած մանկական երգարանները և ուսումնասիրելու երգեցողության դերը երեխաների մշակութային կրթության մեջ։

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է ընտրական համակարգերի ձևավորման, ընտրությունների՝ որպես քաղաքական ինստիտուտի կայացման և ժողովրդավարական վերափոխումների պայմաններում դրանց զարգացման տեսական, իրավական, ինստիտուցիոնալ ու հասարակական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում են ժողովրդավարական կառավարման սկզբունքները, քաղաքական իշխանության ձևավորման ընտրական մեխանիզմները, քաղաքացիների քաղաքական մասնակցության հնարավորությունները և ընտրությունների դերը պետական իշխանության լեգիտիմության ապահովման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ընտրությունների ինստիտուտի պատմական զարգացմանը, ներկայացուցչական ժողովրդավարության ձևավորմանը, ընտրական իրավունքի ընդլայնմանը և ժամանակակից քաղաքական համակարգերում ընտրական գործընթացների կազմակերպման հիմնական սկզբունքներին։ Ուսումնասիրվում են ազատ, հավասար, համընդհանուր և պարբերական ընտրությունների իրավաքաղաքական հիմքերը, ընտրողների կամարտահայտության ապահովման պայմանները, ընտրական մրցակցության առանձնահատկությունները և ընտրական գործընթացների նկատմամբ հասարակական վստահության ձևավորման գործոնները։ Կարևորվում է ժողովրդավարացման գործընթացների և ընտրական ինստիտուտների փոխկապակցվածությունը՝ հաշվի առնելով, որ ընտրությունների կազմակերպման իրավական և գործնական մեխանիզմները կարող են ազդել քաղաքական ներկայացուցչության, իշխանության հաշվետվողականության և հասարակական մասնակցության բնույթի վրա։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակներում դիտարկվում են մեծամասնական, համամասնական և խառը ընտրական համակարգերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց կիրառման սկզբունքները և քաղաքական ներկայացուցչության ձևավորման վրա ունեցած հնարավոր ազդեցությունները։ Քննարկվում են ընտրական օրենսդրության զարգացման, ընտրական վարչարարության կազմակերպման, ընտրական հանձնաժողովների գործունեության և ընտրական գործընթացների իրավական կարգավորման հիմնախնդիրները։ Հատուկ ուշադրության են արժանանում քաղաքական կուսակցությունների և ընտրական համակարգերի փոխհարաբերությունները, կուսակցական մրցակցության ձևավորումը, քաղաքական բազմակարծության ինստիտուցիոնալացումը և հասարակության տարբեր խմբերի քաղաքական ներկայացվածության ապահովման հարցերը։ Անդրադարձ է կատարվում ընտրական մշակույթի, քաղաքացիների քաղաքական գիտակցության, ընտրություններին մասնակցելու շարժառիթների և հասարակական վստահության նշանակությանը ժողովրդավարական ինստիտուտների զարգացման գործընթացում։ Կարևորվում են քաղաքացիական հասարակության կազմակերպությունների, զանգվածային լրատվության միջոցների, դիտորդական առաքելությունների և հասարակական վերահսկողության մեխանիզմների գործառույթները ընտրական գործընթացների թափանցիկության և հաշվետվողականության ապահովման տեսանկյունից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ժողովրդավարական անցման պայմաններում ընտրական ինստիտուտների կայացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը, մասնավորապես՝ քաղաքական համակարգի վերափոխման, սահմանադրական և օրենսդրական բարեփոխումների, պետական կառավարման կառուցվածքային փոփոխությունների և քաղաքական մրցակցության զարգացման համատեքստում։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում անցումային հասարակություններում ընտրական գործընթացների կազմակերպման դժվարություններին, ընտրական իրավունքի գործնական իրացման խնդիրներին, վարչական ռեսուրսների հնարավոր ազդեցությանը և ընտրական վեճերի լուծման ինստիտուցիոնալ մեխանիզմներին։ Քննարկվում են նաև ընտրական գործընթացների նկատմամբ հանրային վստահության ամրապնդման, ընտրական տեղեկատվության մատչելիության, քաղաքական մասնակցության հավասար հնարավորությունների և ընտրողների իրավունքների պաշտպանության հարցերը։ Աշխատության շրջանակներում դիտարկվում են ժողովրդավարացման տարբեր տեսական մոտեցումները, քաղաքական անցման և ժողովրդավարության ամրապնդման վերաբերյալ քաղաքագիտական հայեցակարգերը, ինչպես նաև ընտրական ինստիտուտների կայացման գործընթացի համեմատական ուսումնասիրության հնարավորությունները։ Կարևորվում է միջազգային փորձի վերլուծությունը՝ տարբեր պետությունների ընտրական համակարգերի ձևավորման, ընտրական բարեփոխումների իրականացման և ժողովրդավարական կառավարման մեխանիզմների զարգացման առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։ Հետազոտության թեմատիկան հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու նաև հետխորհրդային պետությունների քաղաքական վերափոխումների առանձնահատկություններին, ընտրական համակարգերի փոփոխություններին և նոր պետական ինստիտուտների ձևավորման ընթացքում առաջացած իրավաքաղաքական խնդիրներին։ Հայաստանի Հանրապետության ժողովրդավարացման գործընթացների ուսումնասիրության համատեքստում նման հետազոտական մոտեցումները կարող են կիրառվել ընտրական օրենսդրության զարգացման, կուսակցական համակարգի ձևավորման, ընտրական վարչարարության և քաղաքական մասնակցության փոփոխությունների վերլուծության համար։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանանում ընտրությունների և քաղաքական լեգիտիմության փոխհարաբերությունները, ընտրական արդյունքների հասարակական ընդունման պայմանները, իշխանության խաղաղ փոխանցման ինստիտուցիոնալ մեխանիզմները և քաղաքական պատասխանատվության ապահովման սկզբունքները։ Քննարկվում են նաև ընտրական ինստիտուտների կայացման գնահատման չափանիշները, որոնց թվում կարող են դիտարկվել ընտրական օրենսդրության կայունությունը, վարչարարության անկախությունը, քաղաքական մրցակցության պայմանները, քաղաքացիների մասնակցության հնարավորությունները և ընտրական իրավունքների պաշտպանության արդյունավետությունը։ Աշխատությունն ունի գիտական և կիրառական նշանակություն՝ նպաստելով ժողովրդավարության տեսության, համեմատական քաղաքագիտության, սահմանադրական իրավունքի, քաղաքական ինստիտուտների և ընտրական գործընթացների ուսումնասիրության զարգացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել քաղաքագետների, իրավաբանների, պետական կառավարման մասնագետների, քաղաքական սոցիոլոգների, ընտրական համակարգերի հետազոտողների, դասախոսների, ասպիրանտների, ուսանողների և ժողովրդավարական ինստիտուտների ձևավորման ու քաղաքական վերափոխումների ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Կրոն

Աշխատության վերնագիրը մատնանշում է կրքի երևույթի և դրա հոգևոր ու բարոյական նշանակության քննությունը։ Քրիստոնեական աստվածաբանական ավանդության մեջ կրքի հասկացությունը հաճախ առնչվում է մարդու ներաշխարհին, ցանկություններին, հույզերին և այն հոգևոր պայքարին, որը ծագում է անձնական մղումների ու բարոյական սկզբունքների միջև։ Այս թեմայի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու մարդու հոգևոր վիճակին, ինքնաճանաչմանը, կամքի դերին և բարոյական ինքնակատարելագործման գաղափարին։ Աշխատությունը կարելի է դիտարկել կրոնաբարոյական գրականության շրջանակում, որտեղ մարդկային վարքը և ներքին ապրումները մեկնաբանվում են քրիստոնեական աշխարհայացքի տեսանկյունից։ Վերնագրի հիման վրա հնարավոր չէ միանշանակ որոշել՝ խոսքը կրքի ընդհանուր հոգեբանական-բարոյական իմաստի՞, թե՞ քրիստոնեական ավանդության մեջ առանձնահատուկ նշանակություն ունեցող կրոնական թեմայի մասին է։ Հետևաբար գիրքը ներկայացվում է որպես հոգևոր և բարոյագիտական հարցերի ուսումնասիրությանն առնչվող հրատարակություն։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ կրոնական գրականության, քրիստոնեական մտածողության և հոգևոր դաստիարակության պատմությամբ զբաղվող ընթերցողների համար։

Փիլիսոփայություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Դաշտային Արցախի տարածքում հայտնաբերված մարդակերպ կոթողների համակողմանի քննությանը՝ դրանց տեղագրության, ձևաբանական և տիպաբանական առանձնահատկությունների, հնարավոր գործառույթների ու պատմամշակութային համատեքստի ուսումնասիրման միջոցով։ Աշխատության հիմնական նպատակն է այդ հուշարձանները դիտարկել ոչ թե առանձին և մեկուսացված հնագիտական առարկաների շարքում, այլ որպես որոշակի ժամանակաշրջանի հասարակության աշխարհայացքը, ծիսական պատկերացումները, սոցիալական կառուցվածքը և տարածքի յուրացման ձևերը արտացոլող մշակութային երևույթ։ Մարդակերպ կոթողները հնագիտական կարևոր սկզբնաղբյուր են, քանի որ դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել հնագույն հասարակությունների պատկերացումները մարդու, նախնիների, մահվան, հիշողության, իշխանության և սրբազան տարածության վերաբերյալ։ Դրանց ձևը, տեղադրությունը, չափերը, պատկերագրական կամ քանդակային մանրամասները և շրջակա միջավայրի հետ կապը կարող են արժեքավոր տեղեկություններ հաղորդել այն հասարակությունների մասին, որոնք ստեղծել կամ օգտագործել են դրանք։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից մեկը կոթողների տեղագրության քննությունն է։ Հուշարձանի գտնվելու վայրը հաճախ պատահական չէ․ այն կարող է կապված լինել բնակավայրերի, դամբարանադաշտերի, ճանապարհների, ջրային աղբյուրների, բարձունքների, հովիտների կամ այլ բնական և մշակութային նշանակություն ունեցող տարածքների հետ։ Տեղագրական տվյալների համադրումը հնագիտական նյութի հետ հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե ինչպիսի տարածական օրինաչափություններ են առկա մարդակերպ կոթողների տեղադրման մեջ։ Եթե դրանց որոշակի խմբեր կենտրոնացած են կոնկրետ աշխարհագրական գոտիներում, դա կարող է վկայել տվյալ տարածքում ձևավորված հատուկ մշակութային կամ ծիսական ավանդույթի մասին։ Տեղագրության ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև հուշարձանների սկզբնական միջավայրի վերականգնման համար։ Ժամանակի ընթացքում բնական և մարդածին գործընթացները կարող են փոխել լանդշաֆտը, իսկ առանձին կոթողներ կարող են տեղափոխվել իրենց նախնական տեղից։ Հետևաբար անհրաժեշտ է տարբերակել ներկայիս գտնվելու վայրը սկզբնական տեղադրությունից և հնարավորության դեպքում ուսումնասիրել հուշարձանի կապը իր նախնական հնագիտական համատեքստի հետ։ Այսպիսի մոտեցումը թույլ է տալիս խուսափել կոթողի նշանակությունը միայն նրա արտաքին տեսքից եզրակացնելու վտանգից։ Տիպաբանական ուսումնասիրությունը կազմում է աշխատանքի կարևոր բաղադրիչներից մեկը։ Մարդակերպ կոթողները կարող են միմյանցից տարբերվել մարմնի ընդհանուր ձևի, գլխի և դեմքի ներկայացման, ձեռքերի դիրքի, հագուստի կամ այլ տարրերի պատկերման, քարի մշակման եղանակի, չափերի և այլ հատկանիշների հիման վրա։ Տարբեր ձևերի դասակարգումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել կոթողների խմբեր և բացահայտել դրանց միջև եղած ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Տիպաբանությունը կարևոր է նաև ժամանակագրական հարցերի լուծման համար, քանի որ որոշ ձևաբանական հատկանիշներ կարող են բնորոշ լինել որոշակի ժամանակաշրջանի կամ մշակութային միջավայրի։ Սակայն նման դասակարգումը պետք է հիմնված լինի ոչ միայն արտաքին նմանության, այլև հնագիտական համատեքստի, նյութի, տեխնիկական առանձնահատկությունների և համադրելի հուշարձանների ուսումնասիրության վրա։ Հատուկ նշանակություն ունի կոթողների գործառույթի խնդիրը։ Մարդակերպ քարե հուշարձանների նշանակությունը կարող էր տարբեր լինել՝ հիշատակից և գերեզմանային գործառույթից մինչև ծիսական, պաշտամունքային կամ տարածքային նշանակություն։ Որոշ դեպքերում դրանք կարող էին կապված լինել մահացած անձի հիշատակի հետ, իսկ այլ իրավիճակներում՝ ունենալ ավելի ընդհանրական խորհրդանշական կամ ծիսական դեր։ Գործառույթի որոշումը բարդ խնդիր է, քանի որ հնագիտական նյութում հազվադեպ են պահպանվում գրավոր բացատրություններ, որոնք անմիջականորեն պարզաբանում են կոթողի նշանակությունը։ Հետևաբար անհրաժեշտ է համադրել ձևաբանական, տեղագրական, հնագիտական և համեմատական տվյալները։ Պատմամշակութային համատեքստի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս մարդակերպ կոթողները կապել Դաշտային Արցախի ավելի լայն մշակութային գործընթացների հետ։ Տարածաշրջանը պատմականորեն գտնվել է տարբեր մշակութային ազդեցությունների փոխազդեցության գոտում, և այստեղ հայտնաբերված հուշարձանների ուսումնասիրությունը կարևոր է տեղական ավանդույթների և հարակից տարածքների մշակութային երևույթների փոխհարաբերությունները հասկանալու համար։ Համեմատական վերլուծությունը կարող է ցույց տալ՝ արդյոք տվյալ կոթողները ձևավորվել են տեղական մշակութային հիմքի վրա, թե դրանցում առկա են այլ տարածաշրջանների հետ մշակութային կապերի արդյունք հանդիսացող հատկանիշներ։ Այս տեսանկյունից մարդակերպ կոթողները կարող են դիտարկվել որպես մշակութային հաղորդակցության և փոխազդեցության ուսումնասիրության աղբյուր։ Հուշարձանների պատկերագրական և խորհրդանշական համակարգը ևս կարևոր հետազոտական խնդիր է։ Մարդու կերպարի ընտրությունը ինքնին կարող է կապված լինել որոշակի աշխարհայացքային պատկերացումների հետ։ Մարդակերպ ձևը կարող էր ներկայացնել կոնկրետ անհատի, նախնու, հերոսացված կերպարի կամ ընդհանրացված սրբազան կերպարի գաղափարը։ Դեմքի, մարմնի կամ հագուստի տարրերի շեշտադրումը կարող էր ունենալ ոչ միայն գեղարվեստական, այլև խորհրդանշական նշանակություն։ Այդ պատճառով կոթողների ուսումնասիրությունը պետք է ներառի նաև դրանց պատկերային լեզվի հնարավոր մեկնաբանությունը՝ խուսափելով այնուամենայնիվ այնպիսի եզրահանգումներից, որոնք չեն հաստատվում հնագիտական տվյալներով։ Աշխատանքի կարևոր նշանակությունն այն է, որ կոթողները դիտարկվում են իրենց բնական և մշակութային միջավայրում։ Հուշարձանի առանձին ուսումնասիրությունը կարող է տալ սահմանափակ տեղեկություն, մինչդեռ դրա կապը շրջակա դամբարանների, բնակավայրերի, ճանապարհների, պաշտամունքային վայրերի և այլ հուշարձանների հետ կարող է բացահայտել ավելի լայն համակարգ։ Այս մոտեցումը ժամանակակից հնագիտության կարևոր սկզբունքներից է, քանի որ մշակութային օբյեկտի իմաստը հաճախ պայմանավորված է ոչ միայն նրա ֆիզիկական հատկություններով, այլև այն միջավայրով, որտեղ այն ստեղծվել և օգտագործվել է։ Ուսումնասիրությունը կարող է կարևոր լինել նաև Արցախի պատմամշակութային ժառանգության փաստագրման տեսանկյունից։ Հնագիտական հուշարձանների գիտական նկարագրությունը, տեղագրական տվյալների գրանցումը, չափագրումը, լուսանկարագրումը և տիպաբանական դասակարգումը անհրաժեշտ են դրանց հետագա ուսումնասիրության և պահպանության համար։ Հատկապես արժեքավոր են այն հետազոտությունները, որոնք հուշարձանների մասին տվյալները համակարգում են և ստեղծում համեմատական ուսումնասիրությունների համար կիրառելի գիտական բազա։ Մարդակերպ կոթողների դեպքում փաստագրումը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ դրանց առանձին օրինակներ կարող են ենթարկվել բնական քայքայման կամ մարդկային միջամտության։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը Դաշտային Արցախի մարդակերպ կոթողները ներկայացնում է որպես բազմաշերտ հնագիտական և մշակութային երևույթ։ Դրանց տեղագրության, տիպաբանության, գործառույթի և պատմամշակութային միջավայրի համատեղ քննությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել տարածաշրջանի հնագույն մշակութային գործընթացների, տարածքային կազմակերպման, ծիսական պատկերացումների և հասարակության աշխարհընկալման մասին։ Աշխատանքը կարող է արժեքավոր լինել հնագետների, պատմաբանների, արվեստաբանների, ազգագրագետների և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների համար՝ հատկապես Արցախի հնագիտական ժառանգության և հնագույն քարե հուշարձանների համակարգված ուսումնասիրման տեսանկյունից։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է կոնվերսիայի (conversion)՝ որպես լեզվական երևույթի և ուսուցման մեթոդական գործիքի ուսումնասիրությանը, որի միջոցով ձևավորվում են լեզվաբանական և կոմպենսատորական (լրացուցիչ) կարողություններ ռուս բանասիրության ֆակուլտետներում սովորող ուսանողների մոտ Հայաստանի Հանրապետությունում։ Հեղինակը վերլուծում է կոնվերսիայի դերը բառապաշարի հարստացման, խոսքի ճկունության զարգացման և լեզվական կառուցվածքների ընկալման խորացման գործընթացներում՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով ռուսերենի ուսուցման առանձնահատկություններին ոչ ռուսալեզու միջավայրում։ Գրքում դիտարկվում են լեզվաբանական կոմպետենցիայի բաղադրիչները՝ քերականական, բառագիտական և հաղորդակցական հմտությունները, ինչպես նաև կոմպենսատորական ռազմավարությունները, որոնք օգնում են ուսանողներին հաղթահարել լեզվական դժվարությունները խոսքային և գրավոր հաղորդակցության ընթացքում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցման ինտերակտիվ մեթոդներին, վարժությունների համակարգերին և լեզվական վերլուծության կիրառական ձևերին, որոնք նպաստում են կոնվերսիայի ակտիվ յուրացմանը։ Հեղինակը նաև ուսումնասիրում է կրթական գործընթացի կազմակերպման մեթոդական մոտեցումները, ուսումնական նյութերի ընտրության սկզբունքները և ուսանողների ինքնուրույն աշխատանքի դերը լեզվական կարողությունների զարգացման մեջ։ Աշխատությունը կարևոր է ռուսերենի դասախոսների, մեթոդիստների և լեզվաբանական կրթության ոլորտի հետազոտողների համար՝ առաջարկելով արդյունավետ մոտեցումներ լեզվական կոմպետենցիաների ձևավորման համար։

Բժշկություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է էնդոմետրիումի հիպերպլաստիկ գործընթացների և նախաքաղցկեղային վիճակների համապարփակ ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով դրանց կլինիկական դրսևորումները, պաթոգենեզը, ախտորոշման մեթոդները և բուժման ժամանակակից մոտեցումները։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են էնդոմետրիումի բջջային և հորմոնալ փոփոխությունները, որոնք հանգեցնում են հյուսվածքային գերաճի և կարող են ստեղծել նախադրյալներ չարորակ վերափոխման համար։ Աշխատությունում ներկայացվում են ռիսկի հիմնական գործոնները՝ ներառյալ հորմոնալ դիսբալանսը, օվուլյացիայի խանգարումները, գինեկոլոգիական ուղեկցող հիվանդությունները և նյութափոխանակային խանգարումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հիվանդության կլինիկական պատկերի բազմազանությանը՝ արյունահոսային խանգարումներ, անպտղություն և ցավային համախտանիշներ։ Ախտորոշման բաժնում քննարկվում են ուլտրաձայնային հետազոտության, հիստերոսկոպիայի, բիոպսիայի և հյուսվածաբանական քննության դերը հիվանդության վաղ հայտնաբերման և տարբերակման գործում։ Վերլուծվում են նաև մոլեկուլային և իմունոհիստոքիմիական մեթոդները, որոնք թույլ են տալիս գնահատել նախաքաղցկեղային փոփոխությունների աստիճանը։ Բուժման բաժնում ներկայացվում են ինչպես կոնսերվատիվ հորմոնալ թերապիայի մոտեցումները, այնպես էլ վիրաբուժական միջամտությունների ցուցումները՝ կախված գործընթացի ծանրությունից և չարորակացման ռիսկից։ Աշխատությունը ընդգծում է վաղ ախտորոշման և անհատականացված բուժման կարևորությունը էնդոմետրիումի պաթոլոգիաների կառավարման մեջ։